PARAŞÜT "YAMAÇ PARAŞÜTÜ" HAKKINDA BİLGİ

**GiRL_Léé** · 03-07-2006, 14:10

Paraşütçülüğün Kısa Tarihçesi
İnsanoğlunun kuşlara özenerek uçma arzusu, insanlığın uygarlığı kadar eskidir. Bu arzunun ortaya çıkışı ilk kuş kanatlarından esinlenerek veya şemsiye tarzı yapılan paraşütlerle gerçekleştirilmesi yoluyla çok eskilere dayanmaktadır.
İlk paraşütle atlama denemelerinin M.Ö. 2200' lü yıllarda, Çin imparatorlarını eğlendirmek amacıyla, Çin Seddi üzerinden şemsiyeye benzeyen, serbest düşüşü yavaşlatıcı bazı araçlar kullanılarak yapıldığı anlatılmaktadır. Genellikle paraşüte ait ilk anlatılanlar, hep Uzak Doğuya aittir.
İlk paraşütle atlamayı düşünen ve proje üreten kişi Leonardo da Vinci olmuştur. Bu tarihten sonra, birçok kişi paraşütle ilgili denemeler yapmışlarsa da, tarihte ilk ciddi paraşütçü Fransız Andre Jacques Garner olarak bilinmektedir.
Garner ilk paraşütle atlayışını kardeşinin kullanmakta olduğu balona bağlanmış paraşütle irtibatlı bir sepet içinde yapar. Bu ilk denemelerden sonra 1797 yılında 700 metreden atlayışını başarılı bir şekilde tamamlar. İlk paraşüt brövesini ise, Garner' ın eşi olan Jean Genevieve almıştır.
Bir kablo aracılığı ile açılması sağlanan otomatik açılışlı paraşüt ile ilk atlayışı ise 1885 tarihinde, Amerikalı Thomas Baldwin yapmıştır.
Yine ilk olarak deklanşörlü serbest düşüş atlayışını yapan ve paraşütçülüğün Edisonu olarak kabul edilen Leslie Irvin' dır. Buna ek oarak dünyanın ilk gecikmeli paraşüt atlayışını yapan kişi ise, Amerikalı bir asker olan Randhall Bose' dır.
Paraşütü askeri amaçlarla 1925 yılında ilk kullananlar ise Ruslar olmuştur. Bu yıllardan sonra paraşütçülük, teknolojik gelişmelerle birlikte gelişerek, günümüze kadar ulaşmıştır.
Paraşütçülüğün Türkiye' de Kısa Tarihçesi
Havacılık tarihi Türkiye'de İmam Cevheri ile başlar. Hicri 400 yılında o zamanın büyük Türk bilginlerinden İmam Cevheri kendi hazırlamış olduğu iki kanat ile Nişabur Caminin kubbesinden atlayarak, ilk uçma denemesini yapar. Fakat hazırladığı kanat, havada tutunmasına yetmez ve hızla yere düşerek Türk Havacılık tarihinin ilk şehidi olur. Havacılık tarihine giren ikinci Türk ise, Hezarfen Çelebi' dir. 1632 yılında kendi yaptığı kanatlarla Galata Kulesinden atlayarak, Üsküdar Doğancılar Meydanına inmeyi başarmıştır. Zamanın padişahı Sultan Murat, bu olayı korku ile izlemiş, etrafındaki adamların yanıltması sonucu, önce Hezarfen Çelebi' yi bir kese altınla ödüllendirmiş sonrada Cezayir' e sürgüne göndermiştir. Hezarfen'den çok az sonra da Lagari Hasan Çelebi bugünkülere çok benzeyen dört kollu bir füzeyi ateşleyerek çok yükseklere çıkmış ve daha sonra kendi hazırlamış olduğu özel bir sistemle arızasız olarak denize inmeyi başarmıştır. Fakat sonu yine Hezarfen Çelebi gibi sürgüne gönderilmek olmuştur.
Paraşüt Çeşitleri : Yamaç Paraşütü
Paraşütler, yapılış şekli ve stillerine göre çeşitlilik göstermektedir. Bunlar: uçaktan atlanarak yapılan; statik paraşüt ve serbest paraşüt (sky dive), belli yükseltilerden koşarak paraşütün şişmesi sağlanarak yapılan Yamaç paraşütü ve Delta kanattır. Özellikle son zamanlarda, uçma merakı olan kişilerce yapılan Yamaç Paraşütü Paraşütler ve paraşütçülüğü incelemeye, yamaç paraşütü ile başlıyoruz.

YAMAÇ PARAŞÜTÜ ( Paragliding)
Son zamanlarda özellikle gençler arasında hızla yayılan, herkesin kolaylıkla uçma arzusu ve heyecanını tadabileceği bir spor dalı gelişmektedir. Buna Fransızca "parapente", İngilizce "paragliding" ve Türkçe "yamaç paraşütçülüğü" adı verilmektedir. 15 yaşını bitirmiş her sağlıklı kişi rahatlıkla paraşütçülük kurslarına katılıp bu sporu yapabilir. Rahatça koşulabilecek türden uygun eğimli bir yamaca açık olarak serilen paraşüt, pilotun koşuya başlaması ile hemen hava dolar, kanat şeklini alır ve pilotu taşımaya başlar. Pilotun koşuya 3-5 metre daha devam etmesi ile havalanır ve yamaçtan aşağı süzülerek konforlu ve emniyetli bir uçuşa başlar. Uçuşların süresi, kullanılan malzemenin performansı ve pilotun tecrübesine bağlı olarak kilometrelerce/saatlerce sürebilir.n
1940'lı yıllarda, Wright kardeşler başarılı ilk uçuşlarının yanında, birkaç parça perde kumaşından yaptıkları bir tür uçurtmayla yeni bir havacılık olayına da öncülük etmişlerdir. Daha sonraları esnek yapıya sahip kanatlar üzerinde çalışma ve deneyler yapılmış, 1948'de basit yelken kanatlar ortaya çıkmıştır. Bu çalışmalar sırasında kanatların bir bot, araba yada bir kişi tarafından yerden kaldırılması önemli bir gelişmeydi. Bu araç rahatlıkla sökülüp takılabilen çubuklardan ve üzerlerine gerilmiş kumaşlardan yapılmış bir delta kanattı. 1948 yılında Dr. Francis Rogallo, portatif delta kanadı yapmayı başardı. Zamanla delta kanatlar emniyet ve performans açısından oldukça geliştiler. Bugün tecrübeli bir pilot, 30-35 kg ağırlığındaki delta kanadına ek olarak yedek paraşüt, hava akımlarına göre şekillendirilmiş bağlantı elemanları, altimetre, variometre, pusula ve hız saati gibi bazı cihazlara ve telsize ihtiyaç duyar. Elbette bütün bunları taşımak için bir araç ve uçmayı düşündüğünüz tepedeki kalkış noktasına kadar uzanan bir yol gereklidir. Bu yüzden 1970'li yıların sonlarında bazı uçucular, yapısı sabit ve ağır olmayan, daha esnek ve daha hafif bir hava aracı arayışına girdiler. Birkaç öncü, paraşütlerle yamaçlardan uçuş denemelerine başladılar. Bunlar uçaktan atlayarak, limit hızda (yaklaşık 198 km/s) düşerken açılmak üzere dizayn edilmiş serbest düşüş paraşütleriydi. Çok geçmeden limit hızdaki açılış şokunun doğurduğu aşırı yüksek gerilimlerin daha yavaş ve daha yumuşak olan yamaç kalkışlarında ortaya çıkmadığı fark edildi ve farklı malzemelerden daha büyük boyutlarda paraşütlerin işe yarayabileceği düşünüldü.
Çok geçmeden ucuzluğun ve basitliğin en son teknoloji ile birleştirildiği Fransızca "parapente", İngilizce "paragliding" ve Türkçe "yamaç paraşütçülüğü" adıyla bilinen yepyeni bir spor doğdu. 1980'li yıllarda yamaç paraşütçüleri düzenli olarak tepelerden havalanmaya başladılar.
Bugünkü yamaç paraşütlerinin 6:1 ve 9:1 arasında değişen süzülme oranları delta kanatlarınkiyle (12:1-18:1) yada planörlerinkiyle (20:1-45:1) karşılaştırıldığında çok iyi görünmeyebilir fakat bir yamaç paraşütünün onların sahip olmadığı bazı avantajları vardır. Kolaylıkla havalanır, yönlendirilir ve inerler, birkaç dakikada açılabilir ve toplanabilirler. Uygun bir eğitimle temel uçuş kontrolü becerisi birkaç günde kazanılabilir. Hafifliği ve küçük boyutları sayesinde rahatlıkla sırtınıza alıp hiç bir yola, hava alanına yada başka bir tesise gerek duymadan kalkış noktasına tırmanabilir ve yolları olmayan dağlardan bile kolaylıkla havalanabilirsiniz.
Basit ve zevkli olmasının yanı sıra havacılığın her dalında olduğu gibi yamaç paraşütçülüğünün de kesinlikle uymanız gereken bazı emniyet kuralları vardır. Havacılığın düşüncesiz, dikkatsiz ve tedbirsiz hareketleri affetmediğini asla unutmamamız gerekir. Güvenli uçuşlar için, içinde uçtuğumuz hava tabakasını kesinlikle tanımalı, paraşütümüzün değişik şartlar altındaki davranışlarını iyi bilmeli ve doğanın şartlarını ve kendi limitlerimizi asla zorlamamalıyız.
Yamaç paraşütçülüğü havacılığın belki de en basit ve en kolay yoludur. Fakat bütün diğer macera sporları gibi ihmal, yanlış uygulamalar ve uygun olmayan şartlarda yapılması gibi hallerde ciddi yaralanmalar, hatta ölümlere yol açabilir.

**GiRL_Léé** · 03-07-2006, 14:14

Yamaç Paraşütünün Yapısı
Yamaç paraşütü sporu, 1980'lerin başlarında ortaya çıkmış, kısa zamanda popüler olmuş ve tüm dünyaya yayılmıştır. Bunun en önemli sebepleri; bilinen en ekonomik hava aracı olması ve doğa sporları ile içiçe olmasıdır.Temelde özel bir yetenek ve aşırı efor gerektirmeyen Yamaç Paraşütü Sporu standart bir eğitim sonrasında kullanımı oldukça kolay ve zevklidir. Yamaç paraşütü basit bir hava aracıdır, fakat bütün diğer hava araçları gibi karmaşık ve güç bir dizayn çalışmasının ürünüdür.

Yamaç paraşütü dört bölümden oluşur:

Kubbe
Askı İpleri
Taşıyıcı Kolonlar
Harnes(kuşam tertibatı)

Kubbe
Kubbe, polyester veya naylon, hava geçirmeyen, kaplamalı özel bir kumaştan yapılır ve canlı parlak renklerle boyanır. Alt ve üst yüzeylerin dik parçalarla birleştirilmeleriyle oluşurlar. Böylece ortaya çıkan bu hava kanallarına "sel" adı verilir. Ön kenardaki uçları açıktır. Ön kenarlarına şeklini korumak ve kalkış sırasında içine kolay hava girişini sağlamak için sert plastik tabakalar dikilir. Geniş sel girişleri daha yavaş ve daha güvenli bir yamaç paraşütünü gösterir. Daha dar sel girişleri, daha yüksek performansı amaçlayan paraşütlerde bulunur. Her sel, diğerlerinden iç sel duvarları ile ayrılmıştır. Bunlar kanadın şeklini belirlerler. Çok sayıda sel duvarı daha istikrarlı daha düzgün bir şekil ortaya koyar. Bu duvarlarda birçok delik vardır. Böylece hava, bir selden diğerine geçebilir. Bu da iç basıncın ayarlanmasını sağlayarak kanadı şişirir. Tamamen şişirildiğinde aerofoil şeklini alır yani, alt yüzey daha düz, üst yüzey daha kamburumsu, eğri bir şekil alır.
Maksimum kalınlık noktası, ön kenardan arkaya doğru giden çizginin yüzde 15 ile 30'u tarafından oluşturulur. Kanadın arka bölümü arka kenar ile sonlanır.
Tipik bir kubbede performansına bağlı olarak çok sayıda sel bulunur. Çoğunlukla orta bölümdeki seller, kenardaki sellere göre daha uzundur. Kubbe böylece elips şeklini alır. Bazı modern kubbelerde kanat uçlarında dik bölümler vardır, bunlara kulak da denir. Daha güvenli bir kubbe oluşturmak için eklenmektedir.
Bir yamaç paraşütünün kubbesi şişirilebilen bir kanattır. Bu nedenle de bir serbest atlayış paraşütü olarak düşünülmemelidir. Yamaç paraşütleri yerden koşarak kalkış için aynı zamanda uygun hava akımlarında süzülmek amacıyla kullanılmaktadır.

Askı İpleri
İpler çok dayanıklı malzemeden yapılmışlardır. İnce yapıları sürtünmeyi azaltmanın yanında hafif bir malzeme olarak da avantaj sağlar. Kevler ve darcon olmak üzere iki ana ip tipi vardır. Kevler, organik polyamid (karbon lifi) malzemedir ve çoğunlukla darcon (terylene) yada benzeri bir malzemeyle çevrelenmiştir.
İpleri daha iyi tanımak için kubbedeki bağlantı yerlerine göre değişik adlar verilir. Ön kenarlara bağlanan iplere A ipleri denir. Arkaya doğru gittikçe B, C ve D ipleri olarak adlandırılırlar. Fren ipleri (kontrol ipleri) en arka kenara bağlanırlar ve renkleri diğerlerinden farklıdır.

Taşıyıcı Kolonlar
Taşıyıcı kolonlar, kubbe iplerini kuşama bağlarlar. Genellikle 25mm genişliğindedir. Kuşama, karabinalar ile ipler küçük metal (rabit) halkalar ile bağlıdırlar.
Taşıyıcı kolonlar, pilota kalkışta uygun tutunma yerleri sağlarlar. Kalkışı kolaylaştırmaktan çok, farklı harnes kullanımına imkan tanırlar.
Bazı gelişmiş yamaç paraşütlerinde speed sistemi denilen hızlandırıcılar bulunurken bazılarında harnes kolonlara sabit olarak bağlanmıştır.

Harnes
Yamaç paraşütlerinin harnesi basit olarak; tahtadan yada sert plastikten yapılan oturma yerleri, sağlam dokunmuş kumaştan yapılan sırt bölgesi, bacak ve göğüs kolonlarından oluşur.
Bazı harneslerde çapraz kolonlar bulunur. Bunlar, kubbeyi daha güvenli tutmak için pilotun vücut hareketini doğrudan yukarıya iletmesini engelleyen yapıdadırlar.
Gelişmiş harneslerin, hızlandırıcı (speed sistem) bağlantıları, sırt koruyucusu, hava yastığı, yedek paraşüt bölümü gibi avantajları vardır. Bütün harnesler pilotun vücut yapısına göre ayarlanabilir.
----------------

**GiRL_Léé** · 03-07-2006, 14:16

Delta kanat
Delta kanat, iskeletin kanat şeklini oluşturduğu ve pilotun yatay durduğu bir kanattır. Yamaç paraşütünde kanat şekli hava basıncıyla oluşturulur ve pilot asılı durumda oturur veya dik pozisyondadır. Delta Kanat'ta ise pilot yere paralel vaziyette durur. Yelken kanatın çalışma prensibi hemen hemen planör gibidir. Delta kanatlar daha hızlı bir yapıya sahiptir ve bu nedenle kontrolü yamaç paraşütüne oranla biraz daha zordur. Delta kanatın taşınması için araç gerekli olup, kurulması zaman alır. Bununla birlikte yamaç paraşütü bir çantada taşınabilir ve kurma zahmeti olmaz. Bu, yamaç paraşütünün avantajlarındandır. Fakat delta kanat yamaç paraşütünden daha süratli ve daha hızlı manevra gücüne sahiptir. Ayrıca delta kanat, kullanımı sırasında oluşabilecek olumsuz durumlara karşı, irtifanın uygun olması durumunda kanatı klipslerinden çıkarıp, paraşütünüzü açabilirsiniz. Bunlar da delta kanatın avantajlarıdır.
Delta kanat motoru olmayan, tamamen rüzgar ve diğer hava etkileri ile uçuş yapabilen bir uçuş aletidir. Bazı havacılar delta kanatı Askılı Planör da olarak tanımlamaktadırlar. Gerekli yer eğitimini aldıktan sonra, örneğin delta kanatın ne şekilde kumanda edileceğini ve nasıl kalkış yapılabileceğini öğrendikten sonra, güvenli bir şekilde kalkış yapabilir, uçuşta istediğiniz kumandaları verebilir ve güvenli bir şekilde iniş yapabilirsiniz. Bütün bunları yapabilmeniz tamamen sizin eğitiminize ve yeteneğinize bağlıdır. Motoru olmayan ve tüm kumandaları sizin yeteneğinize ait olan bu aleti uçurmak için sadece istemeniz ve biraz da cesaretli olmanız yeterlidir. Uçuş sırasında sizin güvenliğiniz için, anlatılan dersleri çok iyi öğrenmeniz gerekmektedir. Koruyucu kask, koruyucu niteliği taşıyan uzun pantolon, çorap ve bileği koruyucu ayakkabı giymeniz tavsiye edilmektedir. Yere inişte sizi ve ayaklarınızı korumak için bu çok önemlidir. Sıcak havalarda kısa kollu T-shirt, soğuk havalarda ise daha kalın giyecekler giyilmelidir. Ayrıca iniş kalkış yapılacak bölgelerin durumuna göre daha değişik kıyafetler de seçilebilir. Uçuş sırasında ayrıca her ihtimale karşı sizi koruyacak bir paraşütte bulunmalıdır. İstenmeyen bir durumla karşılaşıldığında çabuk ayrılan klipslerle delta kanattan ayrılıp paraşütünüzü açabilirsiniz. Bütün bu bilgiler size yer eğitimlerinde diğer bilgilerle birlikte verilmektedir.
Delta Kanat (Yelkenkanat) Kurslarında Ne, Nasıl ele alınıyor?
*Bu bilgiler THK sitesinden yararlanarak derlenmiştir.

1. Yelkenkanat (delta) başlangıç kursu
Kurs süresi öğrenci sayısıyla ilişkili olmakla birlikte 30 uçuş günüdür. Amaç; öğrencinin yelkenkanat sporuyla tanışmasını sağlamak, havacılığın temel kurallarını öğretmek, ilk önce alçak tepe uçuşlarıyla arkasından irtifa süzülüşleriyle ilerleme sağlayarak öğrencinin emniyet limitleri içinde uçuş yapabilmesini sağlamaktır. Eğitimlerin emniyet limitleri dahilinde yapılabilmesi için kurs iki aşamada yapılmaktadır.

Yer Eğitimi:
Yer eğitimi süresi 6 gündür. Öğrenciler birinci aşamada 23 saat nazari eğitimin yanında yelkenkanatı açmasını, kapamasını, taşımasını, rüzgar içine doğru nasıl ilerlediğini öğrenirler.
Uçuş eğitimi:
Yer eğitimini başarıyla tamamlayan öğrencilere yer seviyesinden 20 metre yüksekliğe kadar 30 sorti, yelkenkanadın sağından solundan ve omurgasından
ip kontrollü olarak kalkış ve iniş yaptırılır. 60 sortiden sonra 50 metre yükseklikten dönüş çalışmaları yaptırılarak, yüksek tepe (50-250 metre) uçuşlarına hazırlanılarak kontrol uçuşları yaptırılır.

2. Yelkenkanat tekamül (ileri) kursu:
Yelkenkanat başlangıç sertifikasına sahip olan herkes tekamül kursuna katılmaya hak kazanır. Kurs 3 safha üzerinden 25 saat sürmektedir.

**GiRL_Léé** · 03-07-2006, 14:20

Birinci Safha Eğitimi:
Bu safhanın amacı; öğrencinin emniyet limitleri içerisinde solo olarak yüksek tepe (250 metre ve yukarısı) uçuşları yaptırılır. Bu uçuş aşamasında 23 saat nazari eğitimin yanında 20 sorti (06 saat) uçuş yaptırılır.

İkinci safha Eğitimi:
Tekamül birinci safha eğitimini başarıyla bitirenler, ikinci safha eğitimine başlatılır. Bu safhada öğrenciye yelken uçuşu ve termil uçuş eğitimi yaptırılır. Bu aşamada 9 saat nazari ders, 20 sorti (6 saat) uçuş eğitimi verilir.

Üçüncü safha eğitimi:
İkinci safha eğitimini başarıyla bitirenler üçüncü safha eğitimine başlatılır. Bu safhada öğrenciye seyrüsefer uçuş eğitimi verilir. Bu aşamada 11 saat yer eğitimi, 20 sorti (9 saat) uçuş eğitimi verilir.

MOTORLU YELKENKANAT
Delta Kanatın hafif motorlu güce sahip olarak kullanılan şeklidir. Bu kursa yelkenkanat kursu görmemiş olanlar da doğrudan başlayabilir. 26 saatlik kuramsal derslerin yanında 25 saatlik uçuş eğitimi verilir. Uçuş eğitimini başarıyla bitirenlere Sivil Havacılık Genel Müdürlüğünce onaylı "motorlu yelkenkanat pilot lisansı" verilir.
THK' DA YELKEN KANAT (DELTA) KURS PROGRAMLARI
25 Temmuz - 15 Agustos 2001 - 18 Agustos - 07 Eylül 2001 ve 10 Eylül - 30 Eylül 2001 tarihlerinde Eskişehir/İnönü'de ücretsiz olarak verilecektir. Başvurular Türk Hava Kurumu'na yapılabilir. Tekamül kursları ise 25 Temmuz-30 Eylül tarihleri arasında ve sorti(uçuş) başına 14 dolar ödenmesi gerekmektedir. Detaylı bilgiyi yine www.thk.org.tr THK resmi sitesinden alabilirsiniz.

03-07-2006, 14:10	#1 (permalink)
GiRL_Léé !!-₣Θяцм_¢∂qΘИu-!! I'm RoNiN™ Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 17.496 İtibar Gücü: 99	PARAŞÜT "YAMAÇ PARAŞÜTÜ" HAKKINDA BİLGİ Paraşütçülüğün Kısa Tarihçesi İnsanoğlunun kuşlara özenerek uçma arzusu, insanlığın uygarlığı kadar eskidir. Bu arzunun ortaya çıkışı ilk kuş kanatlarından esinlenerek veya şemsiye tarzı yapılan paraşütlerle gerçekleştirilmesi yoluyla çok eskilere dayanmaktadır. İlk paraşütle atlama denemelerinin M.Ö. 2200' lü yıllarda, Çin imparatorlarını eğlendirmek amacıyla, Çin Seddi üzerinden şemsiyeye benzeyen, serbest düşüşü yavaşlatıcı bazı araçlar kullanılarak yapıldığı anlatılmaktadır. Genellikle paraşüte ait ilk anlatılanlar, hep Uzak Doğuya aittir. İlk paraşütle atlamayı düşünen ve proje üreten kişi Leonardo da Vinci olmuştur. Bu tarihten sonra, birçok kişi paraşütle ilgili denemeler yapmışlarsa da, tarihte ilk ciddi paraşütçü Fransız Andre Jacques Garner olarak bilinmektedir. Garner ilk paraşütle atlayışını kardeşinin kullanmakta olduğu balona bağlanmış paraşütle irtibatlı bir sepet içinde yapar. Bu ilk denemelerden sonra 1797 yılında 700 metreden atlayışını başarılı bir şekilde tamamlar. İlk paraşüt brövesini ise, Garner' ın eşi olan Jean Genevieve almıştır. Bir kablo aracılığı ile açılması sağlanan otomatik açılışlı paraşüt ile ilk atlayışı ise 1885 tarihinde, Amerikalı Thomas Baldwin yapmıştır. Yine ilk olarak deklanşörlü serbest düşüş atlayışını yapan ve paraşütçülüğün Edisonu olarak kabul edilen Leslie Irvin' dır. Buna ek oarak dünyanın ilk gecikmeli paraşüt atlayışını yapan kişi ise, Amerikalı bir asker olan Randhall Bose' dır. Paraşütü askeri amaçlarla 1925 yılında ilk kullananlar ise Ruslar olmuştur. Bu yıllardan sonra paraşütçülük, teknolojik gelişmelerle birlikte gelişerek, günümüze kadar ulaşmıştır. Paraşütçülüğün Türkiye' de Kısa Tarihçesi Havacılık tarihi Türkiye'de İmam Cevheri ile başlar. Hicri 400 yılında o zamanın büyük Türk bilginlerinden İmam Cevheri kendi hazırlamış olduğu iki kanat ile Nişabur Caminin kubbesinden atlayarak, ilk uçma denemesini yapar. Fakat hazırladığı kanat, havada tutunmasına yetmez ve hızla yere düşerek Türk Havacılık tarihinin ilk şehidi olur. Havacılık tarihine giren ikinci Türk ise, Hezarfen Çelebi' dir. 1632 yılında kendi yaptığı kanatlarla Galata Kulesinden atlayarak, Üsküdar Doğancılar Meydanına inmeyi başarmıştır. Zamanın padişahı Sultan Murat, bu olayı korku ile izlemiş, etrafındaki adamların yanıltması sonucu, önce Hezarfen Çelebi' yi bir kese altınla ödüllendirmiş sonrada Cezayir' e sürgüne göndermiştir. Hezarfen'den çok az sonra da Lagari Hasan Çelebi bugünkülere çok benzeyen dört kollu bir füzeyi ateşleyerek çok yükseklere çıkmış ve daha sonra kendi hazırlamış olduğu özel bir sistemle arızasız olarak denize inmeyi başarmıştır. Fakat sonu yine Hezarfen Çelebi gibi sürgüne gönderilmek olmuştur. Paraşüt Çeşitleri : Yamaç Paraşütü Paraşütler, yapılış şekli ve stillerine göre çeşitlilik göstermektedir. Bunlar: uçaktan atlanarak yapılan; statik paraşüt ve serbest paraşüt (sky dive), belli yükseltilerden koşarak paraşütün şişmesi sağlanarak yapılan Yamaç paraşütü ve Delta kanattır. Özellikle son zamanlarda, uçma merakı olan kişilerce yapılan Yamaç Paraşütü Paraşütler ve paraşütçülüğü incelemeye, yamaç paraşütü ile başlıyoruz. YAMAÇ PARAŞÜTÜ ( Paragliding) Son zamanlarda özellikle gençler arasında hızla yayılan, herkesin kolaylıkla uçma arzusu ve heyecanını tadabileceği bir spor dalı gelişmektedir. Buna Fransızca "parapente", İngilizce "paragliding" ve Türkçe "yamaç paraşütçülüğü" adı verilmektedir. 15 yaşını bitirmiş her sağlıklı kişi rahatlıkla paraşütçülük kurslarına katılıp bu sporu yapabilir. Rahatça koşulabilecek türden uygun eğimli bir yamaca açık olarak serilen paraşüt, pilotun koşuya başlaması ile hemen hava dolar, kanat şeklini alır ve pilotu taşımaya başlar. Pilotun koşuya 3-5 metre daha devam etmesi ile havalanır ve yamaçtan aşağı süzülerek konforlu ve emniyetli bir uçuşa başlar. Uçuşların süresi, kullanılan malzemenin performansı ve pilotun tecrübesine bağlı olarak kilometrelerce/saatlerce sürebilir.n 1940'lı yıllarda, Wright kardeşler başarılı ilk uçuşlarının yanında, birkaç parça perde kumaşından yaptıkları bir tür uçurtmayla yeni bir havacılık olayına da öncülük etmişlerdir. Daha sonraları esnek yapıya sahip kanatlar üzerinde çalışma ve deneyler yapılmış, 1948'de basit yelken kanatlar ortaya çıkmıştır. Bu çalışmalar sırasında kanatların bir bot, araba yada bir kişi tarafından yerden kaldırılması önemli bir gelişmeydi. Bu araç rahatlıkla sökülüp takılabilen çubuklardan ve üzerlerine gerilmiş kumaşlardan yapılmış bir delta kanattı. 1948 yılında Dr. Francis Rogallo, portatif delta kanadı yapmayı başardı. Zamanla delta kanatlar emniyet ve performans açısından oldukça geliştiler. Bugün tecrübeli bir pilot, 30-35 kg ağırlığındaki delta kanadına ek olarak yedek paraşüt, hava akımlarına göre şekillendirilmiş bağlantı elemanları, altimetre, variometre, pusula ve hız saati gibi bazı cihazlara ve telsize ihtiyaç duyar. Elbette bütün bunları taşımak için bir araç ve uçmayı düşündüğünüz tepedeki kalkış noktasına kadar uzanan bir yol gereklidir. Bu yüzden 1970'li yıların sonlarında bazı uçucular, yapısı sabit ve ağır olmayan, daha esnek ve daha hafif bir hava aracı arayışına girdiler. Birkaç öncü, paraşütlerle yamaçlardan uçuş denemelerine başladılar. Bunlar uçaktan atlayarak, limit hızda (yaklaşık 198 km/s) düşerken açılmak üzere dizayn edilmiş serbest düşüş paraşütleriydi. Çok geçmeden limit hızdaki açılış şokunun doğurduğu aşırı yüksek gerilimlerin daha yavaş ve daha yumuşak olan yamaç kalkışlarında ortaya çıkmadığı fark edildi ve farklı malzemelerden daha büyük boyutlarda paraşütlerin işe yarayabileceği düşünüldü. Çok geçmeden ucuzluğun ve basitliğin en son teknoloji ile birleştirildiği Fransızca "parapente", İngilizce "paragliding" ve Türkçe "yamaç paraşütçülüğü" adıyla bilinen yepyeni bir spor doğdu. 1980'li yıllarda yamaç paraşütçüleri düzenli olarak tepelerden havalanmaya başladılar. Bugünkü yamaç paraşütlerinin 6:1 ve 9:1 arasında değişen süzülme oranları delta kanatlarınkiyle (12:1-18:1) yada planörlerinkiyle (20:1-45:1) karşılaştırıldığında çok iyi görünmeyebilir fakat bir yamaç paraşütünün onların sahip olmadığı bazı avantajları vardır. Kolaylıkla havalanır, yönlendirilir ve inerler, birkaç dakikada açılabilir ve toplanabilirler. Uygun bir eğitimle temel uçuş kontrolü becerisi birkaç günde kazanılabilir. Hafifliği ve küçük boyutları sayesinde rahatlıkla sırtınıza alıp hiç bir yola, hava alanına yada başka bir tesise gerek duymadan kalkış noktasına tırmanabilir ve yolları olmayan dağlardan bile kolaylıkla havalanabilirsiniz. Basit ve zevkli olmasının yanı sıra havacılığın her dalında olduğu gibi yamaç paraşütçülüğünün de kesinlikle uymanız gereken bazı emniyet kuralları vardır. Havacılığın düşüncesiz, dikkatsiz ve tedbirsiz hareketleri affetmediğini asla unutmamamız gerekir. Güvenli uçuşlar için, içinde uçtuğumuz hava tabakasını kesinlikle tanımalı, paraşütümüzün değişik şartlar altındaki davranışlarını iyi bilmeli ve doğanın şartlarını ve kendi limitlerimizi asla zorlamamalıyız. Yamaç paraşütçülüğü havacılığın belki de en basit ve en kolay yoludur. Fakat bütün diğer macera sporları gibi ihmal, yanlış uygulamalar ve uygun olmayan şartlarda yapılması gibi hallerde ciddi yaralanmalar, hatta ölümlere yol açabilir.

03-07-2006, 14:14	#2 (permalink)
GiRL_Léé !!-₣Θяцм_¢∂qΘИu-!! I'm RoNiN™ Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 17.496 İtibar Gücü: 99	Ynt: PARAŞÜT "YAMAÇ PARAŞÜTÜ" HAKKINDA BİLGİ Yamaç Paraşütünün Yapısı Yamaç paraşütü sporu, 1980'lerin başlarında ortaya çıkmış, kısa zamanda popüler olmuş ve tüm dünyaya yayılmıştır. Bunun en önemli sebepleri; bilinen en ekonomik hava aracı olması ve doğa sporları ile içiçe olmasıdır.Temelde özel bir yetenek ve aşırı efor gerektirmeyen Yamaç Paraşütü Sporu standart bir eğitim sonrasında kullanımı oldukça kolay ve zevklidir. Yamaç paraşütü basit bir hava aracıdır, fakat bütün diğer hava araçları gibi karmaşık ve güç bir dizayn çalışmasının ürünüdür. Yamaç paraşütü dört bölümden oluşur: Kubbe Askı İpleri Taşıyıcı Kolonlar Harnes(kuşam tertibatı) Kubbe Kubbe, polyester veya naylon, hava geçirmeyen, kaplamalı özel bir kumaştan yapılır ve canlı parlak renklerle boyanır. Alt ve üst yüzeylerin dik parçalarla birleştirilmeleriyle oluşurlar. Böylece ortaya çıkan bu hava kanallarına "sel" adı verilir. Ön kenardaki uçları açıktır. Ön kenarlarına şeklini korumak ve kalkış sırasında içine kolay hava girişini sağlamak için sert plastik tabakalar dikilir. Geniş sel girişleri daha yavaş ve daha güvenli bir yamaç paraşütünü gösterir. Daha dar sel girişleri, daha yüksek performansı amaçlayan paraşütlerde bulunur. Her sel, diğerlerinden iç sel duvarları ile ayrılmıştır. Bunlar kanadın şeklini belirlerler. Çok sayıda sel duvarı daha istikrarlı daha düzgün bir şekil ortaya koyar. Bu duvarlarda birçok delik vardır. Böylece hava, bir selden diğerine geçebilir. Bu da iç basıncın ayarlanmasını sağlayarak kanadı şişirir. Tamamen şişirildiğinde aerofoil şeklini alır yani, alt yüzey daha düz, üst yüzey daha kamburumsu, eğri bir şekil alır. Maksimum kalınlık noktası, ön kenardan arkaya doğru giden çizginin yüzde 15 ile 30'u tarafından oluşturulur. Kanadın arka bölümü arka kenar ile sonlanır. Tipik bir kubbede performansına bağlı olarak çok sayıda sel bulunur. Çoğunlukla orta bölümdeki seller, kenardaki sellere göre daha uzundur. Kubbe böylece elips şeklini alır. Bazı modern kubbelerde kanat uçlarında dik bölümler vardır, bunlara kulak da denir. Daha güvenli bir kubbe oluşturmak için eklenmektedir. Bir yamaç paraşütünün kubbesi şişirilebilen bir kanattır. Bu nedenle de bir serbest atlayış paraşütü olarak düşünülmemelidir. Yamaç paraşütleri yerden koşarak kalkış için aynı zamanda uygun hava akımlarında süzülmek amacıyla kullanılmaktadır. Askı İpleri İpler çok dayanıklı malzemeden yapılmışlardır. İnce yapıları sürtünmeyi azaltmanın yanında hafif bir malzeme olarak da avantaj sağlar. Kevler ve darcon olmak üzere iki ana ip tipi vardır. Kevler, organik polyamid (karbon lifi) malzemedir ve çoğunlukla darcon (terylene) yada benzeri bir malzemeyle çevrelenmiştir. İpleri daha iyi tanımak için kubbedeki bağlantı yerlerine göre değişik adlar verilir. Ön kenarlara bağlanan iplere A ipleri denir. Arkaya doğru gittikçe B, C ve D ipleri olarak adlandırılırlar. Fren ipleri (kontrol ipleri) en arka kenara bağlanırlar ve renkleri diğerlerinden farklıdır. Taşıyıcı Kolonlar Taşıyıcı kolonlar, kubbe iplerini kuşama bağlarlar. Genellikle 25mm genişliğindedir. Kuşama, karabinalar ile ipler küçük metal (rabit) halkalar ile bağlıdırlar. Taşıyıcı kolonlar, pilota kalkışta uygun tutunma yerleri sağlarlar. Kalkışı kolaylaştırmaktan çok, farklı harnes kullanımına imkan tanırlar. Bazı gelişmiş yamaç paraşütlerinde speed sistemi denilen hızlandırıcılar bulunurken bazılarında harnes kolonlara sabit olarak bağlanmıştır. Harnes Yamaç paraşütlerinin harnesi basit olarak; tahtadan yada sert plastikten yapılan oturma yerleri, sağlam dokunmuş kumaştan yapılan sırt bölgesi, bacak ve göğüs kolonlarından oluşur. Bazı harneslerde çapraz kolonlar bulunur. Bunlar, kubbeyi daha güvenli tutmak için pilotun vücut hareketini doğrudan yukarıya iletmesini engelleyen yapıdadırlar. Gelişmiş harneslerin, hızlandırıcı (speed sistem) bağlantıları, sırt koruyucusu, hava yastığı, yedek paraşüt bölümü gibi avantajları vardır. Bütün harnesler pilotun vücut yapısına göre ayarlanabilir. ----------------

03-07-2006, 14:16	#3 (permalink)
GiRL_Léé !!-₣Θяцм_¢∂qΘИu-!! I'm RoNiN™ Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 17.496 İtibar Gücü: 99	Ynt: PARAŞÜT "YAMAÇ PARAŞÜTÜ" HAKKINDA BİLGİ Delta kanat Delta kanat, iskeletin kanat şeklini oluşturduğu ve pilotun yatay durduğu bir kanattır. Yamaç paraşütünde kanat şekli hava basıncıyla oluşturulur ve pilot asılı durumda oturur veya dik pozisyondadır. Delta Kanat'ta ise pilot yere paralel vaziyette durur. Yelken kanatın çalışma prensibi hemen hemen planör gibidir. Delta kanatlar daha hızlı bir yapıya sahiptir ve bu nedenle kontrolü yamaç paraşütüne oranla biraz daha zordur. Delta kanatın taşınması için araç gerekli olup, kurulması zaman alır. Bununla birlikte yamaç paraşütü bir çantada taşınabilir ve kurma zahmeti olmaz. Bu, yamaç paraşütünün avantajlarındandır. Fakat delta kanat yamaç paraşütünden daha süratli ve daha hızlı manevra gücüne sahiptir. Ayrıca delta kanat, kullanımı sırasında oluşabilecek olumsuz durumlara karşı, irtifanın uygun olması durumunda kanatı klipslerinden çıkarıp, paraşütünüzü açabilirsiniz. Bunlar da delta kanatın avantajlarıdır. Delta kanat motoru olmayan, tamamen rüzgar ve diğer hava etkileri ile uçuş yapabilen bir uçuş aletidir. Bazı havacılar delta kanatı Askılı Planör da olarak tanımlamaktadırlar. Gerekli yer eğitimini aldıktan sonra, örneğin delta kanatın ne şekilde kumanda edileceğini ve nasıl kalkış yapılabileceğini öğrendikten sonra, güvenli bir şekilde kalkış yapabilir, uçuşta istediğiniz kumandaları verebilir ve güvenli bir şekilde iniş yapabilirsiniz. Bütün bunları yapabilmeniz tamamen sizin eğitiminize ve yeteneğinize bağlıdır. Motoru olmayan ve tüm kumandaları sizin yeteneğinize ait olan bu aleti uçurmak için sadece istemeniz ve biraz da cesaretli olmanız yeterlidir. Uçuş sırasında sizin güvenliğiniz için, anlatılan dersleri çok iyi öğrenmeniz gerekmektedir. Koruyucu kask, koruyucu niteliği taşıyan uzun pantolon, çorap ve bileği koruyucu ayakkabı giymeniz tavsiye edilmektedir. Yere inişte sizi ve ayaklarınızı korumak için bu çok önemlidir. Sıcak havalarda kısa kollu T-shirt, soğuk havalarda ise daha kalın giyecekler giyilmelidir. Ayrıca iniş kalkış yapılacak bölgelerin durumuna göre daha değişik kıyafetler de seçilebilir. Uçuş sırasında ayrıca her ihtimale karşı sizi koruyacak bir paraşütte bulunmalıdır. İstenmeyen bir durumla karşılaşıldığında çabuk ayrılan klipslerle delta kanattan ayrılıp paraşütünüzü açabilirsiniz. Bütün bu bilgiler size yer eğitimlerinde diğer bilgilerle birlikte verilmektedir. Delta Kanat (Yelkenkanat) Kurslarında Ne, Nasıl ele alınıyor? *Bu bilgiler THK sitesinden yararlanarak derlenmiştir. 1. Yelkenkanat (delta) başlangıç kursu Kurs süresi öğrenci sayısıyla ilişkili olmakla birlikte 30 uçuş günüdür. Amaç; öğrencinin yelkenkanat sporuyla tanışmasını sağlamak, havacılığın temel kurallarını öğretmek, ilk önce alçak tepe uçuşlarıyla arkasından irtifa süzülüşleriyle ilerleme sağlayarak öğrencinin emniyet limitleri içinde uçuş yapabilmesini sağlamaktır. Eğitimlerin emniyet limitleri dahilinde yapılabilmesi için kurs iki aşamada yapılmaktadır. Yer Eğitimi: Yer eğitimi süresi 6 gündür. Öğrenciler birinci aşamada 23 saat nazari eğitimin yanında yelkenkanatı açmasını, kapamasını, taşımasını, rüzgar içine doğru nasıl ilerlediğini öğrenirler. Uçuş eğitimi: Yer eğitimini başarıyla tamamlayan öğrencilere yer seviyesinden 20 metre yüksekliğe kadar 30 sorti, yelkenkanadın sağından solundan ve omurgasından ip kontrollü olarak kalkış ve iniş yaptırılır. 60 sortiden sonra 50 metre yükseklikten dönüş çalışmaları yaptırılarak, yüksek tepe (50-250 metre) uçuşlarına hazırlanılarak kontrol uçuşları yaptırılır. 2. Yelkenkanat tekamül (ileri) kursu: Yelkenkanat başlangıç sertifikasına sahip olan herkes tekamül kursuna katılmaya hak kazanır. Kurs 3 safha üzerinden 25 saat sürmektedir.

03-07-2006, 14:20	#4 (permalink)
GiRL_Léé !!-₣Θяцм_¢∂qΘИu-!! I'm RoNiN™ Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 17.496 İtibar Gücü: 99	Ynt: PARAŞÜT "YAMAÇ PARAŞÜTÜ" HAKKINDA BİLGİ Birinci Safha Eğitimi: Bu safhanın amacı; öğrencinin emniyet limitleri içerisinde solo olarak yüksek tepe (250 metre ve yukarısı) uçuşları yaptırılır. Bu uçuş aşamasında 23 saat nazari eğitimin yanında 20 sorti (06 saat) uçuş yaptırılır. İkinci safha Eğitimi: Tekamül birinci safha eğitimini başarıyla bitirenler, ikinci safha eğitimine başlatılır. Bu safhada öğrenciye yelken uçuşu ve termil uçuş eğitimi yaptırılır. Bu aşamada 9 saat nazari ders, 20 sorti (6 saat) uçuş eğitimi verilir. Üçüncü safha eğitimi: İkinci safha eğitimini başarıyla bitirenler üçüncü safha eğitimine başlatılır. Bu safhada öğrenciye seyrüsefer uçuş eğitimi verilir. Bu aşamada 11 saat yer eğitimi, 20 sorti (9 saat) uçuş eğitimi verilir. MOTORLU YELKENKANAT Delta Kanatın hafif motorlu güce sahip olarak kullanılan şeklidir. Bu kursa yelkenkanat kursu görmemiş olanlar da doğrudan başlayabilir. 26 saatlik kuramsal derslerin yanında 25 saatlik uçuş eğitimi verilir. Uçuş eğitimini başarıyla bitirenlere Sivil Havacılık Genel Müdürlüğünce onaylı "motorlu yelkenkanat pilot lisansı" verilir. THK' DA YELKEN KANAT (DELTA) KURS PROGRAMLARI 25 Temmuz - 15 Agustos 2001 - 18 Agustos - 07 Eylül 2001 ve 10 Eylül - 30 Eylül 2001 tarihlerinde Eskişehir/İnönü'de ücretsiz olarak verilecektir. Başvurular Türk Hava Kurumu'na yapılabilir. Tekamül kursları ise 25 Temmuz-30 Eylül tarihleri arasında ve sorti(uçuş) başına 14 dolar ödenmesi gerekmektedir. Detaylı bilgiyi yine www.thk.org.tr THK resmi sitesinden alabilirsiniz.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
"""Bir Aile 30 Yıl Boyunca Her 26 Kasım da Fotoğraf Çektirmiş"""	Law	Fotoğrafçılık ve Resimler	50	29-03-2009 18:54
""""Sevabını 12 Bİn Melek Yazmakla Bitiremiyor"""""	NuR-u HüdA	Dini Konular	32	19-10-2008 23:22
Yamaç Paraşütü şampiyonası sürüyor	Haberci	Spor haberleri	0	19-08-2007 04:50
" Sendeki " beni " öldürebilirsin lakin bendeki " seni " asla ! "	Zerd@	Paylaşmak İstedikleriniz	8	25-05-2007 16:00
"H"ayatımın "E"n "G"üzel "H"atası'na	!NC!PéR!S!	Paylaşmak İstedikleriniz	3	22-02-2007 10:27