2de1

**Pasli_Hisler** · #31 (**permalink**) 21-08-2007, 18:50

tak tuk tak tuk tak tuk.. kalbim teklemeye başladı inan. harıkasın amaa uçurdun goturdun bızı yuregıne saglık hazall.

**BonJuk** · #32 (**permalink**) 28-08-2007, 02:02

Hani herkes arkadaş
Hani oyunlar sürerken
Kimse bize ihanet etmemiş
Kimseyi aldatmamışken
Hani biz kimseye
küsmemişken

Hani hiç kimse
ölmemişken

Bir zamanlar, ki şimdilerde hepimizin özlemine sığındığımız masallarımız olmuştur; ama renkli kitaplardan okunan, ama bir taşralığın sindiği edada. Her birimize büyüdüğümüzü gösterir diye, rakı sofralarına sardığımız. Sonra bir derdi sefanın en güzel sohbetine yerleştirdik bunları, kaçışımızdır, ki değildir çok. Bu mutlu tablonun sonunda ağrılıda olsa sanki hiçbir şey olmamış gibi göz açtık sabaha. Kalktık ama bir mest öpücükle, ama ‘hadi kalk’ cümlesiyle. Kahvaltı yapmadan bir sigara tüketme zamanınız belki geçmiştir, geçmemişse de yerleştirdik ağzımıza.

O sonbaharın güzel sabahları yok mu, ne anlatabilir ki bize artık. ‘Vardı’ bir zamanlar demi. Bizi kapılarda sabahlara kadar bekleten, denize yaklaştıran, sokaklara düşüren, kavga ettiren vs, vs, vs… daha bir gençtik o zamanlar. Keşkelerimiz ne azdı bu zamanına sığmadığımız anda. Kim derdi ki günün birinde kurma gibi bir çukura atılıp, hakkımızın olmayacağını. Bilmedik ve daha çok şey öğrendik bilmediğimiz.
İllaki büyüdükçe acıdık, acıdıkça küçüldük. Her gün aynalara yabancı bakmaya gerektik. Bilmedik, bilemedik, nerden bilebilirdik.

Neler geçmedi ki, şu ömrümüzün çoğuna yabancı olduğumuz her bir kentte. Kiminden kovulduk, kimine sığamadık, kimi yolumuz oldu, kimi kaçışımız. En sonunda bilseydik birinde kalmamız gerekeceğini, belki okşardık her birini. Sığdırıldık nefes almamız gereken alana. Buraya sığdırdık kaçışlarımızı, başka kentler rüyalarımızda kaldı. Hep en tıkandığımız deli gözlerimizin baktığı yer oldu. Kaldık, kalakaldık. Bir hülasa ki şu dünya, etti hepimize edeceğini. Kaçamadık, giremedik, renkten renge büründük, yetmedi, yetmedi. Şimdi her bir sarhoşlukta ağlatır oldu bizi kaçtığımız yerler. Bir ölmek mi gelecekti ki, hepimiz hazırlıydık o an; en iyi bildiğimize. En acı tınıları haykırdık her bir ağızdan; her birimize verdiğimiz tesellilere inat, sözlere inat.

Ödedik, bize aitliği çok az olan borcumuzu, yoktu hep bize düştü. Rezil rüsva olduk. Bitmedi, nasıl biterdi ki, içtik geçmedi, intihar olduk yine geçmedi. Geçmedi, kaldı geri kalan ömrümüze. Arsızlığımız gelişti, kaçtıkça geri geldik, geldikçe kaçtık, söz vermiştik, yetişecektik ne olursa olsun, yetiştik: kahve molaları vermeyi unutmadan.

Çocuklar verdik sığamadığımız dünyaya. Bir baktık, pir baktık her birine. Özlemek için miydi ki tüm bunlar her biri bundan yaşlandırdı bizleri. Biri yetmedi, yaşlılığımıza yaşlılık ekledik, kolay olsun diye alışması. Alışamadık, bıraktık bir yaşlılık, yaşatmadık da özlemlerimizi. Sonra onlara da bıraktık özlemeyi. Birde baktık ki hep birden yaşlanmışız, hasret kaldık ki nedenimiz oldu denizlere kaçışın, ama birlikte ama yalnız.

Bir gün geldi, baktık ki yaşlanmışız. Anlayamadık, anlatmadı kimse. Hep oralara gitme vaktinin geldiği ve geç kalmamamız gerektiği öğretildi. Gittik. İyi edenimiz oldu, olmayanı harap oldu. Bir bekleme salonunda yaşlandırdık kimimizi, kimimizi bir gidişatın sonu geldiğinde kırışıklıklarıyla yolculadık. Ama illaki hepimiz yaşlandık. Bir kere yaşlanmıştık ya, artık bütün canı cehennemleri serdik önüne. Katmerlik daha da yaşlandırdı.

Ne bıraktık bizden geriye. Bize verilenin dışında.
Bir kısırdöngü.
Girdik, hepimiz zorundaydık.
Yapmayacaktık.
Kim bilir onlar da yapacaklar.
Zorundalar ki…

**One** · #33 (**permalink**) 28-08-2007, 02:06

Baksen NeLerde varmı$ bu deLi Kızda
eLLerine saglık..

**BonJuk** · #34 (**permalink**) 28-08-2007, 02:13

Daha çok degil...sadece ömür gitti ömrümden
Asil yorgunlugum degil bu...karanliginda kayboldum ben"

Adim adim eksiliyor sehir.Avare geziyor ruhum caddeleri. Hepsinin basi sen...sonu sen
Kösebaslarina takilikaliyor gözlerim,magrur bir siluetini görme hatrina.Sonra hayal gördügümü farkediyorum,anlatilmaz bir hüzün çöküyor içime.

Ellerim buz...dillerim sus...gözlerim yas...

Sokak lambalari titrek ve bir o kadar los.Ne caddeyi aydinlatmaya yetiyor sizan isik,ne de içimi isitiyor...Kaldirim taslarina yaziyorum seni.Hiç birini atlamadan,tek tek sayiyorum sonra..
Öyle çoksun ki;bi bilsen!!!

Pencerelerden merakli bakislar süzülüyor üzerime..Bu saatte diyorlar,ne gezintisi bu?
Gezinmiyorum ben...ariyorum
Bir iz göreyim de,pesinden gideyim diyorum.Anlamaz gözler üzerimde çivili..çaresiz devam ediyorum

Öyle zor degil ki anlamak
Baksan...yeter
Yüregime degse nefesin...diner

Her adim,bir sehir daha uzaklastirmis beni senden.Yol bilmez yüregim..iz bilmez.
Hem rüzgari var bu yolun daha,kar-buzu var,korkusu var..acisi-agrisi var bu sonun,hüznü var...
Ama cesaretim yok bir yalnizliga daha.Içimdeki boslukta dolanip duran ruhum,çikip varmak istiyor artik yanina..

"Geceler,bana seni anlatiyor
Geceler,bir atestir yaniyor
Geceler,bir hüzündür sariyor
Geceler,bir umudum yok mu..."

**BonJuk** · #35 (**permalink**) 31-08-2007, 18:31

Öyle İçimdesin Kii...

Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların. Küçük, ürkek, kesik dokunuşlarınla, belki de her zamankinden daha yanımdasın. Yani öylesine, o kadar bensin ki. Ah nasıl anlatsam. Boşuna bu çabalarım, doğru kelimeleri aramalarım. Ne kitaplar yazıyor, ne de sözlüklerde karşılığı var.

Yalnızca hissediyor insan, yaşıyor. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı. Kelimeler cılız.

Taşımıyor, anlatmıyor, tanımlamıyor bu duyguyu. Ben de. Çok başka bir şey. Sevginin ortasında, derin acılar hisseder mi insan? Aydınlık gülümsemelerin içine, hüznü yerleştirir mi durup dururken? Gözlerine buğu, diline sitem, yüreğine burukluk, çöreklenir kalır mı asırlarca?

Gelmeyeceğini bildiği mektup için, posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı? Dedim ya, başka bir şey bu. Ne kadar yalnızsam, o kadar seninleyim şu günlerde. Belki de en başta, tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar. Kimseler ulaşmasın diye, kimselerin bilmediği, bulamayacağı yollara götürdüm seni. En derinlerde tuttum. Bana sakladım. Derine, hep daha derine.

Seni yapayalnız, bir tek bana bıraktım. Paylaşamadım yanlış yaptım. Sana ulaşan yolları kaybettim diye bütün bu şaşkınlıklar. Kendimi oradan oraya vurmam. Sağımda, solumda, ne zaman dikildiğini bilmediğim duvarlara çarpmam, hiç görmediğim çukurlarla boğuşmam. Denizlerin, gürültüyle gelip vurduğu dehlizlerin, acılı duvarları gibiyim.

Duvarlarım yosunlu, duvarlarım kaygan, duvarlarımdan hiç tükenmeyen sular sızıyor. Tutunamıyorum. Renklerim, gün içinde değişiyor. Soluyorum, soğuyorum. Güneş ulaşmıyor içerilerime. Küfleniyorum, yaşlanıyorum. Yalnızlıklar peşimde. Dokunduğum her ıslak duvardan, pis kokulu bir yalnızlık bulaşıyor üstüme. Biliyorum, bütün bunlar, hep benim suçum.

Seni sakladığım yere ulaşamaz oldum. Yollar, gitgide uzadı ve karıştı. Ümidimi ısıtacak, parlatacak, kımıldatacak bir şeylere ihtiyacım var. Ah onun ne olduğunu biliyorum. Sonu sana geliyor her cümlenin. Her şeyin başında içinde ve sonundasın. Bu değişmiyor. Öyle içimdesin ki. Birden aklıma geldi, tuttum sana bir mektup yazdım dün.

Çok mutluydum. Gün içinde neler yaptığımı, nelere kızıp, nelerle mutlu olduğumu, tek tek anlattım. Mevsimlerin ve insanların nasıl karışık ve beklenmedik olduklarını yazdım.

"Yine zamansız yağmurlar" dedim, "Daha önce, hiç bu kadar zayıf değildi güneş ışınları" dedim, "Gerçekten buradaki şarkıları hiç öğrenmeyecek, bilmeyecek, söylemeyecek misin?" dedim. Çok uzun bir mektup oldu. Başından sonuna kadar okudum.

Neler yazmışım diye merakımdan.

Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım. Büyük harflerle, yalnızca adını. Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum. Mektup cebimde. Cebim yüreğime yakın. Yüreğim sende. Sen yüreğime yakın. Öyleyse mektup sende...

Can Dündar

**Ruhsar** · #36 (**permalink**) 06-09-2007, 18:55

Tanımadığımız dokunuslarda tanıdık izler arıyoruz...

Bölmüyor...

Acıtmıyor...

Kanatmıyor bizi hiç bir
şey...

Bir çocuk oluyor avuçlarımda
gece...

Bulut gibi...

Dokunsam yağacak...
Üflesem dağılacak...
Su gibi...

Parmaklarımı aralasam akıp
gidecek...

Farkedemedıgım, eksik bır parçamıydın
yap-bozumda, gelıp ansızın kendı boşluğunu kapatan?
yuregıne saglık canım hepsi cok guzel tek tek okuduklarım

~~faati~~ · #37 (**permalink**) 06-09-2007, 19:01

Paylaşımlarınız için teşekkürler.

**BonJuk** · #38 (**permalink**) 08-09-2007, 22:05

YARIM KALDI BU SEVDA

Gittiğin günden bu yana bilmem ne kadar zaman geçti. öyle içim acıyor ki...
sanki her seni düşündüğümde kalbime bir hançer saplanıyor.
sensizliğim o kadar büyük ki, hayatımın hiçbir anlamı kalmadı sanki...
varolan sadece hiçbir şeyle dolduramadığım büyük bir boşluk. tüm sesler ve renkler keskinliğini kaybetti, dünyayı buzlu bir camın arkasından izliyorum sanki.
göz yaşlarımı içime akıtıyorum ama burnumun direği devamlı sızlıyor...
günlük hayata devam etme zorunluluğu ise tenime iğne gibi batıyor.
oysa ben, senin göğsüne gömülmek istiyorum bir daha hiç kalkmamacasına; nefesimi senin dudaklarından almak istiyorum, beni hayata bağlayan zincirler senin kolların olsun istiyorum... sadece bir kez daha ve sonsuza dek...
ne oldu bana böyle bilmiyorum. oysa başında her şey bir oyun gibiydi benim için...
ama şimdi gerçeğin ta kendisi oldu bu sevda. hiç hazırlıksız vuruldum gözlerine...
belki de onlarda kendimden yansımalar gördüm, kim bilir?
sen gittikten sonra sanki renkler söndü, göremez oldum ayı ve yıldızları.
oysa onlardan yardım istemeye gitmiştim ta uzak diyarlara, tanrıların dağına...
gözlerimde bıraktığın boşlukta sisler oluştu, yolumu kaybettim...
ulaşamadım tanrılara, dualarım ellerimde kaldı...
rüzgarla göndermeye çalıştım onları sana... ama hiçbir cevap gelmedi...
hala dualarıma bir cevap beklerim senden, her gece yıldızların tanrılarla buluştuğu saate...
denizin köpüklerini topladım avuçlarıma. "umutsuzluğa kapılma" dedi su perileri...
ama onların hiç biri kızıl değildi... anlayamazlardı bu aşkın büyüklüğünü...
onlar aşkı sadece yunuslarla yaşarlardı... oysa ben aşkı seninle yaşadım.
sabah düşen kırağı gibi serindi her dokunuşun; ateş ve ipekten yapılmış gibiydi gözlerindeki "deli" gölgeler... "umutsuzluğa kapılma" diyor su perileri hala...
artık duymuyorum onları. rüyalara sığınıyorum artık geceleri...
oysa onlar da acımasız davranıyorlar bana, bir kez olsun yüzünü göstermiyorlar bana, aralarında anlaşmıs gibi... diyar diyar dolanıyorum rüyalarımda. biliyorum, sen orada bir yerlerde saklandın... geceyi iple çekiyorum ve her uykuya yatışımda içimde bir umut, belki bu sefer seni rüyalarımda bulurum diye... biliyor musun, rüyalarım çıkarttı seni bir gün karşıma... gizliden avcumun içine yazdılar rüya cinleri seni bir gece. uyandığımda; sıcak bir bahar sabahında; avcumun içine kazınmıştı senin sevdan... ve o gün, sen bu çizgileri okumak için çıkıp gelmiştin beklediğin yerden.
inanmamıştım bu kader çizgilerine önceleri... şimdiyse kaderi hafife almamın cezasını çekiyorum sanki. ancak rüya cinleri ve kader; çizgileri yarım bırakıp gitmişler...
baharın büyüsüne kapıldılar belki bir an, belki de boyaları bitti çizgileri bitiremeden...
belki de bendim erken uyanan bu sihirli uykudan, sabah seherine aldanıp. yarım kaldı çizgiler, yarım kaldı yaşananlar... yarım kaldı bu sevda.
tırnaklarımla çizgileri tamamlamaya çalışıyorum şimdi...
kanla, göz yaşımla yazmaya çalışıyorum bu sevdanın devamını...
devamını avuçlarıma değil, ruhuma kazımaya çalışıyorum, bir daha hiç silinmemecesine.
ruhum huzursuz, çünkü sen yoksun artık. gözlerim ufuklarda dolaşıyor,
yol cinleri ise kulaklarımda fısıldaşıyorlar... doğu ve batının cinleri,
kuzey ve güneyin cinleri... gitmem gerek bu diyarlardan; yaşamak için,
hayatta kalabilmek için gitmem gerek... açık yeşil renkli kelebeklerin
lacivert gökyüzünde uçtuğu, kanatlarından ise sessizliğin döküldüğü bir yer olmalı, azra bir yer... sessizce bekleyeceğim seni orada... yıldızlar dökülecek lacivert gökyüzünden, sen ufukta göründüğünde ve tüm efsunlar çözülecek bana tekrar dokunduğunda... ben seni hep orada bekleyeceğim... yıldızlar ebediyen sönene kadar...

**BonJuk** · #39 (**permalink**) 09-09-2007, 19:57

SEN YÜREĞİMDESİN

açmayan bir gülsün sen ruhumda
daha tomurcuksun gülüm canımda
seni sevmelere kıyamıyorum
askın damarlarımda yar kanımda

sanma ki bu bendeki kurşun yarası
beni vuran o ceylan gözlerin
aşkın içimde patlayan bir volkan
kor ateşler gibi yüreğimdesin

sen yüreğimdesin taa içerimde
sen ruhumun sonsuz derinliklerinde
yüreğimdesin en derinde
yalnız ben öleyim can alan kirpiklerinde...

**BonJuk** · #40 (**permalink**) 09-09-2007, 20:46

ÖLÜMSÜZ AŞK

Aylardır Sana anlatamadığım bir türlü dille getiremediğim,
Ve İçime sığdıramadığım bir sırrım var benim,
Ben derdimi kimselere diyemiyorum,
Sadece iki kişi biliyor,ben ve kalbim
Kalbim anlat diyor ama ben anlatamıyorum,
İçimde ki feryadı sana haykıramıyorum,
Şu iki kelimeyi kalbimden söküp çıkarabilsem,
Seni seviyorum seni seviyorum diyecekken,
Kilitlenir sanki dudaklarım,
Oysaki cesaretliydim,hiçbir şeyden korkmazdım,
Ama şimdi iki kelimeyi sana diyemeyecek kadar güçsüzüm
Sana bir diyebilseydim,hani kalbimle savaşmazdım
Korkuyorum ey sevgili hiçbir şeyden korkmadığım kadar
Kelimeler boğazımda tutsak olmuş,
Özgürlüğüne kavuşturamıyorum,
Anlatmak oysaki çok kolay,bana zor geliyor
Ey sevgili bir bilsen bana ne kadar acı veriyor
Bütün ümitlerim dertler deryasında boğulmuş
Aramızda aşılması zor engeller var öylesine zor
İçimde söküp atamadığım bir korku,
Bir tedirğin,bir telaş ve bir kuşku,
Ey sevgili anlayabilsen beni,
Beni ve çaresizliğimi.
Kalbimi kırıp parçalara bölmenden
Beni hor görmenden küçük düşürmenden,
Alay ederek gülüp geç menden
İncitilmekten korkuyorum
Hayat bana mutlu olma şansı vermedi ey sevgili
Hiç tanımadığım birinin göz yaşları bile içimi parçalar,
Kedilere ağladım,kuşların yasını tuttum,
Karşılıksız aşklara kar çiçeği misali sabırlı oldum
Bir rüzgarlık ömrü olan duman gibi dağlara savruldum
Kargalar sürüyle uçarken,kartallar misali yalnız kaldım,
Yinede yaşamak ne güzeldir be sevgili
Hele sevginin bedeli ödenmesi,
Severek sevilerek vazgeçilmez sancılarını duyarak aşkın
Bunlara rağmen yumuşamıyorsa taştan kalbin,
Allah’ın verdiği sevme hakkını,kalbime yasaklıyorsan zalimce
Anlarım ki benim gibi karşılıksız aşklara tutsak esirler çokmuş
Ne olur onların adına kes cezamı
Gel de bir hançer sapla derinden sineme
Kanadıkça kanasın içimde ki gizli sevda,
Gel ey sevgili istediğini yap seni seven kalbime
İstersen çıkar at kalbimi uçsuz bucaksız uçurumlara
İstersen kör zindanlarda zincirlere vur
İstersen ipte salla ibret olsun kadersiz insanlara
Yada duvardan duvara savur
İncinip kırılsın,parçalara bölünsün,
Her bir parçası kadersizlerin
Kalplerine birer kurşun olsun,
istersen ferman çıkar kalbime hapishanesi sürgün
Düşmez kalmaz bir Allah’tır düşersin elbet bir gün
Ey sevgili
Elinde çaresiz düştüğüm bu kalbi daha ne yapayım
Sonu gelmeyen aşklardan artık yorgunum
Anlatamadığıma mı yanayım,anlayamadığına mı yanayım Anlatmayınca,hem sen nerden bileceksin ki sana vurgunum
Aslında her karşılaşmada ben sana anlatıyordum bakışlarımla
Ama sen gözlerimdeki,hiçbir yere sığmayacak kadar büyük ve yüce sevgimi anlamayacak ve göremeyecek kadar kör olmuşsun
Zaten görebilseydin sevgimi,neler neler feda etmezdim ki uğruna,
Sen Leyla sın hep ulaşılmaz,ben ise mecnun olmuşum kimin umurunda

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Senin icin Sevdigim..	BuRcu	Paylaşmak İstedikleriniz	12	07-03-2008 15:32
Senin için..!	sweet_	Şiir Köşesi	14	27-02-2008 19:53
Senin için..	PaçoSS	Paylaşmak İstedikleriniz	0	16-10-2007 23:23
...::BIRTANEM - SENIN ICIN!!::...	Deli_Sibz	Şiir arşivi	444	23-01-2007 00:13
Senin icin agLamak..	Saripapatya	Paylaşmak İstedikleriniz	8	05-12-2006 23:16

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)