2de1

**Mr.CoWbOy** · #1 (**permalink**) 30-09-2007, 06:06

Sensizken alışırım,alışmaya çalışırım yokluğuna...
Her sabah hüzüne karşı bir umut var içimde
Sensizliğin hüznünü,yeni bir günün seni getirmesi umuduyla bastırıyorum
Her doğan gün yeni bir umut,yeni bir arayış benim için
Belki sana kavuşacağım ama birgün daha yaklaşıyorum,bugün değilse yarın...
Kimbilir belki de yalnızca kendimi avutuyorum
Gittiğinden beri hep yalnızlık şiirlerine takılır gözlerim.
Bir başıma değilim,sensizlikten yalnızım...
Terk edilip gitmek en çok nasıl koyar insana bir ben bilirim...
Gitmelerin,gidenlerin arkalarında bıraktığı çaresizlikleri,en koyu özlemleri..
Senin gidişinde ateş gibi çöktü yüreğime
Hiçbir yağmur yetmedi senin özlemlerini gidermeye
Ben her sabah beni sana götürecek yollarda yürüdüm
Senin duyacağın şarkıları söyledim yalnızca
Ve gelmeyişinin her akşamında aslında doğduğu hiç anlamadığım güneşle beraber bende battım birkez daha...
Geceleri hep uyudum,uyudum;
Gün boyu hasretini rüyalarımda biraz olsun giderebilmek için,
Her şeye iyi gelen,yaraları iyileştiren zaman hiç bu kadar acıtmamıştı yüreğimi.
Binbir umutla sarıldığım sabahlar artık hiç doğmaz oldu
Benim günüm de gecem de karanlık şimdi
Ne ay uğruyor gecelerime,ne sana benzettiğim yıldızlar parlıyor
Elimde kaldı umutlarım...
Sensizlik öyle kötü bir yara oldu ki artık,
içimde öyle bir yara açtın ki,
birgün olurda geri dönersen kendi yaptığın boşluğa sende yetmeyeceksin..
Orası hep paramparça kalacak.
Büsbütün cam kırıklarıyla kaplı kalbim.
Ne zman seni düşünsem seni hatırlatacak en ufak bir şey görsem
o kırıklarla dolu yerim batmaya başlıyor yüreğime.
Artık sabahları yalnızca hüzünle uyanıyorum
Hiçbir şey beklemiyorum günden,seni bile..
Varlığınla sensizliği yaşamaktansa içimdeki boşluklarla kırıklarla,boş umutlarımla...
Sadece YaŞaMaYa ÇaLıŞıYoRuM...

**Mr.CoWbOy** · #2 (**permalink**) 30-09-2007, 06:08

Seni kaybettim. Hükümsüzdür!

Son seferine eğildiğim hayatın eylemsizlik durağında son yolcuyum. Anlaşılmaz ağrıların kekremsi çürümüşlüğünde kayboluşlarımı sessizliğimle itiraf ediyorum. Kahkahası kalıyor dudaklarımda arınmaz saklanışların. Kimliğimi örtbas ederken kül sözcükler, taşınmaz uçurumları sarıyorum gözlerimin ferine. Yeniden ağlasın diye kantarda ağır gelen öfkeli akşamlarım.

Nara abanıyor ruhsatsız bakışlarım. El uzaklığın tenimin her milimetrekaresini sızlatıyor. Gözlerimi kefenliyorum hasretine bir ayıpsız kan vakti, yakınına iliştiriliyorum dolunaydan sürgün gecenin. Biliyor musun, sanrıların yasak adımlarla yaklaşırken uykuna, ünlemi süngülenmiş şiir oluyor sana yüzüm. Hadi güller yakıldı har için, sen niye çarmıhta düşsün şizofren güncene? Bugün çok ağladım, kirpiğin mi tutuştu yoksa ya leyl?

Çok şey değildir cümleler, şey’in çokluğudur sendeki: Varlığın önde öleni… Evveli hayatsız sonrası zamansız vurguları yutkunan caddelerden gelen sesteki delilik uğultusuna saplanıyor saçların. Acıya selam duruyorum şölensel geçişlerde. Geçişsel şölenlerde toprağa yüz çevirmemek için ezberimde tutmuyorum gökyüzünün seyrinde kanayan turna yalnızlığını. Ya leyl! Ört üstümü çığlıkların sende kalan kalabalığıyla. Aklanmamış cürümleri aldatırken havada kalan cümleler, fesadı dağlanmamış öyküleri yık saçlarıma.

Şakaklarımdan akan kirli düşleri yıkamıyor bu yağmur…

Uygun adım ölmeyi dayatırken ihbarlara gönüllü kentler, anonim acıları Türkçeye çeviremiyor aşk. Oysa ben hep aşkın ana dilince susuyorum hafakanlarımı. Terkisinde verem hayatı taşıyan bir faizli yalnızlığın bedelini ödüyorum benliğime intiharın avlusunda. Sadedine gelemiyorum tuvalime yakışmayan ‘o’ şirret ve karamsar resmin. Burada yağmurlar tuzlu ve sen eksik bu çoğul şarkılarda. Sustur uygunsuz notaları yanlış sayfalara sol anahtarsız düşen şarkıları. İçim dökülüyor sensizliğime. İçim sensizliğimden sökülüyor. Kan tadına bürünüyor kalbimin perde arkası ağlayışları. Hangi seni çıkarsam benden sadeleşir ölüm ya leyl?

Ten hummalı haykırışları uzun metrajlı ah’larda iliklerime ilikliyorum. Zulamda delilik gömleği. Kendi sessizliğinde yok olmak isteyen aşk teneffüslerinde kalbime batırıyorum bütün uçurumları. Kanırtarak yalnızlığın ateşe sığmayan cürmünü akrebin intiharını nefesimde gizliyorum. Gizleniyorum her kaybedişin arkasını çoğaltan sese. Yangın kavminin dönüşleri memnu gelmelerinin küllerine bastırıyorum avuç içimi. Kanıyor bu yara leyl, sen boyundan aşk boyuna kadar; sayma beni kendine. Bin yıllık hicranın yazgısında yatıya kalan içimden, dökerek ardına yığıldığımız İstanbul türkülerini sesinden, çık. Bir tek saç teline kurban gitmeye derman yok dizlerimde.

Tavafına geç kalmışım şehla gözlerinin. Seni bağışlayamam ne kendine ne kendime. Arafında kalsın sesimce kırılan yalvarışlar. Seni aşk bağışlasın.
Giz’imde gizlenişlerin yakıyor nefesimi. Boynumu uzatıyorum senli çaresizliklere, dudağınsız. İsyana ve aşka bağımlı yaşamsızlıkta ölürcesine delirebilme arzusu çiğniyor aklımın satırlarını. Giz’im adından aşağı karanlıklara yuvarlanıyor tepetaklak. Sonu ‘eyvah’a çıkan her ağrıda eskiyen yanlarımı aşka sebep kalışlarına ekliyorum. Ovup duruyorum göğsüme gömdüğün acıyı, geceyi inletmesin titreyişlerim diye. Ah, Azrail peşime düştü kalbim. Hadi durul da bizde ölelim cinnetin cennetinde.
Gördün mü kalbim, yine kaldın sen bana.

Bedenime üflenirken ruhum ismiyle var olduğum! Kanırta kanırta sevdiğim! Zaman durmuşken sende, bir adım atılmıyor sen’in dışına. Çıldırmadan ölemiyorum ‘sen’ şiirimde. Nokta. Sen.

**Mr.CoWbOy** · #3 (**permalink**) 30-09-2007, 06:16

Sen, hayatıma girmeden önce ben vardım.
Sen, hayatıma girdiğinde ise ben yine vardım
Ancak birbirinden farklı iki varlık
İki kişilik, iki ruh, iki beden olarak...
Yokluğunda ben;
Geceleri oturur; Radyo dinlerdim.
Aşıkların birbirine arğaman ettiği şarkıları,
Ben de yalnızlığıma armağan ederdim.
Herşey anlamsızlaşırdı çoğu kez.
Ve çoğu zaman anlamsızlıklarda kaybolur giderdim.
Yaşamak mı daha acı veriyor yoksa ölmek mi? gibi
Acımasız sorularla kendimi irdelerdim.
Varlığında ise herşey bambaşkaydı.
Ben bir başkaydım.
Gecelere seninle beraber veda eder.
Günün ilk ışıklarına seninle Merhaba derdim.
Ve anlamlı gelirdi her şey.
Anlam karmaşaları bir bir terkedi beni.
Sen de var olmayı, seninle birlikte yaşamayı
Ve herşeyi seninle paylaşmayı severdim.
Seni her geçen gün daha da çok severdim.
Ancak nerden bilebilirdim ki masalın sona ereceğini
Nerden bilebilirdim habersiz çekip gideceğini.
Dün vardın bende vardım.
Bugün yoksun; Bense varmıyım yokmuyum bilmiyorum.
Dolmayacak cinsten bir boşluksun şimdi.
Ne sana benzeyen biri bu boşluğu doldurabilir.
Ne de yeniden çıkıp gelsen SEN doldurabilirsin.
Öyle bir boşluk ki sorma gitsin.
Boşver be sevgili
Alıştım ben yalnızlığa ayrılıklara
Bırak artık böyle sürüp gitsin!

**Ruhsar** · #4 (**permalink**) 30-09-2007, 06:31

Hiçbir yağmur yetmedi senin özlemlerini gidermeye
Ben her sabah beni sana götürecek yollarda yürüdüm
Senin duyacağın şarkıları söyledim yalnızca
Ve gelmeyişinin her akşamında aslında doğduğu hiç anlamadığım güneşle beraber bende battım birkez daha...
Geceleri hep uyudum,uyudum;
Gün boyu hasretini rüyalarımda biraz olsun giderebilmek için,
Her şeye iyi gelen,yaraları iyileştiren zaman hiç bu kadar acıtmamıştı yüreğimi.

**BurcuUu_** · #5 (**permalink**) 30-09-2007, 13:06

Ne zman seni düşünsem seni hatırlatacak en ufak bir şey görsem
o kırıklarla dolu yerim batmaya başlıyor yüreğime.
Artık sabahları yalnızca hüzünle uyanıyorum
Hiçbir şey beklemiyorum günden,seni bile..
Varlığınla sensizliği yaşamaktansa içimdeki boşluklarla kırıklarla,boş umutlarımla...
Sadece YaŞaMaYa ÇaLıŞıYoRuM...

Çok güzeLdi.. ELLerine sağLık..

**eLFiDa** · #6 (**permalink**) 30-09-2007, 13:29

Varlığınla sensizliği yaşamaktansa içimdeki boşluklarla kırıklarla,boş umutlarımla...
Sadece YaŞaMaYa ÇaLıŞıYoRuM...

*****

Son seferine eğildiğim hayatın eylemsizlik durağında son yolcuyum.

çok güzel paylaşımlar eline yüreğine sağlık

**sweet_** · #7 (**permalink**) 30-09-2007, 16:12

Ellerine sağlık

**Mr.CoWbOy** · #8 (**permalink**) 02-10-2007, 01:07

.....kırık bir aşk.............hikayesi bu...
..umutsuzluklarla..........ve hüzünle dolu...
güneşinden yoksun; umut, bulutlar ardında
gökyüzü kapkaranlık ve biz burada ışıksızız
yollar aşılamaz türden, ufuklar bizden uzak
.bugünler mutsuz ve yarınlar çok umutsuz
...amaçlar belirsiz ve araçlar çok yetersiz
.....görüşebilmek zor, görüşmemek zor.
.........sevebilmek ve de sevilebilmek,
............ne kadar mümkün sence?
...............ne kadar olası bu düş?
..................birleşebilir miyiz?
.......................sen-ve-ben
.........................bir gün!
.............................?

**BonJuk** · #9 (**permalink**) 02-10-2007, 02:10

Çok güzel paylaşımlar yüreğine sağlık

**Mr.CoWbOy** · #10 (**permalink**) 02-10-2007, 04:01

gözlerine sağLık .

Sadece ben ve kalbimin sesi var artık…
Konuşur kalbim bazen bana.!!!!!!!!

Bazı zamanlar vardır ya…..

Herkesin başına gelen…
Herkesin yaşadığı…
Bazen cok mutlusundur,
Her şey güzel gelir sana,
Göklere uçarsın…
Aradan cok uzun bir zaman değil sadece bir,
İki dakika geçer ve her şey değişir, gece gündüz misali, bir anda çok mutsuz ve karamsar olabilirsin…
Her şey üzerine gelir nefret ve isyan edersin….

Sonra bir an durur ve düşünürsün, bir dakika önceki halini ararsın, ne olmuştur bilemezsin…..
Bir an için kaybedersin kendini her şeyin icinde ve bir daha bulamazsin…

Sonra gene ne oldugunu anlamadığın bir anda dağıtırsın bütün efkarını ve mutlu olursun…

Bazen hayat cok sıradan, çok basitken…
Bazen çok karışık ve düzensizdir…..
Bir bulmaca gibidir, sorularla dolu, cevaplanmayı bekleyen….
Bir puzzle gibidir bin bir tane parçası olan……
Senin amacın; hayat içindeki o soruları yanıtlayıp, parçaları tek tek yerine koymaktır….
Yanliz tek bir fark vardir….
Her bulmacanın bir cevap anahtarı, her puzzle’in bir bütün hali vardır…
Oysa ki hayatın bir cevap anahtarı olmadığı gibi, eksik parçaları vardır…

Ben hiç bir zaman bulmaca çözmeyi sevemedim ,
Her şeyin cevabı varken yeniden cevaplamaya ne gerek var ki ???
Ben hiç bir zaman puzzle yapmayıda sevmedim…
Niye her şey parça parça olmak zorunda ki???
Neden bir şeyleri oluşturmak için binlerce parçayı bir araya getirmek zorundayız ki???
Neden her şey bir bütün halinde değil ki????
Neden her şey karışık olmak zorunda????

NEDEN??????

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
SensizLik	FoRuM_MeLeGi	Paylaşmak İstedikleriniz	8	18-10-2007 10:45
Sensizlik. . .	SweetWitch	Şiir Köşesi	2	07-09-2007 12:40
Sen ve Sensizlik	SweetWitch	Paylaşmak İstedikleriniz	4	23-02-2007 13:13
Sensizlik.....	^^DELİKIZ^^	Paylaşmak İstedikleriniz	1	05-02-2007 23:50
Sensizlik ...	CiwCiw	Paylaşmak İstedikleriniz	0	16-07-2006 16:53

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)