Neden mi illede Sen

**modestus** · 08-06-2007, 14:08

İnsanların verdiği hayat sevgidir. Niçin yalnız sana yazdığımı sorma, niçin yalnız sana geldiğimi...

Sana gelişim işte bundan. Sen aşkı anlatıyorsun, yaşatıyorsun bana. Çünkü yaşıyorsun.O sözlerin kalbinden geldiğini kalbime vuruşundan anlıyorum ben. Sözlerin değil beni sana bağlayan, O sözlerini manasına vurgunum.

Niçin mi sen?

Sen benden önce vardın, varoluşun bu yüzden. Ve sen benden sonrada varsın, sana tutunmam aşka ve varlığa duyduğum özlemden!

Sen benim sözlerimsin. Seni kalbime koyuşum bundan. Ve sen dostsun. Ruhuma sığınak ararken haykırmam hep bu yüzden...

Ve sen dostsun, arkadaşsın. Sen içimi koruyan bir elbisesin. Ben ruhunun çıplaklığını örtüğün tenim. Sen de bunları yaşıyorsun ama saklıyorsun kendinden. Kalbinin sesini dinle bir an. Duyacak o zaman sevginin ve aşkın sesini. Bir liman aradığını ve bu limana sığınmak istediğini...

**modestus** · 08-06-2007, 14:13

Öyle içimdesin ki. Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların. Küçük, ürkek, kesik dokunuşlarınla, belki de her zamankinden daha yanımdasın. Yani öylesine, o kadar bensin ki. Ah nasıl anlatsam. Boşuna bu çabalarım, doğru kelimeleri aramalarım. Ne kitaplar yazıyor, ne de sözlüklerde karşılığı var.

Yalnızca hissediyor insan, yaşıyor. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı. Kelimeler cılız.

Taşımıyor, anlatmıyor, tanımlamıyor bu duyguyu. Ben de. Çok başka bir şey. Sevginin ortasında, derin acılar hisseder mi insan? Aydınlık gülümsemelerin içine, hüznü yerleştirir mi durup dururken? Gözlerine buğu, diline sitem, yüreğine burukluk, çöreklenir kalır mı asırlarca?

Gelmeyeceğini bildiği mektup için, posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı? Dedim ya, başka bir şey bu. Ne kadar yalnızsam, o kadar seninleyim şu günlerde. Belki de en başta, tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar. Kimseler ulaşmasın diye, kimselerin bilmediği, bulamayacağı yollara götürdüm seni. En derinlerde tuttum. Bana sakladım. Derine, hep daha derine.

Seni yapayalnız, bir tek bana bıraktım. Paylaşamadım yanlış yaptım. Sana ulaşan yolları kaybettim diye bütün bu şaşkınlıklar. Kendimi oradan oraya vurmam. Sağımda, solumda, ne zaman dikildiğini bilmediğim duvarlara çarpmam, hiç görmediğim çukurlarla boğuşmam. Denizlerin, gürültüyle gelip vurduğu dehlizlerin, acılı duvarları gibiyim.

Duvarlarım yosunlu, duvarlarım kaygan, duvarlarımdan hiç tükenmeyen sular sızıyor. Tutunamıyorum. Renklerim, gün içinde değişiyor. Soluyorum, soğuyorum. Güneş ulaşmıyor içerilerime. Küfleniyorum, yaşlanıyorum. Yalnızlıklar peşimde. Dokunduğum her ıslak duvardan, pis kokulu bir yalnızlık bulaşıyor üstüme. Biliyorum, bütün bunlar, hep benim suçum.

Seni sakladığım yere ulaşamaz oldum. Yollar, gitgide uzadı ve karıştı. Ümidimi ısıtacak, parlatacak, kımıldatacak bir şeylere ihtiyacım var. Ah onun ne olduğunu biliyorum. Sonu sana geliyor her cümlenin. Her şeyin başında içinde ve sonundasın. Bu değişmiyor. Öyle içimdesin ki. Birden aklıma geldi, tuttum sana bir mektup yazdım dün.

Çok mutluydum. Gün içinde neler yaptığımı, nelere kızıp, nelerle mutlu olduğumu, tek tek anlattım. Mevsimlerin ve insanların nasıl karışık ve beklenmedik olduklarını yazdım.

"Yine zamansız yağmurlar" dedim, "Daha önce, hiç bu kadar zayıf değildi güneş ışınları" dedim, "Gerçekten buradaki şarkıları hiç öğrenmeyecek, bilmeyecek, söylemeyecek misin?" dedim. Çok uzun bir mektup oldu. Başından sonuna kadar okudum.

Neler yazmışım diye merakımdan.

Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım. Büyük harflerle, yalnızca adını. Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum. Mektup cebimde. Cebim yüreğime yakın. Yüreğim sende. Sen yüreğime yakın. Öyleyse mektup sende.

**kardelen_im32** · 08-06-2007, 14:19

Emeğine yüreğine sağlık canım Paylaşım için tskller..

**eLFiDa** · 08-06-2007, 14:42

Yalnızca hissediyor insan, yaşıyor. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı. Kelimeler cılız.
çok güzel paylaşımlar yüreğine sağlık

**modestus** · 08-06-2007, 14:43

Tşk..LEr ArKadaşLAr

**ayyüzlüm** · 08-06-2007, 17:15

Paylaşım için tşkler çok güzeldi emeğine sağlık...

**eLyA** · 08-06-2007, 18:55

Ağladım ruhumun huzurunu kaybettiği o İsli kentin soğuk sokaklarında
Kırılgan baharlardaymışım gibi üşüyen ellerimi soktum cebime
Ve sevgimi bir koyun gibi güden o sancılı bakışı ile içimi delen
Acı çobanının yanında buldum
Duruldum…
beni vurdu vuruldum bir ceylan gibi düşerken çimenlerin hüznü ile buluştum
Köstek saati ile geçmişe zincirlerken umutlarımı saatler kırılgandı yarına
Hıçkırıklarımı saydım sabahlara dek tam gidişinin saatine denk geldi durdum
Durmalıydım yarın gene en başından ağlamalıydım ve bir hıçkırık daha eklemeliydim
Yarına…
Bir eflatun dan uçurtma gibi süzülmeliydim engin göklerde
Ve binlerce kişinin geçtiği o yoldan geçmeliydim sitemsizce
Azgın nehirlerde balık olmalıydım yolumu kendim bulmalıydım
Olmalıydım da ...
Oturmalıydım bir köşede ve susmayı öğrenirken adımlarımın o tıpırtısını duymalıydım
Kaburgalarımın arasında ki o sesi duysaydın nasılda öksüzdü
Açmayı beklerken nasılda solmuştu
Solarken nasılda razı olmuşluğun ilmiğini geçirmişti boynuna
Hakkın yoktu
Yoktu hakkım
Gibi ve gibilerin içinde yolumu alırken sakın çıkma karşıma
Karşında göreceğin ben değilim
Nasıl denizsiz İstanbul olmazsa
Nasıl aysız gece
Nasıl yağmursuz huzur olmazsa
Sensizde ben olmazdım kendi halime yürürken sakın çıkma karşıma
Takılırsa ayaklarım yine düşürsem yere sakın uzatma elini
Her uzattığında acı doluydu avuçların
Acıya tokum yokluğuna aç olduğum gibi….

**Angelina@** · 08-06-2007, 19:35

Mektup cebimde. Cebim yüreğime yakın. Yüreğim sende. Sen yüreğime yakın. Öyleyse mektup sende.

ikiside cok hostu emegine saglik canim
elya senin paylasimlarina hastayim zaten
paylasimlariniz eksik olmasin hic

~~Saripapatya~~ · 08-06-2007, 20:17

Sen benden önce vardın, varoluşun bu yüzden. Ve sen benden sonrada varsın, sana tutunmam aşka ve varlığa duyduğum özlemden!

cok güzeL bir söz ya ..

o guzeL yuregine sagLik canim.. tskLer payLasimin icin ..

**zuzu** · 09-06-2007, 13:33

Birden her şey çok değişti! Hayatım değişti, duygularım değişti. Sanırım sinirlerimin boşalma noktasına geldim artık. Ne hayatı ne acıları tadıyorum. Bıraktım dünyayı kendi etrafında dönüyor! Yeni insanlar var artık.
Ama hala bir boşluk var içimde derinlerde. Sadece canımı yakıyor nedensiz. Çünkü boşluğun ne olduğunu bilmiyorum!
Yalnızlık beklide, güzel ama bazen de ürkütücü! Korkuyorum bazı gecelerde! Neden ve ne için bilmiyorum. Her soru her eylem cevapsız geliyor artık.
Şu an gökyüzüne bakıyorum sadece bir tane yıldız var saat gece yarısı olduğu halde! Ona senin adını koydum. Ona yalvarıyorum bazen, lütfen aklına bir an geleyim diye! Onunla konuşuyorum senin yerine. Galiba …. Yâda neyse özlemim oldun birden, nerden cıktın ki karşıma? Hiçbir şey yapmadın aslında. Ama aklıma düştün, yüreğime düştün . ama sanırım senin benim olma gibi bir ihtimalin yok, olsun ben imkansızlığı da seviyorum. Cazip geliyo! Beklide ulaşırım sana…
İnsanlar iki adım ötede eğleniyor ama ben sana bu yazıyı yazıyorum.keşke yanımda olsaydın tahmininden bile çok ihtiyacım olurdu buna…
“Ben küçük şeylerden mutlu olurum” derdin Bana da öğretir misin mutluluğu? Ben çok uzun zamandır unuttum da…
Kafam allak bullak, hayat allak bullak! Bi hiç uğruna düştüm bu karanlığa, çıkmama yardım et! Tutmam için sadece elini uzat, ışığım ol zifiri karanlığın içindeki…
Ellerim bomboş, yüreğimde bir sızı, ateşe atılmış bir demir gibi korkarak…
Umutsuzca bir gün , belki bir gün tutarsın ellerimden…

08-06-2007, 14:08	#1 (permalink)
modestus İşi kavrayan 2de1'ci ^_SiVri diLLErin aLAyı keSiLir anLa..!_^ Kayıt: 04.12.2006 Mesajlar: 2.063 İtibar Gücü: 20	Neden mi illede Sen İnsanların verdiği hayat sevgidir. Niçin yalnız sana yazdığımı sorma, niçin yalnız sana geldiğimi... Sana gelişim işte bundan. Sen aşkı anlatıyorsun, yaşatıyorsun bana. Çünkü yaşıyorsun.O sözlerin kalbinden geldiğini kalbime vuruşundan anlıyorum ben. Sözlerin değil beni sana bağlayan, O sözlerini manasına vurgunum. Niçin mi sen? Sen benden önce vardın, varoluşun bu yüzden. Ve sen benden sonrada varsın, sana tutunmam aşka ve varlığa duyduğum özlemden! Sen benim sözlerimsin. Seni kalbime koyuşum bundan. Ve sen dostsun. Ruhuma sığınak ararken haykırmam hep bu yüzden... Ve sen dostsun, arkadaşsın. Sen içimi koruyan bir elbisesin. Ben ruhunun çıplaklığını örtüğün tenim. Sen de bunları yaşıyorsun ama saklıyorsun kendinden. Kalbinin sesini dinle bir an. Duyacak o zaman sevginin ve aşkın sesini. Bir liman aradığını ve bu limana sığınmak istediğini...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
neden...neden... Sölein ;)	!NC!PéR!S!	Bilelim Öğrenelim	16	10-10-2007 11:05
Neden Anne, Neden Ben?	@izci@	Hikayeler ve Efsaneler	8	03-09-2007 07:55
Neden Ben !	SUNRISE	Paylaşmak İstedikleriniz	4	02-12-2006 15:49
Neden?...	belongtodeath	Bayanlara ÖZEL	1	01-07-2006 10:21

08-06-2007, 14:13	#2 (permalink)
modestus İşi kavrayan 2de1'ci ^_SiVri diLLErin aLAyı keSiLir anLa..!_^ Kayıt: 04.12.2006 Mesajlar: 2.063 İtibar Gücü: 20	Öyle içimdesin ki. Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların. Küçük, ürkek, kesik dokunuşlarınla, belki de her zamankinden daha yanımdasın. Yani öylesine, o kadar bensin ki. Ah nasıl anlatsam. Boşuna bu çabalarım, doğru kelimeleri aramalarım. Ne kitaplar yazıyor, ne de sözlüklerde karşılığı var. Yalnızca hissediyor insan, yaşıyor. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı. Kelimeler cılız. Taşımıyor, anlatmıyor, tanımlamıyor bu duyguyu. Ben de. Çok başka bir şey. Sevginin ortasında, derin acılar hisseder mi insan? Aydınlık gülümsemelerin içine, hüznü yerleştirir mi durup dururken? Gözlerine buğu, diline sitem, yüreğine burukluk, çöreklenir kalır mı asırlarca? Gelmeyeceğini bildiği mektup için, posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı? Dedim ya, başka bir şey bu. Ne kadar yalnızsam, o kadar seninleyim şu günlerde. Belki de en başta, tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar. Kimseler ulaşmasın diye, kimselerin bilmediği, bulamayacağı yollara götürdüm seni. En derinlerde tuttum. Bana sakladım. Derine, hep daha derine. Seni yapayalnız, bir tek bana bıraktım. Paylaşamadım yanlış yaptım. Sana ulaşan yolları kaybettim diye bütün bu şaşkınlıklar. Kendimi oradan oraya vurmam. Sağımda, solumda, ne zaman dikildiğini bilmediğim duvarlara çarpmam, hiç görmediğim çukurlarla boğuşmam. Denizlerin, gürültüyle gelip vurduğu dehlizlerin, acılı duvarları gibiyim. Duvarlarım yosunlu, duvarlarım kaygan, duvarlarımdan hiç tükenmeyen sular sızıyor. Tutunamıyorum. Renklerim, gün içinde değişiyor. Soluyorum, soğuyorum. Güneş ulaşmıyor içerilerime. Küfleniyorum, yaşlanıyorum. Yalnızlıklar peşimde. Dokunduğum her ıslak duvardan, pis kokulu bir yalnızlık bulaşıyor üstüme. Biliyorum, bütün bunlar, hep benim suçum. Seni sakladığım yere ulaşamaz oldum. Yollar, gitgide uzadı ve karıştı. Ümidimi ısıtacak, parlatacak, kımıldatacak bir şeylere ihtiyacım var. Ah onun ne olduğunu biliyorum. Sonu sana geliyor her cümlenin. Her şeyin başında içinde ve sonundasın. Bu değişmiyor. Öyle içimdesin ki. Birden aklıma geldi, tuttum sana bir mektup yazdım dün. Çok mutluydum. Gün içinde neler yaptığımı, nelere kızıp, nelerle mutlu olduğumu, tek tek anlattım. Mevsimlerin ve insanların nasıl karışık ve beklenmedik olduklarını yazdım. "Yine zamansız yağmurlar" dedim, "Daha önce, hiç bu kadar zayıf değildi güneş ışınları" dedim, "Gerçekten buradaki şarkıları hiç öğrenmeyecek, bilmeyecek, söylemeyecek misin?" dedim. Çok uzun bir mektup oldu. Başından sonuna kadar okudum. Neler yazmışım diye merakımdan. Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım. Büyük harflerle, yalnızca adını. Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum. Mektup cebimde. Cebim yüreğime yakın. Yüreğim sende. Sen yüreğime yakın. Öyleyse mektup sende.

08-06-2007, 14:19	#3 (permalink)
kardelen_im32 İşi kavrayan 2de1'ci ˙·٠•● KuZum Kayıt: 14.04.2007 Yaş: 19 Mesajlar: 2.383 İtibar Gücü: 29	*Emeğine yüreğine sağlık canım Paylaşım için tskller..*

08-06-2007, 14:42	#4 (permalink)
eLFiDa Kendini aşan 2de1'ci Hąγąt Gúz£Ldi® Kayıt: 07.02.2007 Yaş: 21 Mesajlar: 5.375 İtibar Gücü: 35	Yalnızca hissediyor insan, yaşıyor. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı. Kelimeler cılız. *çok güzel paylaşımlar yüreğine sağlık*

08-06-2007, 14:43	#5 (permalink)
modestus İşi kavrayan 2de1'ci ^_SiVri diLLErin aLAyı keSiLir anLa..!_^ Kayıt: 04.12.2006 Mesajlar: 2.063 İtibar Gücü: 20	Tşk..LEr ArKadaşLAr

08-06-2007, 17:15	#6 (permalink)
ayyüzlüm Sevimli 2de1'ci Kayıt: 14.05.2007 Yaş: 24 Mesajlar: 49 İtibar Gücü: 0	Paylaşım için tşkler çok güzeldi emeğine sağlık...

08-06-2007, 18:55	#7 (permalink)
eLyA ѕєηѕιzℓιк ¢ιηαуєттιя вαzєη ღYiğitseN UsLandır beniღ Kayıt: 26.04.2007 Mesajlar: 4.718 İtibar Gücü: 46	Ağladım ruhumun huzurunu kaybettiği o İsli kentin soğuk sokaklarında Kırılgan baharlardaymışım gibi üşüyen ellerimi soktum cebime Ve sevgimi bir koyun gibi güden o sancılı bakışı ile içimi delen Acı çobanının yanında buldum Duruldum… beni vurdu vuruldum bir ceylan gibi düşerken çimenlerin hüznü ile buluştum Köstek saati ile geçmişe zincirlerken umutlarımı saatler kırılgandı yarına Hıçkırıklarımı saydım sabahlara dek tam gidişinin saatine denk geldi durdum Durmalıydım yarın gene en başından ağlamalıydım ve bir hıçkırık daha eklemeliydim Yarına… Bir eflatun dan uçurtma gibi süzülmeliydim engin göklerde Ve binlerce kişinin geçtiği o yoldan geçmeliydim sitemsizce Azgın nehirlerde balık olmalıydım yolumu kendim bulmalıydım Olmalıydım da ... Oturmalıydım bir köşede ve susmayı öğrenirken adımlarımın o tıpırtısını duymalıydım Kaburgalarımın arasında ki o sesi duysaydın nasılda öksüzdü Açmayı beklerken nasılda solmuştu Solarken nasılda razı olmuşluğun ilmiğini geçirmişti boynuna Hakkın yoktu Yoktu hakkım Gibi ve gibilerin içinde yolumu alırken sakın çıkma karşıma Karşında göreceğin ben değilim Nasıl denizsiz İstanbul olmazsa Nasıl aysız gece Nasıl yağmursuz huzur olmazsa Sensizde ben olmazdım kendi halime yürürken sakın çıkma karşıma Takılırsa ayaklarım yine düşürsem yere sakın uzatma elini Her uzattığında acı doluydu avuçların Acıya tokum yokluğuna aç olduğum gibi….

08-06-2007, 19:35	#8 (permalink)
Angelina@ Kendini aşan 2de1'ci ..yeniden basLasin.. Kayıt: 18.02.2007 Mesajlar: 3.230 İtibar Gücü: 53	Mektup cebimde. Cebim yüreğime yakın. Yüreğim sende. Sen yüreğime yakın. Öyleyse mektup sende. *ikiside cok hostu emegine saglik canim* *elya senin paylasimlarina hastayim zaten* *paylasimlariniz eksik olmasin hic*

08-06-2007, 20:17	#9 (permalink)
~~Saripapatya~~ Banned ~~O artık evLi~~ Kayıt: 19.11.2006 Yaş: 25 Mesajlar: 4.816 İtibar Gücü: 0	Sen benden önce vardın, varoluşun bu yüzden. Ve sen benden sonrada varsın, sana tutunmam aşka ve varlığa duyduğum özlemden! cok güzeL bir söz ya .. o guzeL yuregine sagLik canim.. tskLer payLasimin icin ..

09-06-2007, 13:33	#10 (permalink)
zuzu DєSєяt_яoSє # ^a£e£uyia # asq'm Kayıt: 22.04.2006 Mesajlar: 10.864 İtibar Gücü: 50	Birden her şey çok değişti! Hayatım değişti, duygularım değişti. Sanırım sinirlerimin boşalma noktasına geldim artık. Ne hayatı ne acıları tadıyorum. Bıraktım dünyayı kendi etrafında dönüyor! Yeni insanlar var artık. Ama hala bir boşluk var içimde derinlerde. Sadece canımı yakıyor nedensiz. Çünkü boşluğun ne olduğunu bilmiyorum! Yalnızlık beklide, güzel ama bazen de ürkütücü! Korkuyorum bazı gecelerde! Neden ve ne için bilmiyorum. Her soru her eylem cevapsız geliyor artık. Şu an gökyüzüne bakıyorum sadece bir tane yıldız var saat gece yarısı olduğu halde! Ona senin adını koydum. Ona yalvarıyorum bazen, lütfen aklına bir an geleyim diye! Onunla konuşuyorum senin yerine. Galiba …. Yâda neyse özlemim oldun birden, nerden cıktın ki karşıma? Hiçbir şey yapmadın aslında. Ama aklıma düştün, yüreğime düştün . ama sanırım senin benim olma gibi bir ihtimalin yok, olsun ben imkansızlığı da seviyorum. Cazip geliyo! Beklide ulaşırım sana… İnsanlar iki adım ötede eğleniyor ama ben sana bu yazıyı yazıyorum.keşke yanımda olsaydın tahmininden bile çok ihtiyacım olurdu buna… “Ben küçük şeylerden mutlu olurum” derdin Bana da öğretir misin mutluluğu? Ben çok uzun zamandır unuttum da… Kafam allak bullak, hayat allak bullak! Bi hiç uğruna düştüm bu karanlığa, çıkmama yardım et! Tutmam için sadece elini uzat, ışığım ol zifiri karanlığın içindeki… Ellerim bomboş, yüreğimde bir sızı, ateşe atılmış bir demir gibi korkarak… Umutsuzca bir gün , belki bir gün tutarsın ellerimden…

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)