Penceremden bakıyorum. Ürkek bir kuş sürüsü, bir buluta saklanıyor. O bulut sarsıyor gökyüzünü. Bir küçük bulut bile göğü sarsabiliyor. Biz aşkı sarsabiliyor muyuz? Kalbim aşkı semâ belledi. Kanatlanıp bir kızıl bulutunun koynuna sokulmaktan yana. Kalbini kapama! Sırrını almak istiyorum! Alacağım da...

Kalbinde ağlayan susuzluğu biliyorum. Bir uçurum gibi kendine çekiyor beni. Başım dönüyor. Biliyorum aslında en karanlık yerine bile düşsem, bir yıldız gibi parlayacağımı. Biliyorum kalbin kalbimin aşinâsı.

Gözlerin, yabancı bir sahil gibi. Ben ne çok dalgayım, durmadan kendini sana vuran. Sana geldiğimde keder uzaklaşıyor. Umudun geniş salonlarında raks ediyorum. Kulağımın arkasındaki gül durmadan kendini yakıyor. Ben mavi yanıyorum ezgilerle dönerek. Türkümü senin dudaklarına da yerleştirmek istiyorum. Seni türkümle durdurup kalbini tutabilirim. Günlerce bana gelmeni sağlayabilirim. Çok gelip az gitmeni, yalnız gelip benle gitmeni sağlayabilirim.

Yaşadığım bana yetecektir bilirim. Bilirim ki aşk, bir çiçek kadar sadedir ve bir kahkaha kadar gizlenebilir....