Elveda..

**One** · 10-09-2007, 16:01

Gidiyorum; dilimde buruk bir elveda,
Ayrılık hiç bu kadar zoruma gitmemişti,
Ve hiç bu kadar da basit olmamıştı,
Titrek ve yorgun adımlarla yürürken,
Çaktırmadan son kez sana bakıyorum,
Bak, sen de gidiyorsun,
Oysa sen dönüp de bakmıyorsun bana,
Gözlerinde ki yaşı mı saklıyorsun?
Yoksa kadere boyun mu eğiyorsun?
Ben hiç yaş görmedim ki zaten gözlerinde,
Hiç pişmanlık duymadın sevdalarında,
Şimdi yüreğim yaralı bir kuş gibi çırpınıyor,
Canım yanıyor bir tanem,
Hasretin yavaş yavaş içime düşüyor.
Sen, adım adım uzaklaşırken benden,
Senin yerine de ağlayarak giderim be gülüm.

Şimdi sensiz bu sokaklar anlamını kaybediyor,
Her adımımızda karanlık çöküyor üstümüze,
Artık şahitlik yapmıyor sevdamıza yıldızlar,
Eşlik etmiyor şarkımıza esen rüzgarlar,
Peki sokaklar lambaları şimdi kimler için yanacak ,
Kimlerin sevdalarına ışık tutacak,
Eğer gitmeye bu kadar kararlıysan,
Git o zaman, sana dur diyemem,
Beni hatırla, sakın unutma da diyemem,
Senden duyduğum son kelime elvedasa,
Benden duyacağında seni seviyorum olacaktı,
Onu bile çok gördün be bir tanem,
Sen öyle sakin, öyle kararlı kaçarken benden,
Senin yerine de severek giderim be gülüm.

İşte yıldızlar, işte karanlıklar ve sokaklar,
Hepsini sana bırakıyorum göz yaşlarımla birlikte,
Artık bende sana bakmıyorum,
Senin ki gibi sakin, ama bir buruk oluyor adımlarım,
Oysa içimden sana doğru koşmak,
Kollarından sımsıkı tutup, gözlerine bakmak,
Son kez seni hep seveceğim demek isterdim.
Bak ayaklar altında sevdamız,
Hep içimde bir sızı olarak kalacaksın,
Sen beni hiç var olmadım sayıp unutacaksın,
Peki benim seni unutmaya ömrüm yeter mi?
Neyse, boş ver, yolun açık olsun gülüm,
Her zaman ki gibi bunu da sinemize çekeriz,
Göz yaşlarımızı içimize akıtır, adımlarını sayarız,
Bu sevdayı da bir hata sayıp
Gönül kapımızı bir daha kapatırız,
Sen bu sessiz gidişin adını koyamazken, bilki
Senin yerine de kara toprağa girerim be gülüm.

**One** · 10-09-2007, 16:01

Sen gittin.. Bir zifiri karanlık, bir zindan yalnızlığı, ağır bir boşluk bıraktın geride. Gittin ve dönmeyeceksin bir daha. Haklısın gidişinde, bu aşkı bitirmekte haklısın. Tek söz söyleyemedim. Yüzüne bakamadım. Karşında ağlamadım. Eridim, tükendim, bittim. Sonsuzlukta bir insan nasıl olur.. sesi soluğu nasıl duyulur?
Elveda aşkım.. Elveda sevgilim. Sen kendini hiç böyle gereksiz, böyle değersiz, böyle yapayalnız hissettin mi? Ayrılık ölüm kadar acı ve soğuk.Aynalara bakıyorum. Aynada gördüğüm ben değilim. Gözlerim cehennem ateşi.. dudaklarım mühürlenmiş. Ellerim titriyor. Yüreğim kızgın demirlerle dağlandı. Yokluğunun bedeli çok ağır sevgilim.
Sevinçlerim, hayallerim, umutlarım, renkli dünyam elveda.. Elveda yaşamak.. Yaşamın anlamı elveda. Kimse farkında değil yokluğunun. Sensiz ne hallerde olduğumu kimse bilmiyor. Anlamıyor yitip giden bir aşkın kederini.
Düne kadar en yücesini yaşadım mutluluğun, ayaklarımın altından kayıp gidiyordu toprak, denizlerin ovaların üstünde uçuyordum. Güneş kadar yakındı bana aşk. Güneş kadar sıcak ve parlak. Bıraktın birdenbire, kanatlarım kesildi. Hızla çakıldım yere, boşluğun içindeyim, şimdi hiçbir şeyim.Oysa dünyanın en zenginiydim. Bütün çiçekler bizim için açardı, bizim için ballanırdı meyveler, ekinler bizim için bereketli, sular bizim için çağlardı. Şimdi toz duman içinde kızgın bir çöldeyim. Yönümü yolumu şaşırdım. Sam rüzgarlarına bıraktım gövdemi, sürüklenmekteyim.
Sen bensiz nasılsın, bilmiyorum. Rahat mısın, mutlu musun, bu kadar çabuk beni unutur musun?.. Nasıl birden mazi olursun?
Düne kadar gözlerinden aşkı içtiğim, dudaklarında yüreğimi erittiğim, uğruna bıçaklar çekip dünyaya meydan okuduğum ey sevgili nerdesin? Kimlesin?.. kimlerlesin?.. Kimlerle oynaşır gönül eğlersin? Ben burada, terk edip gittiğin yerdeyim.
Elveda aşkım.. Elveda bir tanem.. Elveda sevgilim! Elveda sana..

**One** · 10-09-2007, 16:02

“Kendine iyi bak”

Bir "veda" değil "elveda" cümlesidir çoğu zaman.

O üç kelimeden çok daha fazlasını gizler içinde...
"Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra ben yanında olmayacağım.

Olamayacağım. İstesem de istemesem de.

Sevdim bir zamanlar seni, hala seviyorum ve benden sonra da mutlu olmanı istiyorum.

Olur da bir gün dönersem seni iyi bulmak istiyorum.“
“Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra kendinden başkası olmayacak yanında sana bakacak.

Ben olmayacağım. Kendine iyi bak ve beni düşünme.

Çünkü ben de seni düşünmeyeceğim artık. Arama sakın beni, yazma, çünkü ben yazmayacağım.

Sil beni yüreğinden, çünkü ben sileceğim.

Fakat, yaşanılan, paylaşılan güzel şeyler hatırına sana yürekten mutluluklar diliyorum.

Ve ben bir daha dönmemek üzere gidiyorum.”
"Kendine iyi bak. Aramızda geçen herşeye rağmen benden sonra iyi olduğunu bilmeyi tercih ederim.

Aslında bilmem çok önemli değil, iyi olduğunu varsayacağım ben.

Seni bir daha asla görmemek üzere gidiyorum ben, seni kendinle başbaşa, yapayalnız bırakıyorum ben.

Biliyorum kendini bırakacaksın benden sonra, o yüzden iyi bak diyorum.

Aslına bakarsan, çok da fazla umursamıyorum."
"Kendine iyi bak" derler ve giderler. Tutkuyla sevenler, bazen birden fazla söylerler bunu.

Çünkü onları ayırmak, eti tırnaktan ayırmak gibidir.

Kolay kolay kopamaz onlar, süreç çok acı vericidir, yürek parçalayıcıdır.

Her seferinde azalan umutlarla geri döner ve yine “Kendine İyi Bak” gözleriyle ayrılırlar.

Ta ki umut da, sevgi de tükeninceye kadar…

Ta ki son elveda mezar sessizliğine bürününceye kadar…
Tutkunun ötesinde sevenler, bir kez “Kendine İyi Bak “ derler ve giderler.

Onlar eti tırnaktan ayırmak yerine ölümü yeğlerler.

Onlar bu acıyı bir kezden fazla kaldıramayacaklarını bilirler.
"Kendine iyi bak" derler ve giderler. Bu sözlerin içinde ihanet yok, hiç bir zaman olamaz derler ve giderler.

En büyük ihanet değil midir aslında seni seveni, ihtiyacı olanı yüzüstü bırakıp gitmek.

"Kendine iyi bak" derler ve giderler. Seni suskunluğa mahkum edip giderler.

Seni parçalara ayırıp, en büyük parçayı yanlarına alıp giderler.

Seni senden alıp giderler.
Daha kötüsü suçlayamazsın onları tüm bunlar için.

Kendine iyi bak deyip gidenin geçerli bir nedeni vardır elbet.

Suçlatmaz kendini. Savaşmadıkları için kızarsın ama suçlayamazsın.

Savaşmışlarsa, yenildikleri için kızarsın ama suçlayamazsın.

Yenildiğin için kızarsın ama suçlayamazsın…

Ayrılığın kaçınılmazlığına inandırır seni, "kendine iyi bak" derler ve giderler.

Elinden umutlarını, düşlerini, sevgilerini alıp giderler. bir tek anıları bırakırlar geride.

Bir de hatırladıkça gözyaşlarına boğulasın diye unutulmayan nağmeler.
Arkalarına bakmadan çekip giderler eğer yalnız kalmışsan, çünkü insafsızlıklarını görmek istemezler.

Herşey o saniye orada bitsin, kapansın bu sayfa isterler.

"Bitti" diyemedikleri için, "kendine iyi bak" derler.

"Kırıldım ve affedemiyorum" diyemedikleri için "kendine iyi bak" derler.

"Seni istemiyorum artık, hayatımdan çıkaracağım ama bil ki hiç unutmayacağım" diyemedikleri için kendine iyi bak derler.

"Biliyorum çok kanayacaksın ama daha iyisini yapamıyorum" diyemedikleri için "kendine iyi bak" derler.

Vicdanlarını rahatlatmak için kendine iyi bak derler.

Çünkü o kan uzun süre akacaktır ve o yara asla kapanmayacaktır, bilirler.
"Kendine iyi bak" bir noktadır çoğu zaman. Kendine iyi bak deme bana, sadece kötülükler noktalansın isterim ben.

Oysa sen iyisin… Sen gözümdeki ışık, dudağımdaki tebessüm, sen içimdeki sevinçssin.

Sen hayatıma renk katan, sen yüreğimdeki çarpıntı, sen hayatımdaki neşesin.

Sen yolumu aydınlatan, sen dert ortağım, sen gönül yoldaşım, sen bir tanesin.

"Kendine iyi bak" deme bana nokta koyma.
Keşke böyle yaşanmasaydı bazı şeyler, keşke affedebilsen beni, keşke ben de affedebilsem…

Keşke döndürebilsek zamanı geriye. Keşke bugünkü aklımızla yaşasak herşeyi baştan nafile...

Ama yine de, gitmesen olmaz mı?

Bitmesek olmaz mı?

Sen eksikken, ben nasıl tam olurum?

Senden kalan boşluğu kimlerle doldururum?

Savaşsak, aramıza giren şeytanla olmaz mı?

Hani büyük aşklar her türlü engeli aşardı, hani gerçek dostluklar her sınavı geçerdi, hani sevgi eninde sonunda kazanırdı?

Hani hayatta hiç kirlenmeyecek değerler vardı?

Hani en büyük zaferler, en kanlı savaşların ardından kazanılırdı?

Bunların hepsi yalan mı?

Sahiden..., gitmesen olmaz mı? Bitmesek olmaz mı?……….
Peki o zaman... Senin istediğin gibi olsun... Öyleyse...Sen de "Kendine İyi Bak."

**One** · 10-09-2007, 16:03

arkandan sadece baktim…
Oysa,,, Oysa söylenecek o kadar çok seyim vardi ki…
Gidersen, iyiye dair ne varsa içimde, yitirecegim hepsini.
Gidersen, sönecek içimdeki ates ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen, karanliga mahkum edeceksin gözlerimi, o karanlikta yolumu
kaybedecegim.
…diyecektim sana…
KONUSAMADIM…Gittin…
Gidisini görmemek için gözlerimi kapadim.
Öylesine acidi ki içim; tutup koparsalardi kolumu, bacagimi bu kadar aci
duymazdim.
Acim yas olup akmaliydi gözlerimden.
AGLAYAMADIM…Gittin…
Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa…
Tutkum seninle olmakti, tutkum teninde erimek, tutkum hayati sadece
seninle paylasmakti.
ANLATAMADIM…
Gittin…
Gidisini önlemek için tutmak vardi ellerinden.
Ellerim degil miydi her dokunusumda seni ürperten? Ürperirdin yine,
biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini, gitmek için biriktirdigin bütün
cesaretin kaybolurdu.
TUTAMADIM…
Gittin…
Bir yikim gibiydi gidisin.
Sen adim adim uzaklasirken benden, çöküp kaldi bedenim oldugu yere.
Nice terk edilislere dayanan bu yürek, bu kez yenilmisti.
Bu kadar zayif degildim ben kalkmaliydim.
KALKAMADIM…
Gittin…
Oysa geldigin gün gidecegini biliyordum.
Hazirdim gidisine. Kaçak zamanlari yasiyorduk. Zaman bitecek ve sen
gidecektin.
Bense gidisinin ertesi günü hayatima kaldigim yerden devam edecektim.
DEVAM EDEMEDIM…
Gittin…
Bir sey söyledin mi giderken?..
“Kal” dememi istedin mi?
Son bir kez “Seni Seviyorum” dedin mi?…
“Bekle beni, dönecegim…” diye umut verdin mi?..
Beynim öylesine ugulduyordu ki.
DUYAMADIM…
Gittin…
Nereye gittigin önemli degildi.
Binlerce km. uzakta da olsan, iki metre ötemde de fark etmiyordu. Artik
yoktun ve asil bu düsünce beni felç ediyordu.
Kurtulmaliydim senden, bu yokluk duygusundan kurtulmaliydim.
KURTULAMADIM…
Gittin…
Unutulanlarin arasina katilmaliydin.
Anilari sandiga koyup hayati yeniden yakalamaliydim.
Bu ask noktalanmaliyd, bu sevdadan vazgeçmeliydim.
YAPAMADIM…
Gittin…
Bir okyanusun ortasinda, tek küregi kaybolmus sandalda dev dalgalarla
bogusan bir denizciyim
simdi.
BIL KI SEVMEKTEN VAZGEÇMEDIM SENI,
BIL KI SENINLE BIRLIKTE, SEVDANI DA TASIYACAGIM YÜREGIMDE,
BIL KI;
SENI ASLA UNUTMAYACAGIM

**One** · 10-09-2007, 16:05

**BurcuUu_** · 10-09-2007, 16:10

BunaLıma giRdim..
ELLerin deRt görmeSin..

**GiRL_Léé** · 10-09-2007, 16:11

eline sağlık
an alttaki resimdeki napıo öle ters dönmüş

**ahSenTi** · 10-09-2007, 16:23

Bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat, soluk almak güçleştiğinde,

Yüreğin susup, mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını,

Dağlara dönmeli yüzünü insan.

Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli, yüreğini ferahlatacak;

Yeni insanlarla 'tanışmalı, yeni keşifler yapacak....

Hep isteyip de, bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa, Gerçekleştirmeyi denemeli!

Her geçen gece, ölüme bir gün daha yaklaştığını; zamanın bir nehir,

Kendisinin bir sal olup da, O dursa da yolculuğun devam ettiğini anlamalı.

Baş döndürücü bir hızla geçiyorsa birbirinin aynı günler,

Her akşam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa,
Değiştirmeye çalışmalı bir şeyleri;

Küçük şeylerle başlamalı belki; örneğin, bir kaç durak önce inip

Servisten, otobüsten; yürümeli eve kadar, yüreğine takmalı güneş gözlüklerini;

Gördüğünü hissedebilmeli!

Sağlığını kaybedip, ölümle yüz yüze gelmeden önce,

Değerli olabilmeli hayat!

İlla büyük acılar çekmemeli, küçük mutlulukları fark etmek için!

Başkasının yerine koyabilmeli kendini;

Ağlayan birine "gül", inleyen birine "sus" dememeli!

Ağlayana omuz, inleyene çare olabilmeli!

Şu adaletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı; Sevgisiz, soysuz kalarak!

Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden,
Derin bir soluk alıp, hapsetmeli kokusunu içine...

Güneşin doğuşunu seyretmeli arada bir, seher yeli okşamalı saçlarını...

Karda, yağmurda; sevincine, coşkusuna; fırtınada boranda; Öfkesine, isyanına ortak olabilmeli doğanın!

Bir çocuğun ilk adımlarında umudu; bir gencin düşlerinde geleceği;

Bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli! Çalışmadan başarmayı, sevmeden sevilmeyi, mutlu etmeden mutlu Olmayı beklememeli!

Ama küçük, ama büyük; her hayal kırıklığı, her acı; Bir fırsat yaşamdan yeni bir şeyler öğrenebilmek için; kaçırmamalı!

Çünkü; hiç düşmemişsen, el vermezsin kimseye kalkması için, hiç Çaresiz kalmamışsan, dermanı olamazsın dertlerin; ağlamayı bilmiyorsan, Neşesizdir kahkahaların;

Merhaba dememişsen, anlamsızdır elvedaların...

Ne, herkesi düşünmekten kendini, ne; kendini düşünmekten herkesi unutmamalı!

Bilmeli; çok kısa olduğunu hayatın; hep vermek ya da hep almak için...

Sadece, anlatacak bir şeyleri olduğunda değil,
Söyleyecek bir şey bulamadığında da dinleyebilmeli!

Aklı ve kalbiyle katılabilmeli sohbetlere...
Hafızası olmalı insanın; hiç değilse, aynı hataları, aynı bahanelerle tekrarlamaması için!

Soruları olmalı, yanıtları bulmak için bir ömür harcayacak! Dostları olmalı, ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak!

Herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi;
Ama, kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki, hakkını verebilsin sevdiklerinin;

Zaman bulabilsin; Bir teşekkür, bir elveda için...

Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer; Asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten;

Ama, herkesi sevemeyeceğini de her şeyi bilemeyeceğini de fark edebilmeli insan!

Tıpkı, her şeye sahip olamayacağı gibi...

Zamanın ninnisiyle, uykuda geçirmemeli hayatı...!

10-09-2007, 16:01	#1 (permalink)
One ℓαηєтℓу •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007 Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37	Elveda.. *Gidiyorum; dilimde buruk bir elveda,* *Ayrılık hiç bu kadar zoruma gitmemişti,* *Ve hiç bu kadar da basit olmamıştı,* *Titrek ve yorgun adımlarla yürürken,* *Çaktırmadan son kez sana bakıyorum,* *Bak, sen de gidiyorsun,* *Oysa sen dönüp de bakmıyorsun bana,* *Gözlerinde ki yaşı mı saklıyorsun?* *Yoksa kadere boyun mu eğiyorsun?* *Ben hiç yaş görmedim ki zaten gözlerinde,* *Hiç pişmanlık duymadın sevdalarında,* *Şimdi yüreğim yaralı bir kuş gibi çırpınıyor,* *Canım yanıyor bir tanem,* *Hasretin yavaş yavaş içime düşüyor.* *Sen, adım adım uzaklaşırken benden,* *Senin yerine de ağlayarak giderim be gülüm.* *Şimdi sensiz bu sokaklar anlamını kaybediyor,* *Her adımımızda karanlık çöküyor üstümüze,* *Artık şahitlik yapmıyor sevdamıza yıldızlar,* *Eşlik etmiyor şarkımıza esen rüzgarlar,* *Peki sokaklar lambaları şimdi kimler için yanacak ,* *Kimlerin sevdalarına ışık tutacak,* *Eğer gitmeye bu kadar kararlıysan,* *Git o zaman, sana dur diyemem,* *Beni hatırla, sakın unutma da diyemem,* *Senden duyduğum son kelime elvedasa,* *Benden duyacağında seni seviyorum olacaktı,* *Onu bile çok gördün be bir tanem,* *Sen öyle sakin, öyle kararlı kaçarken benden,* *Senin yerine de severek giderim be gülüm.* *İşte yıldızlar, işte karanlıklar ve sokaklar,* *Hepsini sana bırakıyorum göz yaşlarımla birlikte,* *Artık bende sana bakmıyorum,* *Senin ki gibi sakin, ama bir buruk oluyor adımlarım,* *Oysa içimden sana doğru koşmak,* *Kollarından sımsıkı tutup, gözlerine bakmak,* *Son kez seni hep seveceğim demek isterdim.* *Bak ayaklar altında sevdamız,* *Hep içimde bir sızı olarak kalacaksın,* *Sen beni hiç var olmadım sayıp unutacaksın,* *Peki benim seni unutmaya ömrüm yeter mi?* *Neyse, boş ver, yolun açık olsun gülüm,* *Her zaman ki gibi bunu da sinemize çekeriz,* *Göz yaşlarımızı içimize akıtır, adımlarını sayarız,* *Bu sevdayı da bir hata sayıp* *Gönül kapımızı bir daha kapatırız,* *Sen bu sessiz gidişin adını koyamazken, bilki* *Senin yerine de kara toprağa girerim be gülüm.*

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Elveda	siirkosem	Şiir Köşesi	0	05-12-2007 21:59
elVEDA	BonJuk	Paylaşmak İstedikleriniz	3	30-04-2007 16:50
Elveda...	DiLrUbA	Paylaşmak İstedikleriniz	14	02-02-2007 09:51
Elveda....	SUNRISE	Paylaşmak İstedikleriniz	2	29-01-2007 23:48
Bugün Türkçeye elveda.. Yarın ülkene elveda...	MoRiaNTeS	Türkiye Hakkında - Genel -	0	23-01-2007 22:07

10-09-2007, 16:01	#2 (permalink)
One ℓαηєтℓу •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007 Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37	Sen gittin.. Bir zifiri karanlık, bir zindan yalnızlığı, ağır bir boşluk bıraktın geride. Gittin ve dönmeyeceksin bir daha. Haklısın gidişinde, bu aşkı bitirmekte haklısın. Tek söz söyleyemedim. Yüzüne bakamadım. Karşında ağlamadım. Eridim, tükendim, bittim. Sonsuzlukta bir insan nasıl olur.. sesi soluğu nasıl duyulur? Elveda aşkım.. Elveda sevgilim. Sen kendini hiç böyle gereksiz, böyle değersiz, böyle yapayalnız hissettin mi? Ayrılık ölüm kadar acı ve soğuk.Aynalara bakıyorum. Aynada gördüğüm ben değilim. Gözlerim cehennem ateşi.. dudaklarım mühürlenmiş. Ellerim titriyor. Yüreğim kızgın demirlerle dağlandı. Yokluğunun bedeli çok ağır sevgilim. Sevinçlerim, hayallerim, umutlarım, renkli dünyam elveda.. Elveda yaşamak.. Yaşamın anlamı elveda. Kimse farkında değil yokluğunun. Sensiz ne hallerde olduğumu kimse bilmiyor. Anlamıyor yitip giden bir aşkın kederini. Düne kadar en yücesini yaşadım mutluluğun, ayaklarımın altından kayıp gidiyordu toprak, denizlerin ovaların üstünde uçuyordum. Güneş kadar yakındı bana aşk. Güneş kadar sıcak ve parlak. Bıraktın birdenbire, kanatlarım kesildi. Hızla çakıldım yere, boşluğun içindeyim, şimdi hiçbir şeyim.Oysa dünyanın en zenginiydim. Bütün çiçekler bizim için açardı, bizim için ballanırdı meyveler, ekinler bizim için bereketli, sular bizim için çağlardı. Şimdi toz duman içinde kızgın bir çöldeyim. Yönümü yolumu şaşırdım. Sam rüzgarlarına bıraktım gövdemi, sürüklenmekteyim. Sen bensiz nasılsın, bilmiyorum. Rahat mısın, mutlu musun, bu kadar çabuk beni unutur musun?.. Nasıl birden mazi olursun? Düne kadar gözlerinden aşkı içtiğim, dudaklarında yüreğimi erittiğim, uğruna bıçaklar çekip dünyaya meydan okuduğum ey sevgili nerdesin? Kimlesin?.. kimlerlesin?.. Kimlerle oynaşır gönül eğlersin? Ben burada, terk edip gittiğin yerdeyim. Elveda aşkım.. Elveda bir tanem.. Elveda sevgilim! Elveda sana..

10-09-2007, 16:02	#3 (permalink)
One ℓαηєтℓу •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007 Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37	“Kendine iyi bak” Bir "veda" değil "elveda" cümlesidir çoğu zaman. O üç kelimeden çok daha fazlasını gizler içinde... "Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra ben yanında olmayacağım. Olamayacağım. İstesem de istemesem de. Sevdim bir zamanlar seni, hala seviyorum ve benden sonra da mutlu olmanı istiyorum. Olur da bir gün dönersem seni iyi bulmak istiyorum.“ “Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra kendinden başkası olmayacak yanında sana bakacak. Ben olmayacağım. Kendine iyi bak ve beni düşünme. Çünkü ben de seni düşünmeyeceğim artık. Arama sakın beni, yazma, çünkü ben yazmayacağım. Sil beni yüreğinden, çünkü ben sileceğim. Fakat, yaşanılan, paylaşılan güzel şeyler hatırına sana yürekten mutluluklar diliyorum. Ve ben bir daha dönmemek üzere gidiyorum.” "Kendine iyi bak. Aramızda geçen herşeye rağmen benden sonra iyi olduğunu bilmeyi tercih ederim. Aslında bilmem çok önemli değil, iyi olduğunu varsayacağım ben. Seni bir daha asla görmemek üzere gidiyorum ben, seni kendinle başbaşa, yapayalnız bırakıyorum ben. Biliyorum kendini bırakacaksın benden sonra, o yüzden iyi bak diyorum. Aslına bakarsan, çok da fazla umursamıyorum." "Kendine iyi bak" derler ve giderler. Tutkuyla sevenler, bazen birden fazla söylerler bunu. Çünkü onları ayırmak, eti tırnaktan ayırmak gibidir. Kolay kolay kopamaz onlar, süreç çok acı vericidir, yürek parçalayıcıdır. Her seferinde azalan umutlarla geri döner ve yine “Kendine İyi Bak” gözleriyle ayrılırlar. Ta ki umut da, sevgi de tükeninceye kadar… Ta ki son elveda mezar sessizliğine bürününceye kadar… Tutkunun ötesinde sevenler, bir kez “Kendine İyi Bak “ derler ve giderler. Onlar eti tırnaktan ayırmak yerine ölümü yeğlerler. Onlar bu acıyı bir kezden fazla kaldıramayacaklarını bilirler. "Kendine iyi bak" derler ve giderler. Bu sözlerin içinde ihanet yok, hiç bir zaman olamaz derler ve giderler. En büyük ihanet değil midir aslında seni seveni, ihtiyacı olanı yüzüstü bırakıp gitmek. "Kendine iyi bak" derler ve giderler. Seni suskunluğa mahkum edip giderler. Seni parçalara ayırıp, en büyük parçayı yanlarına alıp giderler. Seni senden alıp giderler. Daha kötüsü suçlayamazsın onları tüm bunlar için. Kendine iyi bak deyip gidenin geçerli bir nedeni vardır elbet. Suçlatmaz kendini. Savaşmadıkları için kızarsın ama suçlayamazsın. Savaşmışlarsa, yenildikleri için kızarsın ama suçlayamazsın. Yenildiğin için kızarsın ama suçlayamazsın… Ayrılığın kaçınılmazlığına inandırır seni, "kendine iyi bak" derler ve giderler. Elinden umutlarını, düşlerini, sevgilerini alıp giderler. bir tek anıları bırakırlar geride. Bir de hatırladıkça gözyaşlarına boğulasın diye unutulmayan nağmeler. Arkalarına bakmadan çekip giderler eğer yalnız kalmışsan, çünkü insafsızlıklarını görmek istemezler. Herşey o saniye orada bitsin, kapansın bu sayfa isterler. "Bitti" diyemedikleri için, "kendine iyi bak" derler. "Kırıldım ve affedemiyorum" diyemedikleri için "kendine iyi bak" derler. "Seni istemiyorum artık, hayatımdan çıkaracağım ama bil ki hiç unutmayacağım" diyemedikleri için kendine iyi bak derler. "Biliyorum çok kanayacaksın ama daha iyisini yapamıyorum" diyemedikleri için "kendine iyi bak" derler. Vicdanlarını rahatlatmak için kendine iyi bak derler. Çünkü o kan uzun süre akacaktır ve o yara asla kapanmayacaktır, bilirler. "Kendine iyi bak" bir noktadır çoğu zaman. Kendine iyi bak deme bana, sadece kötülükler noktalansın isterim ben. Oysa sen iyisin… Sen gözümdeki ışık, dudağımdaki tebessüm, sen içimdeki sevinçssin. Sen hayatıma renk katan, sen yüreğimdeki çarpıntı, sen hayatımdaki neşesin. Sen yolumu aydınlatan, sen dert ortağım, sen gönül yoldaşım, sen bir tanesin. "Kendine iyi bak" deme bana nokta koyma. Keşke böyle yaşanmasaydı bazı şeyler, keşke affedebilsen beni, keşke ben de affedebilsem… Keşke döndürebilsek zamanı geriye. Keşke bugünkü aklımızla yaşasak herşeyi baştan nafile... Ama yine de, gitmesen olmaz mı? Bitmesek olmaz mı? Sen eksikken, ben nasıl tam olurum? Senden kalan boşluğu kimlerle doldururum? Savaşsak, aramıza giren şeytanla olmaz mı? Hani büyük aşklar her türlü engeli aşardı, hani gerçek dostluklar her sınavı geçerdi, hani sevgi eninde sonunda kazanırdı? Hani hayatta hiç kirlenmeyecek değerler vardı? Hani en büyük zaferler, en kanlı savaşların ardından kazanılırdı? Bunların hepsi yalan mı? Sahiden..., gitmesen olmaz mı? Bitmesek olmaz mı?………. Peki o zaman... Senin istediğin gibi olsun... Öyleyse...Sen de "Kendine İyi Bak."

10-09-2007, 16:03	#4 (permalink)
One ℓαηєтℓу •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007 Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37	arkandan sadece baktim… Oysa,,, Oysa söylenecek o kadar çok seyim vardi ki… Gidersen, iyiye dair ne varsa içimde, yitirecegim hepsini. Gidersen, sönecek içimdeki ates ve bir daha hiç kimse yakamayacak. Gidersen, karanliga mahkum edeceksin gözlerimi, o karanlikta yolumu kaybedecegim. …diyecektim sana… KONUSAMADIM…Gittin… Gidisini görmemek için gözlerimi kapadim. Öylesine acidi ki içim; tutup koparsalardi kolumu, bacagimi bu kadar aci duymazdim. Acim yas olup akmaliydi gözlerimden. AGLAYAMADIM…Gittin… Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa… Tutkum seninle olmakti, tutkum teninde erimek, tutkum hayati sadece seninle paylasmakti. ANLATAMADIM… Gittin… Gidisini önlemek için tutmak vardi ellerinden. Ellerim degil miydi her dokunusumda seni ürperten? Ürperirdin yine, biliyorum. Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini, gitmek için biriktirdigin bütün cesaretin kaybolurdu. TUTAMADIM… Gittin… Bir yikim gibiydi gidisin. Sen adim adim uzaklasirken benden, çöküp kaldi bedenim oldugu yere. Nice terk edilislere dayanan bu yürek, bu kez yenilmisti. Bu kadar zayif degildim ben kalkmaliydim. KALKAMADIM… Gittin… Oysa geldigin gün gidecegini biliyordum. Hazirdim gidisine. Kaçak zamanlari yasiyorduk. Zaman bitecek ve sen gidecektin. Bense gidisinin ertesi günü hayatima kaldigim yerden devam edecektim. DEVAM EDEMEDIM… Gittin… Bir sey söyledin mi giderken?.. “Kal” dememi istedin mi? Son bir kez “Seni Seviyorum” dedin mi?… “Bekle beni, dönecegim…” diye umut verdin mi?.. Beynim öylesine ugulduyordu ki. DUYAMADIM… Gittin… Nereye gittigin önemli degildi. Binlerce km. uzakta da olsan, iki metre ötemde de fark etmiyordu. Artik yoktun ve asil bu düsünce beni felç ediyordu. Kurtulmaliydim senden, bu yokluk duygusundan kurtulmaliydim. KURTULAMADIM… Gittin… Unutulanlarin arasina katilmaliydin. Anilari sandiga koyup hayati yeniden yakalamaliydim. Bu ask noktalanmaliyd, bu sevdadan vazgeçmeliydim. YAPAMADIM… Gittin… Bir okyanusun ortasinda, tek küregi kaybolmus sandalda dev dalgalarla bogusan bir denizciyim simdi. BIL KI SEVMEKTEN VAZGEÇMEDIM SENI, BIL KI SENINLE BIRLIKTE, SEVDANI DA TASIYACAGIM YÜREGIMDE, BIL KI; SENI ASLA UNUTMAYACAGIM

10-09-2007, 16:05	#5 (permalink)
One ℓαηєтℓу •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007 Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37

10-09-2007, 16:10	#6 (permalink)
BurcuUu_ ~ кıвяıѕℓıм ~ \|\| NefeSimSin \|\| Kayıt: 02.06.2007 Yaş: 17 Mesajlar: 9.366 İtibar Gücü: 58	BunaLıma giRdim.. ELLerin deRt görmeSin..

10-09-2007, 16:11	#7 (permalink)
GiRL_Léé !!-₣Θяцм_¢∂qΘИu-!! I'm RoNiN™ Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 17.520 İtibar Gücü: 100	eline sağlık an alttaki resimdeki napıo öle ters dönmüş

10-09-2007, 16:23	#8 (permalink)
ahSenTi Bölüm Moderatörü Bu kız Kalıcı :P Kayıt: 27.10.2006 Mesajlar: 5.829 İtibar Gücü: 57	Bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat, soluk almak güçleştiğinde, Yüreğin susup, mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını, Dağlara dönmeli yüzünü insan. Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli, yüreğini ferahlatacak; Yeni insanlarla 'tanışmalı, yeni keşifler yapacak.... Hep isteyip de, bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa, Gerçekleştirmeyi denemeli! Her geçen gece, ölüme bir gün daha yaklaştığını; zamanın bir nehir, Kendisinin bir sal olup da, O dursa da yolculuğun devam ettiğini anlamalı. Baş döndürücü bir hızla geçiyorsa birbirinin aynı günler, Her akşam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa, Değiştirmeye çalışmalı bir şeyleri; Küçük şeylerle başlamalı belki; örneğin, bir kaç durak önce inip Servisten, otobüsten; yürümeli eve kadar, yüreğine takmalı güneş gözlüklerini; Gördüğünü hissedebilmeli! Sağlığını kaybedip, ölümle yüz yüze gelmeden önce, Değerli olabilmeli hayat! İlla büyük acılar çekmemeli, küçük mutlulukları fark etmek için! Başkasının yerine koyabilmeli kendini; Ağlayan birine "gül", inleyen birine "sus" dememeli! Ağlayana omuz, inleyene çare olabilmeli! Şu adaletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı; Sevgisiz, soysuz kalarak! Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden, Derin bir soluk alıp, hapsetmeli kokusunu içine... Güneşin doğuşunu seyretmeli arada bir, seher yeli okşamalı saçlarını... Karda, yağmurda; sevincine, coşkusuna; fırtınada boranda; Öfkesine, isyanına ortak olabilmeli doğanın! Bir çocuğun ilk adımlarında umudu; bir gencin düşlerinde geleceği; Bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli! Çalışmadan başarmayı, sevmeden sevilmeyi, mutlu etmeden mutlu Olmayı beklememeli! Ama küçük, ama büyük; her hayal kırıklığı, her acı; Bir fırsat yaşamdan yeni bir şeyler öğrenebilmek için; kaçırmamalı! Çünkü; hiç düşmemişsen, el vermezsin kimseye kalkması için, hiç Çaresiz kalmamışsan, dermanı olamazsın dertlerin; ağlamayı bilmiyorsan, Neşesizdir kahkahaların; Merhaba dememişsen, anlamsızdır elvedaların... Ne, herkesi düşünmekten kendini, ne; kendini düşünmekten herkesi unutmamalı! Bilmeli; çok kısa olduğunu hayatın; hep vermek ya da hep almak için... Sadece, anlatacak bir şeyleri olduğunda değil, Söyleyecek bir şey bulamadığında da dinleyebilmeli! Aklı ve kalbiyle katılabilmeli sohbetlere... Hafızası olmalı insanın; hiç değilse, aynı hataları, aynı bahanelerle tekrarlamaması için! Soruları olmalı, yanıtları bulmak için bir ömür harcayacak! Dostları olmalı, ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak! Herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi; Ama, kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki, hakkını verebilsin sevdiklerinin; Zaman bulabilsin; Bir teşekkür, bir elveda için... Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer; Asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten; Ama, herkesi sevemeyeceğini de her şeyi bilemeyeceğini de fark edebilmeli insan! Tıpkı, her şeye sahip olamayacağı gibi... Zamanın ninnisiyle, uykuda geçirmemeli hayatı...!

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)