2de1

**Gecem** · #1 (**permalink**) 19-02-2007, 01:33

Kalbim büyüdü artık aşkının karşısında... Kalbime dar gelen aşk, sevincime bol gelen hüzün, nasıl ulaştırır beni vuslatsız yollardan sana? Kasıp kavuran sevdaydı içimde kopmayan kasırgalar... Bütün yolları sana çıkartan çıkmaz sokaklardan geldim yokluğunun yangın yeri yüreğime...

Kalbim büyüdü artık... Aşkın küçük kalıyor kalbimin karşısında.

Hüzün rengi kelimelerle dolduruyorum hayatın boşluklarını...

Hicran koyusu günlerle kovaladım zamanı... Saatler simsiyah ırmaktan geçiriyor yelkovanını, akrebi beynimi kemiriyor. Şubat soğukluğundaki soba yani ısınışlarım, ağustos sıcaklığındaki mavi suların serinliği var küflenmeye yüz tutmuş beynimde. Kelepçeli sakinliğim var benim... Kelepçeli düşlerim, kelepçeli düşüşlerim var!

Ben ne sevdasıyla tanınan Mecnun, ne hakka kendini adamış Yunus, nede acılarıyla şöhret bulmuş KAHRAMAN´ım... Süpermen´de değilim, kurtaramam dünyayı devrik cümlelerimle... Yüreğimi giydim üstüme, açtım kalbimin kapısını cümlelere... Mecnun gibi aşık, Yunus gibi yalınayak, Kahraman gibi yalınkalem gidişim var cümlelerin üstüne... Bundandır yalınlığı harflerimin, bundandır anlaşılmazlığı öznelerimin...

Ama sevda yitirilmiş cümledir şairin lugatinda... Peşine düşer harflerin, izini sürer kaybedişin, kelimeleri yenik düşer hayata, sessizce dökerler gözyaşlarını beyaz sayfalara... Sevda kayıp cümledir şairin lugatında... Uçurumların kenar mahallelerinde konar geceye, zilzallerle sarsılır ruhu... Onu bulmak için yazar bir ömür boyu... Oysa, SEVDA siyah cümledir gece karanlığında, bulunmaz kalem oynatmakla... Hiçbir sevda bulunmaz el yordamıyla...

Kahırdan kararan yüzüm, esmer bir bakış yapıyor gözlerimi kimi zaman... Kendi bakışlarında kendini kaybeden aynalara bırakıyorum yüzümü... Yüzsüz gezmek korkaklığımdan değil, kendimi taşıyamamaktan! Sabırla bekliyorum, kendi yangınında yanan, kendi denizinde boğulan bir "ben" in karşısına çıkıp korkusuzca; "buradayım, işte buradayım" demeyi... Acıdan yas tutmuş ömrüme yeni devrim yaratmayı... Tahammülsüz ayak durmuyor isteklerimin üstünde!! İçim geçiyor içimden, içim düşüyor içime... Kaza süsü verilen yaşantımda intiharlardan geçiyor ömrüm... Hasretler bırakıyorum mavi okyanusuna kalbimin, kasım kaybedişleriyle ıslatıyorum gözlerimi... Beynime geçirilen prangalar, ruhumun dizginleri şimdilerde! Dilime mühürlenen bitimsiz suskunluklarımda kayboluyorum... Artık susuyorum bir sürü kelimeye... Çünkü sevgili; gidişinin gözlerinden öperken dudaklarım kaldı yokluğunda... Günahlarım kaldı sırtında... Veballerim kaldı boynunda... Bu yüzden yokluğunu oruç gibi dilimde tutuşum ve bu yüzden kelimelerin dilsizliğinde, dilsizce susuşum...Gerçekleşmeyen düşlerim, sonu gelmeyen düşüşlerim var bu kentin kaldırımlarında... Her imkansızım sen oldun, her engelim hasretin oldu...

Oysa ne çok istemiştim bir kerede mutluluktan dolmasını gözlerimin, bir kerede sevinçten dönmesini başımın, yüreğime çelme takmasini sevdanın, düşürmesini beni bu kentin yorgun kaldırımlarına... Ama olmadı... Mutluluk hep Keloğlan´ın padişahın kızıyla evlenmesinde kaldı... Geçemedi bir türlü bir varmıştan öteye...
Artık zamansızlık vuruyor kapılarımı... Saatler durdu, zaman seni tam sen geçerken.. Akrebi beni, yelkovanı seni öldürdü... Tamda sen beni alıp gitmişken benden!!

Kendimi sende kaybettim, yoluma çıkan her "ben" bu kadar "sen" olmuşken...
Sen yoksun artık sevgili...

Sen yokluğa giden yol´sun artık...

Bense suskunum... Çünkü sendin benim en büyük cümlem... Aşk´tı sırtımdaki ağır heybem... Acıyla dolmuştu kara kaplı sırdaş güncem... Yoksulduk sevdadan, yoksunduk mutluluktan... Sevdadan yoksulluğumuzdu mutluluktan yoksunluğumuz...

Sen yoksun artık sevgili! Dudaklarım sensiz kaldı, yani kelimesiz...
Ben sende kendimi bulmuştum sevgili, sen yoksun artık...Sen vuslata varmayan çıkmaz yolsun artık...
Aranmayan bir kayıptın mutluluk kumsallarında...
Bir varmış bin yokmuştun tüm sevda masallarında...
Bense kaybettim kendimi aşkta... (ölümsüzdür)

Önüm düş, arkam aşk, sağım acı, solum sevda... Bulsaydım kendimi, sobelicektim bu defa!!

**sweet_** · #2 (**permalink**) 19-02-2007, 01:40

Yüreğine sağLık bitanesiii

**Gecem** · #3 (**permalink**) 19-02-2007, 01:42

yorumun için saol canımcımm

**^^DELİKIZ^^** · #4 (**permalink**) 19-02-2007, 01:57

Kendimi sende kaybettim, yoluma çıkan her "ben" bu kadar "sen" olmuşken...
Sen yoksun artık sevgili...

ellerine saglık gecem

**Gecem** · #5 (**permalink**) 19-02-2007, 02:10

saol deli kızım

**M'LANCOLY** · #6 (**permalink**) 19-02-2007, 02:28

Herkesin biraz faili olduğu meçhul bir cinayetti yüreğim... Olay yeri incelemesi için gelen dedektifler, parmak izlerinin kime ait olduğunu anlayamamıştı...

O kadar çoktu ki cinayetimin failleri... O kadar çoktu ki üzerime yağan kurşunlar... O kadar kan akmıştı ki canımdan… O kadar çoktu ki canımdan can alanlar !!!

Üstlenen olmamıştı cinayetimi... Sahip çıkan da… Hiçbir masal kahramanı o yüreğe sahip değildi… Cesedimi teşhis etmek için morga çağırılanlar, tanımadıklarını söylediler o soğuk yüzlü kadın cesedini…

Timsah gözyaşları bile dökemeden ardımdan, arkalarını dönüp gitmişlerdi koşarak… Yüzleşmeye cesaretleri var mıydı ki… Ne benimle, ne de kendileriyle… Muhasebe yapacak vicdanları da yoktu onların… Kendilerince, verilecek hesapları da…

Ben ise…

Gözleri açık soğuk cesedimle ve buz kesmiş yüreğimle manşetlerdeydim artık...

Herkesin biraz faili olduğu meçhul bir cinayet olarak!!![/b]

**Gecem** · #7 (**permalink**) 19-02-2007, 02:31

teşekkürler paylasım için by his...

**Gecem** · #8 (**permalink**) 19-02-2007, 11:38

Aylar olmuştu birbirimizden ayrılalı.Bu gece gözlerin geldi önce aklıma.En gizli, en örtülü yerin...Hep cömert, cefakar,hep nemli,hep arzulu teninden bile gizli.Haklıydım bir başıma evimde.Haklı olduğum kadar yalnızdım da.Onca zaman sonra nasıl isyan ettimse hayatıma, öyle isyan ettim hep nemli, hep arzulu ve cömert olan teninden bile gizli ve örtük olan o gözlerine.Neydi gözlerinin arkasındaki gerçek? Neyeydi susuzluğun? En çok nerde olmayı özlüyordun? Ne desem açılırdı gözlerinde ki örtü? Sonra,çok sonra duydum.Birisi vardı hayatında.Bu ayrılık boyunca kimi görsem bunu söylüyordu bana .Bilirsin, insanlar acıtmayı, kanatmayı severler.Korur gibi, acır gibi, okşar gibi incitirler.Öç alır gibi severler.Farkında değilmiş gibi yaralamak isterler.İşte o an, sensiz kaldığım günler boyunca aslında ne kadar acı çektiğimi anlar anlamaz, aradım seni.Çünkü insan kendi çektiği acıya saygı duymuyorsa hayata da saygı duymuyordur.Kendi çektiği acıya saygı duymuyorsa, kurtuluş sandığı insanlar ve mekanlar onun en büyük tutsaklığıdır.
İyilik peşinde koşan bir kötü olduğumu ve hayatın bütün kurallarını unutarak aradım seni.Birlikte olduğun adam çıktı telefona.Düşleri solduran, insanın kendisini kandırmasına bir an dahi izin vermeyen hayatın kuralları gibi çıktı.Hiç hazır değildim buna.Çünkü yıllardır iyilik peşinde koşan bir kötü olmak zayıflatmıştı ruhumu.Kapattım telefonu.Hemen o an...Sesini duyar duymaz...Ve başladım kendimi seyretmeye .Merak ediyordum kendimi.Şimdi ne yapacaktım ben ?Merak ediyordum,ne kadar sahteydim, ne kadar kendimdim?En önemlisi seni ne kadar içten, ne kadar sahici sevmiştim?
Deli cesaretimi bilerek ve isteyerek içimden kuruyorum!Kapınıza geliyorum.Ve sanki buna çok hakkım varmış gibi, seni herkesten çok sevmişim gibi, kaldığınız apartmanın bütün zillerine sahte olduğunu kendimden bile gizleyemediğim çocuksu bir başkaldırıyla basıyorum.Kabus dolu bir rüyadan uyanmak istercesine adını bağırıyorum yukarıya.Ve aynı anda ikiniz pencereye çıkıyorsunuz.
Sen ona yalvarıyorsun içeri girmesi için.Geliyorum bekle diyorsun ve içeri giriyorsun.Koşarak iniyorsun merdivenlerden.En gizli, en örtülü yerine bakıyorum, gözlerine...Hüzünle, umutsuzlukla koyulaşmış gözlerine...
Bir özürle kurtulmayacak kadar büyük bir suçluyum.Gövdeni ruhundan ayıran benim yanlış sevgimdi çünkü.Sana, beni affet, bile diyemiyordum.Karanlıktaki o bakışın yetiyor yanlış sevgim aydınlatmaya.İlk kez bu denli utanıyorum varlığımdan ve koşmaya başlıyorum evime doğru.İçeri giremiyorum.Dışarıdan,ışığı yanan balkonuma bakıyorum.Ve en çok kendi cesedimi arıyorum balkonumun

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Sevda Yitirilmiş Bir Cümledir...Şair Lugatında	king lord	Paylaşmak İstedikleriniz	22	23-04-2008 21:54
Bir Şairin Mahrem Duası	Hayâ	Paylaşmak İstedikleriniz	7	06-10-2007 02:29
Yitirilmiş ne varsa ..	sweet_	Paylaşmak İstedikleriniz	10	05-09-2007 01:07
Seni SeviyOrum Ağır CümLedir	BurcuUu_	Paylaşmak İstedikleriniz	9	23-08-2007 15:18

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)