GÖzlerİmde Sadece Sen Varsin... - Sayfa 2

**Gecem** · 22-02-2007, 09:09

angelina üzülme tatlım yaa

saol yorumun için

**sweet_** · 25-02-2007, 00:39

ne hesaplar vardı yüreğimizde ne de yarınlarımız. bugünü hiç bitmeyecekmiş gibi yaşardık. her anı beynimize kazır, her an ayrılacakmış gibi korkardık. "kim gidecek önce kim bırakacak diğerini geride" diye soraradık kendi kendimize. aramızda imzalanmamış, dile getirilmemiş bir anlaşma vardı. hiç kimse ayrılıktan bahsetmeyecekti, sadece günü geldiğinde "hoşçakal" deyip gidecekti.

günleri sayılı hastalar gibiydik. hani onlar son günlerinde hayata daha sıkı sarılırlar ya, hani öleceklerini bilirler ama hiç ölmeyecekmiş gibi davranırlar ya, öyleydik işte. belki de bu yüzden aşkı hakkını vere vere yaşıyorduk. deli gibi seviyorduk birbirimizi ve aşka dair ne varsa paylaşıyorduk. içimizde kaybetme korkusu vardı elbette ama sanki sonsuza kadar birlikte kalacakmışız gibi davranıyorduk.

birlikteyken dünyayı unutuyor, bizden başkası yokmuş gibi istediğimiz herşeyi yapıyorduk. zamandan zaman çalıyorduk işte. biteceğini bile bile.. sonra bir gün o gün geldi. gitmliydin, söyledin. anlaşmamıza uygun bir şekilde "hoşçakal" dedin. gerçekle yüzleşmenin bu kadar kahredici olduğunu ilk kez ozaman farkettim. nasıl bir acıydı bu tanrım, nasıl bir yok olmuşluk duygusuydu.

oysa ben bilmiyor muydum bir gün biteceğini? bilmiyor muydum günü geldiğinde ikimizden birinin gideceğini. daha baştan belli değilmiydi sonumuzun olmadığı? şimdi niye bu acı? en kötüsü de hala umutla bekliyorum seni. döneceğini ve belki de yarım kalmış bu aşkı tamamlayabiliceğimizi düşünüyorum. hayır, olmayacak biliyorum ama düşünmekten kendimi alamıyorum. demek ben.. böylesine aşık olmuşum sana. demek o sayılı günler, yüreğimde yeri dolmayacak bir aşkı miras bırakmış bana.

ne olacak şimdi ne yağacağım? nasıl yaşayacağım sensiz? biliyorum kimseyi koyamayacağım yerine. kimse sen olmayacak. ben yüreğimdeki o kocaman o derin yarayla yaşayıp gideceğim işte. zamanı durdurabilme gücüm olsaydı keşke. ne garip.. keşke diyecek duruma gelmişim. bundan böyle seni özlemekle geçireceğim günlerimi. "biz farklıydık" diyeceğim, bitmemiş gibi, gitmemişsin gibi davranacağım. seni içimde yaşatacağım. ve biliyorum sevgilim, çok ağlayacağım...

**Gecem** · 25-02-2007, 16:24

İlk önce kalbiniz duracak o ayrılma kararını verdiğiniz andan itibaren yaşamak istemeyeceksiniz. Fakat onu düşündüğünüz için istemeyerekte olsa vazgeçeksiniz. Daha sonra onunla ilgili düşler görüp rüyada onun adını sayıklayarak kan ter içinde uyanacaksınız. Sonra onunla gittiğiniz yerlere gidip gökyüzü yağmurları gibi ağlayacaksınız. Ve daha sonra her hafta sonu buluştuğunuz yere gidip belki gelir ümidi ile bekleyeceksiniz.

Ve gelmeyeceğini bile bile ordan ayrılmak istemeyeceksiniz. Sonra yolda yürüken sanki yanınızda o varmış gibi yoldaki insanlar size bakarken ona bakıyormuşlar gibi hissedeceksiniz. Ama öyle olmadığını anlayınca da halinize isyan edeceksiniz. Sonra evde onu düşünürken (ki hiç aklınızdan gitmeyecek) bir kulağınız telefonda bir gözünüz de ekranda olacak hani belki arar ümidi ile zerre pişmanlık duymadan bekleyeceksiniz. Her telefon çalışında afizeyi onun adını söyleyerek açıp o olmayınca pişmanlık dolu bır ses tonu ile kapatacaksınız. Ve her akşam onun adından oluşan binlerce şiir yazıp şarkı söyleyeceksiniz. Ve sonra onu her gece ay'a anlatıp barışmanız için dua edeceksiniz. Çok daha sonra onunla beraber dinlediğiniz parçayı nerde duyarsanız duyun o anda herşeyi erteleyişleriniz olacak. Ama herşeyi erteleyeceksiniz. Her şarkınız çaldığında onu düşünmeden edemeyip size geri gelmesi için saatlerce yalvaracaksınız. Ve sonra siz siz olmaktan çıkıp hiç bir şey olamayacaksınız.

Onsuz hiç bir işe yaramadığınızın farkına varacaksınız. Daha sonra benliğinizi kaybedeceksiniz yürümeye başlayacaksınız ayaklarınız nereye götürürse götürsün hiç bir şey umrunuzda olmayacak. Size tuhaf tuhaf bakan insanlara sizde bakacaksınız. Ve sonunda ÖLÜMÜ isteyeceksiniz ama ONSUZ olmadığını anlayacaksınız......

İşte böyle.....

Bunlara rağmen ayrılma kararınızdan vazgeçmediyseniz katlanın bunca acıya katlanabilirseniz tabiii...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
YaLnIzIm ÇüNkÜ sEn VaRsIn...	_dAiSy_	Şiir Köşesi	11	03-05-2008 12:39
VarsIn oLmasIn..	One	Fotoğrafçılık ve Resimler	5	17-10-2007 13:56
Iyiki varsin bir tanem!!!!!	DiLrUbA	Şiir Köşesi	5	27-09-2007 16:31
İİ Kİ Varsin Besa...doĞum GÜnÜn Kutlu Olsun Almİram.....	MüpTeLa	Tebrikler / Kutlamalar / Taziyeler	39	31-07-2007 17:58
bu forumu sadece ama sadece kadınlar yönetseydi	vendetta	Mizah & Eğlence	16	11-05-2007 16:56

22-02-2007, 09:09	#11 (permalink)
Gecem ηιﻮђt קяเภ¢єรร "G£c£_£$iNTİ$i " Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 22 Mesajlar: 10.314 İtibar Gücü: 67	angelina üzülme tatlım yaa saol yorumun için

25-02-2007, 00:39	#12 (permalink)
sweet_ мαн_ι яαнşαη ★.HayaL MahsuLü.★ Kayıt: 25.06.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 7.898 İtibar Gücü: 74	ne hesaplar vardı yüreğimizde ne de yarınlarımız. bugünü hiç bitmeyecekmiş gibi yaşardık. her anı beynimize kazır, her an ayrılacakmış gibi korkardık. "kim gidecek önce kim bırakacak diğerini geride" diye soraradık kendi kendimize. aramızda imzalanmamış, dile getirilmemiş bir anlaşma vardı. hiç kimse ayrılıktan bahsetmeyecekti, sadece günü geldiğinde "hoşçakal" deyip gidecekti. günleri sayılı hastalar gibiydik. hani onlar son günlerinde hayata daha sıkı sarılırlar ya, hani öleceklerini bilirler ama hiç ölmeyecekmiş gibi davranırlar ya, öyleydik işte. belki de bu yüzden aşkı hakkını vere vere yaşıyorduk. deli gibi seviyorduk birbirimizi ve aşka dair ne varsa paylaşıyorduk. içimizde kaybetme korkusu vardı elbette ama sanki sonsuza kadar birlikte kalacakmışız gibi davranıyorduk. birlikteyken dünyayı unutuyor, bizden başkası yokmuş gibi istediğimiz herşeyi yapıyorduk. zamandan zaman çalıyorduk işte. biteceğini bile bile.. sonra bir gün o gün geldi. gitmliydin, söyledin. anlaşmamıza uygun bir şekilde "hoşçakal" dedin. gerçekle yüzleşmenin bu kadar kahredici olduğunu ilk kez ozaman farkettim. nasıl bir acıydı bu tanrım, nasıl bir yok olmuşluk duygusuydu. oysa ben bilmiyor muydum bir gün biteceğini? bilmiyor muydum günü geldiğinde ikimizden birinin gideceğini. daha baştan belli değilmiydi sonumuzun olmadığı? şimdi niye bu acı? en kötüsü de hala umutla bekliyorum seni. döneceğini ve belki de yarım kalmış bu aşkı tamamlayabiliceğimizi düşünüyorum. hayır, olmayacak biliyorum ama düşünmekten kendimi alamıyorum. demek ben.. böylesine aşık olmuşum sana. demek o sayılı günler, yüreğimde yeri dolmayacak bir aşkı miras bırakmış bana. ne olacak şimdi ne yağacağım? nasıl yaşayacağım sensiz? biliyorum kimseyi koyamayacağım yerine. kimse sen olmayacak. ben yüreğimdeki o kocaman o derin yarayla yaşayıp gideceğim işte. zamanı durdurabilme gücüm olsaydı keşke. ne garip.. keşke diyecek duruma gelmişim. bundan böyle seni özlemekle geçireceğim günlerimi. "biz farklıydık" diyeceğim, bitmemiş gibi, gitmemişsin gibi davranacağım. seni içimde yaşatacağım. ve biliyorum sevgilim, çok ağlayacağım...

25-02-2007, 16:24	#13 (permalink)
Gecem ηιﻮђt קяเภ¢єรร "G£c£_£$iNTİ$i " Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 22 Mesajlar: 10.314 İtibar Gücü: 67	İlk önce kalbiniz duracak o ayrılma kararını verdiğiniz andan itibaren yaşamak istemeyeceksiniz. Fakat onu düşündüğünüz için istemeyerekte olsa vazgeçeksiniz. Daha sonra onunla ilgili düşler görüp rüyada onun adını sayıklayarak kan ter içinde uyanacaksınız. Sonra onunla gittiğiniz yerlere gidip gökyüzü yağmurları gibi ağlayacaksınız. Ve daha sonra her hafta sonu buluştuğunuz yere gidip belki gelir ümidi ile bekleyeceksiniz. Ve gelmeyeceğini bile bile ordan ayrılmak istemeyeceksiniz. Sonra yolda yürüken sanki yanınızda o varmış gibi yoldaki insanlar size bakarken ona bakıyormuşlar gibi hissedeceksiniz. Ama öyle olmadığını anlayınca da halinize isyan edeceksiniz. Sonra evde onu düşünürken (ki hiç aklınızdan gitmeyecek) bir kulağınız telefonda bir gözünüz de ekranda olacak hani belki arar ümidi ile zerre pişmanlık duymadan bekleyeceksiniz. Her telefon çalışında afizeyi onun adını söyleyerek açıp o olmayınca pişmanlık dolu bır ses tonu ile kapatacaksınız. Ve her akşam onun adından oluşan binlerce şiir yazıp şarkı söyleyeceksiniz. Ve sonra onu her gece ay'a anlatıp barışmanız için dua edeceksiniz. Çok daha sonra onunla beraber dinlediğiniz parçayı nerde duyarsanız duyun o anda herşeyi erteleyişleriniz olacak. Ama herşeyi erteleyeceksiniz. Her şarkınız çaldığında onu düşünmeden edemeyip size geri gelmesi için saatlerce yalvaracaksınız. Ve sonra siz siz olmaktan çıkıp hiç bir şey olamayacaksınız. Onsuz hiç bir işe yaramadığınızın farkına varacaksınız. Daha sonra benliğinizi kaybedeceksiniz yürümeye başlayacaksınız ayaklarınız nereye götürürse götürsün hiç bir şey umrunuzda olmayacak. Size tuhaf tuhaf bakan insanlara sizde bakacaksınız. Ve sonunda ÖLÜMÜ isteyeceksiniz ama ONSUZ olmadığını anlayacaksınız...... İşte böyle..... Bunlara rağmen ayrılma kararınızdan vazgeçmediyseniz katlanın bunca acıya katlanabilirseniz tabiii...

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)