Geçen gün, okulumda(Galatasaray Üniversitesi) Fransız bir profesörün dersinde "İran" başlıklı bir makale tartışıldı. Fransız bir gazetecinin yazdığı makalenin mesajı şuydu: "Ah! Zavallı Müslümanlar. İslam'ın sert kuralları altında eziliyorlar. Hele kadınlar, sokmuşlar çarşafın içine. Kurtarmamız lazım". Yazıda bir de şu ayrıntıya dikkat çekiliyordu:

"Bütün kızların gözleri, dudakları ve tırnakları boyalı, özeniyorlar işte."
Sonra profesör bize bu durum hakkındaki görüşlerimizi sordu. Ben de buradaki hatanın kadınların çarşaf giymesi ya da İslami kurallar olmadığını, bunların insanlara zorla yaptırılması olduğunu anlatmaya çalıştım. Ayrıca dedim ki:

"Ben İran'da yaşayabilirim. Çarşaf da giyebilirim. Bana hiç dokunmaz, hiç de ağır gelmez. Bu tamamen kişinin dünyaya bakış açısıyla ilgilidir."Ama ne fayda! Hocamız daha sonra sınıftaki diğer kızlara çarşaf giyinip giyinemeyeceklerini sordu. Gelen cevap şu:
"Neden böyle bir şey yapalım ki?" Sonra da "GÜNÜMÜZ" lafıyla başlayan cümleler tabi ki.

Aslında bu tartışma zamanımızın "Müslüman Türkler"inin bakış açısını tamamen ortaya koydu, bunun için bu olayı sizlerle paylaşmak istedim. Öncelikle "günümüz" lafı üzerinde durmak istiyorum. Sadece sınıfımda değil, televizyonlarda, gazetelerde de bir "günümüz furyası" kaptırmış gidiyor. İslam bilginlerine İslam'ın "günümüze" uygun olmadığı söyletilmeye çalışılıyor, kadını örtüyor diye İslam'ın özür dilemesi gerektiği(!) ima ediliyor.
Günümüz denilen nedir ki? Günümüz aslında batı normları, batı düşünce tarzından başka bir şey değil. Bunu da ikinci mesele kanıtlıyor. "Neden" cümlesiyle başlayan sorular. Bu işte batı ile İslam düşüncesi arasındaki en büyük farkı ortaya koyuyor. İzleyenler bilir, Selahattin Eyyubi'nin Kudüs'ün fethini anlatan "Cennet'in krallığı" adlı filmde şöyle bir cümle geçiyor:
"(Hz)İsa(a.s)düşün,(Hz)Muhammed(s.a.v) itaat et diyor."

Eğer dininizi hayatınızın ilk beşine bile sokmayan gillerdenseniz, batı normlarıyla düşünüyorsunuz ve İslam gözünüze korkunç, baskıcı, zor geliyor. Gayet normal tabi ki. Böyle olunca da ibadeti reddeden "din kalptedir" söylevi çıkıveriyor ortaya. Kadının saçını örtmesini sapıklık olarak görüyorsunuz, günümüzde buna bir neden olmadığını söylüyorsunuz.
Ama eğer İslam'ı hayatınızın bir numarası sayıyorsanız, O'na göre düşünmeyi öğreniyorsunuz. İbadetin, saçını örtmenin, erkeklerin arkasında saf tutmanın, kocanıza itaat etmenin "NEDEN"inin Allah rızası olduğunu, batı düşüncesinin 'neden' dediklerininse aslında 'hikmet' olduğunu görüyorsunuz. Bu demek değil ki Müslüman düşünmez, önüne Allah rızası içindir diye konulanı sorgulamadan uygular. Tabi ki biz de sorgularız, ama kendi düşünce yapımız içinde, din âlimlerine sorarak, okuyarak, kısas yaparak, kalp fetvamıza güvenerek. Zaten aslında İslam kendi içinde o kadar tutarlı bir din ki, Allah hakla batılı ayırt etme yetisini nasip ettiği sürece, insan aklıyla her şeyi görebiliyor.

Bir de şu kızların makyajlı olmaları meselesi. Ben maalesef aileme sormaktan bile çekindiğim için (Bu konuda dualarınızı bekliyorum) saçımı örtemiyorum ve biliyorum ki benim gibi çok kişi var. Biraz da bu yüzden inanın örtünen ama dar giyinen, makyaj yapan, sivri burunlu çizmeler giyen, parfüm süren bir tesettürlü gördüğümde çok üzülüyorum ve sinirleniyorum. Kimseyi yargılamak bana düşmez ancak bunu anlayamıyorum. Yani dışarıda güzelliğini göstermeye duyulan bu ihtiyaç nedir? Kadınlarımız neden ruhunu bu konuda eğitmiyor? Aslında cevabı biraz biliyorum galiba. Sokakta kadınlar üzerinde öyle bir baskı, kadınlar arasında öyle bir rekabet var ki, maalesef insanlar buna kapılıyor. Bir dergi, bir gazete açsanız, televizyona baksanız bütün konular güzellik üzerine. İnşAllah bir gün insanlarımız "günümüz" lafına kanmamayı, ona uymaya çalışmayı bırakacaklar.

Allah hepimize hakla batılı ayırma gücü versin...
İsminin Yayınlanmasını istemeyen bir hanım kardeşimiz.