son vedam sevdığıme

~~firtina_cocuk~~ · 23-02-2007, 15:50

Son Vedam Sevdiğime =(

Güzel bir film tadındaydı yaşadıklarımız. Ve bu film üç bölümden oluşuyordu.
Birinci ve ikinci bölümün ardından üçüncü yani son bölümü oynuyoruz
birlikte. Başrol oyuncuları ise sen ve ben.
Defalarca bulup kaybettim seni. Ve artık yorgunum. Seninle bu oyunu daha
fazla sürdüremeyeceğim. Her yaşadığımız anda ben bu anı yaşadım demek
istemiyorum. Çünkü hep aynı şeyleri yaşatıyorsun bana. Önce geliyorsun
hiçbir şey olmamış gibi hayatımın tam ortasında duruyor sonra yine hiçbir
şey olmamış gibi kenara çekiliyorsun. Olan yine bana oluyor. Tam unutmuşken
yada alışmışken yalnızlığına, küllenirken yüreğimde sevdam birden kor haline
geliyor. Ve inan bu acı terk edişinden daha çok acıtıyor canımı.
Hayatımda üç kez aşkla karşılaştım. Birincisi çocukluktu, ikincisi gençlik,
üçüncüsü ve son olanı ise sendin. Neydi beni sana bu denli bağlayan
bilmiyorum. Yokluğunda hayatıma girmek isteyen, hayatım, geleceğim olmak
isteyen insanlar çıktı. Hiç birisine karşı bir şeyler hissetmedim. Çünkü tüm
ruhumla seni seviyordum. Çünkü damarlarımda kan yerine sen dolaşıyordun.
Yokluğunda neler yaşamış neler umut etmiştim. Umudumu hiç kaybetmeden
bekledim seni, olurda bir gün dönersin diye. Ama senin dönüşlerin hep
hayatın bana sunduğu oyunmuş. Ve ben artık bu oyundan çekiliyorum.
Sen fırtınalı günler yaşarken beni sığınılacak bir liman olarak gördün.
Fırtına dinene kadar sığınıp sonra yine yoluna devam edecektin. Ve öyle de
oldu. Neden bilmiyorum senin hakkında ne düşünürsem hep haklı çıkıyorum.
Keşke haklı çıkmasam diyorum ama sen beni hiç yanıltmıyorsun. Kurulmuş bir
zamanımız var bizim. O süreyi aşınca tüm sihir bozuluyor ve her şey eski
halini almaya başlıyor. Sen bir tarafa ben bir tarafa.
Bir gün yine kendini yalnız ve mutsuz hissedersen ve kendi kendine neden ben
diye sorma. Çünkü Allah hiç kimseye hak etmediği acıları yaşatmaz. Dilerim
ki o duyguları hissetmezsin. O duygular ki insanı yaşamdan koparan,
soğutan, soyutlayan. Zamanla alışılıyor elbet herşeye. Ben farklı bir insan
olduğum için ve her türlü acıyı yaşadığım için çok uzun sürüyor unutmam. Ama
alışıyorum.

**Gecem** · 23-02-2007, 15:52

Zaman azaldı sevgilim, engel olamadan hızla geçti günler. Seninle dolu geçen günlerin ardından, beni şimdi bilmediğim bir hayat bekliyor. Senden kısa zaman sonra, bende buralardan gideceğim. Bende senin gibi doğduğum kente göç edeceğim. Bu sahil kasabasını, rüzgârı, Moonlight’ı, kırmızıyı, Dere sokağı, Bitez yokuşunu ayak izlerimizden mahrum bırakıp senin gibi bende buralardan gideceğim. Seni özleyeceğim kadar buraları da özleyeceğim.

Bu gitmeler hep bizi yormuştu. Bu sefer biraz daha az hissedeceğim acı yorgunluğu; çünkü bende senin gittiğin gibi gideceğim, ama ben yine kendimi kandırıyorum. Adı emir gelen adam, benim bu sefer canım daha da çok acıyor. Hem de daha yolculuklar başlamadan…

Kahve kokan dilimizde, kahve koyuluğunda muhabbetlerimiz oldu. Seni bana, beni sana soran herkese hep ‘su gibi’ dedik, senle geçen zamanda su gibi oldu hep… El değmedi ve bozulmadı suyun dengesi hiçbir zaman. Güzel olan hep bu oldu benim için. Gözlerinde hep gördüğüm o hayran bakışların beni okyanusa sürükledi. Acaba kaybolur muyum o okyanusta sevgilim? İçimde ki rüzgârın şiddetini ayarlayabilir miyim? Bilmiyorum. Sonrasını bilmek istemediğim bir hayatı seçtim kendime, ardıma bakmadan gitmek istiyorum. Bu korkutuyor beni, ama inatçılığım sayesinde kendime güveniyorum. Sensiz nasıl daha önceki zamanlarda yalnız kaldıysam, yine kalabilirim diye düşünüyorum; ama doğduğum kentin büyüklüğü…

Oraya gidince o sahildeki alış-veriş merkezine gideceğim. Bir filtre kahve yanında tiramisu sipariş vereceğim. Her Konak’a gidişimde o ilk şarabımızı içtiğimiz binaya gözlerimi dikeceğim. Terlerinin döküldüğü yollarda kokunu belki arayacağım… Hastalandığın zaman içemediğin çorbadan içeceğim, aynı lokantada… Yani aklımın bir yerinde senle geçen yolların anısına takılacağım.
Sende her sabah Kız Kulesi’ni görüp beni düşüneceksin biliyorum. Ah İstanbul diyeceğiz, içten bir özlemle… Haydarpaşa’ yı hiç unutmayacağım, yolumuzu kesen o küçük, sefil kız çocuğunu da… Tüm gece pencereden izlediğim İstanbul’u da unutmayacağım. Kocaeli maceramızı, hiç olmadık bir şey için, sırf damarın tuttu diye, beni Umuttepe’ye kadar sürükleyişini. Bilmediğimiz bir kentte, verilen tüm adreslerin yanlış oluşunu, dakikalarca yollarda oradan oraya gidip, ayaklarımın ağrısını da unutmayacağım. Bu kadar yol gitsekte, o en çok bizi yoran ve bitmek bilmeyen Muğla yollarını bile özleyeceğim.

Ben seni ve seninle olan her şeyi çok özleyeceğim. Birkaç haftadır sana çok soğuk davranıyorum. Her buluşmaya engel olacak bahaneler buluyorum; çünkü daha fazla olmasını istemiyorum. Seninle geçen her an, o kadar keyifli ve o kadar özel ki, bunlar bana yetiyor. Daha birikmesin giderayak daha çok sana bakıp içimden ağlarken, yüzüne gülmek istemiyorum. Sana yürekten yalan söyleyemiyorum, bu nedenle bahaneler sunuyorum. Seni seviyorum.

Bunu okuduğunda belki diğer yazılarım gibi beğenmeyeceksin, bende yazılarımı beğenmem; ama bu senin için. Sen en son bana, senin için artık yazmadığımı söylemiştin. Bunu senin için yazdım.

Sana teşekkür ediyorum aziz dostum; çünkü sen sevdiğin kadının hep arkasında durdun. Zaman zaman kızdın, ama hep elinden tuttun. Sen onu bırakmadın ve yılmadın. Sen ona unuttuğu bir şeyi hatırlattın: içindeki çocuğa iyi bak ve onu büyütme! Evet, azizim, ufaklığa iyi bakacağım.
Unutmayacağım…

**zuzu** · 23-02-2007, 18:19

uzun paylaşımın için tşk ederim

**SuPeRiSi** · 23-02-2007, 18:33

çok güzeldi ya elıne saglık

~~Argion~~ · 23-02-2007, 19:48

süperdi elerine sağlik arkadaslar

~~firtina_cocuk~~ · 23-02-2007, 21:04

sızlerde sağolun arkadaslar gozlerınıze sağlıkkk

**DiLrUbA** · 23-02-2007, 22:41

Keşke haklı çıkmasam diyorum ama sen beni hiç yanıltmıyorsun. Kurulmuş bir
zamanımız var bizim. O süreyi aşınca tüm sihir bozuluyor ve her şey eski
halini almaya başlıyor. Sen bir tarafa ben bir tarafa.
Bir gün yine kendini yalnız ve mutsuz hissedersen ve kendi kendine neden ben
diye sorma. Çünkü Allah hiç kimseye hak etmediği acıları yaşatmaz. Dilerim
ki o duyguları hissetmezsin. O duygular ki insanı yaşamdan koparan,
soğutan, soyutlayan. Zamanla alışılıyor elbet herşeye. Ben farklı bir insan
olduğum için ve her türlü acıyı yaşadığım için çok uzun sürüyor unutmam. Ama
alışıyorum.firtina kopmusun bizide koparttin yani merci

~~firtina_cocuk~~ · 24-02-2007, 12:14

Alıntı:

DiLrUbA isimli üyeden alıntı

Keşke haklı çıkmasam diyorum ama sen beni hiç yanıltmıyorsun. Kurulmuş bir
zamanımız var bizim. O süreyi aşınca tüm sihir bozuluyor ve her şey eski
halini almaya başlıyor. Sen bir tarafa ben bir tarafa.
Bir gün yine kendini yalnız ve mutsuz hissedersen ve kendi kendine neden ben
diye sorma. Çünkü Allah hiç kimseye hak etmediği acıları yaşatmaz. Dilerim
ki o duyguları hissetmezsin. O duygular ki insanı yaşamdan koparan,
soğutan, soyutlayan. Zamanla alışılıyor elbet herşeye. Ben farklı bir insan
olduğum için ve her türlü acıyı yaşadığım için çok uzun sürüyor unutmam. Ama
alışıyorum.firtina kopmusun bizide koparttin yani merci

23-02-2007, 15:50	#1 (permalink)
~~firtina_cocuk~~ Banned Kayıt: 25.01.2007 Yaş: 23 Mesajlar: 2.636 İtibar Gücü: 0	son vedam sevdığıme Son Vedam Sevdiğime =( Güzel bir film tadındaydı yaşadıklarımız. Ve bu film üç bölümden oluşuyordu. Birinci ve ikinci bölümün ardından üçüncü yani son bölümü oynuyoruz birlikte. Başrol oyuncuları ise sen ve ben. Defalarca bulup kaybettim seni. Ve artık yorgunum. Seninle bu oyunu daha fazla sürdüremeyeceğim. Her yaşadığımız anda ben bu anı yaşadım demek istemiyorum. Çünkü hep aynı şeyleri yaşatıyorsun bana. Önce geliyorsun hiçbir şey olmamış gibi hayatımın tam ortasında duruyor sonra yine hiçbir şey olmamış gibi kenara çekiliyorsun. Olan yine bana oluyor. Tam unutmuşken yada alışmışken yalnızlığına, küllenirken yüreğimde sevdam birden kor haline geliyor. Ve inan bu acı terk edişinden daha çok acıtıyor canımı. Hayatımda üç kez aşkla karşılaştım. Birincisi çocukluktu, ikincisi gençlik, üçüncüsü ve son olanı ise sendin. Neydi beni sana bu denli bağlayan bilmiyorum. Yokluğunda hayatıma girmek isteyen, hayatım, geleceğim olmak isteyen insanlar çıktı. Hiç birisine karşı bir şeyler hissetmedim. Çünkü tüm ruhumla seni seviyordum. Çünkü damarlarımda kan yerine sen dolaşıyordun. Yokluğunda neler yaşamış neler umut etmiştim. Umudumu hiç kaybetmeden bekledim seni, olurda bir gün dönersin diye. Ama senin dönüşlerin hep hayatın bana sunduğu oyunmuş. Ve ben artık bu oyundan çekiliyorum. Sen fırtınalı günler yaşarken beni sığınılacak bir liman olarak gördün. Fırtına dinene kadar sığınıp sonra yine yoluna devam edecektin. Ve öyle de oldu. Neden bilmiyorum senin hakkında ne düşünürsem hep haklı çıkıyorum. Keşke haklı çıkmasam diyorum ama sen beni hiç yanıltmıyorsun. Kurulmuş bir zamanımız var bizim. O süreyi aşınca tüm sihir bozuluyor ve her şey eski halini almaya başlıyor. Sen bir tarafa ben bir tarafa. Bir gün yine kendini yalnız ve mutsuz hissedersen ve kendi kendine neden ben diye sorma. Çünkü Allah hiç kimseye hak etmediği acıları yaşatmaz. Dilerim ki o duyguları hissetmezsin. O duygular ki insanı yaşamdan koparan, soğutan, soyutlayan. Zamanla alışılıyor elbet herşeye. Ben farklı bir insan olduğum için ve her türlü acıyı yaşadığım için çok uzun sürüyor unutmam. Ama alışıyorum.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

23-02-2007, 15:52	#2 (permalink)
Gecem ηιﻮђt קяเภ¢єรร "G£c£_£$iNTİ$i " Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 22 Mesajlar: 10.314 İtibar Gücü: 67	Zaman azaldı sevgilim, engel olamadan hızla geçti günler. Seninle dolu geçen günlerin ardından, beni şimdi bilmediğim bir hayat bekliyor. Senden kısa zaman sonra, bende buralardan gideceğim. Bende senin gibi doğduğum kente göç edeceğim. Bu sahil kasabasını, rüzgârı, Moonlight’ı, kırmızıyı, Dere sokağı, Bitez yokuşunu ayak izlerimizden mahrum bırakıp senin gibi bende buralardan gideceğim. Seni özleyeceğim kadar buraları da özleyeceğim. Bu gitmeler hep bizi yormuştu. Bu sefer biraz daha az hissedeceğim acı yorgunluğu; çünkü bende senin gittiğin gibi gideceğim, ama ben yine kendimi kandırıyorum. Adı emir gelen adam, benim bu sefer canım daha da çok acıyor. Hem de daha yolculuklar başlamadan… Kahve kokan dilimizde, kahve koyuluğunda muhabbetlerimiz oldu. Seni bana, beni sana soran herkese hep ‘su gibi’ dedik, senle geçen zamanda su gibi oldu hep… El değmedi ve bozulmadı suyun dengesi hiçbir zaman. Güzel olan hep bu oldu benim için. Gözlerinde hep gördüğüm o hayran bakışların beni okyanusa sürükledi. Acaba kaybolur muyum o okyanusta sevgilim? İçimde ki rüzgârın şiddetini ayarlayabilir miyim? Bilmiyorum. Sonrasını bilmek istemediğim bir hayatı seçtim kendime, ardıma bakmadan gitmek istiyorum. Bu korkutuyor beni, ama inatçılığım sayesinde kendime güveniyorum. Sensiz nasıl daha önceki zamanlarda yalnız kaldıysam, yine kalabilirim diye düşünüyorum; ama doğduğum kentin büyüklüğü… Oraya gidince o sahildeki alış-veriş merkezine gideceğim. Bir filtre kahve yanında tiramisu sipariş vereceğim. Her Konak’a gidişimde o ilk şarabımızı içtiğimiz binaya gözlerimi dikeceğim. Terlerinin döküldüğü yollarda kokunu belki arayacağım… Hastalandığın zaman içemediğin çorbadan içeceğim, aynı lokantada… Yani aklımın bir yerinde senle geçen yolların anısına takılacağım. Sende her sabah Kız Kulesi’ni görüp beni düşüneceksin biliyorum. Ah İstanbul diyeceğiz, içten bir özlemle… Haydarpaşa’ yı hiç unutmayacağım, yolumuzu kesen o küçük, sefil kız çocuğunu da… Tüm gece pencereden izlediğim İstanbul’u da unutmayacağım. Kocaeli maceramızı, hiç olmadık bir şey için, sırf damarın tuttu diye, beni Umuttepe’ye kadar sürükleyişini. Bilmediğimiz bir kentte, verilen tüm adreslerin yanlış oluşunu, dakikalarca yollarda oradan oraya gidip, ayaklarımın ağrısını da unutmayacağım. Bu kadar yol gitsekte, o en çok bizi yoran ve bitmek bilmeyen Muğla yollarını bile özleyeceğim. Ben seni ve seninle olan her şeyi çok özleyeceğim. Birkaç haftadır sana çok soğuk davranıyorum. Her buluşmaya engel olacak bahaneler buluyorum; çünkü daha fazla olmasını istemiyorum. Seninle geçen her an, o kadar keyifli ve o kadar özel ki, bunlar bana yetiyor. Daha birikmesin giderayak daha çok sana bakıp içimden ağlarken, yüzüne gülmek istemiyorum. Sana yürekten yalan söyleyemiyorum, bu nedenle bahaneler sunuyorum. Seni seviyorum. Bunu okuduğunda belki diğer yazılarım gibi beğenmeyeceksin, bende yazılarımı beğenmem; ama bu senin için. Sen en son bana, senin için artık yazmadığımı söylemiştin. Bunu senin için yazdım. Sana teşekkür ediyorum aziz dostum; çünkü sen sevdiğin kadının hep arkasında durdun. Zaman zaman kızdın, ama hep elinden tuttun. Sen onu bırakmadın ve yılmadın. Sen ona unuttuğu bir şeyi hatırlattın: içindeki çocuğa iyi bak ve onu büyütme! Evet, azizim, ufaklığa iyi bakacağım. Unutmayacağım…

23-02-2007, 18:19	#3 (permalink)
zuzu DєSєяt_яoSє # ^a£e£uyia # asq'm Kayıt: 22.04.2006 Mesajlar: 10.863 İtibar Gücü: 51	uzun paylaşımın için tşk ederim

23-02-2007, 18:33	#4 (permalink)
SuPeRiSi Kendini aşan 2de1'ci '_bÜyÜk iNsaN_' Kayıt: 20.12.2006 Mesajlar: 3.751 İtibar Gücü: 47	çok güzeldi ya elıne saglık

23-02-2007, 19:48	#5 (permalink)
~~Argion~~ Banned Kayıt: 17.06.2006 Yaş: 25 Mesajlar: 2.059 İtibar Gücü: 0	süperdi elerine sağlik arkadaslar

23-02-2007, 21:04	#6 (permalink)
~~firtina_cocuk~~ Banned Kayıt: 25.01.2007 Yaş: 23 Mesajlar: 2.636 İtibar Gücü: 0	sızlerde sağolun arkadaslar gozlerınıze sağlıkkk

23-02-2007, 22:41	#7 (permalink)
DiLrUbA Kendini aşan 2de1'ci ../TURKEI:D/.. Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 12.995 İtibar Gücü: 98	Keşke haklı çıkmasam diyorum ama sen beni hiç yanıltmıyorsun. Kurulmuş bir zamanımız var bizim. O süreyi aşınca tüm sihir bozuluyor ve her şey eski halini almaya başlıyor. Sen bir tarafa ben bir tarafa. Bir gün yine kendini yalnız ve mutsuz hissedersen ve kendi kendine neden ben diye sorma. Çünkü Allah hiç kimseye hak etmediği acıları yaşatmaz. Dilerim ki o duyguları hissetmezsin. O duygular ki insanı yaşamdan koparan, soğutan, soyutlayan. Zamanla alışılıyor elbet herşeye. Ben farklı bir insan olduğum için ve her türlü acıyı yaşadığım için çok uzun sürüyor unutmam. Ama alışıyorum.firtina kopmusun bizide koparttin yani merci

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)