HIZLI ARAMA
| Paylaşmak İstedikleriniz Bizimle ne paylaşmak istiyorsanız yazında bilelim hani. |
 |
20-09-2007, 17:56
| #1 (permalink) |
  •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007
Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37 | KahretSin!  ALLAH KAHRETSİN! Bu böyle sürüp gitmeyecek biliyorum Bir sabah bir dilencinin avuçlarına bırakacagım kalbimi Kim ne derse desin! Tahammülüm kalmadı artık Bıktım seni sensiz yasamaktan Nasılsa dönecegin yok senin Çıldıracagım bu gidisle Allah kahretsin! .. Durup durup seninle gezdigim yerlerde dolasıyorum Sanki köse basından sen çıkacaksın Sanki duraklarda beni bekliyorsun Geçen gün birine rastladım aynı sokakta Saçları sen gözleri sen kasları sen Kostum heyecanla pesinden Ve hayatımda ilk defa bir tokat yedim senin yüzünden Allah kahretsin! ... Dünya atesler içinde Savaslar almıs basını gidiyor Afrika'da insanlar açlıktan ölüyor Bense bu gidisle sensizlikten ölecegim Umurunda mı senin? Kimbilir hangi cehennemdesin? Allah kahretsin! .. Hangi masaya otursam Senin sevdigin içikiyi koyuyorlar önüme Vazomda hep senin sevdigin çiçekler Ve dudaklarımda hep senin sevdigin sarkılar Senin dogumgünlerini kutluyorum senden habersiz Ve her sabah dualar ediyorum mutlulugun için Ne yapsam, ne etsem, nereye gitsem Ecel gibi pesimdesin Allah kahretsin! .. iste böyle bir sevda benimkisi Bu zamanda, bu devirde Haklısın adam olacagım yok benim En güzeli artık son vermek bu hayata En korkunç uçurumlardan bırakmak kendimi Ya da en yüksek tepelerden En uçsuz bucaksız denizlere bırakmak bedenimi Ama içimde sen varsın Ya sana bir sey olursa? Allah kahretsin! ..  |
|  |
| One için teşekkür edenler 2 kişi. | BurcuUu_ (20-09-2007), __ n i L i m __ (20-09-2007) |
|
20-09-2007, 17:58
| #2 (permalink) |
| •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007
Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37 |  Özledim! Bak, itiraf ediyorum işte özledim hemde delicesine... Yıllar geşsede unutulmuyormuş bir şeyler... Seni unutamanın savaşını verdiğimde anladım. Yıllar geçsede özleniyormuş o kara gözler... Gözlerimin içine tekrar bakmanı istediğimde anladım. Yıllar geçsede yerini tutamıyormuş hiç kimse... Adam olamayanları gördüğümde anladım. Yıllar geçsede kopamıyormuş yürek sevenden... Kalbim olup atttığında anladım. Özledim! Bak bağırıyorum işte avaz avaz. Sana olan özlemimi haykırıyorum korkusuzca... Bu resimdeki sen misin? Yanında gülen benmiyim? Yaşananlar hep düşmüydü? Gerçekse nerdesin? Özledim. Yıllar öncesinde kalmış, herkesin kirli gözlerle baktığı o masum, o temiz aşkı özledim. Uğruma her şeyi göze alışını özledim. Damarlarımdaki kana karışıp en ücra köşelerimde gezinmeni özledim. Zaman geç-ti. Zaman bit-ti. Bir ben senden geçemedim, bir sen bende bitemedin. |
|
| |
|
20-09-2007, 17:59
| #3 (permalink) |
| •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007
Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37 |  Usuyorum...Soguk olan hava mi yoksa hissettiklerim mi nedense adini koyamiyorum.Bir labirentin icindeyim sanki; cikisi bulmaya dair kaygilarim zaman zaman artiyor, bazense hic umursamaz bir tavirla ilerliyorum... Halimden memnun muyum, hosnutsuz mu; duygularimin analizini yapmakta zorlanacak derece karisik olan zihnimle, sadece mutlu olabilmek adina atiyorum her adimimi... Yoruldugumu hissettigim anlarda dinlenecek gucu bile bulamiyorum kendimde...Karsilastigim zorluklarla mucadele etmeye alismisim bir kere; olaylar, insanlar, sorunlar yalniz kalmayi, yasanilanlarin muhasebesini yapmayi bile luks sayiyor her seferinde... Hayatimin limonsuz salata gibi tatsiz tuzsuz oldugunu inceden inceye hissettigim anlarda, perdeyi aralayip bahcedeki yemyesil ve sessizce duran agaclara bakiyorum, uzaklara daliyor gozlerim, cok uzaklara...Cevabini asla bulamadigim demirbas sorularim bir bir geciyor zihnimden... Bu garip labirentten cikacagim anin ozlemiyle yanip tutusan yuregimle; ' hersey yoluna girecek' diye mirildaniyorum, avutulmaya alismis benligimi bir kere daha kandirmakta buluyorum careyi, hic tereddut etmeden... |
|
| |
|
20-09-2007, 17:59
| #4 (permalink) |
| •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007
Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37 |  ... Sonra bir gün geldi ve unutuldum... Ve sorular birer birer bıçak gibi saplandı yüreğime ve yüreğimde yanıtlarını buldu... Unutuluş hepsinin acımasız cevabı oldu... Sonrası dipsiz bir karanlık... Sonrası çaresiz bir çıldırış... ... Kırgınlık kimlik değiştirdi ve vazgeçiş oldu benim için... Unutmanın en ağırı unutamadan unutmaktır... Seni sonsuza kadar kaybetmek kimlik değiştirdi ve unutmak oldu benim için... Seni unuttuğum yalanıyla hayatı kandırmaya çalışınca Hayat hiç olmadığı kadar acımasız tokatlar indirdi yüzüme... Sonrası dipsiz karanlık... Sonrası hatırlamaya bile dayanamadığım düş yıkımları... Sonrası kesif, karanlık ve rutubetli bir kuyu... Koskoca bir boşluk... Sonrası 'yalnızlık' kelimesine sığmayacak kadar derin bir yalnızlık...! ... Ah sevgilim, ayrılık trenini çoktan kaçırmadık mı biz... Bulup bulup kaybetme oyunlarını çoktan tüketmedik mi... O dünyevi aşk oyunlarından, kıskandırmalardan, kaçamaklardan çoktan vazgeçmedik mi... Birbirimizi en ağır ihanetlerde sınamadık mı... Anlamadın mı artık, varlığım sana acı vermek için değil... Sadece seni sevmek için yaşadım ben! ... Seninle geçen zaman bir daha tekrarı olmayan, doğaçlama bir melodi gibi benim için... Sanki birlikte yazılmış kaderimizin sayılı dakikalarından an çalıyorum... Öylece karşında oturup seni seyretmeyi, sana yemek hazırlamayı Seninle sohbet etmeyi, dostlarını ağırlamayı, seninle birlikte uyumayı... Yani paylaştığımız ne varsa hepsini, bir daha asla okuyamayacağım bir şiiri Kelime kelime içime sindirir gibi, soluk soluğa hissederek yaşıyorum... Öyle birikmişsin ki içimde... Seni yaşamakla tüketmem, seni sıradanlaştırmam mümkün değil... İçime çektikçe çoğalıyorsun... ... Şimdi bana varlığımın sana acı vermediğini söylüyorsun... Gitmemi istiyorsun, sonra yeniden gelmemi... Ve sonra yeniden gitmemi... Beni sensizliğin o dipsiz çukuruna önce sarkıtıp, sonra yeniden gün ışığına çıkarıyorsun...! ... Madem varlığım acı vermiyor sana... Madem ki ancak yokluğumda sevgimi hissedebiliyorsun... Öyleyse yokluğumla kal sevgili... Madem ki yokluğumla daha mutlusun... O halde yokluk benim bu aşk için büründüğüm son kimlik olsun... |
|
| |
|
20-09-2007, 18:00
| #5 (permalink) |
| •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007
Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37 |  Ve büyü bozuldu ... Benliğimi göklerde hissettiren , Kalbimi bembeyaz güvercinler gibi özgür kılan , Varlığımı somutlaştıran -sen- bittin ! Sen sandığımın kocaman yüreğimde büyüttüğüm sevgim olduğunu görmek,öğrenmek,bilmek , Aklımın alamaycağı bir hayretle mutlu ediyor beni şimdilerde ! Demek ki -ben-mişim , -sen- sandığım .. Demek ki -ben- mişim aslında yaşadığım huzurun mimarı .. Demek ki istersem , açarsam yine gözlerimi umuda yaşayacağım daha da çok mutluluk olacak ! -Şüphesiz doğru bildiklerim var , ne harika ..- İlk defa içim rahat ! Gördüğüm güzel bir rüyanın , gerçek olmadığını farkındalığım daha da sağlam bağlıyor şimdi beni hayata ! Ve hayata verecek ondan alacak ne çok şeyim var hala ! -Yaşamanın- farkındayım .. Gözlerimde binlerce yıldız var yarınlara umutla parlayan .. Bir tek varlığım var ama ona sığan binlerce anlam .. Ara sıra hüznün en dibine vurup , Acının zift gibi koyu tadını hissetsemde , Yenilgiyi kabul etmek için beyaz bir bayrağa sahip olabilmeyi dilesem de .. -Farkındalığın hazzı- genel geçer kılıyor tüm bu kasvetli ideleri .. Ve büyü bozuldu .. Hayat mı ! o daha yeni başlıyor ... |
|
| |
|
20-09-2007, 18:02
| #6 (permalink) |
| •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007
Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37 |  susma.. ne olur susma yine.. bir gece yine çaldır telefonumu bizim şarkımızla.. duyar duymaz uyanırım.. bilirsin..! ama aramazsın.. iyi bilirim.. neydi yine yanlışımız? yarım bırakmamızın.. yine yok oluşumuzun nedeni neydi? söylee.. belki de zamansız açtım içimi.. yüreğim şeffaftı aklımsa deli.. ben geldim sen kaçtın hep bana inat.. bir vardın bir yoktun hep masal gibi.. oysa.. bu kez başka roller düşünmüştüm kendime bu senaryoda.. sana da.. ayrılık düşmandı.. aşk ise en büyük dostumuz.. bu defa ne uzaklık ne de zaman yıkmayı başarabilecekti bizi.. sımsıkı kenetlenecektik birbirimize.. belki ilk defa bu kadar çok sahiplenecektik birbirimizi.. ve ben.. öyle kabullenmiştim ki seni.. öyle sağlamdı ki içimdeki yerin.. öyle tutunmuştum ki sana.. ve sen.. yine.. öyle acımasız.. öyle duygusuz.. öyle düşüncesizdin ki.. aklım almadı.. yüreğim yoruldu.. içim soğudu.. ne istedim ki ben senden? ne bekledim? suçum.. kaybetmek istememek.. suçum seni defalarca içimde yüceltmek.. suçum sensiz bir ömrü düşünememek.. suçum bir kere daha gözlerime bakmanı.. ellerimi sımsıkı kavramanı.. doyasıya sarılmanı.. yüzüme dokunmanı düşlemek.. ne kara kaşına ne kara gözüne.. ben tek bir sözüne tutulup kaldım.. değmedi bir kere ellerin yüzüme.. gel gör ki bin yıldır sanki vardın.. özür dilerim sevdiğim.. tüm duygularım için.. sende var olmaya çabaladığım için.. boş bir umudun peşinde koşacak kadar kör olduğum için.. gerçeklerle değil de duygularımla yaşamaya çalıştığım için.. ve.. özür dilerim sevdiğim.. söz geçmeyen yüreğim adına.. adı aşk sebebimin.. her hata kalbimin.. hep değerinden.. hep gereğinden.. hakettiğinden çok sevdim.. söz geçirebilseydim eğer.. söküp atmaz mıydım içimdeki seni.. yapamadım.. canım.. hayatım.. ömrüm.. yine ayrılmayı başardık demek.. birbirimizde değil de kendimizde kaybolmayı.. tüm özlemlerimizi gömmeyi başardık demek.. tebrikler yine bize.. kaybettik mi şimdi biz? Yoo, yoo, belki de kazandık.. kaybettik ya da kazandık.. ben seni hep sevdim.. sevebileceğim ve yetebileceğim kadar.. hoşçakal demiyorum.. diyemiyorum sana.. çünkü.. |
|
| |
|
20-09-2007, 18:03
| #7 (permalink) |
| •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007
Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37 |  Senindim… Bir kuş kanadına benziyordu adın Uçarıydı tutsaklığın ardında özgürlüğü saklardı Her şey senin adın ile başladı takvimler, saatler, izler, bir duyguya ad olmuş sözler… Anlamı içinde kaybolan adsızlığında tanımsızlığında adım sır gibi saklıydı Perdesi hiç açılmamış duyguların kahramanı sendin umudumun ellerini bıraktığın günden beri yüreği ağzında biri,hislerine can vermek derdinde birkaç adım kadar yakınken sana gelemeyen bacaklarına takat dilenen o bendim.. ardından sürüklenen kuru yaprak dönüp de ardına, duyduğunu sandığın ses o bendim.. Senindim.. Yüz çevirirken de Senin kadar uzakken de Serseri bir yağmur damlarken de gözbebeklerime Seni çok seviyorum ama sen bunu bilme diyen şarkıyı dinlerken de senindim… Gözümün ucuyla bakıp da, kıyamadığım sen yüzüne ram olan yüzüme kısık gözlerle bakınca anladım… Kaçış var kapılmaktan… Kapıp koy vermekten, kocaman bir olmazlığa yenilmekten… Adın ile başlasa diyorum her dem Vazgeçiyorum, Yenildim, biliyorum… Bazen de içimde melankolik iklimler biriktiriyorum her yerde hüzne sığınıyorum ilkin Bilirsin! Yaşamımızı değiştirenler uğurluyor ya bizi Sen umursamaz bir küsüşle gizli öznesi olmayı tercih ediyorsun hikâyemin uğurluyorsun; ardımda yüzü yere dönük sessiz bir adam bırakarak beni gizli gözyaşların, hüzünlü bakışların ve keder dolu gülümsemenle… Başka bir hüznün mesken olduğu gözlerin, sessizliğin kapı aralıklarından atacağın adımın ümidi yanımdan yatağında usulca akan akarsu gibi süzülüp gidişin huzur verirdi.. Ardımda, yüzü kirpiklerime takılan uykuya yenik Hayali silinmeye direnememiş bir adam bıraktın Yüreğim emanetindir Adının adımda yer eden her harfinde emanet olduğu gibi Çocuk küsüşlerimi, yüreğimi, ellerimi de al yanına giderken.. Sende ki ben kadar yenik değil Bende ki sen… Bende kal Kal ki ben de Yaşat beni… |
|
| |
|
20-09-2007, 18:04
| #8 (permalink) |
| •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007
Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37 |  "Seninle yaşamak için geldim bu yalnız dünyaya. Senin kollarında yaşlanmak, ruhunda kaybolmak yıllarca" Böyle başladı ruhumun öyküsü... Ne zaman gördüm seni? Ne zaman baktın bana? işte o gün bu gündür anladım. Nasıl da gülümsermiş. Nasıl da "sen de bizdensin..." dermiş. Nasıl da dertleri unuttururmuş meğer hayat. Bir gün bana sevgiyi anlatsalar anlamazdım. Hatta inanmazdım. Olmayacak kadar uzaktı bana çünkü. Tutunamayacağım kadar uzak. Büyüyemeyen bir gönül ve onun ardına saklanan aşk. İçim öylesine kapalıydı, bilmeceydi. Birbirlerine bu kadar yakın ama bir o kadar kopuk olabilir mi? Gönülle aşk... Kopuktu benim işte. Düğüm kaldırmaz bir kopukluk. Yama yapılmaz bir açıklık. Sevdasızlık her yanımdaydı. Kaçışlar esas oğlandı. Umut uvertür olarak bile sahne almıyordu. Hayat ise derin bir uykuda, gözlerini kaybetmiş gibiydi, beni mi görecekti? Ancak ne olduysa oldu, sen çıkageldin. Poyrazı mı yoksa lodosu mu aldın ardına? Olsa olsa ada poyrazıdır ardındaki Zira bu kadar şiddetli bir giriş yapamazdın hayatıma. Acımasız pike. İlk önceleri umursamadım. Geldiği gibi gider melankolime sığındım hemen. Bir korku, anlaşılmaz bir kaçış, beni böyle düşünmeye sürüklüyordu. Yoksa, sevip, doyasıya sevilmeyi hangi insan istemez. Ben bu korkularla haşır neşir olurken sen boş durmuyor adeta ruhumun temellerini atıyormuşsun. Anlayamadım. Çıkagelmenin ardında, nereden geldiği belli olmayan, o derin fakat ruhumu ehlileştiren bakışlarını kilitledin gözlerimin umursamaz köşelerine. Hatta inanmaz kuytularına. Ya kalbime verdiğin geçici olmayan hasar? Tabela bile asmadın "Verdiğim geçici olmayan hasar için affet" diye. Her gece kalp sızlamalarıyla koyuyorum başımı yastığa. Sonra da göz kapaklarımla amansız bir mücadeleye tutuşuyorum. Onlar diyor ki; "kapanmayacağım", Bense; "kapanın artık" demekten helak oluyorum. Nefesim beni terk etmiş, seni solur olmuş zaten. Nefessizim. Bedenim hareketsiz. Dokunmalarını beklercesine mahzun. Dilim susmuş, adından başka bir kelime yokmuşçasına. O çok şikayetçi olduğum hayat ise bıyık altından gülümsüyor, sevimli olma çabaları içinde. Şimdilerde bana "ben sana söylemiştim" demelerde. "Bendensin" derken ciddiymiş hani. Gerçekten de ondan oldum artık. Böyle şeylerden sürekli şikayet eden ben artık edemez durumlardayım. Elim ayağım kesilmiş, beni terk etmişler sanki. Beynim kalbimin oyununa gelmiş ve uzun süreli beraberlik yaşamaya başlamışlar adeta. Sen böyle süzüldün ruhuma işte. Ne bir haber ne de bir uyarı. Fütursuzca geldin, sana has tavrınla. Korkak hatta kaçışlara kapılmış ruhumu alt üst ettin. Olsun. Olsun ki seni yaşıyor, Olsun ki bedenime söz geçiremiyor ruhum. Geldin ve dedin ki; "Seninle yaşamak için geldim bu yalnız dünyaya. Senin kollarında yaşlanmak, ruhunda kaybolmak yıllarca" Tüm korkaklığıma ve kaçmalarıma karşın; Nasıl yaşamam seninle? Nasıl yaşlanmam? Nasıl kaybolmam ruhunda? Söyle nasıl...? Nasılı yok... Hepsine eyvallah... Konu One tarafından (20-09-2007 Saat 18:06 ) değiştirilmiştir. |
|
| |
|
20-09-2007, 18:07
| #9 (permalink) |
| •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007
Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37 | Gürültü ve patırtının ortasında sükunetle dolaş Sessizliğin içinde huzur bulunduğunu sakın unutma Başka türlü davranmak açıkça gerekmedikçe Herkesle dost olmaya çalış  Sana bir kötülük yapıldığında Verebileceğin en iyi karşılık Unutmak olsun Bağışla ve unut ama kimseye teslim olma  İçten ol ; telaşsız, kısa ve açık seçik konuş Başkalarına da kulak ver Aptal ve cahil oldukları zaman bile dinle onları Çünkü dünyada herkesin bir hikayesi vardır  Yalnız planlarının değil Başarılarının da tadını çıkarmaya çalış  İşinle ne kadar küçük olursa olsun ilgilen Hayattaki tek dayanağın odur Seveceğin bir iş seçersen yaşamında Bir an bile çalışmış olmazsın İşini öyle sev ki Başarıların bedenini ve yüreğini güçlendirirken Verdiklerinle de yepyeni hayatlar başlatmış olacaksın  Olduğun gibi görün ve göründüğün gibi ol Sevmediğin zaman sever gibi yapma Çevrene önerilirde bulun ama hükmetme İnsanları yargılarsan, onları sevmeye zaman kalmaz  Ve unutma ki İnsanlığın yüzyıllardır öğrendikleri Sonsuz uzunluktaki bir kumsaldaki Tek bir kum tanesinden fazla değildir.  Aşk’a burun kıvırma sakın O çöl ortasında yemyeşil bir bahçedir O bahçeye layık bir bahçıvan olmak için Her bitkinin sürekli bakıma ihtiyacı olduğunu unutma  İlkinin acısı bir an Ötekinin vicdan azabı bir ömür boyu sürer Bazı idealler öyle değerlidir ki O yolda mağlup olman bile zafer sayılır Bu dünyada bırakacağın en büyük miras: dürüstlüktür.  Kaybetmeyi ahlaksız bir kazanca tercih et  Yılların geçmesine öfkelenme Gençliğe yakışan şeyleri Gülümseyerek teslim et geçmişe Yapamayacağın şeylerin Yapabileceklerini engellemesine izin verme Rüzgarın yönünü değiştiremediğin zaman Yelkenlerini rüzgara göre ayarla Çünkü dünya karşılaştığın fırtınalarla değil Gemiyi limana getirip getiremediğinle ilgilenir  Ara sıra isyana yönelecek olsan bile hatırla ki Kainatı yargılamak imkansızdır Onun için kavgalarını sürdürürken bile Kendi kendinle barış içinde ol  Hatırlar mısın doğduğun zamanları Sen ağlarken herkes sevinçle gülümsüyordu Öyle bir ömür geçir ki Herkes ağlasın öldüğünde Sen mutlulukla gülümse  Sabırlı, şefkatli, bağışlayıcı ol  Eninde sonunda bütün servetin sensin Görmeye çalış ki Bütün pisliğine ve kalleşliğine rağmen Dünya yine de güzeldir.  |
|
| |
|
20-09-2007, 18:08
| #10 (permalink) |
| •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007
Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37 |  Gelme dedim, girme tekrar gecelerime... Dinlemedin. Ne olurdu sanki olduğun yerde kalıp canımı bu yakmasaydın? Sende haklısın dört duvar arasında kalmak zor olsa gerek... İyide benim suçum günahım neydi? Yazık değil mi bana? Benim dört duvar arasından geçecek ömrüm ne olacak? Hayatıma girdiğin o ilk günü hatırlıyorumda ne güzeldi herşey... Ben olmaz dedikçe, sen ısrar ettin. Ben kaçtıkça, sen kovaladın. Sonra bende sevdim seni. Kimseye bişey hissettirmeden, içimdeki koru her daim alevlendire alevlendire sevdim seni. Sonra bir anda bitti herşey. Niye bitti, nasıl bitti anlamadım. Sadece bakakaldım ardından.Bir tek sen bende bitmedin, bende sende... Bir tek ben senden kopamadım, sende benden... O bakışın anlamı neydi çözemedim hala... O telefon konuşması niyeydi? "Bence mutluyduk. " ne demek?  Yeter! Seni her gönderdiğimde nasıl yaptığını anlamadığım bir şekilde hayatıma girmenden çok sıkıldım. Yoruldum inan, gücüm kalmadı artık. "Oyuncak bebek gibisin, dokunmaya korkuyorum." derdin ya hep, o bebeğin pili bitti artık. Yaklaşma, canını yakarım. Senden sonra çok şey değişmedi biliyormusun? Hiç durmadan yazıyorum. Beni anlatan cümlelerde kayboluyorum. Ve sessizce haykırıyorum görünmeyen değlara... Nafile bunlar! Yine de anlatamıyorum yaşadıklarımı... Yüzlerce kelimeye bedeldin sen! Sen benimdin! Koca bir sevda içindeydim. Ve sonra... Anılar hayallerle karışıp kaldı aklımda. Seni anıyorum bu gece, yaşananları anıyorum anılmayı ümit ederek... Oysa sen anılarda kalmayı haketmedin.Bi zamanlar şah damarımdıni hiç durmamacasına atıyordun. Şimdi noldu? Hadi tekrar at, hiç durmasın kalbim. Senle atsın, senle dursun bu kalp... Sen yokken dünya bile gözümde değil. Yıkılmam boşuna değil. Nedensiz değil bu gözyaşları. Yaşanan bi geçmişti bedeli. Olanları anlayamadım, hep anlattım. Ve son bi kez daha ağladım sana... Seni sevdiğim, sana değer verdiğim için hiç pişman değilim ben. Haketmeyene değil, hakedene verdim ben yüreğimi... Sana verdim. Aslında bile bile acı çekmek benimkisi... Sana bir telefonla kavuşmak varken bunları yaşamayı seçiyorum ben. Yasını tutmak hoşuma gidiyor. Verdiğin acı bile değerli çünkü... Senden sonra bir başkasına bakmak haram gibi geliyor. Şimdilerde yolumu kaybetmiş bir gemi gibiyim. Rüzgarın esmesini bekliyorum. Beni alıp başka limanlara kaçırmasını bekliyorum. Gel rüzgarım!... Es!... Götür artık beni yüreğine!... |
|
| |
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
| |
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Kategori | Cevaplar | Son Mesaj |
| Allah Kahretsin | FoRuM_MeLeGi | Paylaşmak İstedikleriniz | 11 | 20-09-2007 17:37 |
| Kahretsin...Bir De Ben Seni Kendimde Tüketebilsem..! | £R$$!İN | Paylaşmak İstedikleriniz | 6 | 04-08-2007 22:29 |
| kahretsin yine ben | Shef | Üye Resimleri | 59 | 19-07-2007 09:12 |
| sevdim seni kahretsin | firtina_cocuk | Şiir Köşesi | 0 | 08-04-2007 20:37 |
| Kahretsin Yeter Artık İtiraf Ediyorummm | KãRdé£éN | İtiraf Ediyorum | 14 | 24-11-2006 09:49 |
Normal
