Yolculuk /sensiz/

**ros_ay** · 27-09-2007, 21:37

Gidiyorum uzaklara
Sen olmadan gidiyorum
Aramızda dağlar mı var denizler mi
Bilmiyorum...

Yokluğuna esir satırlar dökülüyorken kalemimden, içerimde senli düşler yine yineleniyor inatla. Bir gece daha eskiyor şarkılarda seni söylerken. Nerede aramaya kalksam seni, orada kayboluyorum. Geldiğim/gittiğim yollar muamma, var mıyım/yok muyum?

Yine gitsem gitsem gitsem... Varmak olur mu ki gidişler sana?

Bilsem ki varmak sana en zor yolculuklar bile, yürürüm... Bilsem ki vazgeçmek dört bucak cümlenden geçerim... Hani bu şehirde sen vardın ya, ondandı severdim, yaşıyorum sayardım.

Ama sen şimdi yoksun, nereye gideceğimi ve nerede olduğunu bilmeksizin yolculuklara çıkmak demek bu. Lakin:

Bu şehirde sen yoksan gitmenin hüznü yok
Dönmenin zaten anlamı yok.

Niye böyleyim biliyor musun? Varlığımı varlığınla varlık sayıyorum. Gelişlerim, gidişlerim hep sende gizli. Seninle anlamlı, senle var. Yol ki erememiş sana, çıkmaz/kara/kör demek ki. Bana ne yoldan! An ki, eskimiyor senin yanında, boş/ziyan/anlamsız demek ki. Bana ne andan!

Anlatamadım mı sana:

Seni seviyorum yar

**zuzu** · 27-09-2007, 21:42

Yokluğuna esir satırlar dökülüyorken kalemimden, içerimde senli düşler yine yineleniyor inatla. Bir gece daha eskiyor şarkılarda seni söylerken. Nerede aramaya kalksam seni, orada kayboluyorum. Geldiğim/gittiğim yollar muamma, var mıyım/yok muyum?

Ellerine sağlıkcanım çok güsel

**ros_ay** · 27-09-2007, 21:43

Çoğunuz beni bilmez, hissetmez içimdeki enerjiyi. Konduğu dalın farkında olmayan bir kuş misali, konar ve göçersiniz üstümden. Oysa her başı sıkışanınız bana gelir; ben tutmazsam ayakta duramaz evleriniz, arabalarınız bana yüklenmeden sizi taşıyamaz, içtiğiniz su dolaşır benim damarlarımda, yine soluduğunuz havayı benden sorarsınız.

O kadar yaşlıyım ki artık kaldıramıyorum bazı şeyleri. Bende gençtim bir zamanlar inanabiliyor musunuz? Ama yaşımı sormayın nolur. Sakın yanlış anlamayın, bunu yaşımın ortaya çıkmasından korktuğum için söylemiyorum; inanın gerçek yaşımı bende bilmiyorum. Aklımda kalan tek şey gençliğimde çok sert olduğum, iyi hatırlıyorum. Bir de üşüdüğümü anımsıyorum bir dönem. Yıllar geçtikçe -tabii burada benim zaman anlayışım geçerli- üstümdeki eskileri atmaya ve yavaş yavaş bana yakışan yeni elbiseler giymeye başladım. O zamanlar güneş bir yandan yağmur diğer taraftan benimle epeyce uğraşmıştılar. Biri ıslattı, diğeri kuruttu ve beni bugünkü halime soktular. Şikâyetçi miyim? Biraz. Neden mi? Ben insanlar için bu kadar zahmete katlanıp kılıktan kılığa girerken onlar benim değerimi anlayamadılar da ondan. Ben bütün ömrümü onlar için harcarken onlar bir dakikalarını bile benden esirgediler. Bana verdikleri hiçbir şey olmamasına rağmen sürekli benden almaya çalıştılar. Yeri geldi bire on verdim; yetmedi, daha fazlasına dadandılar. Sonra elden ayaktan düşünce de; tekmeler, kahırlar…

Beni en çok üzende ne biliyor musunuz? Güya benim adıma savaştılar. Beni araya sürüp birbirlerini öldürdüler, nice canlara kıydılar. Ve sonra mazlumlar bunu benden bildiler, yüzüme vurdular. “Senin yüzünden geldi başımıza bütün bunlar!” dediler; “tüm acıların sebebi” ben olmuştum birdenbire, anlayabiliyor musunuz? Ben tüm bunlara rağmen elimde olanı vermekten, sahip olduklarımı paylaşmaktan geri durmadım. Sonra oturup benim bu cömertliğime methiyeler düzdünüz, şiirler yazdınız; aldınız beni destanlarınıza kattınız. Ama artık dayanamıyorum. Üstüme o kadar çok geldiniz ki artık yükünüzü kaldıramıyorum. Eli açıklığımı unutturdunuz bana, hep vermekten çekinmeyen yanımı öldürdünüz. Uzatamıyorum artık her yere o bereketli kollarımı. Açamıyorum bağrımı size dilediğim kadar. Siz benim içimdeki ateşi söndürdünüz. Doğallığımı aldınız elimden, beni bambaşka bir hale soktunuz. Yaptığınız hataları gizlemek için bana makyajlar yaptınız. Şimdi de akıyor, tutamıyorum onları ve ben yavaş yavaş dökülüyorum. Bu bir hastalık gibi kapladı vücudumu ve ben galiba ölüyorum. Bütün vücudum diyorum, koca dünya sana sesleniyorum. Ve Türkiye, Anadolu, Küçük Asya sende işit sesimi, senden bahsediyorum!

Benim hastalığımın nedeni; biri yağmur ve kar sularının, diğeri de rüzgârın üstümdeki örtüyü yavaş yavaş kaldırarak beni her türlü etkiye karşı savunmasız bırakmaları. Sular sürükleyerek rüzgâr da üfleyerek üstümdeki örtüyü sıyırmakta ve ben sizlerinde sayesinde hiçbir şey yapamamaktayım. Bu örtümü ellerinizle siz mahvettiniz. Yaktınız ağaçlarımı, ormanlarımı yok ettiniz. Aza tamah etmeyip geniş geniş araziler, gedikler açtınız üstümde. Yanlış yöntemler kullanıp benim üretkenliğimi süpürdünüz. Güçlendirmek için kullandığınız ilaçlar yüzünden bozuldu dengem, yaşamım alt üst oldu. Ev dediniz, koca koca şehirler kurdunuz en verimli yerlerime; iş dediniz, dikip kocaman fabrikaları bütün pisliğini bana temizlettiniz; yine yollar açıp en girilmez yerlerime, yaşama buradan ulaşılır sandınız. Ama yanıldınız, sizin bütün bu hatalarınız yüzünden bozuldu sağlığım. Her yıl 500 milyon ton kilo kaybediyorum. Hem de benim için gerekli, sizin için en verimli kısmım eriyor. Yavaş bir eğim kaplıyor bedenimi ölüme doğru; yağmur ve rüzgâr benim ruhumu süpürüyor. Kuruyor kalbim, tenim inceldi, sonunda kum oldum. Mutlu musunuz? Ben artık yokum.

**king lord** · 27-09-2007, 21:46

buda ne yaaaa gerçek duyguların mı yoksa başka bişi mi bu

**king lord** · 27-09-2007, 21:48

yüregine saglık ros ay harika paylaşım olmuş

**ros_ay** · 27-09-2007, 21:54

Kim aldı yıldızları ? YA ay nerede ? neden karanlık her yer bu yağmur hiç durmayacakmı ? hem neden yere düşen damlaların sesi duyulmuyor ? niye kimse konuşmuyor ? ALLAH'ım cıldıracağım sensizlik beynimi yiyiyor. Üşüyorum titriyorum.
Gözlerim kan çanağı uykular haram geceler bitmek bilmiyor. Bir oyana bir bu yana adımlıyorum evi. Bir mahkumun bahçede volta atması gibi sensizliğin bitmesini bekliyorum! bitmiyor lanet olsun içim tükeniyor aşkım yok oluyorum yavaş yavaş yüreğimin atışları iyice yavaşladı kanım donuyor damarlarımda. Dayanma gücüm kalmadı. Bu kadar zormuydu sensizlik ? Bu kadar dayanılmazmıydı AH bebeğim yanımda olmanı o kadar çok isterdimki sokulsaydın bana ısıtsaydın icimi durdursaydın titrememi . Alıp koysaydın yıldızları yerine aydınlatsaydın gecemi. Kendimi çok yalnız hissediyorum dostlarımla birlikteyken onlarında tadını kacırıyorum kapanıyorum içime bu çok kötü bir şey çok... Her şarkı hüzün oldu sensiz gecelerde her şarkı özlem kokuyor ,küstüm şarkılara bu yüzden dinledikçe içimden bir şey kopuyor ağlama duygusunu atamıyorum. Sensizliğe gömüyorum kendimi caresiz bu zoraki ayrılığın bittiği gün hepsi gececek biliyorum yeniden seninle olmanın hazzini yaşıyorum . Bu olumsuzlukları, hüzünleri, hasretleri silip atacağım yenileneceğim yeniden doğacağım öyle bir sarılacağımki sana ayırmayacak kimse bizi kavuşmanın tüm çoşkusunu yaşayacağım gülüşler gelip yerleşecek yüzüme yüreğimdeki kuşlar havalanacak onlarla birlikte bende uçacağım zaten uzun sürdü kış geldi bitir bu ayazı güneş doğsun üzerimize dağılsın gri bulutlar bahar dallarıyla bezensin etrafımız. Yeşile hasret herkes bizim sayemizde yaşasın baharı onlarda doğanın uyanışına tanık olsun bekliyorum SEVGİLİM..... aşk dolu umut dolu tutku dolu DUY SESİMİ...

alıntı...

**Notheart** · 27-09-2007, 23:35

aynı bölümde günlük konu açma limiti 2 dir...ama sen bunu çoktan aşmışsın...konuları birleştirsim...bundan sonra bu kurala dikkat edelim lütfen...aksi taktirde konular silinir!

paylaşım için teşekkürler

**eLFiDa** · 28-09-2007, 02:00

Yokluğuna esir satırlar dökülüyorken kalemimden, içerimde senli düşler yine yineleniyor inatla. Bir gece daha eskiyor şarkılarda seni söylerken. Nerede aramaya kalksam seni, orada kayboluyorum. Geldiğim/gittiğim yollar muamma, var mıyım/yok muyum?

yüreğine sağlık

**BuRcu** · 28-09-2007, 13:45

coq guzeLmiS geRcektende..
tskLER..

**BurcuUu_** · 28-09-2007, 15:46

Bilsem ki varmak sana en zor yolculuklar bile, yürürüm... Bilsem ki vazgeçmek dört bucak cümlenden geçerim... Hani bu şehirde sen vardın ya, ondandı severdim, yaşıyorum sayardım.

Ama sen şimdi yoksun, nereye gideceğimi ve nerede olduğunu bilmeksizin yolculuklara çıkmak demek bu. Lakin:

Bu şehirde sen yoksan gitmenin hüznü yok
Dönmenin zaten anlamı yok.

Çok güzeL yaa.. ELLerine sağLık canım..

27-09-2007, 21:37	#1 (permalink)
ros_ay Çalışkan 2de1'ci Kayıt: 06.09.2007 Mesajlar: 112 İtibar Gücü: 8	Yolculuk /sensiz/ Gidiyorum uzaklara Sen olmadan gidiyorum Aramızda dağlar mı var denizler mi Bilmiyorum... Yokluğuna esir satırlar dökülüyorken kalemimden, içerimde senli düşler yine yineleniyor inatla. Bir gece daha eskiyor şarkılarda seni söylerken. Nerede aramaya kalksam seni, orada kayboluyorum. Geldiğim/gittiğim yollar muamma, var mıyım/yok muyum? Yine gitsem gitsem gitsem... Varmak olur mu ki gidişler sana? Bilsem ki varmak sana en zor yolculuklar bile, yürürüm... Bilsem ki vazgeçmek dört bucak cümlenden geçerim... Hani bu şehirde sen vardın ya, ondandı severdim, yaşıyorum sayardım. Ama sen şimdi yoksun, nereye gideceğimi ve nerede olduğunu bilmeksizin yolculuklara çıkmak demek bu. Lakin: Bu şehirde sen yoksan gitmenin hüznü yok Dönmenin zaten anlamı yok. Niye böyleyim biliyor musun? Varlığımı varlığınla varlık sayıyorum. Gelişlerim, gidişlerim hep sende gizli. Seninle anlamlı, senle var. Yol ki erememiş sana, çıkmaz/kara/kör demek ki. Bana ne yoldan! An ki, eskimiyor senin yanında, boş/ziyan/anlamsız demek ki. Bana ne andan! Anlatamadım mı sana: Seni seviyorum yar

27-09-2007, 21:43	#3 (permalink)
ros_ay Çalışkan 2de1'ci Kayıt: 06.09.2007 Mesajlar: 112 İtibar Gücü: 8	Ben YokuM Artık Çoğunuz beni bilmez, hissetmez içimdeki enerjiyi. Konduğu dalın farkında olmayan bir kuş misali, konar ve göçersiniz üstümden. Oysa her başı sıkışanınız bana gelir; ben tutmazsam ayakta duramaz evleriniz, arabalarınız bana yüklenmeden sizi taşıyamaz, içtiğiniz su dolaşır benim damarlarımda, yine soluduğunuz havayı benden sorarsınız. O kadar yaşlıyım ki artık kaldıramıyorum bazı şeyleri. Bende gençtim bir zamanlar inanabiliyor musunuz? Ama yaşımı sormayın nolur. Sakın yanlış anlamayın, bunu yaşımın ortaya çıkmasından korktuğum için söylemiyorum; inanın gerçek yaşımı bende bilmiyorum. Aklımda kalan tek şey gençliğimde çok sert olduğum, iyi hatırlıyorum. Bir de üşüdüğümü anımsıyorum bir dönem. Yıllar geçtikçe -tabii burada benim zaman anlayışım geçerli- üstümdeki eskileri atmaya ve yavaş yavaş bana yakışan yeni elbiseler giymeye başladım. O zamanlar güneş bir yandan yağmur diğer taraftan benimle epeyce uğraşmıştılar. Biri ıslattı, diğeri kuruttu ve beni bugünkü halime soktular. Şikâyetçi miyim? Biraz. Neden mi? Ben insanlar için bu kadar zahmete katlanıp kılıktan kılığa girerken onlar benim değerimi anlayamadılar da ondan. Ben bütün ömrümü onlar için harcarken onlar bir dakikalarını bile benden esirgediler. Bana verdikleri hiçbir şey olmamasına rağmen sürekli benden almaya çalıştılar. Yeri geldi bire on verdim; yetmedi, daha fazlasına dadandılar. Sonra elden ayaktan düşünce de; tekmeler, kahırlar… Beni en çok üzende ne biliyor musunuz? Güya benim adıma savaştılar. Beni araya sürüp birbirlerini öldürdüler, nice canlara kıydılar. Ve sonra mazlumlar bunu benden bildiler, yüzüme vurdular. “Senin yüzünden geldi başımıza bütün bunlar!” dediler; “tüm acıların sebebi” ben olmuştum birdenbire, anlayabiliyor musunuz? Ben tüm bunlara rağmen elimde olanı vermekten, sahip olduklarımı paylaşmaktan geri durmadım. Sonra oturup benim bu cömertliğime methiyeler düzdünüz, şiirler yazdınız; aldınız beni destanlarınıza kattınız. Ama artık dayanamıyorum. Üstüme o kadar çok geldiniz ki artık yükünüzü kaldıramıyorum. Eli açıklığımı unutturdunuz bana, hep vermekten çekinmeyen yanımı öldürdünüz. Uzatamıyorum artık her yere o bereketli kollarımı. Açamıyorum bağrımı size dilediğim kadar. Siz benim içimdeki ateşi söndürdünüz. Doğallığımı aldınız elimden, beni bambaşka bir hale soktunuz. Yaptığınız hataları gizlemek için bana makyajlar yaptınız. Şimdi de akıyor, tutamıyorum onları ve ben yavaş yavaş dökülüyorum. Bu bir hastalık gibi kapladı vücudumu ve ben galiba ölüyorum. Bütün vücudum diyorum, koca dünya sana sesleniyorum. Ve Türkiye, Anadolu, Küçük Asya sende işit sesimi, senden bahsediyorum! Benim hastalığımın nedeni; biri yağmur ve kar sularının, diğeri de rüzgârın üstümdeki örtüyü yavaş yavaş kaldırarak beni her türlü etkiye karşı savunmasız bırakmaları. Sular sürükleyerek rüzgâr da üfleyerek üstümdeki örtüyü sıyırmakta ve ben sizlerinde sayesinde hiçbir şey yapamamaktayım. Bu örtümü ellerinizle siz mahvettiniz. Yaktınız ağaçlarımı, ormanlarımı yok ettiniz. Aza tamah etmeyip geniş geniş araziler, gedikler açtınız üstümde. Yanlış yöntemler kullanıp benim üretkenliğimi süpürdünüz. Güçlendirmek için kullandığınız ilaçlar yüzünden bozuldu dengem, yaşamım alt üst oldu. Ev dediniz, koca koca şehirler kurdunuz en verimli yerlerime; iş dediniz, dikip kocaman fabrikaları bütün pisliğini bana temizlettiniz; yine yollar açıp en girilmez yerlerime, yaşama buradan ulaşılır sandınız. Ama yanıldınız, sizin bütün bu hatalarınız yüzünden bozuldu sağlığım. Her yıl 500 milyon ton kilo kaybediyorum. Hem de benim için gerekli, sizin için en verimli kısmım eriyor. Yavaş bir eğim kaplıyor bedenimi ölüme doğru; yağmur ve rüzgâr benim ruhumu süpürüyor. Kuruyor kalbim, tenim inceldi, sonunda kum oldum. Mutlu musunuz? Ben artık yokum.

27-09-2007, 21:54	#6 (permalink)
ros_ay Çalışkan 2de1'ci Kayıt: 06.09.2007 Mesajlar: 112 İtibar Gücü: 8	Bu olanlar neyin nesidir_? Kim aldı yıldızları ? YA ay nerede ? neden karanlık her yer bu yağmur hiç durmayacakmı ? hem neden yere düşen damlaların sesi duyulmuyor ? niye kimse konuşmuyor ? ALLAH'ım cıldıracağım sensizlik beynimi yiyiyor. Üşüyorum titriyorum. Gözlerim kan çanağı uykular haram geceler bitmek bilmiyor. Bir oyana bir bu yana adımlıyorum evi. Bir mahkumun bahçede volta atması gibi sensizliğin bitmesini bekliyorum! bitmiyor lanet olsun içim tükeniyor aşkım yok oluyorum yavaş yavaş yüreğimin atışları iyice yavaşladı kanım donuyor damarlarımda. Dayanma gücüm kalmadı. Bu kadar zormuydu sensizlik ? Bu kadar dayanılmazmıydı AH bebeğim yanımda olmanı o kadar çok isterdimki sokulsaydın bana ısıtsaydın icimi durdursaydın titrememi . Alıp koysaydın yıldızları yerine aydınlatsaydın gecemi. Kendimi çok yalnız hissediyorum dostlarımla birlikteyken onlarında tadını kacırıyorum kapanıyorum içime bu çok kötü bir şey çok... Her şarkı hüzün oldu sensiz gecelerde her şarkı özlem kokuyor ,küstüm şarkılara bu yüzden dinledikçe içimden bir şey kopuyor ağlama duygusunu atamıyorum. Sensizliğe gömüyorum kendimi caresiz bu zoraki ayrılığın bittiği gün hepsi gececek biliyorum yeniden seninle olmanın hazzini yaşıyorum . Bu olumsuzlukları, hüzünleri, hasretleri silip atacağım yenileneceğim yeniden doğacağım öyle bir sarılacağımki sana ayırmayacak kimse bizi kavuşmanın tüm çoşkusunu yaşayacağım gülüşler gelip yerleşecek yüzüme yüreğimdeki kuşlar havalanacak onlarla birlikte bende uçacağım zaten uzun sürdü kış geldi bitir bu ayazı güneş doğsun üzerimize dağılsın gri bulutlar bahar dallarıyla bezensin etrafımız. Yeşile hasret herkes bizim sayemizde yaşasın baharı onlarda doğanın uyanışına tanık olsun bekliyorum SEVGİLİM..... aşk dolu umut dolu tutku dolu DUY SESİMİ... alıntı...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Amerrikaya ya Yolculuk	king lord	Mizah & Eğlence	3	26-11-2007 15:40
Yolculuk...	yusuf	Paylaşmak İstedikleriniz	3	09-09-2007 17:29
En Büyük YolcuLuk	NİRVANA	Liseler	1	01-02-2007 11:53
Yolculuk Var	Zerd@	Paylaşmak İstedikleriniz	0	20-12-2006 00:21
...:::YOLCULUK:::...	@G@NT@	Dini Konular	1	06-07-2006 00:25

27-09-2007, 21:42	#2 (permalink)
zuzu DєSєяt_яoSє # ^a£e£uyia # asq'm Kayıt: 22.04.2006 Mesajlar: 10.863 İtibar Gücü: 50	Yokluğuna esir satırlar dökülüyorken kalemimden, içerimde senli düşler yine yineleniyor inatla. Bir gece daha eskiyor şarkılarda seni söylerken. Nerede aramaya kalksam seni, orada kayboluyorum. Geldiğim/gittiğim yollar muamma, var mıyım/yok muyum? Ellerine sağlıkcanım çok güsel

27-09-2007, 21:46	#4 (permalink)
king lord İşi kavrayan 2de1'ci "Hayal Mahsülü""GizliOrtak" Kayıt: 15.04.2007 Mesajlar: 1.647 İtibar Gücü: 20	*buda ne yaaaa gerçek duyguların mı yoksa başka bişi mi bu*

27-09-2007, 21:48	#5 (permalink)
king lord İşi kavrayan 2de1'ci "Hayal Mahsülü""GizliOrtak" Kayıt: 15.04.2007 Mesajlar: 1.647 İtibar Gücü: 20	*yüregine saglık ros ay harika paylaşım olmuş*

27-09-2007, 23:35	#7 (permalink)
Notheart göηℓüмüzüη ѕυℓтαηı **$@I(!RT'3* Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 31 Mesajlar: 8.400 İtibar Gücü: 63	aynı bölümde günlük konu açma limiti 2 dir...ama sen bunu çoktan aşmışsın...konuları birleştirsim...bundan sonra bu kurala dikkat edelim lütfen...aksi taktirde konular silinir! paylaşım için teşekkürler

28-09-2007, 02:00	#8 (permalink)
eLFiDa Kendini aşan 2de1'ci Hąγąt Gúz£Ldi® Kayıt: 07.02.2007 Yaş: 22 Mesajlar: 5.375 İtibar Gücü: 35	Yokluğuna esir satırlar dökülüyorken kalemimden, içerimde senli düşler yine yineleniyor inatla. Bir gece daha eskiyor şarkılarda seni söylerken. Nerede aramaya kalksam seni, orada kayboluyorum. Geldiğim/gittiğim yollar muamma, var mıyım/yok muyum? yüreğine sağlık

28-09-2007, 13:45	#9 (permalink)
BuRcu İşi kavrayan 2de1'ci _I Love Love_ Kayıt: 28.05.2007 Mesajlar: 1.828 İtibar Gücü: 12	coq guzeLmiS geRcektende.. tskLER..

28-09-2007, 15:46	#10 (permalink)
BurcuUu_ ~ кıвяıѕℓıм ~ \|\| NefeSimSin \|\| Kayıt: 02.06.2007 Yaş: 17 Mesajlar: 9.366 İtibar Gücü: 58	Bilsem ki varmak sana en zor yolculuklar bile, yürürüm... Bilsem ki vazgeçmek dört bucak cümlenden geçerim... Hani bu şehirde sen vardın ya, ondandı severdim, yaşıyorum sayardım. Ama sen şimdi yoksun, nereye gideceğimi ve nerede olduğunu bilmeksizin yolculuklara çıkmak demek bu. Lakin: Bu şehirde sen yoksan gitmenin hüznü yok Dönmenin zaten anlamı yok. Çok güzeL yaa.. ELLerine sağLık canım..

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)