2de1

**!NC!PéR!S!** · #1 (**permalink**) 26-06-2007, 15:39

I

Hayat, çarpar ya ağırlığını camlarına evlerin, ışıklara aldanmayın, evler de yalnızlıktır, evler de..Siz çekersiniz gece büyür, gece çeker de bazen siz küçülürsünüz; geceler yalnızlıktır...

Yalnızlığın tablosunu çizer ufukta biri, atlasını yalnızlığın uzak sularda bir gemici; birileri sınırlar koyar, haritalar basar biri; oysa harita basan bütün matbaalar suçlu, bütün silgiler yalancıdır..Haritalar yalnızlıktır...

Kaç bin ışık yıl uzağız belki de en uygar gezegene...
ay tutulur-
sa ay orda bir yalnızlıktır
Yalnızlıktır emzirdiğimiz göz göre göre...

II

Yerkürenin son jesti insanın dehşet yalnızlığı olacak.Biz yine de çiçekleri sulamayı unutmayalım, ama yalnızlığımız çiçeklere de kalmayacak...

Bu gezegen her gün milyonlarca ton ağırlaşıyor; her gün aşksız, azıksız azalıyoruz...Azalıyoruz, çoğalıyoruz: ikisini birlikte tartsak azlığımız çok gelecek.

Yerkürenin son jesti insanın dehşet yalnızlığı olacak..Bunu bilmek için kutsal kitaplara gerek yok; işte hiç de kutsanmayan bir kitap bile bunu söylüyorsa, inanın, yalnızlığımız kitaplara da sığmayacak...

III

bir ölüdenizdir yalnızlık...
bir çınarın upuzun gölgesidir çınar boylu yalnızlık;
atlasına akbabalar, haramiler tüner de
kendi olmakta diretir yine...

IV

Her insanda birden doğan, ama can çekişip ölemeyen yalnızlık..Herkes bir evrede anlar bunu; kimileri de menapozlarda, antropozlarda, bir gözaltında, uzun bir yolculukta ya da.
Dal değil, köktür yalnızlık; kurumuş olmalıdır ve bir daha yeşermez...

V

Okyanuslar analarıdır denizlerin; gökyüzünün anası yok: gökyüzü yalnızlıktır.Kurt dağında, kuzu sürüsünde, çoban kavalında yalnız.

Kalabalık, kabarık verirsin kavgalarını; bin yumruğun tek olup göğe doğrulduğu günlerde de, akşam, dönerken evine ekmeğin kadarsın...

Yazıyorsan duyarlığınla yalnızsın kendi derininde; duyarlığınla: suya yazılan sözlerle..En az yalnızlık çeken şairlerdir yine de; bölüşürler seslerini birlerle, ikilerle, beşlerle,ama beşlerle...

VI

O, sevgiyi kendi için istiyor; sevgisiyle yalnız.Onu değil, ben sevgimi seviyorum, sevgimle yalnız...
Yalnızlığı deşiyorum: yapayalnız, yapayalnız..Sonra bölüyor, bölüşüyor, topluyor, çarpıyor ve çıkarıp giysilerimizi birer birer sevişiyoruz; susup kalıyoruz belki, çekip gidiyoruz.Geride kalanın adını yalnızlık koymaktan hep ürküyoruz...

İşte kadınlar da, erkekler de doymaz uzuvlarıyla birer yalnızlıktır.Doğasının insana ihanetidir yalnızlık; özünde yaşamın da,ölümün de birer ihanet olduğunu kavradığımızda sorun yok...

VII

tek kişilik kalabalıktır aşk.
aşk tek kişiliktir; ikinci kişiye bilet yoktur.
kendinin yayasıdır aşkta ikinci kişi, kendinin mayası;
herkes kendi sevgisini sever...

Aşk nedir incil’e göre? nedir tevrat’a, zebur’a, kur’ân’a göre?Bu kitaplardaki aşklar, küfürler neyin rengine göre?
İnsandır, insan aslolan: insana göre..

Bir bedeni o kıyısızlığa bırakma saati geldiğinde..
Gitmek bir yalnızlıktır.

Bütün gitmeler yalnızlıktır.
Kalmaya göre...

VIII

Sevginin ve cesaretin cesetleriyle günler ağır ve kirli, tortusunu bırakırken ömrümüze; günler, düşlerimize, özlemlerimize..Uzaklığın şakağında kaç namlu kim bilir yakın olmasın diye?

Sonra biz, burada uçurumlara teslim gençliğimizle...

IX

En rezil parayla insan arasındaki yalnızlıktır; hiçbir inanç, hiçbir ideoloji,hiçbir aşk, hiçbir kitap bu yalnızlığın kurallarını bozamıyor.

Bu da bir yalnızlıktır...

X

“yalnızlık bir yağmura benzer...”

Yağmurdan önce biz, bütün çılgınlıkları bir bir bölüştük.Bir bir türküleri,telaşlı koşuşları; silahları, tabuları, ayrılıkları; çoğaltıp yalnızlığımızı feodal tekkelerde, ellerimizin üzerinde bir el bile yokken bölüştük vuruşları...
Sonrası geceydi ve yalnızdık: çoğalttık susuşları...

yağmura yakalandığımız gece-
ye çarptık; geceye hiçbir şey olmadı,
ama biz paramparçaydık..
Ve hayat gaspetti o vakur duruşları...

XI

Hala dağların üstünde, zambakların içinde işte şu hayat; destan ve yalnız hayat....
Yalnızlığa halay halay ellerim; kırılası, kırılası ellerim..Benim ellerim, yuh ellerim, şair ellerim...Kalemini silahıyla koruyan, kalemi de, silahı da yalnız ellerim;

“yalnızlık bir yağmura benzer”
Yağmurlarda sırılsıklam ellerim...

XII

Daha birileri bir yerlerde yaralardan söz ediyor; sonra binlerce ses o bir sesin üstüne, belki de yüzbinlerce..Ama kime anlatılır ki yara, orada yara olarak yalnız.

yarayı anlatan, anlatırken; yara ise yara olarak yalnız
destan ve yalnızdır hayat kırılası ellerim
herkes kendine göre bir yalnızlıktır...

XIII

İyi ki doğmadınız hiç doğmayanlar ya da doğması olasılık kalanlar.Doğarken biz de spermdeki olasılık kadardık; o olasılıkla doğmak veya doğmamak üzere yalnızdık...Şimdi de yaşamak ve ölmek hâlâ bir olasılıktır...Her mengenede, kederde en çok da yaşamak bir olasılıktır.

Sevişmek ey, yaşamak bir olasılıktır...

XIV

Yalnızlığı sevişirken eksiltiyor, eskitiyor
ve eskiyoruz...

seviştiğim gece emzirdiğim gecedir.
özümü katarım ona;
geceyi kanatırım, gece beni kanatır...
geceyi kanatırız, gece bizi kanatır.

geceler insanlığımız
insanlığımız yalnızlıktır...

XV

Giderek insanlaşıyor, uygarlaşıyor ve insansızlaşıyoruz...

“görgü tanıklarının ifadelerine göre”
dağınık yüzü günlerin ter ve keder içinde;
zanlıları her sabah o resmi geçitlerde...

İşte hayatlarımız intiharların ve cesaretlerin sustuğu yerde; hayatlarımız diğer hayatların da cesetleriyle...

Hayatlarımızda kimselerin bilmediği yalnızlıklar; ama kimseler bilse de,bilmese de yalnızlık var ey bütün yalnızlıklar..........

XVI

Şimdi travestiler kalçalarında ve slikon göğüslerinde biriken yorgunlukla dante’nin “ilahi komedya”sını konuşuyorler sperm kokan duvarlarla.....O yırtık, yamalı ve yaralı sevgilerden, o kaypak sevgililerden, servetlerden geride hep namuslu bir orospum oldu benim de; tünediler yalnızlığıma hüzünlü bir yüzle o gecelerde.....Sonra günlerin de üzerinde bir hayat;sürgit yoğunlukların, yorgunlukların, öfkelerin üstünde...

XVII

Şimdi güzel bir deniz karşımda; korkunç çırpıntılı, dehşetli mavi bir deniz tutmuş da bir ucundan b(akıyor) uzaklar a....Uzak, uzaklığında ben kendi yakınlığımda yalnızım..
Ortalarda olsam da ortalı yalnızlıktır...

XVIII

Böyle yakın uzaklıklarda hep yalnızlıklar ve “yalnız değiliz” derken de yalnız..İşte cesetler ve cesaretler içinde aynadaki suretimi tuzla buz ediyorum; keder ırmakları akıyor ortasından...Birden bir kırlangıç sürüsü kanat çırpıyor uzaklara; yollara ve yolculara bakıyorum da, şarkıların kırık dökük notaları saçılmış sokaklara
Herkes kendine göre bir şarkıyı tutturmuş yangınlar ortasında...

/yangınlar ortasında:
notaları kurşunlanmış bir şarkıdır yalnızlık.../

**BurcuUu_** · #2 (**permalink**) 26-06-2007, 19:20

GüzeLdi.. EmeĞine SağLık..

**!NC!PéR!S!** · #3 (**permalink**) 26-06-2007, 20:10

saol yorum için

teşekkür edenLer sizinde qözlerinize saqlık (:

**Gecem** · #4 (**permalink**) 26-06-2007, 20:28

harikasın bebeğim

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Türkiye'nin rüzgar atlası çıkarıldı	Krã£	Son Dakika Haberleri	0	27-10-2007 21:00
YaLnızLıgın kadınıyım anLa beni eL adamı..	sweet_	Paylaşmak İstedikleriniz	10	05-04-2007 18:29
Yalnızlıgın Adı, Belki de...	zuzu	Paylaşmak İstedikleriniz	4	27-08-2006 02:36

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)