Senin için... - Sayfa 6

**BonJuk** · 25-09-2007, 23:05

Bir Tek Seni Unutamam

Bir başıma bu kentin sokaklarında yürüyorum. Üşüyorum. Ne kadar uzaksan bana o kadar soğuyor hava. Sen yoksa, sıcaklık hep mevsim normallerinin altında. Bu yüzden meteoroloji raporları umurumda bile değil. Kar mı yağıyor yoksa yağmur mu bana ne? Ben senin hasretinle sırılsıklamım zaten,daha ne kadar ıslanabilirim ki?

Burada mısın değil misin belli değil. Bazen gidişlerin kahramanı oluyorsun, bazen sonsuz kalışların. Doyumsuz gecelerdesin kimi zaman, bazen de yalnız karanlıklardasın. Bitmek bilmez bir şarkısın ama ben mi notaları yanlış basıyorum da sen bu şarkıyı söyleyemiyorsun? Neden susuyorsun?

Aşkın sessizliği ne kadar korkunç olur bilir misin? Bir tek kelimeye hasret geçen gecelerin hesabını soracağın kimse de yoktur üstelik. Kendi kendiyle konuşana deli derler ya, beni çoktan akıl hastanesine kapatmaları gerekirdi. Hem de iflah olmaz hastalar bölümüne…

Yokluğuna alışmaktan korkuyorum,ne kadar kötü… Yokluğunu yürüyorum sokaklarda. Yokluğunu içiyorum kadeh kadeh. Hiç gelmeme ihtimalin bir idam mahkumuna dönüştürüyor beni. Hiçbir şey yapmadan beklerler ya hücrelerinde, ölümün soğuk nefesini hissederek… Anlamlı olan bir şey yoktur onlar için.Belki de bir an önce ölmektir akıllarından geçen ,bu bekleme işkencesi bitsin diye…Bu yokluk hissi öldürecek beni…

Gelebilme ihtimalinse yüreğimdeki kuşları havalandırıyor,kanat seslerini duy. Gelmek iste bana. Bir görsem yüzünü,ah bir dokunsam sana…

Göreceksin,sevdanın çiçek çiçek açtığını umudun bir yangın gibi alev alev ikimizi birden sardığını. Anladım ki mümkün değil seni sensiz yaşamak. Ben o gönlü genişlerden değilim. Madem içimdesin, yüreğimde taşıyorum seni,o zaman yanımda da olmalısın. Sensiz yaşanmayacak bu aşk ötesi yok..

Şimdi yalnız geceleri seviyorum. Seni yıldızlarda buluyorum. Daha bir dayanılır oluyor sensizlik sancısı. Mümkünü yok çıkmayacaksın aklımdan, bu yüzden gece, el ayak çekilmişken, hiçbir ses yokken sen ve gece.. Zaman geçer,her şey unutulur, bir örtüyle kaplanır acılar ama… BİR TEK SENİ UNUTAMAM..

Mehmet Coşkundeniz

**BonJuk** · 26-11-2007, 19:39

**BonJuk** · 26-11-2007, 19:41

HAYAT ve INSAN

Bazen insanlar susar, gözleri konusmaya baslar. Bazen gözler bile çaresiz kalir insanin hissettiklerini söylemeye... Yüregin onca acisini anlatmaya ne dilin dili, ne gözlerin dili yeter. Ne diyecegini, nasil
bakacagini bilmez. Yürek içten içe bagirirken, kivranirken insan ne aglayacagini bilir, ne bagiracagini, ne susacagini... Yürekte firtinalar koparken içinde volkanlar patlarken sessiz kalir. Ya da sessiz kalmak zorunda birakilir. Gözlere yas hücum edip feryat figan bagiracakken yine
susturulur. Töreymis, gelenekmis, gururmus... Bu defa sinir basar insana. Tam dilinin ucuna gelir, kendini savunmaya kalkarsin; bu defa da adi saygisizlik olup insanin diline ve gözlerine bir kilit daha vurulur. Ne yapacagini sasirirsin. Saskinlik, üzüntü ve daha niceleri... Kendi yüreginin acisi yetmezmis gibi bir de disardaki baskidan gelen duygular var.Düsüncelere dalarsin. Bir of çekersin. Hasretlenirsin. Sevdiklerinin halleri, yaptiginiz çilginliklar aklina gelir. Özlem sarar dört bir yanini. Sonra zehirden bir hançer saplanir yüreginin taaa orta yerine. TERKEDILMISLIGIN ACISI. Bir daha bastan yasarsin ayni duygulari. Kisir bir döngü içerisindesindir aslinda. Sanki bir labirent içerisinde
kaybolmussun da tam yolu buldum, özgürlügüme kavustum derken bir de bakmissin ki hala kayipsin ve hala basladigin yerdesin. Umutsuzluk, çaresizlik, unutulmusluk, sevgi, saygi, ASK, aile, yasam, ölüm... Bütün bunlar arasinda bir de unutma çabasi var. Yasamak çok zor. Insan tam birseylere ulastim artik geceleri rahat bir sekilde uyuyabilirim diyor. Mutlulugu, huzuru bulduguna inaniyor. Tam basini yastiga koymus uyuyacakken bir de bakiyor ki elleri bombos. Sanki sen küçücük bir çocuksun. Hayat da sana arkadaslik eden baska bir çocuk. Paylasiyor elinde ne varsa seninle. Ne bileyim mesela bir portakal. Aliyorsun portakali. Zorlukla, güçlükle soyuyorsun kabuklarini. Bir dilim aliyorsun. Daha o dilimin yarisini bitirmeden, sana portakali veren çocuk huysuzlanmaya basliyor, agliyor ve portakalini istiyor. Vermek zorundasin. Veriyorsun. Peki simdi için hangi birine yansin? Kabugunu güç bela soydugun portakalin bir dilimini bile yiyemedigine mi; çocugun ettigi huysuzluga mi; yoksa oçocugun portakali geri isteyecegini bile bile portakali kabul ettigine mi?... Çocuk portakali birakiyor bir köseye va sana daha baska bir seçenek sunuyor. Seker veriyor. Sadece bir defa tatdiyorsun ve hevesin yine kursaginda kaliyor. Çünkü çocuk, yani hayat elinden o sekeri de aliyor.
Her seferinde daha baska, daha cazip birseçenekle çikiyor karsina. REDDEDEMIYORSUN. Ya hayatin sana verdigi kirintilarla beslenmek zorundasin ya da ölmek zorundasin. Hersey ziddiyla vardir. Birinden birini seçmek zorundasin.

DOGRU ya da YANLIS, EVET ya da HAYIR, YASAM ya da ÖLÜM... TERCIH ACIMASIZ BIR SEKILDE SANA BIRAKILIYOR.

**SeVDaNıN_ReNGl** · 27-11-2007, 22:30

son eklentin harikaydı bonjuk tam beni anlatıyor okurken sanki kendimi okuyormuşum gibi hissettim

Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet.
Yüreğini elime koyduğunda anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>>>>>>>>>>
''Sana ihtiyacım var, gel!'' diyebilmekmiş güçlü olmak.
Sana ''git'' dediğimde anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>>>>>>>>>>>>>
Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek.
"Git" dediklerinde, gittiğimde anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>>>>>
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>>
Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak.
Gerçekten pişman olduğumda anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>>>>>>>>>
Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş.
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış.
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>>>>>>>>>
Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi.
Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>>
Sevgi emekmiş.
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

**safakuygur** · 22-12-2007, 06:04

Alıntı:

BonJuk isimli üyeden alıntı

x | DoKuNMa BaNa ; ELLeRiN KiRLeNMeSiN | x

hepsi harika bu saate kadar tek tek okudum ellerıne yuregıne saglık
özellikle alıntı yaptıgıma asırı derecede bagımlılık yaptım vurdu derınden ızınınle resımlerı de aldım

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Senin icin Sevdigim..	BuRcu	Paylaşmak İstedikleriniz	12	07-03-2008 13:32
Senin için..!	sweet_	Şiir Köşesi	14	27-02-2008 17:53
Senin için..	PaçoSS	Paylaşmak İstedikleriniz	0	16-10-2007 21:23
...::BIRTANEM - SENIN ICIN!!::...	Deli_Sibz	Şiir arşivi	444	22-01-2007 22:13
Senin icin agLamak..	Saripapatya	Paylaşmak İstedikleriniz	8	05-12-2006 21:16

25-09-2007, 23:05	#51 (permalink)
BonJuk Kendini aşan 2de1'ci >>>>GaLatasaray<<<< Kayıt: 29.10.2006 Mesajlar: 5.324 İtibar Gücü: 58	Bir Tek Seni Unutamam Bir başıma bu kentin sokaklarında yürüyorum. Üşüyorum. Ne kadar uzaksan bana o kadar soğuyor hava. Sen yoksa, sıcaklık hep mevsim normallerinin altında. Bu yüzden meteoroloji raporları umurumda bile değil. Kar mı yağıyor yoksa yağmur mu bana ne? Ben senin hasretinle sırılsıklamım zaten,daha ne kadar ıslanabilirim ki? Burada mısın değil misin belli değil. Bazen gidişlerin kahramanı oluyorsun, bazen sonsuz kalışların. Doyumsuz gecelerdesin kimi zaman, bazen de yalnız karanlıklardasın. Bitmek bilmez bir şarkısın ama ben mi notaları yanlış basıyorum da sen bu şarkıyı söyleyemiyorsun? Neden susuyorsun? Aşkın sessizliği ne kadar korkunç olur bilir misin? Bir tek kelimeye hasret geçen gecelerin hesabını soracağın kimse de yoktur üstelik. Kendi kendiyle konuşana deli derler ya, beni çoktan akıl hastanesine kapatmaları gerekirdi. Hem de iflah olmaz hastalar bölümüne… Yokluğuna alışmaktan korkuyorum,ne kadar kötü… Yokluğunu yürüyorum sokaklarda. Yokluğunu içiyorum kadeh kadeh. Hiç gelmeme ihtimalin bir idam mahkumuna dönüştürüyor beni. Hiçbir şey yapmadan beklerler ya hücrelerinde, ölümün soğuk nefesini hissederek… Anlamlı olan bir şey yoktur onlar için.Belki de bir an önce ölmektir akıllarından geçen ,bu bekleme işkencesi bitsin diye…Bu yokluk hissi öldürecek beni… Gelebilme ihtimalinse yüreğimdeki kuşları havalandırıyor,kanat seslerini duy. Gelmek iste bana. Bir görsem yüzünü,ah bir dokunsam sana… Göreceksin,sevdanın çiçek çiçek açtığını umudun bir yangın gibi alev alev ikimizi birden sardığını. Anladım ki mümkün değil seni sensiz yaşamak. Ben o gönlü genişlerden değilim. Madem içimdesin, yüreğimde taşıyorum seni,o zaman yanımda da olmalısın. Sensiz yaşanmayacak bu aşk ötesi yok.. Şimdi yalnız geceleri seviyorum. Seni yıldızlarda buluyorum. Daha bir dayanılır oluyor sensizlik sancısı. Mümkünü yok çıkmayacaksın aklımdan, bu yüzden gece, el ayak çekilmişken, hiçbir ses yokken sen ve gece.. Zaman geçer,her şey unutulur, bir örtüyle kaplanır acılar ama… BİR TEK SENİ UNUTAMAM.. Mehmet Coşkundeniz

26-11-2007, 19:39	#52 (permalink)
BonJuk Kendini aşan 2de1'ci >>>>GaLatasaray<<<< Kayıt: 29.10.2006 Mesajlar: 5.324 İtibar Gücü: 58

26-11-2007, 19:41	#53 (permalink)
BonJuk Kendini aşan 2de1'ci >>>>GaLatasaray<<<< Kayıt: 29.10.2006 Mesajlar: 5.324 İtibar Gücü: 58	HAYAT ve INSAN Bazen insanlar susar, gözleri konusmaya baslar. Bazen gözler bile çaresiz kalir insanin hissettiklerini söylemeye... Yüregin onca acisini anlatmaya ne dilin dili, ne gözlerin dili yeter. Ne diyecegini, nasil bakacagini bilmez. Yürek içten içe bagirirken, kivranirken insan ne aglayacagini bilir, ne bagiracagini, ne susacagini... Yürekte firtinalar koparken içinde volkanlar patlarken sessiz kalir. Ya da sessiz kalmak zorunda birakilir. Gözlere yas hücum edip feryat figan bagiracakken yine susturulur. Töreymis, gelenekmis, gururmus... Bu defa sinir basar insana. Tam dilinin ucuna gelir, kendini savunmaya kalkarsin; bu defa da adi saygisizlik olup insanin diline ve gözlerine bir kilit daha vurulur. Ne yapacagini sasirirsin. Saskinlik, üzüntü ve daha niceleri... Kendi yüreginin acisi yetmezmis gibi bir de disardaki baskidan gelen duygular var.Düsüncelere dalarsin. Bir of çekersin. Hasretlenirsin. Sevdiklerinin halleri, yaptiginiz çilginliklar aklina gelir. Özlem sarar dört bir yanini. Sonra zehirden bir hançer saplanir yüreginin taaa orta yerine. TERKEDILMISLIGIN ACISI. Bir daha bastan yasarsin ayni duygulari. Kisir bir döngü içerisindesindir aslinda. Sanki bir labirent içerisinde kaybolmussun da tam yolu buldum, özgürlügüme kavustum derken bir de bakmissin ki hala kayipsin ve hala basladigin yerdesin. Umutsuzluk, çaresizlik, unutulmusluk, sevgi, saygi, ASK, aile, yasam, ölüm... Bütün bunlar arasinda bir de unutma çabasi var. Yasamak çok zor. Insan tam birseylere ulastim artik geceleri rahat bir sekilde uyuyabilirim diyor. Mutlulugu, huzuru bulduguna inaniyor. Tam basini yastiga koymus uyuyacakken bir de bakiyor ki elleri bombos. Sanki sen küçücük bir çocuksun. Hayat da sana arkadaslik eden baska bir çocuk. Paylasiyor elinde ne varsa seninle. Ne bileyim mesela bir portakal. Aliyorsun portakali. Zorlukla, güçlükle soyuyorsun kabuklarini. Bir dilim aliyorsun. Daha o dilimin yarisini bitirmeden, sana portakali veren çocuk huysuzlanmaya basliyor, agliyor ve portakalini istiyor. Vermek zorundasin. Veriyorsun. Peki simdi için hangi birine yansin? Kabugunu güç bela soydugun portakalin bir dilimini bile yiyemedigine mi; çocugun ettigi huysuzluga mi; yoksa oçocugun portakali geri isteyecegini bile bile portakali kabul ettigine mi?... Çocuk portakali birakiyor bir köseye va sana daha baska bir seçenek sunuyor. Seker veriyor. Sadece bir defa tatdiyorsun ve hevesin yine kursaginda kaliyor. Çünkü çocuk, yani hayat elinden o sekeri de aliyor. Her seferinde daha baska, daha cazip birseçenekle çikiyor karsina. REDDEDEMIYORSUN. Ya hayatin sana verdigi kirintilarla beslenmek zorundasin ya da ölmek zorundasin. Hersey ziddiyla vardir. Birinden birini seçmek zorundasin. DOGRU ya da YANLIS, EVET ya da HAYIR, YASAM ya da ÖLÜM... TERCIH ACIMASIZ BIR SEKILDE SANA BIRAKILIYOR.

27-11-2007, 22:30	#54 (permalink)
SeVDaNıN_ReNGl Kendini aşan 2de1'ci ღ Son MoHiKaN ღ Kayıt: 29.08.2007 Yaş: 25 Mesajlar: 2.564 İtibar Gücü: 17	son eklentin harikaydı bonjuk tam beni anlatıyor okurken sanki kendimi okuyormuşum gibi hissettim Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet. Yüreğini elime koyduğunda anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>>>>>>>>>> ''Sana ihtiyacım var, gel!'' diyebilmekmiş güçlü olmak. Sana ''git'' dediğimde anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>>>>>>>>>>>>> Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek. "Git" dediklerinde, gittiğimde anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>>>>> Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan, Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>> Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak. Gerçekten pişman olduğumda anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>>>>>>>>> Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş. Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış. Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>>>>>>>>>>>>> Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi. Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> >>>> Sevgi emekmiş. Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)