Senden baSkasına...

**!NC!PéR!S!** · 20-07-2007, 11:12

Seni düşündüğüm bir gece daha..Hayaline sarılıp yorgan misali sokuluyorum sevdana...Sıcaklığının tarifi yok...Gözyaşlarımla şiirler yazıyorum mutluluk sayfasına..

Yüreğime bıraktığın cümleler aklımdayken uyku uğrar mı sanıyorsun gözlerime ?

Bir şeyler yapmalıyım seni mutlu etmek için..Her geçen gün biraz daha fazla sevmeliyim seni..Hayatımın her karesine hapsetmeliyim gözlerinin rengini..

Sayfalar dolusu şiirler yazmalıyım,sonunda daima SEN olan..

Yüreğindeki sevdayı yüreğime bıraktığın günden beri ,sevgimi dualarla temizliyorum her gece ,her saat,her an...Nazar boncuklarından bir tesbih yaptım gözlerime bıraktığın bakışlarının gölgesine..

Senden başkasının sesi değmesin diye kulaklarıma, sağır dakikaların koynuna bıraktım kendimi..

Başka gözler değmesin diye gözlerime,kör bakışların lekesizliğine sığındım..

Bilesin AŞK KOKAN YARİM..

İhanetin tek bir hecesi bile olmasın sevdamda diye,

Yanımda olmadığın anlarda KÖRÜM ve SAĞIRIM artık..

alntı

**!NC!PéR!S!** · 20-07-2007, 11:34

Gece olunca başlar benim cehennemim. Gün gider ve sensizliğim gelir. Uyku uzak bir adadır ve ben hiç yüzme bilmem. Beynimin hatırlama özelliği sabaha kadar çalışır. Sana dair anılarımı geceye yayarım. Yüz ekleyemediğim bir ses dolaşır beynimde. Sabaha doğru anlarım senin sesindir o. Gözleri açık
görülen bir rüyasındır. Tüm gece bir hayal bulutu gibi dolaşırsın odamda.Yağmur olup yağmazsın sabaha kadar.
Gecenin her dakikasını bilirim ben. Gökyüzünün her saati, her rengi ezberimdedir.
Mevsimler değişir, gecelerim değişmez benim. Sen aklımda oldukça uyku hep uzak bir adadır, sensizlikle birlikte gelir cehennemim. Saat kavramı yoktur sensiz gecelerde. Önemli olan sana kaç olduğu ve seni kaç geçtiğidir. "Bir
hastanın sabahı beklemesi gibi beklerim" sabahı.önce gözlerim hisseder sensizliği...
Dünyanın en güzel görüntüsünün görüş açısı içinde olmadığını anladığı an, sensizliğin hüznü çöker göz kapaklarıma.
Göz kapaklarım hüzünle ağırlaşır, yavaş yavaş kısılır ama kapanmaz, kapanamaz. Sonra ellerim anlar, ellerimin soğukluğunu odanın sıcaklığı ısıtmaya başlayınca sensizliğim tescillenmiş olur. Kalbim ise en ağır ve en yoğun yasayandır sensizliği...
Bir bulutun yağmur damlalarını biriktirmesi gibi biriktiririm seni içimde.
Kalbin, kalbim olur sabaha doğru. Uyuduğunu, uyandığını hissederim. Kalbin olurum ama kalbinin duvarları kalındır kıramam, kalbinin duvarları yüksektir aşamam. Biçare kalırım sabahın sessiz soğukluğunda.
"Siyah, hiçbir yerde senin gözlerindeki kadar suçsuz, senin gözlerindeki kadar aydınlık ve gözlerindeki kadar temiz olmadı" kelimeler gelir ağzımın ucuna, kalemimi bulur, gözlüğümü takar defterimi ararım. Kelimeler uyutmaz,
sabah yaklaşır...
"Hadi gel, yorganım ol, yastığım ol, uykum ol gel, sensiz sabah olmuyor anla bunu ve gel..." son kelimelerimdir deftere düştüğüm, gece biter gün baslar.
Sana yaklaştıkça cehennemim gider, cennetim gelir benim.

**BurcuUu_** · 20-07-2007, 15:42

Bilesin AŞK KOKAN YARİM..

İhanetin tek bir hecesi bile olmasın sevdamda diye,

Yanımda olmadığın anlarda KÖRÜM ve SAĞIRIM artık..

ELLerine SağLık Canım.. Çok güzeLdi..

**!NC!PéR!S!** · 20-07-2007, 17:27

teşekkürler yorum için.

**DiLrUbA** · 21-07-2007, 13:09

her zmnki gibi cok basarili güzel paylasimda bulunmussun inji tsk.. tatlim.

**!NC!PéR!S!** · 23-07-2007, 10:53

saOl. ;

Seslenicem...
Senin kim olduğunu hiç bilmeden,
Senin kim olduğunu en çok bilerek,
İsyankar zambakların, çılgın nilüferlerin,
Dört nala açan kiraz çiçeklerinin,
Dudak kıvrımlarına yoldaş olucam.

Sarı bir hüzün, kızıl bir gurur ve
Siyah bir öfkeyle konuşucam sana...

Sana oklardan değil, yaydan bahsedicem,
Gülün dikenlerinden değil,
Gülleri ve dikenlerini doğurmaktan yorulmayan,
Topraktan söz açıcam.
Akan su gelmicek kelimelerime,
Suyu şefkatle kucaklayan sessiz taşların canını yakan
Damlaları dillendiricem.
Yine sana seslenicem, senin kim olduğunu hiç bilmeden,
Bilmek istemeden...

Benden kaçıp cennete gitmek isteseydin,
Seni cennetin kapısına kadar götürürdüm.
Bana gelmek için seni korkutan cehennem olsaydı,
Cehennemle konuşurdum,
Seni ona anlatabilirdim.
Oysa sen ne cenneti isticek kadar aşık oldun,
Ne de cehennemi isticek kadar ayrılık.
'Seviyorum seni ama..' dedin,
'Hoşçakal' diye ekledin.
'Şimdi gitmeye mecburum, belki yine gelirim..
Umarım gelirim...' son sözün oldu.
Cennetin ve cehennemin dillerini,
Savaş naralarını ve aşk şiirlerini,
Gazelleri ve boleroları öğreten atalarım,
Senin sözlerinin anlamını öğretmediler.
Hiçbirşey söylemeden gittin...
Ayrılığın dilsiz olduğunu ben senden öğrendim.
Dilsiz olanın yaşayabileceğini sen öğrettin bana,
Ve kalemime ilk defa yavan gözlerle baktım.

Ben Osmanlı gibi,
Kollarımın yetişemediği bir aşkı kucaklamaya çalışırken,
Sen köprülerin ülkesi Venedikteki son sancağı,
Kışın üşümemek için şal yaptın kendine.
Neden bilmiyorum özlemin artıyor içimde,
Zaman geçtikçe eksilir demiştin oysa
Atalarımın öğrettiklerine ters düşsede,
Sana inanırım bilirsin,
Zamanla unutursun demiştin.
Niye daha derinleşiyor öyleyse?
Derinleşiyor özlemin,
Ve gönlümde bir iç savaşta dökülen
Kanları coşturuyor, ayrılık sözlerin.
Öfkelerimin kararlılığını aşka katık ederek konuşucam.

Müebbet bir aşk, sarı bir hüzün, kızıl bir gurur ve
Siyah bir öfkeyle konuşucam,
Bu dünyayı terk etme müjdesi gelene kadar.
Hüznü, gururu ve öfkeyi bilseydin keşke........

Hüznümün beni aşan taşkınlığını,
Gururumun binlerce yıl önceden miras kalmış hoyratlığını,
Öfkelerimin hiçbir zaman sona ermeyecek ve
Azalmayacak kararlılığını anlayabilseydin...
Anlatabilirdim sana;
Seninle yaşanan bir aşktan sonra,
Ayrılığın, ölüm bile olsa, mavi bir ölüm olacağını

**!NC!PéR!S!** · 24-07-2007, 09:52

Nebir selam nebir mektup
Bir başıma kaldım burda
Yok halimi gelip soran
Ölüm ölüm öldüm burda

Ayrılık yüreğimi karıncalandırıyor,özlemin beynimi uyuşturuyor.Karın ağrılarım açlıktan değil,sana olan susuzluğumdan.Yokluğunu hatırladıkca yüreğime bir sızı saplanıyor..Yolların uzak,yaşam tuzak.Sevgisiz,sensiz kalakaldım buralarda.Sevmedim ben hiç kimseyi senin kadar.Kimsenin adını yazmadım yollara.Kimse için düşmedim yollara!

Duvarlarda konuşmuyor
Dertlerimmi bölüşmüyor
Zalim kullar güllüşüyor
Ölüm ölüm öldüm burda

Dört duvardan çıkmıyorum.Odam bir zindan;Seni bensizliğe ve kendimi sana mahkum ediyorum.Güzel gelecek günlerin,geceside sisli olurmuş gülüm.Yarının güzelliğini gözyaşlarımız örecek.Son gülen iyi gülecek!

Bayram olur seyran olur
Hepsi bana haram olur
Sayılı gün geçmez durur
Ölüm ölüm öldüm burda

Hasta olduğunda, o korkunç kriz gecelerinde yüreğim geceler boyu nöbet tuttu başında.O şen kahkahalarına yeniden kavuşabilmen için sessiz dualar ederek.."Atlattı" müjdesini kutlarken yorgun bedenindeki yaraları okşayarak,doktorun böldü sevincimizi: "Yaşayamaz artık bu evde..Yüksek binalar ve beton duvarların gri kentinde dedi.''O gitmeli..Ve kendine yeni bir hayat çizmeli...

Bunları düşündükçe, şu anda uzaklarda bir yerlerde
üşüdüğünü sezinleyerek panikliyorum. Bütün engelleri aşıp,
terk edilmiş caddeleri, kimsesiz sokakları, yalnız bulvarları arşınlayarak
sana ulaşmak, sessizce başını okşamak, kulağına sevgi sözcükleri fısıldamak
ve yavaşça üzerini örtmek geliyor içimden...

20-07-2007, 11:12	#1 (permalink)
!NC!PéR!S! Kendini aşan 2de1'ci bLackpearL Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29	Senden baSkasına... Seni düşündüğüm bir gece daha..Hayaline sarılıp yorgan misali sokuluyorum sevdana...Sıcaklığının tarifi yok...Gözyaşlarımla şiirler yazıyorum mutluluk sayfasına.. Yüreğime bıraktığın cümleler aklımdayken uyku uğrar mı sanıyorsun gözlerime ? Bir şeyler yapmalıyım seni mutlu etmek için..Her geçen gün biraz daha fazla sevmeliyim seni..Hayatımın her karesine hapsetmeliyim gözlerinin rengini.. Sayfalar dolusu şiirler yazmalıyım,sonunda daima SEN olan.. Yüreğindeki sevdayı yüreğime bıraktığın günden beri ,sevgimi dualarla temizliyorum her gece ,her saat,her an...Nazar boncuklarından bir tesbih yaptım gözlerime bıraktığın bakışlarının gölgesine.. Senden başkasının sesi değmesin diye kulaklarıma, sağır dakikaların koynuna bıraktım kendimi.. Başka gözler değmesin diye gözlerime,kör bakışların lekesizliğine sığındım.. Bilesin AŞK KOKAN YARİM.. İhanetin tek bir hecesi bile olmasın sevdamda diye, Yanımda olmadığın anlarda KÖRÜM ve SAĞIRIM artık.. alntı

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
senden vazgeçmem	hilebaz	Resimli Şiirler / Resimli Şarkı Sözleri	26	15-03-2009 02:19
Senden önce senden sonra..	sweet_	Resimli Şiirler / Resimli Şarkı Sözleri	8	25-12-2007 23:47
Senden Sonra ...	SweetWitch	Paylaşmak İstedikleriniz	12	23-10-2007 12:35
Ne SeNDen ÖNceM VaRDı NeDe SeNDeN sOnrAm OLaCaK...	PariLine_	Paylaşmak İstedikleriniz	4	23-05-2006 22:19

20-07-2007, 11:34	#2 (permalink)
!NC!PéR!S! Kendini aşan 2de1'ci bLackpearL Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29	Gece olunca başlar benim cehennemim. Gün gider ve sensizliğim gelir. Uyku uzak bir adadır ve ben hiç yüzme bilmem. Beynimin hatırlama özelliği sabaha kadar çalışır. Sana dair anılarımı geceye yayarım. Yüz ekleyemediğim bir ses dolaşır beynimde. Sabaha doğru anlarım senin sesindir o. Gözleri açık görülen bir rüyasındır. Tüm gece bir hayal bulutu gibi dolaşırsın odamda.Yağmur olup yağmazsın sabaha kadar. Gecenin her dakikasını bilirim ben. Gökyüzünün her saati, her rengi ezberimdedir. Mevsimler değişir, gecelerim değişmez benim. Sen aklımda oldukça uyku hep uzak bir adadır, sensizlikle birlikte gelir cehennemim. Saat kavramı yoktur sensiz gecelerde. Önemli olan sana kaç olduğu ve seni kaç geçtiğidir. "Bir hastanın sabahı beklemesi gibi beklerim" sabahı.önce gözlerim hisseder sensizliği... Dünyanın en güzel görüntüsünün görüş açısı içinde olmadığını anladığı an, sensizliğin hüznü çöker göz kapaklarıma. Göz kapaklarım hüzünle ağırlaşır, yavaş yavaş kısılır ama kapanmaz, kapanamaz. Sonra ellerim anlar, ellerimin soğukluğunu odanın sıcaklığı ısıtmaya başlayınca sensizliğim tescillenmiş olur. Kalbim ise en ağır ve en yoğun yasayandır sensizliği... Bir bulutun yağmur damlalarını biriktirmesi gibi biriktiririm seni içimde. Kalbin, kalbim olur sabaha doğru. Uyuduğunu, uyandığını hissederim. Kalbin olurum ama kalbinin duvarları kalındır kıramam, kalbinin duvarları yüksektir aşamam. Biçare kalırım sabahın sessiz soğukluğunda. "Siyah, hiçbir yerde senin gözlerindeki kadar suçsuz, senin gözlerindeki kadar aydınlık ve gözlerindeki kadar temiz olmadı" kelimeler gelir ağzımın ucuna, kalemimi bulur, gözlüğümü takar defterimi ararım. Kelimeler uyutmaz, sabah yaklaşır... "Hadi gel, yorganım ol, yastığım ol, uykum ol gel, sensiz sabah olmuyor anla bunu ve gel..." son kelimelerimdir deftere düştüğüm, gece biter gün baslar. Sana yaklaştıkça cehennemim gider, cennetim gelir benim.

20-07-2007, 15:42	#3 (permalink)
BurcuUu_ ~ кıвяıѕℓıм ~ \|\| NefeSimSin \|\| Kayıt: 02.06.2007 Yaş: 17 Mesajlar: 9.366 İtibar Gücü: 58	Bilesin AŞK KOKAN YARİM.. İhanetin tek bir hecesi bile olmasın sevdamda diye, Yanımda olmadığın anlarda KÖRÜM ve SAĞIRIM artık.. *ELLerine SağLık Canım.. Çok güzeLdi..*

20-07-2007, 17:27	#4 (permalink)
!NC!PéR!S! Kendini aşan 2de1'ci bLackpearL Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29	teşekkürler yorum için.

21-07-2007, 13:09	#5 (permalink)
DiLrUbA Kendini aşan 2de1'ci ../TURKEI:D/.. Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 12.995 İtibar Gücü: 98	her zmnki gibi cok basarili güzel paylasimda bulunmussun inji tsk.. tatlim.

23-07-2007, 10:53	#6 (permalink)
!NC!PéR!S! Kendini aşan 2de1'ci bLackpearL Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29	saOl. ; Seslenicem... Senin kim olduğunu hiç bilmeden, Senin kim olduğunu en çok bilerek, İsyankar zambakların, çılgın nilüferlerin, Dört nala açan kiraz çiçeklerinin, Dudak kıvrımlarına yoldaş olucam. Sarı bir hüzün, kızıl bir gurur ve Siyah bir öfkeyle konuşucam sana... Sana oklardan değil, yaydan bahsedicem, Gülün dikenlerinden değil, Gülleri ve dikenlerini doğurmaktan yorulmayan, Topraktan söz açıcam. Akan su gelmicek kelimelerime, Suyu şefkatle kucaklayan sessiz taşların canını yakan Damlaları dillendiricem. Yine sana seslenicem, senin kim olduğunu hiç bilmeden, Bilmek istemeden... Benden kaçıp cennete gitmek isteseydin, Seni cennetin kapısına kadar götürürdüm. Bana gelmek için seni korkutan cehennem olsaydı, Cehennemle konuşurdum, Seni ona anlatabilirdim. Oysa sen ne cenneti isticek kadar aşık oldun, Ne de cehennemi isticek kadar ayrılık. 'Seviyorum seni ama..' dedin, 'Hoşçakal' diye ekledin. 'Şimdi gitmeye mecburum, belki yine gelirim.. Umarım gelirim...' son sözün oldu. Cennetin ve cehennemin dillerini, Savaş naralarını ve aşk şiirlerini, Gazelleri ve boleroları öğreten atalarım, Senin sözlerinin anlamını öğretmediler. Hiçbirşey söylemeden gittin... Ayrılığın dilsiz olduğunu ben senden öğrendim. Dilsiz olanın yaşayabileceğini sen öğrettin bana, Ve kalemime ilk defa yavan gözlerle baktım. Ben Osmanlı gibi, Kollarımın yetişemediği bir aşkı kucaklamaya çalışırken, Sen köprülerin ülkesi Venedikteki son sancağı, Kışın üşümemek için şal yaptın kendine. Neden bilmiyorum özlemin artıyor içimde, Zaman geçtikçe eksilir demiştin oysa Atalarımın öğrettiklerine ters düşsede, Sana inanırım bilirsin, Zamanla unutursun demiştin. Niye daha derinleşiyor öyleyse? Derinleşiyor özlemin, Ve gönlümde bir iç savaşta dökülen Kanları coşturuyor, ayrılık sözlerin. Öfkelerimin kararlılığını aşka katık ederek konuşucam. Müebbet bir aşk, sarı bir hüzün, kızıl bir gurur ve Siyah bir öfkeyle konuşucam, Bu dünyayı terk etme müjdesi gelene kadar. Hüznü, gururu ve öfkeyi bilseydin keşke........ Hüznümün beni aşan taşkınlığını, Gururumun binlerce yıl önceden miras kalmış hoyratlığını, Öfkelerimin hiçbir zaman sona ermeyecek ve Azalmayacak kararlılığını anlayabilseydin... Anlatabilirdim sana; Seninle yaşanan bir aşktan sonra, Ayrılığın, ölüm bile olsa, mavi bir ölüm olacağını

24-07-2007, 09:52	#7 (permalink)
!NC!PéR!S! Kendini aşan 2de1'ci bLackpearL Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29	Nebir selam nebir mektup Bir başıma kaldım burda Yok halimi gelip soran Ölüm ölüm öldüm burda Ayrılık yüreğimi karıncalandırıyor,özlemin beynimi uyuşturuyor.Karın ağrılarım açlıktan değil,sana olan susuzluğumdan.Yokluğunu hatırladıkca yüreğime bir sızı saplanıyor..Yolların uzak,yaşam tuzak.Sevgisiz,sensiz kalakaldım buralarda.Sevmedim ben hiç kimseyi senin kadar.Kimsenin adını yazmadım yollara.Kimse için düşmedim yollara! Duvarlarda konuşmuyor Dertlerimmi bölüşmüyor Zalim kullar güllüşüyor Ölüm ölüm öldüm burda Dört duvardan çıkmıyorum.Odam bir zindan;Seni bensizliğe ve kendimi sana mahkum ediyorum.Güzel gelecek günlerin,geceside sisli olurmuş gülüm.Yarının güzelliğini gözyaşlarımız örecek.Son gülen iyi gülecek! Bayram olur seyran olur Hepsi bana haram olur Sayılı gün geçmez durur Ölüm ölüm öldüm burda Hasta olduğunda, o korkunç kriz gecelerinde yüreğim geceler boyu nöbet tuttu başında.O şen kahkahalarına yeniden kavuşabilmen için sessiz dualar ederek.."Atlattı" müjdesini kutlarken yorgun bedenindeki yaraları okşayarak,doktorun böldü sevincimizi: "Yaşayamaz artık bu evde..Yüksek binalar ve beton duvarların gri kentinde dedi.''O gitmeli..Ve kendine yeni bir hayat çizmeli... Bunları düşündükçe, şu anda uzaklarda bir yerlerde üşüdüğünü sezinleyerek panikliyorum. Bütün engelleri aşıp, terk edilmiş caddeleri, kimsesiz sokakları, yalnız bulvarları arşınlayarak sana ulaşmak, sessizce başını okşamak, kulağına sevgi sözcükleri fısıldamak ve yavaşça üzerini örtmek geliyor içimden...

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)