Azrail'n Güzelliği
>>
>>-Onk. Dr. Haluk Nurbaki'den gerçek bir hatıra-
>>Ben, 40 yıllık bir kanser uzmanı olarak maddeyi aşan sayısız olayla
>>karşılaştım ve bunları, o olaya şahit olanlarla birlikte belgeleyerek özel

>>bir arşiv yaptım. Bunlardan 1976 yılında yaşanmış bir olayı size nakletmek

>>istiyorum.
>>
>>
>>Kanser hastanesinde başhekimken Serap adında genç bir hanım hastam
>>vardı.
>>Bu hastam göğüs kanserine yakalanmış ve tedavi için yurt dışına gitmek
>>istemesine rağmen, bazı formaliteler sebebiyle o imkanı bulamamıştı.
>>Serap'ı özel bir ilgiyle bizzat ben tedavi altına aldım. Ve kısa bir süre
>>sonra da iyileştiğini gördüm. Ancak Serap'ın da bütün diğer kanserliler
>>gibi ilk 5 yıllık süreyi çok dikkatli geçirmesi gerekiyordu. Bir iş kadını

>>olan Serap, 4 yıl kadar sonra 1 ihale için İzmir'e gitmek istedi.
>>Kışaylarında olduğumuz için uçakla gitmesi şartıyla kabul ettim. Maalesef

>>bilet bulamamış ve benden habersiz bindiği otobüsün kaza geçirmesi üzerine

>> 6 saat kadar mahsur kalmış. Dönüşünden kısa 1 süre sonra kanser, kemik
>>ve akciğerine yayıldı. Serap bacak kemiklerindeki metastaz nedeniyle
>>yürüyemez hale gelirken, hastalığın akciğerdeki tezahürü sebebiyle de
>>devamlı olarak oksijen cihazı kullanıyor ve söylediği her kelimeden sonra
>>ağzını o cihaza yapıştırarak nefes almak zorunda kalıyordu. Evine gittiğim

>>gün, yine güçlükle konuşarak:
>>
>>
>>-''Doktor bey,'' dedi. ''Ben size...dargınım.'' ''Niçin?" diye sordum.
>>-"Siz...dindar bir insanmışsınız. Niçin bana da, ALLAH 'ı, ölümü,
>>ahireti anlatmıyorsunuz?"
>>
>>Dini inançlarının çok zayıf olduğunu bildiğim için bu teklifi
>>karşısında
>>oldukça şaşırdım. O'nu üzmemeye çalışarak:
>>--"Doktora ulaşmak kolaydır'' dedim. ''Parayı bastırdın mı istediğine
>>tedavi olursun. Ancak iman tedavisi için gönülden istek duymalısın..."
>>
>>Konuşmaya mecali olmadığından "Ben o isteği duyuyorum" manasında
>>başını
>>salladı. Artık ümitsiz bir tıbbi tedavinin yanı sıra, ebedi hayatın ve
>>saadetin reçetesi olan iman derslerimiz başlamış ve dersler
>>"hızlandırılmalı öğretime" dönmüştü. Anlattığım iman hakikatlarını bütün
>>ruhuyla meczediyor ve arada bir soru soruyordu.Vefatına bir hafta kala:
>>-"Doktor bey,'' dedi. ''Ben ölürken ne söylemeliyim?"
>>-"Senin durumun çok özel" dedim. ''Kelime-i Şehadet sana uzun gelir. O anı

>>farkedince ''Muhammed'' (s.a.v) sana yeter."
>>
>>O, haliyle tebessüm ederek yine başını salladı. Çok ıstırabı olduğu
>>için
>>Serap'a sürekli morfin yapıyor ve O'nu uyutmaya çalışıyorduk. Ben, bir iş
>>seyahati sebebiyle bir müddet ziyaretine gidemedim. Dönüşümde annesi
>>telefon ederek:
>>
>>-"Serap, bir haftadır morfin yaptırmıyor." dedi. "Sabahlara kadar
>>inliyor
>>ve çok ıstırap çekiyor. Hemen eve gittim ve iğne yaptırmamasının sebebini
>>sordum. Aldığım cevabı hala unutamıyor ve hatırladıkça ürperiyorum. "Ya
>>morfinin tesiriyle ölüme uykuda yakalanır ve son nefeste "Muhammed"
>>diyemezsem?.
>>
>>İşte Serap, böyle bir hanımdı. Bu arada benden istihareye yatmamı ve
>>eğer
>>bir kaç gün daha ömrü varsa , son günü uyanık kalacak şekilde morfin
>>yaptırılmasını rica etti. Ben hiç adetim olmadığı halde cuma gününe
>>rastlayan o gece istihareye yattım ve Serap'ın acizliği hürmetine sandığım

>>salı gününe kadar yaşayacağına dair işaret sezdim.
>>
>>
>>Ertesi gün O'na:
>>-"Hiç korkma!" dedim. "İğneyi vurdurabilirsin.
>>
>>Ve Serap bir veda niteliği taşıyan bu görüşmemizde son sorusunu da
>>sordu: -"Doktor bey...Azrail bana nasıl görünecek?" -"Kızım," dedim.
>>"O bir melek değil mi? Hiç merak etme, sana yakışıklı bir prens gibi
>>gelecektir."
>>
>>Salı günü Serap'ın ağırlaştığı haberini alınca hemen eve gittim.Ancak
>>vefatına yetişememiştim. Ailesi tam manasıyla perişandı. Sadece kendisine
>>uzun müddet bakan dindar bir hanım akrabası ayaktaydı ve beni görünce
>>yanıma gelerek:
>>-"Doktor bey, biliyor musunuz, bu evde biraz önce bir mucize yaşandı!"
>>dedi ve devam etti:
>>-Serap, bir saat kadar önce oksijen cihazını attı ve "yataktan kalkması
>>imkansız" denmesine rağmen kalkarak abdest aldı, iki rekat namaz
>>kıldı.Bütün ev halkı hayretten donup kaldık. Ve kelime-i Şehadet getirerek

>>vefat etmeden biraz önce de:
>>-Doktor bey'e söyleyin, dedi. Azrail, O'nun söylediğinden de güzelmiş!...