NeDen Oldugunu Hala Bilmiyorum...

**Gecem** · 05-02-2007, 23:53

Hiç hesaba katmadığım bir anda çıkmıştı o karşıma. Üstüme gelen onca dostumu, arkadaşımı bir kenara atıp sürüklenmiştim arkasından. Aslında kimseyi kırmak değildi amacım. Sadece kendi doğrularımı yaşamak istiyordum. İçimden dualar ederek onların söyledikleri doğru çıkmasın diye… En sonunda arkadaşlarım da vazgeçtiler zaten bana bir şeyler anlatmaktan.
Ve ben bilmediğim bir yerlere sürüklenip gidiyordum bu aşkla. Neden diye sordum defalarca kendime. Neden o? Neydi beni bu kadar ona çeken? Neydi beni ona âşık eden diye… Ama her cevabım ona daha da yaklaştırıyordu beni.
Dedim ya hiç hesaba katmadığım bir anda çıkmıştı karşıma. Kimseler olmasın artık hayatımda derken. Kırılıp kendi ayaklarım üstünde durmaya, yeniden birey olmaya çalışırken çıkıvermişti. Aslında olmayacaktı kimse hayatımda. Kararlıydım. Ama o nasıl başardıysa girivermişti hayatıma.
Mutsuzdum. Çok yıpranmıştım. Aşktan korkmuştum. Ve âşık olmak istemiyordum. Kimseye güvenim kalmamıştı. Ona nasıl güvenecektim ki. Hem o tipik erkek normlarına da uymuyordu. Ya da benim rastladıklarımla pek ilgisi yoktu onun. Bir yanım güvenemezken, bir yanım birilerine şans vermek zorundasın diyordu bana. Eğer birine bir şans vereceksem neden ona vermeyecektim ki bu şansı? Evet, ona bu şansı verdim. Hayatıma girmesine izin verdim. Bu da yetmezmiş gibi kalbime ona âşık olması için bile izin verdim.
O mu? Keşke bilebilseydim duygularını. Belki de bu güvensizliklerimden, korkularımdan dolayı onun duyguları hep sahte geldi bana. Sanki bir şeyler eksikti. Varlığı da yokluğu da belli değildi sanki. Aslında yokluğu belliydi ama varlığı çok nadir gelip buluyordu beni. Ona ihtiyacım olan zamanlarda yoktu hiç. Sabah güzel bir mesajıyla uyanamadım hiç. Bir kerecik olsun bir demet çiçekle gelmedi yanıma. Sanki o benden uzakta daha iyiydi. Sanki beni özlemiyor gibiydi. Korkularım yerini buluyordu sanki. İşte bir erkek daha hayatıma girivermişti ve zaten altüst olan kalbimi bir kere daha kırmaya hazırlanıyordu.
Ben isterdim ki gözleri gözlerime tutkuyla baksın. Ben isterdim ki beni özlediğini içimde çaresiz fırtınalar kopmadan hissettirsin. İsterdim ki gerçekten sevebilsin. Bunların cevabını hala bilemesem de birinden emin olamamak o kadar acı veriyor ki insana.
Kendime söz vermiştim artık umursamayacağım kimseyi diye. Bana değer verildiği kadar değer vereceğim demiştim. Neden ben bu kadar hassasım, neden dürüstçe sevdiğim birine kalbimi ölçüsüzce verdiğim halde karşımdakiler bu kadar cesur, bu kadar dürüst olamıyor. Neden aşk hep bana ceza veriyor. Üstelik ben ne olursa olsun aşkıma sahip çıktığım halde! Neden sevgisini hissedemiyorum hayatımdaki insanın?
Şimdi yine yok. Varlığı mutluluk, yokluğu kocaman bir boşluk. İşte ben şimdi o boşlukta kayboldum yine. Nerde kiminle ne yapıyor haberim yok. O hiçbir zaman benim ona davrandığım kadar şeffaf ve dürüst davranmayacak bana. Ben bunu hak edecek ne yaptım hayata? İstemez miyim sevdiğim bir telefon edip “Aşkım seni özlüyorum” desin? İstemez miyim ben sormadan gün içinde neler yaptı söylesin.. Amacım hesap sormak değil. Sadece paylaşmak. Hesap sormak güvensizlik çünkü ben bunu çok önce öğrendim. Ben sadece isteyerek, içinden gelerek, ben sormadan ama kendini bunun için zorunlu hissetmeden anlatmasını istiyordum. Aşk sorumluluktur. Aşk özveridir. Aşk paylaşmaktır. Aşk sevdiğinin yanında kendini güvende hissetmektir. Aşk onu bir başkasıyla paylaşmayacağını bilmek, hissetmektir. Aşk yanında olamasan bile onun senden başkasını düşünmeyeceğini bilmektir. Ve aşk onun yanında değilken de yanında o varmış gibi davranabilmektir. Onu taşıyabilmektir adım attığın her yerde. Ama önemli olan bunları her iki tarafın da birbirine hissettirmesidir.
Şimdi yalnız hissediyorum kendimi bu boşlukta, onun yokluğunda. Vazgeçmekle savaşmak, gitmekle kalmak arasında gidip geliyor yüreğim. Keşke değse aşkıma. Keşke sevebilse benim gibi içten ve yürekli. Bunu bir anlasam, ona bir inansam hayatım boyunca savaşırım onun için, aşkım için. Oysa şimdi kafamda milyonlarca soru işareti ile boğuşuyorum ben. Tek isteğim gelip kurtarması beni bunlardan.

**ahSenTi** · 05-02-2007, 23:58

Aşk sorumluluktur. Aşk özveridir. Aşk paylaşmaktır. Aşk sevdiğinin yanında kendini güvende hissetmektir. Aşk onu bir başkasıyla paylaşmayacağını bilmek, hissetmektir...

AŞK GÖNLÜ FEDADIR .. Ellerine sağlık canım..

**M'LANCOLY** · 05-02-2007, 23:59

Umudun donuk gözlerinde
Zehir zıkkım bir sancı
Şimdi hasret yüreğim
Çiçekler soluğun!
Mektupların ak mevsiminde
Hasret senin için
Ötem parmaklık
Berim parmaklık
Hücrem daracık
Yastığım/Yorganım
İki büklüm kıvrıldığım beton
Sigaramın dumanında hayal
....................................
Bütün kapılar kapalı
Gün yüzüme
Yalnızlığın deminde sana açık
Silik hüzmeler sevincinde...
Hasret senin için
Sarmaşıklar büyüttüm penceremde
Ötelere her bakışta
Sonrası gurbet olmuş gözlerin
Çıkışa kalsın kucaklaşmamız deyişinde
Hasret senin için.....

Alıntı:

etkileyiciydi Gecem,tşkler

**f.kulalı** · 06-02-2007, 00:00

Alıntı:

GüL-İZaR isimli üyeden alıntı

AŞK GÖNLÜ FEDADIR ..

Paylaşım için teşekkürler.Aşk'ı ben tarif etmeye kalksam zaman yetmez galiba

**_dAiSy_** · 06-02-2007, 00:03

Alıntı:

Aşk sorumluluktur. Aşk özveridir. Aşk paylaşmaktır. Aşk sevdiğinin yanında kendini güvende hissetmektir. Aşk onu bir başkasıyla paylaşmayacağını bilmek, hissetmektir. Aşk yanında olamasan bile onun senden başkasını düşünmeyeceğini bilmektir. Ve aşk onun yanında değilken de yanında o varmış gibi davranabilmektir. Onu taşıyabilmektir adım attığın her yerde. Ama önemli olan bunları her iki tarafın da birbirine hissettirmesidir.

canım benimm bu kısmı çok beendimm yüreğine sağlık bitanem

**Gecem** · 06-02-2007, 00:05

gülizar tşkler...
f.fukalı tşk..
nisam tşk..

by his.. paylasımın harika... teşekkürler..

**yorukhasan** · 06-02-2007, 00:05

ellerine sağlık çok güzel

**Gecem** · 06-02-2007, 00:06

Anlamıyorum seni sevgili hem de hiiiç anlamıyorum. Madem ki hala o var, niye çıktın karşıma? Aklında, baktığın her yerde ve en önemlisi yüreğinde o, o’nun hayali...

‘Seviyorum’ diyorsun, ‘Unuttum, zaten sevmedim onu’ diyorsun ama biliyorum ki yalan söylüyorsun. Belki de kendine bile itiraf edemiyorsun, ‘unuttum’ sanıyorsun ama yanılıyorsun sevgili UNUTMADIN, UNUTAMADIN ve belki de UNUTAMAYACAKSIN...

Bırak sevgili ona inat için seveceksen, ‘Bak artık başkasını seviyorum’ demek için seveceksen sevme istemem beni. Ben OYUNCAK DEĞİLİM SEVGİLİ benimde yüreğim var, benimde sevmelere ihtiyacım var.

‘Anlamıyorum’ dedim ya aslında anlıyorum seni. Biliyorum bana zarar vermek istemediğini. Ama boğuluyorum sevgili nefes alamıyorum, ölüyorum. Sana sevgine inanmak istiyorum ama olmuyor işte... Çünkü onu içinden söküp atamadığını ve bunu başaramayacağını biliyorum. Sen kendini kandırıyorsun ama ben yapamam sevgili oyun oynayamam...

Aslında sende farkındasın her şeyin ama dedim ya itiraf edemiyorsun.

Yeter sevgili yeter artık kelimeler tükendi, ben tükendim. Yolun başındayken vazgeçmelisin, vazgeçmeliyiz..

Ona inat için sevdiğini sandığın bu saçmalıktan vazgeçmelisin!

Hadi git ben alışkınım kaybetmeye, git söz veriyorum üzülmeyeceğim. Yüreğime attığın çiziği kanatmadan beni yalnızlığımla bırakarak git....

**Gecem** · 06-02-2007, 00:07

Alıntı:

yorukhasan isimli üyeden alıntı

ellerine sağlık çok güzel

saol hasan

**yorukhasan** · 06-02-2007, 00:10

önemli değil gecem yüreğine sağlık

05-02-2007, 23:53	#1 (permalink)
Gecem ηιﻮђt קяเภ¢єรร "G£c£_£$iNTİ$i " Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 22 Mesajlar: 10.314 İtibar Gücü: 67	NeDen Oldugunu Hala Bilmiyorum... Hiç hesaba katmadığım bir anda çıkmıştı o karşıma. Üstüme gelen onca dostumu, arkadaşımı bir kenara atıp sürüklenmiştim arkasından. Aslında kimseyi kırmak değildi amacım. Sadece kendi doğrularımı yaşamak istiyordum. İçimden dualar ederek onların söyledikleri doğru çıkmasın diye… En sonunda arkadaşlarım da vazgeçtiler zaten bana bir şeyler anlatmaktan. Ve ben bilmediğim bir yerlere sürüklenip gidiyordum bu aşkla. Neden diye sordum defalarca kendime. Neden o? Neydi beni bu kadar ona çeken? Neydi beni ona âşık eden diye… Ama her cevabım ona daha da yaklaştırıyordu beni. Dedim ya hiç hesaba katmadığım bir anda çıkmıştı karşıma. Kimseler olmasın artık hayatımda derken. Kırılıp kendi ayaklarım üstünde durmaya, yeniden birey olmaya çalışırken çıkıvermişti. Aslında olmayacaktı kimse hayatımda. Kararlıydım. Ama o nasıl başardıysa girivermişti hayatıma. Mutsuzdum. Çok yıpranmıştım. Aşktan korkmuştum. Ve âşık olmak istemiyordum. Kimseye güvenim kalmamıştı. Ona nasıl güvenecektim ki. Hem o tipik erkek normlarına da uymuyordu. Ya da benim rastladıklarımla pek ilgisi yoktu onun. Bir yanım güvenemezken, bir yanım birilerine şans vermek zorundasın diyordu bana. Eğer birine bir şans vereceksem neden ona vermeyecektim ki bu şansı? Evet, ona bu şansı verdim. Hayatıma girmesine izin verdim. Bu da yetmezmiş gibi kalbime ona âşık olması için bile izin verdim. O mu? Keşke bilebilseydim duygularını. Belki de bu güvensizliklerimden, korkularımdan dolayı onun duyguları hep sahte geldi bana. Sanki bir şeyler eksikti. Varlığı da yokluğu da belli değildi sanki. Aslında yokluğu belliydi ama varlığı çok nadir gelip buluyordu beni. Ona ihtiyacım olan zamanlarda yoktu hiç. Sabah güzel bir mesajıyla uyanamadım hiç. Bir kerecik olsun bir demet çiçekle gelmedi yanıma. Sanki o benden uzakta daha iyiydi. Sanki beni özlemiyor gibiydi. Korkularım yerini buluyordu sanki. İşte bir erkek daha hayatıma girivermişti ve zaten altüst olan kalbimi bir kere daha kırmaya hazırlanıyordu. Ben isterdim ki gözleri gözlerime tutkuyla baksın. Ben isterdim ki beni özlediğini içimde çaresiz fırtınalar kopmadan hissettirsin. İsterdim ki gerçekten sevebilsin. Bunların cevabını hala bilemesem de birinden emin olamamak o kadar acı veriyor ki insana. Kendime söz vermiştim artık umursamayacağım kimseyi diye. Bana değer verildiği kadar değer vereceğim demiştim. Neden ben bu kadar hassasım, neden dürüstçe sevdiğim birine kalbimi ölçüsüzce verdiğim halde karşımdakiler bu kadar cesur, bu kadar dürüst olamıyor. Neden aşk hep bana ceza veriyor. Üstelik ben ne olursa olsun aşkıma sahip çıktığım halde! Neden sevgisini hissedemiyorum hayatımdaki insanın? Şimdi yine yok. Varlığı mutluluk, yokluğu kocaman bir boşluk. İşte ben şimdi o boşlukta kayboldum yine. Nerde kiminle ne yapıyor haberim yok. O hiçbir zaman benim ona davrandığım kadar şeffaf ve dürüst davranmayacak bana. Ben bunu hak edecek ne yaptım hayata? İstemez miyim sevdiğim bir telefon edip “Aşkım seni özlüyorum” desin? İstemez miyim ben sormadan gün içinde neler yaptı söylesin.. Amacım hesap sormak değil. Sadece paylaşmak. Hesap sormak güvensizlik çünkü ben bunu çok önce öğrendim. Ben sadece isteyerek, içinden gelerek, ben sormadan ama kendini bunun için zorunlu hissetmeden anlatmasını istiyordum. Aşk sorumluluktur. Aşk özveridir. Aşk paylaşmaktır. Aşk sevdiğinin yanında kendini güvende hissetmektir. Aşk onu bir başkasıyla paylaşmayacağını bilmek, hissetmektir. Aşk yanında olamasan bile onun senden başkasını düşünmeyeceğini bilmektir. Ve aşk onun yanında değilken de yanında o varmış gibi davranabilmektir. Onu taşıyabilmektir adım attığın her yerde. Ama önemli olan bunları her iki tarafın da birbirine hissettirmesidir. Şimdi yalnız hissediyorum kendimi bu boşlukta, onun yokluğunda. Vazgeçmekle savaşmak, gitmekle kalmak arasında gidip geliyor yüreğim. Keşke değse aşkıma. Keşke sevebilse benim gibi içten ve yürekli. Bunu bir anlasam, ona bir inansam hayatım boyunca savaşırım onun için, aşkım için. Oysa şimdi kafamda milyonlarca soru işareti ile boğuşuyorum ben. Tek isteğim gelip kurtarması beni bunlardan.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Çocuk bile amerikanin ne mal oldugunu anlamis...	eLyA	Mizah & Eğlence	10	17-02-2008 11:58
cildinizin saçlarınızın ve tırnaklarınızın bakıma ihtayıcı oldugunu düşünüyorsanız..	selvanil	Bayanlara ÖZEL	0	01-08-2007 08:59
Artik Sevgilinizin Nerde Oldugunu Bulmaniz Cok Daha Kolay	M'LANCOLY	Resimler ve Karikatürler	10	14-04-2007 14:43
Bilmezdim Sevgininde Bir Rengi Oldugunu	ewa	Paylaşmak İstedikleriniz	8	10-03-2007 14:09
Bilmiyorum Neden Böleyim	Gecem	Paylaşmak İstedikleriniz	22	22-02-2007 20:29

05-02-2007, 23:58	#2 (permalink)
ahSenTi Bölüm Moderatörü Bu kız Kalıcı :P Kayıt: 27.10.2006 Mesajlar: 5.829 İtibar Gücü: 56	*Aşk sorumluluktur. Aşk özveridir. Aşk paylaşmaktır. Aşk sevdiğinin yanında kendini güvende hissetmektir. Aşk onu bir başkasıyla paylaşmayacağını bilmek, hissetmektir...* *AŞK GÖNLÜ FEDADIR .. Ellerine sağlık canım..*

06-02-2007, 00:05	#6 (permalink)
Gecem ηιﻮђt קяเภ¢єรร "G£c£_£$iNTİ$i " Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 22 Mesajlar: 10.314 İtibar Gücü: 67	gülizar tşkler... f.fukalı tşk.. nisam tşk.. by his.. paylasımın harika... teşekkürler..

06-02-2007, 00:05	#7 (permalink)
yorukhasan Sevimli 2de1'ci Kayıt: 29.01.2007 Yaş: 23 Mesajlar: 37 İtibar Gücü: 0	ellerine sağlık çok güzel

06-02-2007, 00:06	#8 (permalink)
Gecem ηιﻮђt קяเภ¢єรร "G£c£_£$iNTİ$i " Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 22 Mesajlar: 10.314 İtibar Gücü: 67	Anlamıyorum seni sevgili hem de hiiiç anlamıyorum. Madem ki hala o var, niye çıktın karşıma? Aklında, baktığın her yerde ve en önemlisi yüreğinde o, o’nun hayali... ‘Seviyorum’ diyorsun, ‘Unuttum, zaten sevmedim onu’ diyorsun ama biliyorum ki yalan söylüyorsun. Belki de kendine bile itiraf edemiyorsun, ‘unuttum’ sanıyorsun ama yanılıyorsun sevgili UNUTMADIN, UNUTAMADIN ve belki de UNUTAMAYACAKSIN... Bırak sevgili ona inat için seveceksen, ‘Bak artık başkasını seviyorum’ demek için seveceksen sevme istemem beni. Ben OYUNCAK DEĞİLİM SEVGİLİ benimde yüreğim var, benimde sevmelere ihtiyacım var. ‘Anlamıyorum’ dedim ya aslında anlıyorum seni. Biliyorum bana zarar vermek istemediğini. Ama boğuluyorum sevgili nefes alamıyorum, ölüyorum. Sana sevgine inanmak istiyorum ama olmuyor işte... Çünkü onu içinden söküp atamadığını ve bunu başaramayacağını biliyorum. Sen kendini kandırıyorsun ama ben yapamam sevgili oyun oynayamam... Aslında sende farkındasın her şeyin ama dedim ya itiraf edemiyorsun. Yeter sevgili yeter artık kelimeler tükendi, ben tükendim. Yolun başındayken vazgeçmelisin, vazgeçmeliyiz.. Ona inat için sevdiğini sandığın bu saçmalıktan vazgeçmelisin! Hadi git ben alışkınım kaybetmeye, git söz veriyorum üzülmeyeceğim. Yüreğime attığın çiziği kanatmadan beni yalnızlığımla bırakarak git....

06-02-2007, 00:10	#10 (permalink)
yorukhasan Sevimli 2de1'ci Kayıt: 29.01.2007 Yaş: 23 Mesajlar: 37 İtibar Gücü: 0	önemli değil gecem yüreğine sağlık

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)