2de1

**didoşum** · #1 (**permalink**) 21-11-2007, 16:59

Neşelerim gideli çok oldu, elimde hüzün tanecikleri. Sevgiler yerine kalbime kül doldu, ardımda geçmişin parmak izleri. Gitmelerden kalan, bitmez tükenmez bir hasret, günlerimin doğuşunda güneşte balçık var. Sensizliğin doğurduğu acılarım, karıştı yağmurlara ve her damlada balyoz oldu vurdu kalbime…

Yazılarım öksüz artık, anlamları yok. Sen gittin ya, artık benim yaşamama gerek yok. Işığını kaybeden bir insan, nasıl karanlıkta yolunu bulamazsa, sırtına bindirilen yükü, bir hamlede üstünden atamazsa, gittiği yoldan dönemezken, yalnızlığın acı türküsünü mırıldanıyorsa, işte hayat bitmiştir o zaman benim için.

İşte o zaman bir daha filizlenmez baharım, işte o zaman gidenlerin ardından ağlarım, işte o zaman yas tutup geceleri gündüzlere katarım… Giden gittiğinde, nereye olduğunun önemi kalmaz artık. Gitmiştir, arkasından ağlamaktan ve gözyaşlarını ona adamaktan başka bir şey gelmez elinden, yok olursun. Sevda bu mudur diye sorarsın kendine sonra, bu mudur? O giderken, sen hareket bile edemeden, gidişini seyretmek midir sevda? Ardından karalar bağlayıp, onu başkalarının kollarında gördüğünde kahrolmak mıdır sevda?

Sevilmekle başlar insan hayata da, peki neden sevmekle son verir ki? Gözlerinde güneşi gördüğü kişiyi, neden her keresinde, yeniden kaybeder ki? Göremediği duvarların ardını bilemezken insan, ne var ne yok orada acaba, belki kocaman bir yılan, belki asırlar boyu hiç bozulmayacak kadar saf olan bir sevgi, bu ucu bucağı belli olmayan muammanın tam ortasına, neden yerleşmiştir ki?

Sevinçlerini yaşayıp, mutlu olabilmek için çırpınırken, neden her defasında bir çapanoğlu çıkıp da huzurunu kaçırır ki?
Uzaksın bana artık sevgilim, burnumun dibindesin, ama asırlar kadar uzaksın. Gözlerin eskisi gibi bakmıyor artık gözlerime, beni ne kadar sevdiğini söylemiyorsun. Öyle üzgünüm ki, biz böyle mi olacaktık, böyle mi kopacak, böyle mi ayrılacaktık?

Anlatamadıklarım var, söyleyemediklerim, dilimin ucundayken vazgeçtiklerim var, gidemememe sebepler var, anılar, geçirilen iyi ya da kötü günler var. Nedir beni sana böyle bağlayan, nedir vazgeçmemem için hiç durmadan savaşan? Yoksun, uzaksın sevgilim, burnumun dibindesin, ama asırlar kadar uzaksın…

**didoşum** · #2 (**permalink**) 21-11-2007, 16:59

Bu kadar mı?Diyordu:Bu kadar mıydı?Sevgin.
Ya ne sandın seni sevdiğimi mi?
Dedi "DELİKANLI"
Kız yıkılmıştı.İşte tam o anda birşey söylemedi.
AĞLIYORDU,telefonda sessizce.Bir ara Delikanlı kızın
hıçkırıklarını duydu.
Ne o?Yoksa ağlıyormusun?
Değermi?Senin ayrıldığını söyleriz.Benim için farketmez
Genç kız hıçkırıklar içinde çıkan boğuk sesiyle bardağı taşıran
son söz dayanamadı.Anlamadın mı?
Sersem sen veya ben ne farkeder?
Ayrıldığımıza ağlıyorum.
"Delikanlı"Sustu!..
Oysa genç kız bunları söylerken onu "SEVİYORDU".
Daha öncede sevmişti.Hep sevecekti.Ama yapacak
bişey yoktu.Bu sözler karşısında direnen gururu vardı.
"GURUR ve SEVGİ"ne kadar ters kelimeler ve sonunda
SEVGİ terazide ağır bastı.
Telefonu kapatırken delikanlı soğuk bir sesle "ELVEDA"
genç kız ise gururunu ayaklar altına alarak son bir defa
"SENİ SEVİYORUM"dedi.
Telefonu kapatırken delikanlı düşündü...
NİYE?NİYE YAPMIŞTI?Oysa onu o anda seviyordu ve bunu itiraf
etmek için tekrar aradı.Fakat telefon cevap vermedi.
Genç kızın evine gitti.Kalabalık vardı.Şaşırdı acı bir SİREN
sesiyle irkildi.
Biraz sonra içeriden ağzının kenarında kan bulunan
SOĞUK BİR CESED çıktı.
Delikanlı yıkılmıştı ve gözyaşlarını tutamadı.
Elveda dememiştim.UYAN ! UYAN! UYAN!dediysede
duymadı genç kız bir ara delikanlı kızın elindeki kurumuş
kağıdı gördü.Buğulanmış gözlerini silerek kağıdı okudu ve
Genç kız şöyle yazmıştı:

TÜM SEVİLENLERE VE SEVENLERE İBRET OLSUN

**didoşum** · #3 (**permalink**) 21-11-2007, 17:01

Sen benim, sonu ölüm ile bitecek müebbettimsin Neden bu kadar çok sevdirdin kendini yar ? Neden...Gittin ama hala içimde kanıyor adın.. Unuttun ama hala içimde kırılıyor hatıraların... Neden bu kadar çok sevdirdin kendini ? Adımı dudaklarına almazken, niye ben hala senin adınla başlıyorum sensiz sabahlara ? Niye ? Sen sevgimi pişmanlıklar tek tek yakarken, ben niye hala gülüşlerini katıyorum puslu yarınlarıma ? Niye.?. Senle başlayıp benle biten cümleler kur bana…

Gittiğin halde niye kanıyor kelimelerim ? Neden sevgili.? Sana ne yaptım ben ? Sana ne yaptım ki bu ayrılığı, bu sessizliği reva gördün bana ? Seni sevmekten başka ne yaptım sana ? Geleceğini mi çaldım, hayallerini mi kararttım..? Seni sevmekten öte, yüreğimi sana vermekten öte sana ne yaptım ki. ? Neden kadar sevdirdin kendini sevgili ? Neden ?

Ben bu satırları gözyaşımda tasdiklerken, sen sıradan bir yazıymışçasına yüreğinle susacaksın. Ahizeyi kaldırıp sesinden “ iyi misin “ cümlesi geçmeyecek bir merakı bile hak etmedim değil mi ? Hadi söyle…Ahizeyi kaldırıp bir iyi hal sormak bile bu kadar zor mu sevgili.. Aşk kelimeleri istemiyorum artık.. Sadece telefonda söylenilecek en küçük bir kelimeyi bile duymaya razıyım. Yeter ki senin yüreğinin sıcaklığını taşısın kelimeler..

Hiç gelmeyeceksin biliyorum..Sen olmayacaksın ama güneş hep sensiz inecek perdelerime. Baharlar gelecek avuçlarıma.. Ama hep sen bende kanayan yara olacaksın. Senden sonra hiç kimseyi sevmeyeceğim . Hep senin gülüşünü anımsayacağım. Hep senin sözlerini..Sana ait bir şeyler arayacağım…Ama hep vazgeçeceğim. Seni hatırlatan kelimeler arayacağım satırlarında.. Hiçbir kadını sevmeyeceğim…Çünkü her kadın da seni arayacağım..İşte bu yüzden, seni sensiz yaşatacağım….Sana söz sevgili, seni sensiz büyüteceğim sisi eksik olmayan sabahlarda..

Gittiğin günden beri gözümden tek bir gözyaşı akmadı…Kirpiklerimden akan sadece yüreğimdi.. Sensiz biten her gece yüreğimden bir parça koparıp kapına bıraktım..Bağırdım sensiz gecelere.. Seni bu kadar çok sevdiği için küfürler savurdum kendime.. Yerden yere vurdum kalbimi. Kör bıçaklar biledim yüreğimin senle başlayan kelimelerinde. Susmayı denedim bir de unutmayı..Ama hiçbir zaman bir “ seni sevmiyorum “ diyemedim..Çünkü, ben seni unutmak için sevmedim ki…

Biliyorum gelmeyeceksin. Hayat boyu sensizlik duracak aramızda. Ellerimiz hep ayrı dağlara uzanacak, sırtlarımız hep ayrı duvarlara yaslanacak.. Ve biliyorum bu satırları okurken “ ben sana hiçbir zaman ait olmayacağım “ cümlelerini haykıracak yüreğinBiliyorum, sevdigim her kadın biraz sana benzeyecek. Gözlerinin içine baktığımda “ senin gözlerinin “ olmadığını görünce ölmeyeceğimi sanıyorsun…Offf lanet olsun ki senden bir daha yok ki.. Hiçbir zaman senin gözlerinde izleyemeyeceğim hayatı.. Hiçbir sabah senin sesinle uyanmayacağım. Hiçbir zaman omuzlarına başımı yaslayıp şiirler okuyamayacağım sana ….Kıyılarıma hep sensizlik vuracak…

Biliyor musun seni en çok akşamları özlüyorum. Karanlık odamın ışıklarında senin gözlerin olmalıydı. Akşam iş dönüşü demir kapıda sen karşılamalıydın beni, dört duvar yalnızlığı değil ! Yorulmuş bedenim senin gülüşünle dinlenmeliydi. Huzur kokan ellerinden içmeliydim bir yudum suyu, senin gözlerinde bilmeliydim gül kokulu mutluluğu…Ama işte yine sensizlik var perdelerimde…Uykularım darmadağın..Göz çukurlarım hep ıslak…Yollarım ise hep sana ırak…Söyle bana sevgili neden bu kadar sevdirdin kendini ? Neden ?....

Bak yoksun yine..
Yüreğim kanıyor yüreğim !

Seni çok sevdim sadece...

Ama bilmedin...

Ama yüreğimde sana akan çığlıklarımı hiç silmedin…

Ama sana ağlayan kelimelerimi hiç görmedin….

Belki de ben sevgiyi hiç haketmedim....Seni de, sevgine de haketmedim...Belki de bundandır gidişin.. Belki de isteklerini veremedim.. Belki de tamamlayamadım seni. Çünkü ben hep yamalıydım ve bir o kadar yarım…İyi bir gelecek vaat edemedim..Süslü kelimelerden öte sana varlığımdan öte bir şey veremedim. Belki de gözümü kırpıp ayak uçlarına koyduğum bedenimin ölmesi yetmedi senin beni sevmen için.. Biliyorum, tek değerli değildir ama sana sadece yüreğimi verdim.. Sana verebileceğim tek şey vardı; o da yüreğimdi. Yüreğimi sana verdim…Varlığında yokluğunda sana aittir yüreğim….

Şimdi, gözyaşımla ıslanmış cümlelerimi şakağından vurup sensiz bir gecenin koynunda seni “ sensiz “ yaşamaya gidiyorum. Bir gece olsa da gel desem, biliyorum gelmeyeceksin.Gelemeyeceksin….Her zamanki gibi adınla başlayıp varlığında bitirdiğim bir gece olacak. Sensiz ve sessiz bir gece…Her zamanki gibi karanlığımı örteceğim üzerime ve kokunu arayacağım yastık kenarlarında.. Her zaman ki gibi ellerimi uzatacağım sana ama her zamanki gibi ellerim hep boşlukta kalacak… Ve sabah uyandığımda sensizliğini giyineceğim ceketimin üzerine. Seni gelecekmiş gibi aynalara bakacağım..Bir an evvel sana kavuşmak için nefes nefese koşuşturacağım şehrimin sokaklarını..Ama sokağımı dönüp kalabalıklara karıştığımda “ yine “ yokluğun karşılayacak beni..Hep aynı kaldırımda..Hep aynı sokak başında….Yine sen gelmemiş olacaksın….Boynumu “ yalnızlığına “ büküp yüreğimi kanatana kadar susacağım..Senin sustuğun gibi….

Haklısın....
Belki de sevilmeyi hiçbir zaman haketmedim...
Sevildiğin halde sevmeyeceksin…
Sana uzattığım her eli geri çevireceksin...

Kırık testilerden boşalan hayatın ayak uçlarında
Hep seni bekleyeceğim..
Gelmediğin her gün bir çentik atacağım
Yüreğimin dilsiz duvarlarına…
Belki de bir gün,
Yokluğun omuzlarıma ağır gelir de
Taşıyamazsam seni,
Ölümün soğuk namlusunu dayarım
Sensizliğin şakağına..
Kimbilir…

Keşke “ sensiz hayat” ;
Seni sevmek kadar güzel olsaydı;
İşte o zaman sensiz hayatı delice sevebilirdim..

Keşke; ölüm,
Seni unutmak kadar zor olmasaydı..
Gittiğin gün tek kurşunla ölümü dudaklarından öpebilirdim…
Ama ne sensiz yaşanılan hayatı adı var,
Ne sensiz ölümün tadı...
Ve dudaklarımda sona bırakılmış ,
Tek bir cümle var….

“ Sen benim, koynunda can verecek hasretim,
Sen benim, sonu ölüm ile bitecek müebbettimsin…”

**didoşum** · #4 (**permalink**) 21-11-2007, 17:02

Seneler önceydi
Denizaltında görevli asker, Çanakkale’de yaşayan bir kıza sevdalanmıştı.
Evlenmek için askerliğin bitmesini bekliyorlardı. Asker Çanakkale boğazından geçecekleri zaman yavuklusunu arıyor ve tahmini geçiş saatini bildiriyordu. Sehir genellikle gece oluyordu. Çanakkale yakınlarına gelindiğinde asker komutanlarından ricada bulunarak köprü nöbetini alıyor ve sevgilisiyle haberleşme ışığıyla mesaj gönderiyordu. Kız da saat kaç olursa olsun elinde bir fenerle denizaltından gelen mesajı yanıtlıyordu Akdeniz’deki bir tatbikattan dönmeden önce sevdalı asker yine nişanlısını aramış, sabaha karşı 03:00 sularında Çanakkale boğazından geçeceklerini bildirmişti. Kız, elinde feneriyle sahile çıktı. O sırada denizaltı konvoyunun ikinci gemisindeki komutana güverte subayından bir mesaj geldi. “Komutanım, sahilden ışıklı mesaj gönderiyorlar, ne yapalım Komutan, mesajın yarım saatlik mesafeyle önlerinde seyretmekte olan denizaltındaki genç askere gönderildiğini anlamıştı. Çünkü bu”Pırıltılı” aşktan neredeyse bütün filo haberdardı. Gemi Komutanı “Bizim deli kız geç kalıp denizaltıları karıştırdı herhalde . Ama yanıt vermezsek de sevdiğini merak eder.” Diye düşünüp güverte subayına sordu:” Ne mesaj gönderiyor?” Subay “Seni seviyorum diyor efendim” diye yanıtladı. Komutan hiç tereddütsüz emrini verdi: “İyi, sizde şöyle mesaj geçin: Ben de seni seviyorum. Ebediyete kadar...”kızın mesajını ulaştıramadığı denizaltının ismi Dumlupınar’dı. Ve bu mesajdan 25 dakika önce Nara burnu açıklarında Naboland isimli İsveç bandıralı şileple çarpışarak batmıştı. Şehit olan 81 denizcinin arasında kızın sevdalısı olan askerde vardı. Kız, bu acıya dayanamadı ve hayatına son verdi..
Çanakkaleliler bazı geceler sahilde sahipsiz bir fener ışığının bir aşağı bir yukarı gezindiğini söylüyorlar
“Ebedi aşkın ışığı” olarak

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Bu KaDaR SeveBiLiRmiSiniz ? ... LÜTFEN SONUNA KADAR OKUYUN ......!	PaçoSS	Hikayeler ve Efsaneler	15	03-12-2007 23:08
İncitmeyecek kadar uzak, Üşümeyecek kadar yakın..	KãRdé£éN	Hikayeler ve Efsaneler	2	03-08-2007 22:12
Yasaklısın... Uzaksın...	£R$$!İN	Paylaşmak İstedikleriniz	3	25-06-2007 14:39
'Ne kadar çok dış yatırımımız varsa, o kadar çok ihracat cephemiz var demektir'	Haberci	Son Dakika Haberleri	0	28-01-2007 18:00

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)