Diğer Yarımızı Arıyoruz...


Yine milyonlarca yıl önce
daha insanoğulu dünyaya gönderilmeden
önce erkek ve kadın ruhu aynı beden içinde yaşarlarmış.
Birbirleriyle mükemmel biçimde uyumlu bu çiftler
sevgi, aşk, mutluluk, gibi ihtiyaçlarını aynı beden içinde karşılarlarmış.
Tanrılar insanoğlunun bu uyumuna ve mutluluğuna hayran kalmışlar.
Fakat zamanla erkek ve kadın bu yaşamdan,
bu monotonluktan sıkılmışlar ve bigün
Tanrıların huzuruna çıkıp
'Bizler artık bu şekilde yaşamaktan sıkıldık,
monoton ve heyecansız bir hayatımız var' diye şikayette bulunmuşlar.

Tanrılar bu şikayet üzerine toplanıp bir karar almışlar
kadın ve erkeği var oldukları bedenden ayırmışlar.

Bir çoğunu birbirlerinden çok uzağa fırlatmışlar.
Kimini güneye, kimini kuzeye, kimini doğuya, kimini batıya,
bazılarınıda birbirlerinin çok yakınlarına yollamışlar.
Birbirlerinden ayrılan bu insanlara eşlerini arayıp bulmaları söylenmiş.
Bu günümüzde hala böyledir.
Kimse tek başına yaratılmamış.
Herkesin bir eşi var.
Fakat önemli olan o kişiyi, doğru insanı bulabilmekte.
Bu başaranlar var.
Etrafımızda 70-80 yaşına gelmiş ve hala el ele dolaşan,
birbirlerine ilk günkü gibi aşık tatlı yaşlı çiftler görmüyormuyuz..?
Bu insanlar birbirini bulabilmiş insanlar.
Fakat diğer yanda yıkılan aileler, mutsuz olan hayatlar var.
Aradığımız kişi, geçmişte aynı bedende yaşadığımız kişi
belki bize çok uzak, belkide yanıbaşımızda
ama biz onu görmemekte ısrar ediyoruz.
Kimbilir belki o kişiyi bulacağız.
Sadece bakmak yetmiyor, görmek önemli.

Muhteşem diye nitelendirdiğimiz
Gülü bulmak uğruna
ayağımızın altında ezdiğimiz papatya
kimbilir
belkide aradığımızdır......!