HIZLI ARAMA
| Paylaşmak İstedikleriniz Bizimle ne paylaşmak istiyorsanız yazında bilelim hani. |
 |
29-05-2007, 18:04
| #1 (permalink) |
  ღYiğitseN UsLandır beniღ Kayıt: 26.04.2007
Mesajlar: 4.718 İtibar Gücü: 46 |  YokluĞun Çelİk Duvar, VarliĞin KaÇiŞ Bana...  YokluĞun Çelİk Duvar, VarliĞin KaÇiŞ Bana... bir seçeneğim yoktu artık, gideceğim bir kentte... dramatik bir can çekişmesiydi aşklar. yalnız kalmış iki bedenin suskunluğuydu, yüzümdeki ayrılık ... aya benzerdi yüzüm ve hep bi yanı karanlık... göğe çeviremiyordum yüzümü, düşerdim bakarsam , başım dönerdi... usul usul gecenin kucağında sallıyorum düşlerimi, ses çıkarmayın ; uyuyor şimdi... sonsuz susmalarınız neden dillenir bu gece? konuşmayın , bakışlarınız da yeter canımın acıtmaya... ben, engelli düşlerimi salarım yine kucaklarınıza, siz istediğiniz gibi hırpalarsınız yine... uzun uzun susar, bir tek söz etmem. susun artık sihirim bozuluyor iyiden iyiye... sevda yeminim tövbe edildi mi bu gece? nefesim sihirsiz mi artık? bir seçeneğim yoktu, gideceğim bir kentte... belime dek uzanan saçlarımı rüzgar okşuyordu. oysa yetim bir çocuk gibi ellerini bekliyordu saçlarım. ağlasam da ayıptı, yaşlarım kurusun diye ne zılgıtlar ediyordum gözlerime... geceleri yüreğimin dert bildiği hüzünler yuvasında çıkar, gecem hüzün bayramına dönüşürdü... ne çok kanardım , ne çok ağlardım. en çok bakışları geliyordu göz ebeklerime. son bakışı daha bi acıtırdı beni... uyku bahçelerinde çiçeklerim soluyordu. uykuyu haram kılardım geceme, değince gözlerin gözlerime... bir seçeneğim yoktu, gideceğim bir kentte... kaybolduğum sokakta unuttum ismimi, kent bana yabancı nicedir. ne yana çevirsem yüzümü sesim kesilirdi, şikayetim olurdun şehrin soğuk yanlarına... dilekçelerim iade-i tahütlü hüzünlerle örtülüydü... "yabancısıydım" dilini bilmediğim kentin, yabancıydım. tek bir ses yoktu sesime denk düşen. yalnızdım... yalnızlık daha çok yabancılaştırmaz mıydı beni kendime? yabancıydım sokaklarda süzülen neon ışıklarına... bir seçeneğim varmış anladım, gideceğim kent sayfa sayfa dökülüyordu yüreğimden... neden yoksun? sana ihtiyacım var görmüyor musun? senden eksilen yanlarımı toplasam, bir ömür alır. saklıyorum seni kent kent, sokak sokak... bir yerde ıskalarsam seni bir yerde isabet ettirirdim , yakın düşerdim yüreğine... kim bilir? çarmıha gerilen dil, hüzün hüzün aşk saltanatında... görmeye mecali yok gözlerimin. yaslanamadım aşkına bir hüzün boyu, ya hüzün aşkı siler ya da aşk beni tek kalemde... hüzün aşkı ele geçirince hüzün taze kalırdı, aşk solardı. sen anlatırken beni, soyut kalıyordu öznem sesinde... şikayetçi değildim , yeter ki dilin ismimi zikretsin. çelişki yüklü sancılarım ölüyordu ardından bu keşmekeşlik, bu girdaplar beni içine çekerken boğulurdum. isimsizliğim ta o günlerden hatıra bana, yeni değildi bu sancım. "git"le başlayan tüm cümlelerim sana "gel" diyebilmemin verdiği ; gururdışı edilmiş kafiyerdendi... bir bakıma sırdı geceme. çatlak kentler su sızdırıyorken, giden ben oluyordum bu kez... nasıl istersen öyleydim, lezzeti sınırdışı edilmiş gülüşlerim vardı yüzümde... sen hangi kentte bıraksan ellerimi, ben o kentte kalıyordum yalnızlığımla bir başıma... ne zaman gelcek olsan o an "firar"dım; gecenin gündüze hasret yanına sığınırdım... gelemem çünkü aşığım sana , kavuşursak film biter... senden geçişim bundan... yar beni bekleme git artık... rüzgara emanet saçlarım; dokunma dayanamam... YOKLUĞUN ÇELİK DUVAR, YOKLUĞUN KAÇIŞ BANA... |
|  |
|
29-05-2007, 18:42
| #2 (permalink) |
| ღYiğitseN UsLandır beniღ Kayıt: 26.04.2007
Mesajlar: 4.718 İtibar Gücü: 46 | Ne geReK vaRdı ki Sana ??  Öznesiz cümleler kurmaya alışmıştım ben oysa... Yalnızlığıma, ıssızlığıma sahip çıkmıştım onca kalabalığın arasında.. Korkularımdan korkmamayı öğreniyordum yavaş yavaş. Hayallere düşlere sığınıp onlarla avunuyor, küçücük mutluluklara, hayata dair geçici heveslere sarılıp gülümseyebiliyordum. Geride bırakmıştım bütün hüzünleri, ertelenmişleri, yaşanmışları, yarım kalmışları.. Yürüyordum ardıma bakmadan kendi yolumda. Geçmişin izleri bazen takılıyordu ayaklarıma bir yerlerde, ama ben aldırmadan yürüyordum işte.. Sevdaya dair hikayelerin noktasını koymuştu hayat yıllar öncesinde. Ben de çaresizce boyun eğmiştim ona. Bence mutluydum ben kendi kendimle.. Hiç beklemediğim bir zamanda, ansızın çıktın yollarıma. Yalan mıydın sen? Yalan.. Bunca ısıtabilir miydi ruhumu? Bunca işler miydi sevdanı yüreğime? Geçmişin izlerini silip, doldurabilir miydi yüreğimi böylesine? Bilseydim dinler miydim seni? Geçmişimden koparıp, beni alıp gitmene, İzin verir miydim? Görseydim, eğer sonunu görseydim, Başlamadan daha, orada dur derdim... Bilseydim, eğer sonunu bilseydim, "Sevme bırak" derdim, "Sevme, uzak dur..." Geldiğin gibi de gittin ansızın bir gün.. Sensizliğe alışmak daha zordu yalnızlığa alışmaktan. Şimdi öznesi sensin cümlelerimin, yüklemleri yok... Sensiz günüm zordu zaten, Bir de sen geldin üstüne.. Yokluklarım yetmezmiş gibi, Sen de eklendin üstüne... Ben zaten bunları sen olmadan da yaşardım. Ne gerek vardı sana, sensiz de yalnız kalırdım. Ben zaten sen olmadan da ağlardım isteseydim eğer, Ne gerek vardı sana, ne gerek vardı yokluğuna... |
|
| |
|
29-05-2007, 18:44
| #3 (permalink) |
  ^_SiVri diLLErin aLAyı keSiLir anLa..!_^ Kayıt: 04.12.2006
Mesajlar: 2.063 İtibar Gücü: 20 | Tşkler Canım..  |
|
| |
|
29-05-2007, 18:45
| #4 (permalink) |
 ..yeniden basLasin.. Kayıt: 18.02.2007
Mesajlar: 3.230 İtibar Gücü: 53 | uykuyu haram kılardım geceme, değince gözlerin gözlerime... harikasin canim yüregine saglik  |
| |
|
30-05-2007, 12:34
| #5 (permalink) |
| ღYiğitseN UsLandır beniღ Kayıt: 26.04.2007
Mesajlar: 4.718 İtibar Gücü: 46 | modestus  Angelina@ saolun  |
|
| |
|
30-05-2007, 12:37
| #6 (permalink) |
| ღYiğitseN UsLandır beniღ Kayıt: 26.04.2007
Mesajlar: 4.718 İtibar Gücü: 46 | "Kal" deseydin kalırdım, demedin oysa... Kuru bir "bitmesinden" başka hiçbir şey demedin. Öylu kuru, öyle soğuk, öyle uzaktı ki ondaki anlam! ßu kadar kolay mıydı herşey? ßu kadar yakın mıydık uçuruma? Savunmayacak mıydık sevgimizi? "Kal" diye haykırmayacak mıydın ardımdan? Düşündüğüm bu değildi. Hayal ettiklerim, beklediklerim başkaydı senden... Mücadele beklemiştim oysaki yelkensiz olan gemimizi kıyıya ulaştırırız sanmıştım... Oysa o'nu denizin ortasında savunmasız bırakmama göz yumdun... ßu kadar yıpratıcı olamazsın... Oysa bir anlam olmalıydı yaşadıklarımızda! Paylaşılan duyguların bir anlamı olmalıydı. Yüreğimdeki martıların bir anlamı olmalıydı. ßeynimizdeki melodilerin, aramızdaki çekimin, geçen akşamki sohbetin bir anlamı olmalıydı. Duygularımızın bir anlamı olmalıydı. Yüreğimdeki tüm MARTILARDI uçurdun şimdi. Hangi yöne gittiler bilmiyorum, geri dönerler mi bilmiyorum. Dünya boşaldı mı ne! Neden bu kadar sessizleşti birden yaşam? Neden artık parlamıyor yakamozlar? Neden artık gözlerimde rüzgar esmiyor? Her şey seninle mikaldı yoksa... Mantığım, mantığımı bana bırak lütfen, ona ihtiyacım var. ßazı şeyleri anlamak için ona ihtiyacım var! Evet! ßen istedim ayrılığı, çıkmaz yollara yönelen bendim, kucağında bir yığın noktayla karşına çıkan bendim... Kahretsin! ßunu neden yaptığımı bilmiyorum ve senin buna nasıl göz yumduğunu... Tıpkı, balkondaki akasyaları sularken, fazla sudan dolayı sararcaklarını bilmediğim gibi... Su onun için hayat olmadı oysa... ve... Sen de benim tutunacak dalım! ßazı şeyler vardı aramızda biliyorsun, olmaması gereken ve daima varolan. Farklı uçlardaydık seninle, farklı mevsimleri seviyorduk farklı zamanlarda... Sen büyük fırtınalara vardın, bende lodostan bile ürküyordum. Oysa başardığımız şeyler vardı herşeye rağmen, daha doğrusu öyle sanıyordum. ßinlerce yıldız arasında, ayın güzelliğini gösterebilmekti amacım... Yıldızları söndürmekti... Sorunları yok etmekti... "BİTTİ"deyişim öylesine birşeydi, öylesine sıradan, şakacıktan... "HAYIR" demeliydin! Hatta kıyametler koparmalıydın yüreğimde, hendekler açmalıydın yollarıma gidemeyeyim diye. Sahip çıkmalıydın gözlerimdeki ay'a sevgimiz diye... ßeni yolumdan alıkoymalıydın. "Kal" demeliydin. Defalarda "Kal" demeliydin. Oysa demedin. ßelki de senin çiçeklerin çoktan solmuştu ve ben akasyaları kışın yaşatmakla hata etmişim. ßelki böylesi daha iyi oldu. "Kal" deseydin kalırdım. Hem de seve seve kalırdım. Martılarla kalırdım, yakamozlarla kalırdım. Demedin oysa! ßilir misin kaç çığlık olup yıkıldı yüreğim giderken. ßilir misin nasıl bir cana hasretti yüreğim, yolumdan döndürecek. ßilir misin nasıl zor oldu ardıma bakmadan çekip gitmek... "Kal" deseydin kalacaktım... Demedin Oysa.. Demedin! |
|
| |
|
30-05-2007, 13:09
| #7 (permalink) |
| ღYiğitseN UsLandır beniღ Kayıt: 26.04.2007
Mesajlar: 4.718 İtibar Gücü: 46 |  O Sahte Öykülerinde Ara Yalnızlığını.. Seni sevip hissetmem için seni sahiplenmem gerekmiyor artık. Yanımda olmasan da seni hissediyorum, seni hissettiğim kadar seninle oluyorum; baştan başa sen oluyorum.. İlk kez acı çekmeden özlüyorum seni… Sen benim değilmişsin, bunu en çok yalnızlığımda anlıyorum… Sen, seni üzen duyguları, kendi karanlığını seviyorsun.. Sen, seni sevenleri sevemiyorsun.. Sen imkansızlığı seviyorsun, ve imkansızlığın sana çektirdiği acıları.. Oysa hayat bu değil.. Sevmek bu değil.. Sen asla birinin sahipleneceği olamazsın, izin vermezsin.. Ve asla sahiplenemezsin birini.. Senin sahiplendiğin yalnızca kendi korkuların, büyüttüğün yalnızlığın.. O derin kimsesizliğin... Bana bulaştırdığın kimsesizliğin.. Sevgi nasıl bulaşıcı ise hüzün ve nefrette öyle bulaşıcı.. Şimdi kendimde senin izlerini taşıdığımı görüyorum. Senin karanlıklarında yüzüyorum. Ne kadar kendime kaçsam o kadar seni buluyorum... Ve her seferinde senin boşluğundan çaresiz kendime, kendi çaresizliklerime dönüyorum.. Sen beni unutmak için savruldukça, bende seni unutmak için kendi acılarıma alışmaya çalışıyorum... Sen şimdi o sahte öykülerinde ara yalnızlığını.. Ancak hayat sahte öykülerde değil, yüzleşmekten kaçtığın gerçeklerde.. Senin gerçeklerin kaçtığın yaşamında; güçsüz yanlarında, öfkende, sevinçlerinde, geçmişinde, baştan başa kendinde.. Korktuğun yaşama dokunuşlarında, duygularında... Bir kez olsun gir kendi gerçeklerinin ve yenilgilerinin arasına.. Ve gör kendini yüreğinin aynasında... Seni sensiz sevmeye öyle alıştım ki.. Artık sensizliği sana tercih eder oldu kalbim.. Yarattığım masalımsı kahramanımın yerine kimseyi koyamaz oldu kalbim.. Ne zaman biri bana açsa yüreğini, o derin yaralarım açılıyor önüme.. Beni bırakıp gittiğinde oluşan yaralar hala kanıyor... |
|
| |
|
30-05-2007, 13:43
| #8 (permalink) |
| ღYiğitseN UsLandır beniღ Kayıt: 26.04.2007
Mesajlar: 4.718 İtibar Gücü: 46 | GÖZÜMÜN FERİ GERİ DÖN Yıllardır gönlümün uslu uslu akan nehrini, çağlayana döndüren yasak mı helal mi adını bir türlü koyamadığım sevdalandığım yalnızca sana… Bir aşk vesikası işte! Vedasız ayrılanlardanız ,hani gidenin arkasından ağlanmaz ya sevdam bu bir gidiş miydi kendini terk ediş miydi çözemedim.Göz yaşlarım bir teslimiyetin aynası sanırım,varsın duygusal teslimiyetim sen ol yeter ki sen ol sevdam. Şimdi yoksun yanımda ,varlığını iliklerime kadar işlediğim onca günün hesaplaşmalarıylayım.Cevap veremiyorum beni yokluğa iten bu ayrılığa dair yüreğime .Yapma sevdam, yapma yüreğimin nuru geri dön,geri dön ki gözlerimin feri gelsin.Benimle konuşurken alnın, avuç içlerin pul pul terlerdi hatırlar mısın koca adam ? Şimdi nerelerdesin? Uyandığım her günün sabahında cep telefonuma gelen ‘Günaydın ‘mesajlarını nasıl unuturum?Hani hazırdaki taç yapraklarım ?Bu bir devriliş işte!Yanıp tutuştuğum her dakika gözümün önünden bir saniye bile silinmeyen suretini gel de sen sil!.Aynaya her bakışında gözünün önündeki suretimle,sen hesaplaş çiçek yürek.Kocaman insanlarız halimize bak bir ayrılışın muhasebesinde bile tıkanıyoruz.Sen kendi dünyanda bense inimde, artık inime çekildim gel de kurtar beni, buralar çok soğuk çok ürkütücü,korkuyorum! Çoğu zaman sevda adına tartışırdık, kim ne kadar seviyor diye daha dün gibi aklımda,’ çok kadar çok seviyorum seni ‘deyişlerimi,oysa sen boşta demeç sanmışsın !.Ben seninle çocuk oldum yıllar önceme döndüm, yine ben seninle 50’li yaşlardaki bir kadın oldum, çok sonra gelecek yıllardaki gibi.Benim tarih çizelgem artık senden önce ve senden sonrayla çeltikli.Boğazımda bir şeyler düğüm düğüm, söylemek isteyip söyleyemediklerim,söyleyip de anlatamadıklarımla dolu.Gece darmadağın ürperiyor yıldızlar,göz kırpışlarımla avutamıyorum ne geceyi ne de yıldızları..sancılarım ağır ,başım ağrıyor üzülürdün baş ağrılarıma geri dön, geri dön gözümün nuru, yüreğinin nuru ölümlerde.’Sevdan sana bin kere git! dese de sen bir kere bile gitmemelisin’ derdin ben bir kere gitmeyi aklımdan bile geçirmedim bini geçen ‘GİT’! deyişlerine rağmen.Ruhumun diğer yarısını, belki de birileri bir yerler de süslüyor kim bilir?Varsın yüreğimi de sevda mı da hafife al sevgilim ömrümün son gününe kadar adın kalbimde saklı.Bekleyeceğim Kardelen…. !!! |
|
| |
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
| |
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Kategori | Cevaplar | Son Mesaj |
| ÖlÜmden KaÇiŞ Yok!!! | RoSe_Lu | Dini Konular | 6 | 11-08-2008 12:30 |
| YokLuĞuN SoN DemiNdE | Shef | Paylaşmak İstedikleriniz | 5 | 15-07-2007 16:24 |
| yOKLUĞUN ÇELİK DUVAR, VARLIĞIN KAÇIŞ BANA.. | _dAiSy_ | Paylaşmak İstedikleriniz | 1 | 18-02-2007 00:36 |
| Yokluğun | **Zerd@** | Paylaşmak İstedikleriniz | 6 | 15-02-2007 00:06 |
| yokluğun.. | !NC!PéR!S! | Paylaşmak İstedikleriniz | 7 | 26-01-2007 01:33 |
Normal
