   malerina |
Son aktivitesi: 30-10-2008 22:38
Ziyaretçi mesajları
Gösterilen mesajlar 1'den 9'a kadar. Toplam 9.
-
-
-
Amma uzun bir yazı yazmışım
sizinkini bile geçmiş,özel msjlaşmanız kapalı oldugu için burdan yolladım,şimdi burdan yolluyorum diye bir iki cümleylede geçiştirmek olmazdı ortaya böyle mektup tadında bi manzara çıktı - merhaba...
Çok güzel!! işte benim sayfama yürekten dökülen böyle güzellikler yazılmalı.benim ne geyikle işim olur nede lay lay lom la.kim demiş günümüzde mektup yazma bitti artık,onun yerini duygusuz herkese yollanan kalıp msj lar aldı diye.sizin yazınızı da bir arkdaştan mektup almış gibi yüzümde tebessümlerle okudugumu söylemek isterim.çok sıcak ve içten yürek ısıtan yazılardı.insan zaten dökmeli yüregindeki güzellikleri,söyleyecegi en ufak bir güzellik kalmamalı,şu çekingenligimiz ve gururumuz yok mu bu ikisi yüzünden söylenecek güzellikleri söylemeden ölüp gidecegiz bir biz bilecegiz bir de Allah,karşımızdakine sadece anladıkları kalacak ne acı değil mi.Evet bende zamanında sizin gibiydim çok iyi,herkes için iyilik isteyen kimseye kıyamayan hayır diyemeyen biriydim.dünya böyle yaşanmalı ortalıkta onca kötülük onca pislik varken bari ben hoşgörülü ben güleryüzlü ben alçak gönülü olayım diyordum,dışardakiler zaten kıramadılar sevincimi caydıramadılar beni,ama yüregime alanlar vurdu hanceri kanattılar yüregimi,insan dışardan gelen kötülükleri sözleri hareketleri önemsemiyor ama içerden gelenler öyle yürek yakıyor ki canın dediklerini canından can alıyor,halbuki en büyük kazıkları başkaları degil kendi kendime atmışım dedim. herkesi iyi gördüm karşımdaki insanların bazılarının iyiligi benim iyiligimdenmiş halbuki..sonra bende degiştim,degiştirildim.sonra kötü insanlara kızmamaya başladım onları böyle yapan bir sebeb vardı bir sebeb,insanlıktan hayatın güzelliklerinden onu da mahrum etmiş birşeyler vardı elbet,o böyle olmak istemedi,aile arkadaş hayat herşey ama herşey bu insanı ne hale getirmiş bu insan kendi hayatını mı yoksa ona biçilen hayatı mı yaşıyor diye düşünürüm zaman zaman.bende duvarlar ördüm insanlarla arama kimi zaman ukela dediler,kimi zamanda kendini begenmiş,kim nederse desin hiçkimse umurumda olmadı olmuyor,minnetsiz bir yetişme tarzım vardı ama bunu hiçbir zaman kullanmadım hep herkese minnetliymiş gibi gönlümü açtım.şimdi böyle biriyim işte sanalda neysem reelde de oyum.sonra klişe yaşamları hayat ettim. kendime küçük dünyalar kurdum.Aslında hala eski halimden eserler var,insanlara hep güzeryüzlü davranırım gerekirse muhabbet ederim ama onların telefonlarını msn lerini yada adreslerini alıp samimi olmam o kadar.yani artık çok iyi bir denge kurmayı ögrendim.Aslında yılmamak lazım evet çok iyi çok samimi çok yürekten seven,karşılıksız seven,anı yaşayan arkdaşlıklardan uzak kimseler var onlar çokta uzakta degil ama o insanlara ulaşabilmemiz için demek ki bu insanları da görmemiz gerekliymiş.Aslında sanal yada gerçek farketmiyor önemli olan dogru insanlarla arkadaşlık yapabilmek.Sayfamıda işgal etmeniz umurumda degil böyle güzel,hayatın içinden gerçek yazılar yazdıktan sonra her zaman tebessümle okuyacagımı bilin.hem dikkat ettim benim sayfamda yazı yazmak cidden çok güzelmiş,şimdi size bu yazıyı benim sayfamdan yazıyorum sonra kopyalıyım sayfanıza koyacagımArkadaki gökyüzü şehir manzarası insana bi ferahlık katıyor,göklere özgürce yazı yazıyormuşsun gibi.yazmaktan ziyade bi de yazılanları okumak daha güzel bunu yazınızı okurken fark ettim.güzel temennileriniz içinde teşekkür ederim umarım sizde bu güzel yüreginizle güzel yürekli insanları bulursunuz.evet yazılarınız öyle içten ve samimi ki yanlış anlama gibi bir densizlige düşebilecegim düşünülemez bile.insan böyle yüregini herkese açımıyor güzellkleri konuşamıyor,bazen böyle sözler söyleyince yanlış anlayabiliyorlar ilgili sanıyorlar.ne büyük gaflet,ne büyük acizlik,ne kadar düşük bir düşünce,en sevmedigim şeydir birinin peşinden koşup onunla arkdaş olmaya çalışmak,en güzeli iki taraflı başlayan arkdaşlıklardır zaten.ama bizleri yanlış anlayanlar bir daha yanlış anlayacakları iyiliklerimizi bulamayacaklardır.saygı ve sevgilerle. -
-
-
-
-
