**Zerd@**

Nefreti aşmanın yolu: Affetmek

Nefreti aşmanın tek yolu var: Affetmek...

Başkalarını affettiğimizde biz özgürlesiriz.

Nefret yaşamdan zevk almamızı, insanların güzel yanlarını görmemizi engeller. Hiç kimse saf iyi ya da saf kötü değildir. Salt kötülükleri görmek bir süre sonra şüphe, depresyon ve umutsuzluk denizinde boğar insanı.

Nefret dolu bir yaşam, mutsuz bir yaşamdır. Affetmek insanı derinleştirir.

Affetmek için, insanın ruhsal ve zihinsel olarak kendisini hazır hissetmesi gerekir. Çünkü affetmek bir seçimdir.

Kimsenin zorlamasıyla affetmek mümkün değildir. Affetmek bir süreçtir.

Birdenbire affedişler bile bir sürecin ürünüdür.

Affetmeyi seçtiğinizde kimse size borçlanmayacaktır. Yani koşullu affetme yoktur. Diğer insanın da sizi affetmesini, değişmesini veya sizin istediğiniz gibi olmasını beklemeyin.

Affetmek bir seçimdir. Amacı sizin rahatlamanızdır, sizin özgürleşmenizdir. Nefret duyduğunuz kişinin yaşıyor ya da ölmüş olması sizin affetme sürecinde duyduğunuz acıların yoğunluğunda bir farklılık yaratmayacaktır. O acılar sizin acılarınız.

Affetmek kolay değildir. Fakat özgürleşmek için gereklidir. Çoğu insan affetmenin nefret ettiği kişiyi suçsuz ya da haklı bulduğu anlamına geleceğini sanır.

Oysa affetmek, geçmişteki anıların boyunduruğundan kurtulmak, yaşamımızı kontrol altında tutmasına son vermek demektir.

Affetmek, o kişiyi sevmek değil.
Affetmek, o kişiyle konuşmak zorunda olmak değil.
Affetmek, o kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil.
Affetmek, o kişinin beklentileri doğrultusunda davranmak değil. Affetmek, o kişiyi kucaklamak değil.
Affetmek, o kişiyi suçsuz bulmak değil.
Affetmek, o kişiyi haklı bulmak değil.
Affetmek, o kişinin verdiği zararları telafi etmek için çaba göstermemek değil.

Affetmek kırgınlığın, küskünlüğün, nefretin hapishanesinden özgürlüğe kavuşmaktır.

Affetmek artık acıyı hissetmemektir. Yapılanları zihinsel olarak unutmak zaten mümkün değildir.

"Duygusal unutma" affetmenin diğer adıdır.

by_^^HİS^^

affetmekte bazen etkili bir cezadır..

ölüm_meleği

Affetmek, o kişiyi sevmek değil.
Affetmek, o kişiyle konuşmak zorunda olmak değil.
Affetmek, o kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil.
Affetmek, o kişinin beklentileri doğrultusunda davranmak değil. Affetmek, o kişiyi kucaklamak değil.
Affetmek, o kişiyi suçsuz bulmak değil.
Affetmek, o kişiyi haklı bulmak değil.
Affetmek, o kişinin verdiği zararları telafi etmek için çaba göstermemek değil.
çok güseldi saol zerda apla

***cooky***

hımm çok güsel
bunu okumamm ii olduu saol =)

SweetWitch

BeNim Sevdam ...Bilinmeyen ..

Bugün biraz garibim... Düsünmeye mahkum, azatliga esir oldugum her dem böyleyim... Günesin batip, ayin dogdugu diyarlara gitmek istiyorum...
Sana sesleniyorum ey DüNYA...!
Kalbimin karanliklarinda yer tutan, kendini gögüs kafesimde unutan GURBET...! Hayatin uslanmaz ruhu, gene sürükledi beni belirsiz yerlere... Kirik dökük yüregim ile, mechul yarinlara dogru ilerliyorum ...


Ey koca DüNYA, ey sonsuz GURBET..!
Su oturdugum Bank'ta nice pembe hayellerim olmustu... su gördügün derin sularda kac atesi söndürmüs ve nice ihaneti atmis... Kac kez Türkü tadinda ASK kokulu hasretten konusmus, kac kez yalnizligi kara sulara gömmüstüm... Kimbilir kac kisinin Göz yaslari sakli bu sularda... Bir onlar anlar halimden ey GURBET... Sen alip giderken benligimi, seni de gömdüm bu kara suya ...
Sahidi olacaktin dolu dizgin yasantimin... Ama sebebi oldun sokaklar dolusu yalnizligimin… Acilara tutulan bu yürek, isyanini haykiriyor simdi sana... Sen umursama, ben dinlerim icimdeki mahser gürültüsünü, dalmis iken tek noktaya...


Sahidi olacaktin dolu dizgin yasantimin... Ama sebebi oldun sokaklar dolusu yalnizligimin… Acilara tutulan bu yürek, isyanini haykiriyor simdi sana... Sen umursama, ben dinlerim icimdeki mahser gürültüsünü, dalmis iken tek noktaya...
Kimbilir kac sevdayi harcadin, kac umudu pasina buladin ve kac gelecegi kanattin... Kim bilir kac yüregi parca parca akittin avuclarinda... Kim bilir bu kacinci beddua üzerine yagan...
Nasil bir seysin Sen... Hala kopamiyorum senden, vazgecemiyorum... Silip atamiyorum hayatimdan seni... Her seyimi almana, yüregimi söküp cignemene ragmen, gene de bir umut ile yürüyorum yolumda...
Kalbimin üzerine yagmur yagiyor benligimde firtinalar kopuyor... üsüyorum...!!! üsüyorum varligin ile... YOK...!!! üsüyemem... ölemem... kacamam senden... üzerine gelecegim... kurtulamazsin elimden... "Yasamak" gibi üzerine gelecegim... Ben nasil yasamayi göze almissam senin koynunda, sen de yasayacaksin benligimde...
Ölemiyorum bile... Hem ölüm nedir ki GURBET acisinin yanin'da.... Ben sana inat yasamayi göze almisim. YA$AMAYI ...!!!!!