| | Uzaklara daliyor gözlerim. Bulutlar gri..
Bir rüzgar esiyor ve üsümeye basliyorum.
Saçlarim yüzümü kapatiyor, elimle açmaya çalisiyorum..
Ama duruyorum sonra..
Belki de rüzgarin elleriyle dokunuyorsun saçlarima...
Kapatip aslimi tüm gerçeklere, suretime açiyorum ruhumu..
Sessizligi dinliyorum, içinden sesini duyacakmisim gibi.
Sanki birseyler fisildayacaksin bana, daha önce hiç duymadigim, hiç bilmedigim bir sey..
Ellerimle topragi avuçluyorum, onunla karisiyorum hayata, sen oluyorum, sendeki ben oluyorum biraz da..
Tüm dünyayi susturup, konusmak istiyorum seninle, fikrimde bile olsa yeter bana..
Artik seninle ilgili en küçük bir düs, en küçük bir ani, en küçük bir ses, ufacik bir düsünce bile avutabiliyor beni.
Tanimlayamadim..
Varliginda içimdeki heyecan, yoklugunda yüregimdeki korku muydu ask?
Yarim kalmislari tamamlayamamanin verdigi huzursuzluk muydu yoksa?
Belki de sendin ask bende, ben bunu hiç farketmedim.
Ögrendim..
Yokluguna alismayi, sensizlikte bir basima savasmayi..
Bunlari hiç bilemem, bilsem de ögrenemem, ögrensem de yasayamam diyordum oysa..
Neleri ögretiyormus bu hayat insana..
Unutmadim..
Seni unutmak aklimdan bile geçmedi, düsünmedim bunu hiç.
Öyle çoktun ki, hiç bir yere sigdiramadim seni.
Ne aklima ne de yüregime..
Sözler bitti..
Böyle bitmemeliydi oysa, çok cümlesi vardi kurulacak bu hikayenin, senli, benli "biz" li öznelerle..
Daha o kadar söylenmemis, ertelenmis, yasanmamis varken, yazmamaliydi hayat sonunu böyle..
Sustum..
Aglamiyorum artik..
Saymadigim kaç zamandir gözlerimden bir damla bile gözyasi akmiyor.
Ne sana dair ne de hayata, içimde bir yerlerde gizliyorum onlari da, seni gizledigim gibi.
Sizliyorum..
Zaman sariyor elbet kanayan yaralari, gittikçe acisi azaliyor, ama geçmiyor bir türlü.
Ince ince sizliyor sakli bir yerlerde, dokunuldugunda tekrar basliyor acimaya.
Bir perde açiliyor önümde, geçmis zamanlara dair..
Gözlerimi kapatiyorum.. Sendeki ben oluyorum..
Ilk bakisin canlaniyor gözlerimin önünde, gülümseyisin..
Sonra gidiyorsun, ardindan bakiyorum öylece durup ben de..
Durdurmak için bu gidisi, sarilmak istiyorum ellerine, yapamiyorum..
Kapaniyor perde...
Suretimi kapatip aslima dönüyorum yine..
Simdilik;
Hosçakal..
Asklarin en güzeli,
Kavusur elim sana günün birinde,
Sariliverir beline,
Dokunur tenim sana yeniden..
Hangi gün tasinir dönerim,
Bilinmez..
Bos kalacak yüregim,
Söz verdim sana,
Ölene kadar...
Ben seni sana emanet ettim sonsuz sevdam..
Yüregimin senli olan yanini alip, ayak izlerimi birakip ardimda, yürüyorum sonu sana çikan yollarimda... | |