Yitirilmiş ne varsa ..

**sweet_** · 04-09-2007, 13:58

Çirkin çiçeklerle dolu katil bahçelerinde dolaştım
dalgındım

Bıçak sırtı yaşamalarım
penceresizliğim
ve öksüz düşlerim vardı ceplerimde
uğultusuzluğumu özlemiştim
hala bir ceylan ağlıyordu içimde
hiç yoktan vurulan

Susuşlara prangalı dil
kanlı düşler kuyusunda
ölüm çığlıkları atabilir

Senin şehirlerin uyurken
benim gözlerimi bıçakladılar
kör bir balıkçıyım şimdi
görmediğim vapurlara el sallıyorum
rüyalarım da yaşlanmıyor

Kaybolan eylül gemilerimi
sonbahar sesimle çağırsam gelir mi
ah vurulası yüreğim
süpüremedin kapından yalnızlığı
örselenmiş paslı yüreğim

Ellerim yumuk
orman karanlıkları omuzlarımda
ve ardından ağlayan
ezgisiz türkülerdi gözlerim

Senden kalan bu yıkıntılar arasında
bizi büyüten ellerini aradım
öpülesi ellerini

Susuşlara prangalı dil
kanlı düşler kuyusunda
ölüm çığlıkları atabilir

[/align]

Gözyaşı göllerinde durulanmalar vaktinden geliyorum
sonunu hep unuttuğum
dilsiz şarkılarım vardı
ağlatan inleten
şimdi
o şarkılar beni unuttu

Yıkık kentler konuşmaz bilirim
cam kırıkları ve kırık dallar var
incinen yüreğimin yaralarında
ve bilir misin
güller hiç uyanmaz bu vadide
gözlerin düşer aklıma
an gelir şavkın vurur yüzüme
o zaman vakit ölüm olur dudağımda
kaçsam yakama yapışır gözlerin

Yılları ve yolları ödünç aldım
yastığımdaki çukura dolan korkulu geceden
düş düşkünü çocukluğumu çalmış namlı sevdalılar
üstüne üstlük sensizim
yani gölgesiz dolaşıyorum
artık intiharlar da öldürmez beni
yüreğimde konaklayan hüzünler
senden gelir

Al
dün gece seninle yoğurdum bu şiiri
ekmek buğusu mübarekliğinde
sıcacık
nasıl olsa sana çıkmayan yol yok
kaybolabilirim kuytularda
dalıp dalıp giderim başka diyarlara
bir gün dönmeyiveririm

ama sen
yine de biriktir göz yalarını
belki bir gün
tutuşturur seni bensizlik
belki bir gün
sen de beni ağlarsın

Ama sen
yine de biriktir göz yalarını
belki bir gün
tutuşturur seni bensizlik
belki bir gün
sen de beni ağlarsın

hoyratım benim
şafaklar düşmüş alnına
kırlangıçlar uçmuş koynuna
bak hala aynı şarkıda irkiliyoruz

bu aşkın adresi dursun sende
kelepçeli kuşlar
yuva kurmadan gözlerimize
belki geri döneriz
ve geri veririz birbirimize

Yitirilmiş ne varsa....

Alıntı..

**eLyA** · 04-09-2007, 14:11

Alıntı:

ah vurulası yüreğim
süpüremedin kapından yalnızlığı
örselenmiş paslı yüreğim

sweet harika oLmuş ya resimLerde sözLerde mükemmeL, çok beğendim yüreğin dert görmesin canım

**sweet_** · 04-09-2007, 14:13

Sağol eLyAcım

**BuRcu** · 04-09-2007, 14:48

Gercekten ResimLeRde SozLeRde coq anLamLi ve guSeL emegine sagLik cnm

**sweet_** · 04-09-2007, 14:52

Burcu2imm sağol canım

**Ruhsar** · 04-09-2007, 15:07

Yıkık kentler konuşmaz bilirim
cam kırıkları ve kırık dallar var
incinen yüreğimin yaralarında
ve bilir misin
güller hiç uyanmaz bu vadide
gözlerin düşer aklıma
an gelir şavkın vurur yüzüme
o zaman vakit ölüm olur dudağımda
kaçsam yakama yapışır gözlerin

Belki bir günnn tsklerrrrr canım benım

**BurcuUu_** · 04-09-2007, 15:31

Kaybolan eylül gemilerimi
sonbahar sesimle çağırsam gelir mi
ah vurulası yüreğim
süpüremedin kapından yalnızlığı
örselenmiş paslı yüreğim
Bitanem ya harika bu.. ELLerine sağLık dadLum..

**sweet_** · 04-09-2007, 15:33

Teşekkürler ruhum burcumm

**One** · 04-09-2007, 15:36

akLımızdan GecenLerde biR kaLbimizden gecenLer gibi

**sweet_** · 04-09-2007, 22:55

Biliyor musun : umarsız bir yıkımdı gidişin.
Liman boyu uzanan iç kanamalı bir suskunluktu bizden geriye kalan.
Oysa bilmeliydin; bütün bir hayatı ürpererek yaşama cesaretiydi aşk.
Ve yola çıkıldığında göze alınmalıydı aşkın adressizliği.
Sen bir tepeden masal gibi geldiğinde gözlerime, ben kendi masalımı terk edip, gözlerine benzeyen bir deniz seçmiştim kendime.
Bana aşkı öğretmişsen yorgun, terli bir tepede; bırak isyanım tam olsun yüreğimin sessizliğindeki kıyamete.
bilirim sen kendince bir hayatı onarmaya düşkünsün. Onarmak içinse gidişin; sen önce seni affet.

Bilirsin : ben ki kabilesiz bir savaşçı.
Senden aldığım bütün anlamları sana geri verdim.
Bir ‘içim’ kaldı ben de kaldı, bir de aklımın aldanmışlığı.
Haklısın sende bensiz sularında elbet denizi aşmış bir okyanus telaşı yaşanacaktı.
Bağışla sözlerimi.
Bağışla gözlerimi.
Dahası yok,
fazlası az...
bazen terk edip gidebilmeli bu şehri kendi çaresizliğinde.
Bazen inceldiği yerden kopmalı hayat.
Neyse!

Sen benden ötede, ben senden uzakta...
ne kadar çok “vardık” oysa ne kadar çok kaybolurken bile...
Neden geçmişin muhasebesini yapmaya başlamıştık bilmiyorum.
Bana bir kere susma hakkı verseydin, sana neler söylemeyecektim! Oysa sen hep payına susmaları aldın, bana ise hep sessizliğin ezeceği vakitlerle savaşmalar kaldı.
Evet! susmak birilerini hep konuşmaya mahkum etmekti. Ve en çok konuşan en fazla hata yapandı her zaman. En çok susanın hep haklı kaldığı gibi... Sessizlikten korkan birine sessizlik dayatmak (hem de bir lütuf, bir armağan gibi) işlenen en haklı suçtu.
Sen tüm suskunlukları kimseye bırakmayacak kadar bencil, herkesi suskunluğuna özendirecek kadar cömerttin.

04-09-2007, 13:58	#1 (permalink)
sweet_ мαн_ι яαнşαη ★.HayaL MahsuLü.★ Kayıt: 25.06.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 7.898 İtibar Gücü: 74	Yitirilmiş ne varsa .. Çirkin çiçeklerle dolu katil bahçelerinde dolaştım dalgındım Bıçak sırtı yaşamalarım penceresizliğim ve öksüz düşlerim vardı ceplerimde uğultusuzluğumu özlemiştim hala bir ceylan ağlıyordu içimde hiç yoktan vurulan Susuşlara prangalı dil kanlı düşler kuyusunda ölüm çığlıkları atabilir Senin şehirlerin uyurken benim gözlerimi bıçakladılar kör bir balıkçıyım şimdi görmediğim vapurlara el sallıyorum rüyalarım da yaşlanmıyor Kaybolan eylül gemilerimi sonbahar sesimle çağırsam gelir mi ah vurulası yüreğim süpüremedin kapından yalnızlığı örselenmiş paslı yüreğim Ellerim yumuk orman karanlıkları omuzlarımda ve ardından ağlayan ezgisiz türkülerdi gözlerim Senden kalan bu yıkıntılar arasında bizi büyüten ellerini aradım öpülesi ellerini Susuşlara prangalı dil kanlı düşler kuyusunda ölüm çığlıkları atabilir [/align] Gözyaşı göllerinde durulanmalar vaktinden geliyorum sonunu hep unuttuğum dilsiz şarkılarım vardı ağlatan inleten şimdi o şarkılar beni unuttu Yıkık kentler konuşmaz bilirim cam kırıkları ve kırık dallar var incinen yüreğimin yaralarında ve bilir misin güller hiç uyanmaz bu vadide gözlerin düşer aklıma an gelir şavkın vurur yüzüme o zaman vakit ölüm olur dudağımda kaçsam yakama yapışır gözlerin Yılları ve yolları ödünç aldım yastığımdaki çukura dolan korkulu geceden düş düşkünü çocukluğumu çalmış namlı sevdalılar üstüne üstlük sensizim yani gölgesiz dolaşıyorum artık intiharlar da öldürmez beni yüreğimde konaklayan hüzünler senden gelir Al dün gece seninle yoğurdum bu şiiri ekmek buğusu mübarekliğinde sıcacık nasıl olsa sana çıkmayan yol yok kaybolabilirim kuytularda dalıp dalıp giderim başka diyarlara bir gün dönmeyiveririm ama sen yine de biriktir göz yalarını belki bir gün tutuşturur seni bensizlik belki bir gün sen de beni ağlarsın Ama sen yine de biriktir göz yalarını belki bir gün tutuşturur seni bensizlik belki bir gün sen de beni ağlarsın hoyratım benim şafaklar düşmüş alnına kırlangıçlar uçmuş koynuna bak hala aynı şarkıda irkiliyoruz bu aşkın adresi dursun sende kelepçeli kuşlar yuva kurmadan gözlerimize belki geri döneriz ve geri veririz birbirimize Yitirilmiş ne varsa.... Alıntı.. Konu sweet_ tarafından (04-09-2007 Saat 14:01 ) değiştirilmiştir.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Sevda Yitirilmiş Bir Cümledir...Şair Lugatında	king lord	Paylaşmak İstedikleriniz	22	23-04-2008 19:54
sevda yitirilmiş cümledir şairin lugatinda	Gecem	Paylaşmak İstedikleriniz	7	19-02-2007 09:38
Ve ben noktasını kaybetmiş, son sözü yitirilmiş bir yazı oluyorum...	M'LANCOLY	Paylaşmak İstedikleriniz	7	16-12-2006 11:47

04-09-2007, 14:13	#3 (permalink)
sweet_ мαн_ι яαнşαη ★.HayaL MahsuLü.★ Kayıt: 25.06.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 7.898 İtibar Gücü: 74	Sağol eLyAcım

04-09-2007, 14:48	#4 (permalink)
BuRcu İşi kavrayan 2de1'ci _I Love Love_ Kayıt: 28.05.2007 Mesajlar: 1.828 İtibar Gücü: 12	Gercekten ResimLeRde SozLeRde coq anLamLi ve guSeL emegine sagLik cnm

04-09-2007, 14:52	#5 (permalink)
sweet_ мαн_ι яαнşαη ★.HayaL MahsuLü.★ Kayıt: 25.06.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 7.898 İtibar Gücü: 74	Burcu2imm sağol canım

04-09-2007, 15:07	#6 (permalink)
Ruhsar σzℓємιмѕιη şeqeyimsin Bi BiBitanemsin Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 25 Mesajlar: 10.962 İtibar Gücü: 45	Yıkık kentler konuşmaz bilirim cam kırıkları ve kırık dallar var incinen yüreğimin yaralarında ve bilir misin güller hiç uyanmaz bu vadide gözlerin düşer aklıma an gelir şavkın vurur yüzüme o zaman vakit ölüm olur dudağımda kaçsam yakama yapışır gözlerin Belki bir günnn tsklerrrrr canım benım

04-09-2007, 15:31	#7 (permalink)
BurcuUu_ ~ кıвяıѕℓıм ~ \|\| NefeSimSin \|\| Kayıt: 02.06.2007 Yaş: 17 Mesajlar: 9.366 İtibar Gücü: 58	Kaybolan eylül gemilerimi sonbahar sesimle çağırsam gelir mi ah vurulası yüreğim süpüremedin kapından yalnızlığı örselenmiş paslı yüreğim Bitanem ya harika bu.. ELLerine sağLık dadLum..

04-09-2007, 15:33	#8 (permalink)
sweet_ мαн_ι яαнşαη ★.HayaL MahsuLü.★ Kayıt: 25.06.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 7.898 İtibar Gücü: 74	*Teşekkürler ruhum burcumm*

04-09-2007, 15:36	#9 (permalink)
One ℓαηєтℓу •ĴãĆĸ• Kayıt: 23.08.2007 Mesajlar: 2.912 İtibar Gücü: 37	akLımızdan GecenLerde biR kaLbimizden gecenLer gibi

04-09-2007, 22:55	#10 (permalink)
sweet_ мαн_ι яαнşαη ★.HayaL MahsuLü.★ Kayıt: 25.06.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 7.898 İtibar Gücü: 74	Biliyor musun : umarsız bir yıkımdı gidişin. Liman boyu uzanan iç kanamalı bir suskunluktu bizden geriye kalan. Oysa bilmeliydin; bütün bir hayatı ürpererek yaşama cesaretiydi aşk. Ve yola çıkıldığında göze alınmalıydı aşkın adressizliği. Sen bir tepeden masal gibi geldiğinde gözlerime, ben kendi masalımı terk edip, gözlerine benzeyen bir deniz seçmiştim kendime. Bana aşkı öğretmişsen yorgun, terli bir tepede; bırak isyanım tam olsun yüreğimin sessizliğindeki kıyamete. bilirim sen kendince bir hayatı onarmaya düşkünsün. Onarmak içinse gidişin; sen önce seni affet. Bilirsin : ben ki kabilesiz bir savaşçı. Senden aldığım bütün anlamları sana geri verdim. Bir ‘içim’ kaldı ben de kaldı, bir de aklımın aldanmışlığı. Haklısın sende bensiz sularında elbet denizi aşmış bir okyanus telaşı yaşanacaktı. Bağışla sözlerimi. Bağışla gözlerimi. Dahası yok, fazlası az... bazen terk edip gidebilmeli bu şehri kendi çaresizliğinde. Bazen inceldiği yerden kopmalı hayat. Neyse! Sen benden ötede, ben senden uzakta... ne kadar çok “vardık” oysa ne kadar çok kaybolurken bile... Neden geçmişin muhasebesini yapmaya başlamıştık bilmiyorum. Bana bir kere susma hakkı verseydin, sana neler söylemeyecektim! Oysa sen hep payına susmaları aldın, bana ise hep sessizliğin ezeceği vakitlerle savaşmalar kaldı. Evet! susmak birilerini hep konuşmaya mahkum etmekti. Ve en çok konuşan en fazla hata yapandı her zaman. En çok susanın hep haklı kaldığı gibi... Sessizlikten korkan birine sessizlik dayatmak (hem de bir lütuf, bir armağan gibi) işlenen en haklı suçtu. Sen tüm suskunlukları kimseye bırakmayacak kadar bencil, herkesi suskunluğuna özendirecek kadar cömerttin.

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)