GÖZYAŞIMLA SEVDİM SENİ

**GiRL_Léé** · 06-06-2006, 14:50

Seni sevmek ne güzel...ıslak gözyaşlarım var ve artık korkularım var ürkek ceylanların misali..korkuyorum seni kaybetmekten..farklı şehirlerde nefes alan ama aynı sevgiye kosan iki yürek aynı bedende..

Bu zor zamanımda yanımda oldun..belki de gözbebeklerimden süzülen gözyaşlarını senin için akıttım..mutluluktan güzelim gözyaşlarım..seni seveceğim gözyaşlarımın ıslaklığında..ne edersin ne yaparsın aklımda olacaksın..gece kabuslarda uyandığım zaman seni arayacağım..uykularım tutmadığı zaman senin kollarını sarılacağım..Hayalinde yasamayı, dokunmadan sevmeyi, bilmeden nefes almayı ve mutluluklarda ağlamayı ve vuslatın hüzünlerinde beklemeyi öğrendim..her zaman seni bekleyeceğim..kalbimde sevgilerin ve avuçlarımda sana hasretinde biriktirdiğim ıslak gözyaşlarım...Artık seni severken dilim susuyor.Konuşan sadece kalbim..Kalbime bazen de gözyaşlarım eşlik ediyor.Sana olan sevdamı gözyaşlarımı süslüyorum:hasretine ise yarınlarda ansızın çıkıp gelecekmişsin gibi beklediğim umutlarımı ekliyorum...Sana gözyaşlarımı hediye ediyorum..Sana hüzünlerimdeki en güzel mutluluklarımı hediye ediyorum..Aç avuçlarını sevdamın ıslak taneleri düşsün.Kitli gönül kapılarını arala yaralı kalbime..Sana ve senin yüreğine sığınıyorum karanlığı emziren gecelerde..Güneşimi kaybettim senin gülüşlerinde ısınabilir miyim? Karnım aç senin mutluluklarınla kalbimi doyursam kızar mısın? Dudaklarımda ismin, kalbimde sevgin, gözlerimde ise hasretine dökülen sevgi daneleri..Yarın belki de uyanamayacağım yatağımdan..Sana yazdığım son yazıdır belki de:Belki bugün Azrail bana ölüm davetiyesine sunacak..Ve sakın unutma ismimi , cismimi unut ama ne olur gözyaşlarımda büyüttüğüm sevdamı unutma..Gidersem de kalbimi sana emanet ediyorum..Yarın belki de daha güzel olacak..Gözyaşlarımla ıslanan sevgim senin gülüşlerinle ısınacak.Güldüğünde ben senin tatlı tebessümlerindeki en güzel gülüş olacağım..Ağladığında ise toprağa hasret gözyaşın olacağım..Bil ki sabah o saclarını delicesine esen bir rüzgar olursa ; sakın korkma O benim ...Bu gece sana bir sevda kuşu yolluyorum..Seni sevdiğimi kulaklarına fısıldayacaklar...Gözyaşlarımı ise evindeki en güzel çiçeğin bulunduğu saksıya armağan edecekler..Seni seviyorum canım ...Nedensiz sevmelerimdeki en büyük sevdam..kalbim iki kişilik artık...Nefesim ise senin için...

**GiRL_Léé** · 06-06-2006, 16:33

SEVGİSİZ SEVGİLERR

Ne kadar kolaydır "Seni Seviyorum"u söyleyebilmek..

Ne kadar kolaydır karşımızdakinin gözlerinin ta derinliklerine bakarken bu
sözü fısıldayıvermek.

Ne kadar kolaydır karşımızdakini sevgimize inandırıvermek.

Ne kadar kolaydır birşeylerin tıkandığı yerde "bu olmadı, bende şansımı
başka sevgililerde denerim" diyebilmek.

Seni Seviyorum.................

Aramızda kaç kişi bu sözü söylerken inanarak söylüyor?

Aramızda kaç kişi sevgiyi en gerçek ve en yalın haliyle duyumsuyor
yüreğinde?

Aramızda kaç kişi sevgisinin üzerinde menfaat tohumlarının yeşermesine
izin vermeden sevmeyi becerebiliyor?

Aramızda kaç kişi sevgisi uğruna, almadan vermeyi erdem sayıyor?

Aramızda kaç kişi sevgisini tek bir kadına/erkeğe yoğunlaştırıp, "biri
giderse diğeriyle idare ederim" zafiyetine düşmeden besleyebiliyor?

Bizler sevmeyi yanlış öğrendik. Yanlış benimsedik.

Sevmek; sadece sevgiliyle yatakta geçirilen birkaç saat demek değildir.

Sevmek; sadece "işte yatak dışında da birlikteyiz" deyip, sağda solda
gezinmek demek değildir.

Sevmek; sadece sevgiliyi koluna takıp, çevreye caka satmak demek değildir.

Sevmek; sadece patlamış mısır yiyerek ya da elele tutuşarak film seyretmek
değildir.

Sevmek; otomatiğe bindirilmişçesine sadece hafta içi, sadece hafta sonu,
sadece belli saatlerde buluşmak değildir.

Sevmek; "seviyorsa beni bırakıp gitmez, giderse zaten sevmiyordur"
felsefesini savunarak sevgiyi kendi kaderine terketmek demek değildir.

Sevmek; "O bana nasıl davranırsa, ben de ona öyle davranırım" demek de
değildir.

Sevgide yalan olmaz, rutin olmaz, menfaat olmaz, ihanet olmaz.

Sevmek; bazen hiç sebepsiz, sırf sesini duymak için aramaktır.

Sevmek; gecenin bir yarısında uyanıp "Seni Çok Seviyorum" mesajı
yollayabilmektir.

Sevmek; hiç beklemediği bir anda, hiç birşey demeden sarılabilmek,
saçlarını okşayabilmektir.

Sevmek; zor anında yanında olduğunu hissettirebilmektir.

Sevmek; sıkıntılı zamanlarda sözle değil, özle destek olabilmektir.

Sevmek; kaybetmemek için kıyasıya mücadele edebilmektir.

Sevmek; "tekrar tekrar ne gereği var ki" diye düşünmeden defalarca " Seni
Seviyorum" diyebilmektir.

Sevmek; arabayı birden durdurup, köşedeki çiçekçiden bir çiçek alıp
verebilmektir.

Sevmek; hiç gereği yokken bile ona küçücükte olsa bir şey almak, onu
sevindirmek isteğidir.

Sevmek; alışkanlıklardan seve seve vazgeçebilmektir.

Sevmek; sevgisi uğruna her şeyi ayaklar altına alabilecek yüreği
taşıyabilmektir.

Sevmek; sevgisi uğruna her şeyi ayaklar altına alarak, size koşan
sevgiliye yüreğinizi açabilmektir.

Sevmek; koşullar ne olursa olsun, bir dilim ekmeği, bir meteliği
paylaşabilmektir.

Sevmek; merak etmek, merak edildiğini bilmek istemektir.

Sevmek; özlemek, özlendiğini duymak istemektir.

Sevmek; başkalarına bakmak, başka birilerini düşünmek, başkalarıyla da
gönül eğlendirmek düşüncesinin içinden gelmemesidir.

Böyle hissetmiyorsak, sevgimizi böyle yaşamıyorsak "seviyorum" demeyelim.

Dünyada her şey bu denli kirlenmişken, bırakalım sevdalarımız temiz
kalsın.

**!NC!PéR!S!** · 07-06-2006, 11:27

Oysa benim de ağıtlarım var geçmiş uzaklara... Bu şehrin elini açmış dilenci zavallılığında, sönmüş ateşleri, kurutulmuş suları, bitmiş havaları, kaybolmuş toprakları ile kaynatılmış bir gençliği eleyerek, duvarına mutlu gün fotoğrafları asmış biri olmak korkusu ile yazıyorum... Biliyorum kim ne derse desin konuşmayı öğrenmiştik biz, usul usul, sakin sakin konuşmayı... Kiminle, nasıl ve nerede sorusu dışında oldukça makul bir sayıda da küçük ayrıcalıklar olmasını istemiştik bir çok kere... Yeni çağlara uyarlanmış Cyrano de Bergerac masalları uydurmadık mı hiç? Şu gün oturduğum rüzgarlı kayanın üzerinde havaya şiirler saçan bir esrik olduğum geliyor aklıma... Ama düşün lütfen, sen olsaydın Marsyas’ın yerinde, almaz mıydın o kavalı yolda gördüğünde... Ben aldım... Hem de bile bile derimin yüzüleceğini... Biliyordum çünkü anlatmışlardı, biliyordum çünkü görmüştüm. Yalnızca bir hoşçakal demek gelmişti içimden, yeni bir merhabaya açmak istiyordum bedenimi. Rüzgar değişimin ilk habercisi... Umutların gökkuşağı... Serin bir banyo... Köpüksüz, sabunsuz, kurulanmasız. Kayalarla doldurulmuş denizlerin üstünde yürümenin tek ayrıcalığı var. Yalnızca denizde esen bir rüzgarı koklamak. Arınmak onunla eski günahlardan, sonra da savurmak dip balıklarının midelerine... Kimse yemeye yeltenmiyor bu balıkları... Kimse adlarını bile bilmiyor bu balıkların. Ben de bilmiyorum. Hadi kalk, ılık bir rüzgar al önce, sonra da koyu bir ateş... Değişimini giy üstüne, kayana çık ve kal orada. Yeni bir kaval aramadayım ben, yüzdürmem gerek eski derimi. Seni bırakıyorum ve bu sefer biliyorum ne gidişi bu... Kandırmaya çalışmayacağını biliyorum. Sonsuz bir özgürlüğe uçmak isteği ile yarışmayacağını biliyor gibisin. Kim böyle yaptı seni, ne içirdiler ruhunu satman için? Kim ne biçim bir haberci gönderdi sana? Hangi uğursuz kabus galip geldi düşlerine? Koşmayı hangi kötürüm kaza yasakladı ki, bir yatakta ölümü bekliyorsun? Söylemeyi istemiyorum sana bunları ama söyle bana, ne biçim bir kefen dokudular üstüne? Evet gidiyorum... Sana onları da anlatmak istiyorum geleceklere ve eski günlerimi tavaf eden büyümüşlere... Hadi uyan lütfen, gitmemi istemediğini söyle... Yeni sevmeye ayrılırken yollar, yeni dünyalara gir. Unut eskini, benliğini uyut. Senliğimi geri ver bana. Çokluk kendimi anlattım sana ya, beni olabildiğinden daha fazla tanıdığını düşünebilirsin. Oysa benim de ağıtlarım var geçmiş uzaklara... En çok da yalnız gecelere... Biliyor musun, yeni çağlara uyarlı sevmelerde yaşıyoruz artık ne yazık ki... Düşlerle boyalı duvarların arasında yaşıyorduk eskiden. Ve kimilerimiz hiç sıyrılmadı düş boyalı küplerin büyüsünden... Bir sabah uyandılar sonra. Sokaklara çıkılmaması gereker düdük sesleri dolaşıyordu. Çıkmadılar onlar da. Yeni düşler yoktu artık. Peşlerinde eski pişmanlıklarını ve yeni düşlerini sürüklüyorlardı. Kırılmış orduların neferlerine yakışırcasına başları önde omuzları düşmüş birer birer girdiler yeniden biçilecekleri hızarlara... Onlardan biri olmak istemeyenlerse... Onlar zaten kendilerini kaybetmemek için bulabildikleri en kalın zincirleri bellerine bağlamışlardı çoktan. Soylu asil hayallerime ihtiyacım var yeniden. Reklamların hangi kuşağına sıkıştım ki ben?.. Ara sıra korkuyorum kendimden. Belki de gidişlerimin tekmesi bunlar. Kendimden korkmam bu yüzden. Yeni hayatlar bulmaya gidiyorum. Her neyse sen bilmiyorsun bunları. Bunlar da benimle gidecek. Ve gelmek istersen de bilmeyeceksin. Benim düşlerime yetişmene imkan yok ki... Evet gidiyorum, terk ediyorum beni... Bu sefer biliyorum ne gidişi bu, söylemiştim söylüyorum... Saat henüz çok erken, sense gizlerinin farkında değilmiş gibi uyumadasın şehrin bir yerlerinde. Yeni dertler aramak gerek diyerek, son çekilişinden beri köşene sana ne de başkasına yakınamadım kendimi...

06-06-2006, 14:50	#1 (permalink)
GiRL_Léé !!-₣Θяцм_¢∂qΘИu-!! I'm RoNiN™ Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 17.537 İtibar Gücü: 101	GÖZYAŞIMLA SEVDİM SENİ Seni sevmek ne güzel...ıslak gözyaşlarım var ve artık korkularım var ürkek ceylanların misali..korkuyorum seni kaybetmekten..farklı şehirlerde nefes alan ama aynı sevgiye kosan iki yürek aynı bedende.. Bu zor zamanımda yanımda oldun..belki de gözbebeklerimden süzülen gözyaşlarını senin için akıttım..mutluluktan güzelim gözyaşlarım..seni seveceğim gözyaşlarımın ıslaklığında..ne edersin ne yaparsın aklımda olacaksın..gece kabuslarda uyandığım zaman seni arayacağım..uykularım tutmadığı zaman senin kollarını sarılacağım..Hayalinde yasamayı, dokunmadan sevmeyi, bilmeden nefes almayı ve mutluluklarda ağlamayı ve vuslatın hüzünlerinde beklemeyi öğrendim..her zaman seni bekleyeceğim..kalbimde sevgilerin ve avuçlarımda sana hasretinde biriktirdiğim ıslak gözyaşlarım...Artık seni severken dilim susuyor.Konuşan sadece kalbim..Kalbime bazen de gözyaşlarım eşlik ediyor.Sana olan sevdamı gözyaşlarımı süslüyorum:hasretine ise yarınlarda ansızın çıkıp gelecekmişsin gibi beklediğim umutlarımı ekliyorum...Sana gözyaşlarımı hediye ediyorum..Sana hüzünlerimdeki en güzel mutluluklarımı hediye ediyorum..Aç avuçlarını sevdamın ıslak taneleri düşsün.Kitli gönül kapılarını arala yaralı kalbime..Sana ve senin yüreğine sığınıyorum karanlığı emziren gecelerde..Güneşimi kaybettim senin gülüşlerinde ısınabilir miyim? Karnım aç senin mutluluklarınla kalbimi doyursam kızar mısın? Dudaklarımda ismin, kalbimde sevgin, gözlerimde ise hasretine dökülen sevgi daneleri..Yarın belki de uyanamayacağım yatağımdan..Sana yazdığım son yazıdır belki de:Belki bugün Azrail bana ölüm davetiyesine sunacak..Ve sakın unutma ismimi , cismimi unut ama ne olur gözyaşlarımda büyüttüğüm sevdamı unutma..Gidersem de kalbimi sana emanet ediyorum..Yarın belki de daha güzel olacak..Gözyaşlarımla ıslanan sevgim senin gülüşlerinle ısınacak.Güldüğünde ben senin tatlı tebessümlerindeki en güzel gülüş olacağım..Ağladığında ise toprağa hasret gözyaşın olacağım..Bil ki sabah o saclarını delicesine esen bir rüzgar olursa ; sakın korkma O benim ...Bu gece sana bir sevda kuşu yolluyorum..Seni sevdiğimi kulaklarına fısıldayacaklar...Gözyaşlarımı ise evindeki en güzel çiçeğin bulunduğu saksıya armağan edecekler..Seni seviyorum canım ...Nedensiz sevmelerimdeki en büyük sevdam..kalbim iki kişilik artık...Nefesim ise senin için...

06-06-2006, 16:33	#2 (permalink)
GiRL_Léé !!-₣Θяцм_¢∂qΘИu-!! I'm RoNiN™ Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 17.537 İtibar Gücü: 101	Ynt: GÖZYAŞIMLA SEVDİM SENİ SEVGİSİZ SEVGİLERR Ne kadar kolaydır "Seni Seviyorum"u söyleyebilmek.. Ne kadar kolaydır karşımızdakinin gözlerinin ta derinliklerine bakarken bu sözü fısıldayıvermek. Ne kadar kolaydır karşımızdakini sevgimize inandırıvermek. Ne kadar kolaydır birşeylerin tıkandığı yerde "bu olmadı, bende şansımı başka sevgililerde denerim" diyebilmek. Seni Seviyorum................. Aramızda kaç kişi bu sözü söylerken inanarak söylüyor? Aramızda kaç kişi sevgiyi en gerçek ve en yalın haliyle duyumsuyor yüreğinde? Aramızda kaç kişi sevgisinin üzerinde menfaat tohumlarının yeşermesine izin vermeden sevmeyi becerebiliyor? Aramızda kaç kişi sevgisi uğruna, almadan vermeyi erdem sayıyor? Aramızda kaç kişi sevgisini tek bir kadına/erkeğe yoğunlaştırıp, "biri giderse diğeriyle idare ederim" zafiyetine düşmeden besleyebiliyor? Bizler sevmeyi yanlış öğrendik. Yanlış benimsedik. Sevmek; sadece sevgiliyle yatakta geçirilen birkaç saat demek değildir. Sevmek; sadece "işte yatak dışında da birlikteyiz" deyip, sağda solda gezinmek demek değildir. Sevmek; sadece sevgiliyi koluna takıp, çevreye caka satmak demek değildir. Sevmek; sadece patlamış mısır yiyerek ya da elele tutuşarak film seyretmek değildir. Sevmek; otomatiğe bindirilmişçesine sadece hafta içi, sadece hafta sonu, sadece belli saatlerde buluşmak değildir. Sevmek; "seviyorsa beni bırakıp gitmez, giderse zaten sevmiyordur" felsefesini savunarak sevgiyi kendi kaderine terketmek demek değildir. Sevmek; "O bana nasıl davranırsa, ben de ona öyle davranırım" demek de değildir. Sevgide yalan olmaz, rutin olmaz, menfaat olmaz, ihanet olmaz. Sevmek; bazen hiç sebepsiz, sırf sesini duymak için aramaktır. Sevmek; gecenin bir yarısında uyanıp "Seni Çok Seviyorum" mesajı yollayabilmektir. Sevmek; hiç beklemediği bir anda, hiç birşey demeden sarılabilmek, saçlarını okşayabilmektir. Sevmek; zor anında yanında olduğunu hissettirebilmektir. Sevmek; sıkıntılı zamanlarda sözle değil, özle destek olabilmektir. Sevmek; kaybetmemek için kıyasıya mücadele edebilmektir. Sevmek; "tekrar tekrar ne gereği var ki" diye düşünmeden defalarca " Seni Seviyorum" diyebilmektir. Sevmek; arabayı birden durdurup, köşedeki çiçekçiden bir çiçek alıp verebilmektir. Sevmek; hiç gereği yokken bile ona küçücükte olsa bir şey almak, onu sevindirmek isteğidir. Sevmek; alışkanlıklardan seve seve vazgeçebilmektir. Sevmek; sevgisi uğruna her şeyi ayaklar altına alabilecek yüreği taşıyabilmektir. Sevmek; sevgisi uğruna her şeyi ayaklar altına alarak, size koşan sevgiliye yüreğinizi açabilmektir. Sevmek; koşullar ne olursa olsun, bir dilim ekmeği, bir meteliği paylaşabilmektir. Sevmek; merak etmek, merak edildiğini bilmek istemektir. Sevmek; özlemek, özlendiğini duymak istemektir. Sevmek; başkalarına bakmak, başka birilerini düşünmek, başkalarıyla da gönül eğlendirmek düşüncesinin içinden gelmemesidir. Böyle hissetmiyorsak, sevgimizi böyle yaşamıyorsak "seviyorum" demeyelim. Dünyada her şey bu denli kirlenmişken, bırakalım sevdalarımız temiz kalsın.

07-06-2006, 11:27	#3 (permalink)
!NC!PéR!S! Kendini aşan 2de1'ci bLackpearL Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29	Ynt: GÖZYAŞIMLA SEVDİM SENİ Oysa benim de ağıtlarım var geçmiş uzaklara... Bu şehrin elini açmış dilenci zavallılığında, sönmüş ateşleri, kurutulmuş suları, bitmiş havaları, kaybolmuş toprakları ile kaynatılmış bir gençliği eleyerek, duvarına mutlu gün fotoğrafları asmış biri olmak korkusu ile yazıyorum... Biliyorum kim ne derse desin konuşmayı öğrenmiştik biz, usul usul, sakin sakin konuşmayı... Kiminle, nasıl ve nerede sorusu dışında oldukça makul bir sayıda da küçük ayrıcalıklar olmasını istemiştik bir çok kere... Yeni çağlara uyarlanmış Cyrano de Bergerac masalları uydurmadık mı hiç? Şu gün oturduğum rüzgarlı kayanın üzerinde havaya şiirler saçan bir esrik olduğum geliyor aklıma... Ama düşün lütfen, sen olsaydın Marsyas’ın yerinde, almaz mıydın o kavalı yolda gördüğünde... Ben aldım... Hem de bile bile derimin yüzüleceğini... Biliyordum çünkü anlatmışlardı, biliyordum çünkü görmüştüm. Yalnızca bir hoşçakal demek gelmişti içimden, yeni bir merhabaya açmak istiyordum bedenimi. Rüzgar değişimin ilk habercisi... Umutların gökkuşağı... Serin bir banyo... Köpüksüz, sabunsuz, kurulanmasız. Kayalarla doldurulmuş denizlerin üstünde yürümenin tek ayrıcalığı var. Yalnızca denizde esen bir rüzgarı koklamak. Arınmak onunla eski günahlardan, sonra da savurmak dip balıklarının midelerine... Kimse yemeye yeltenmiyor bu balıkları... Kimse adlarını bile bilmiyor bu balıkların. Ben de bilmiyorum. Hadi kalk, ılık bir rüzgar al önce, sonra da koyu bir ateş... Değişimini giy üstüne, kayana çık ve kal orada. Yeni bir kaval aramadayım ben, yüzdürmem gerek eski derimi. Seni bırakıyorum ve bu sefer biliyorum ne gidişi bu... Kandırmaya çalışmayacağını biliyorum. Sonsuz bir özgürlüğe uçmak isteği ile yarışmayacağını biliyor gibisin. Kim böyle yaptı seni, ne içirdiler ruhunu satman için? Kim ne biçim bir haberci gönderdi sana? Hangi uğursuz kabus galip geldi düşlerine? Koşmayı hangi kötürüm kaza yasakladı ki, bir yatakta ölümü bekliyorsun? Söylemeyi istemiyorum sana bunları ama söyle bana, ne biçim bir kefen dokudular üstüne? Evet gidiyorum... Sana onları da anlatmak istiyorum geleceklere ve eski günlerimi tavaf eden büyümüşlere... Hadi uyan lütfen, gitmemi istemediğini söyle... Yeni sevmeye ayrılırken yollar, yeni dünyalara gir. Unut eskini, benliğini uyut. Senliğimi geri ver bana. Çokluk kendimi anlattım sana ya, beni olabildiğinden daha fazla tanıdığını düşünebilirsin. Oysa benim de ağıtlarım var geçmiş uzaklara... En çok da yalnız gecelere... Biliyor musun, yeni çağlara uyarlı sevmelerde yaşıyoruz artık ne yazık ki... Düşlerle boyalı duvarların arasında yaşıyorduk eskiden. Ve kimilerimiz hiç sıyrılmadı düş boyalı küplerin büyüsünden... Bir sabah uyandılar sonra. Sokaklara çıkılmaması gereker düdük sesleri dolaşıyordu. Çıkmadılar onlar da. Yeni düşler yoktu artık. Peşlerinde eski pişmanlıklarını ve yeni düşlerini sürüklüyorlardı. Kırılmış orduların neferlerine yakışırcasına başları önde omuzları düşmüş birer birer girdiler yeniden biçilecekleri hızarlara... Onlardan biri olmak istemeyenlerse... Onlar zaten kendilerini kaybetmemek için bulabildikleri en kalın zincirleri bellerine bağlamışlardı çoktan. Soylu asil hayallerime ihtiyacım var yeniden. Reklamların hangi kuşağına sıkıştım ki ben?.. Ara sıra korkuyorum kendimden. Belki de gidişlerimin tekmesi bunlar. Kendimden korkmam bu yüzden. Yeni hayatlar bulmaya gidiyorum. Her neyse sen bilmiyorsun bunları. Bunlar da benimle gidecek. Ve gelmek istersen de bilmeyeceksin. Benim düşlerime yetişmene imkan yok ki... Evet gidiyorum, terk ediyorum beni... Bu sefer biliyorum ne gidişi bu, söylemiştim söylüyorum... Saat henüz çok erken, sense gizlerinin farkında değilmiş gibi uyumadasın şehrin bir yerlerinde. Yeni dertler aramak gerek diyerek, son çekilişinden beri köşene sana ne de başkasına yakınamadım kendimi...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Tek Bİr Şeyİ Unutma Senİ Sevdİm Ben	kalem20	Şiir Köşesi	6	31-10-2007 18:06
Ben Senİn Benİ Sevme İhtİmalİnİ Sevdİm	kalem20	Şiir Köşesi	15	30-10-2007 18:18
Sevdİm Senİ	PaçoSS	Şiir Köşesi	2	05-07-2007 18:22
YaŞadikÇa Senİ Sever,senİ SevdİkÇe YaŞarim...	rap!n k!z!	Paylaşmak İstedikleriniz	2	17-06-2006 20:26
KayBedeCeğim KadAr SEvdİm.....	ßeckham_38	Paylaşmak İstedikleriniz	5	16-05-2006 12:07

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)