
Hep hüzünlerimi yazardım yüreğime biter diye. Belki yüreğimde birileri görürde o hüzünlerimi benden alır diye.
Ben hüzünlerimle sevdiğimi yeni anlıyorum. Oysaki sevmenin ne olduğunu daha yeni yeni çarpıyor yüzüme. O hüzünlerim hep benden uzak tuttu sevmenin ne olduğunu.
Okadar çok alışmıştımki o yüreğime, yazdığım hüzünlerim olmasa sevemeyeceğim sevdamda hep birşeyler eksik olacak, sevdam hüzünlerimde doğacak sanırıdım.
Sonra o hüzünlerim hep kendisi gibi acı çekmekten hoşlanan sevda sarhoşlarını bulurdu.
Al işte bu senin öteki yarın o yarın olmazssa sen eksik kalırsın derdi. Öteki yarımı sevdamı buldum diye ne çok sevinirdim.
Sevinirdimde peki neden sevindiğim halde acı çekiyorum sorusunu kendime hiç soramazdım.
Tam sormak istesem hüzünlerim acıları hafifletir ve o sevda delisini kısa bir süreliğine bana teslim eder, benim o soruyu unutmamı sağlardı.
İşte tamam ellerimde şimdi öteki yarımın yanındayım buldum sevdamı diye sevinirken basitçe bir inat salakça bir ukalalık ederek alırdı benden.
Oysa ki yeni gelmişti oysaki beni tam dudağımın altından öpecek evliliğimize dair hayaller kuracak minik minik yavrularımız olacak hayata hep mavi bakacaktık.
Olmadı yapamadın öteki yarını sevemedin der onu alırdı benden.
Oysaki o benim ne öteki yarım nede yeni doğacak çocuklarımın annesi, hayallerimdeki minik kulübenin hanım efendisi değilmiş.
O da yüreğimdeki hüzün gibi kendini kanatan yaralayan bir iki renge hapsolmuş basitçe bir sevda delisi.
Sonra gitmeler oyunu oynatırdı bana.
Şimdi git derdi, gitki seni sevsin, gitki ardından ağıtlar yaksın, gitki ona olan nen varsa sende kalsın derdi.
Her gittiğimde ellerim boş gözlerim mahmurlu uykudan uyanmış bir bebek gibi hissederdim kendimi. Sanki dünyada bir tek ben kalmışım bebek başıma. Kimsecikler yok her yan bir boşluk.
Sonra geri dönmek isterdim kendimi acıtacağımı bile bile. Öteki yarımı ben nasıl bırakırım öteki yarımsız ben nasıl yaşarım derdim.
Şimdi o kalbimdeki hüznü çıkartmak geldi aklıma, ya bi çıkarayım ne olacak. O her gece rüyalarıma giren çıkarırsan kör olursun, çıkarırsan yetim kalırsın diyen kabuslardan korka korka çıkardım.
Meğerse benim öteki yarım seni görene kadar hiç olmamış, meğerse içimdeki hüzünlerin kurbanı olmuşum.
Şimdi ne hüznüm var yüreğimde nede pazarlamaya çalıştığı sevda delisi.
Kimbilir şimdi nerdedir ve kaçıncı ağıtını yakıyordur bilemiyorum.