Acı gözkırpıyor..

**SweetWitch** · 31-01-2007, 12:28

Acı gözkırpıyor.. Acı yokluğuna tebessümler yolluyor. Karşılıksız dualar, sebepsiz fırtınalar içimde kıyısına küsen deniz yıldızları.
Yıldızlar denizime iniyor yavaşça.. Usulca intihar ediyorlar gökyüzünden yeryüzüne bir serpilişteler.
Şiir yazarken açtığın şarkıları dinliyorum bazı bazı, yazmaya başlıyorum, gözüm aynaya takılıyor gözlerini görüyorum.
Bir tokatta ben geçiriyorum kalbime, bir aldanışta yeniliyorum ben kendime.
Sebepsizliğini bile özler oldum, gittin gideli düş'müşüm şiirlerinin sonuna,
yeşilime göz kırpıyor vedaların.
Yalancı intihar planlıyorsun sen şiirlerinde yüzüstü.
Yüzüstü acılar yaşıyorsun, yalanüstü sayıklamalar geçiriyorsun dudaklarını ıslatırken kelimelerinle.
Harflerin yolumu kesiyor kitabımı her açtığımda.. Kitabımda süzülüyorsun asalet yüklü duruşunla.
Diksin.. Dimdiksin hayata; rol yapıyorsun karşımda, kamburun çıkıyor, yüzün düş'üyor rüyalarıma.
-Neden yazıyorsun bunları? diyorum.
-Nedensizim. cevabı alıyorum.
Sen asil ama yılgınsın şu sıralar biliyorum. Yüzün gülüyor ama demiş ya şair "masken bile kanıyor.."
Şiirlerimde iki nokta kullanmaya başlıyorum bende, bir seni koyuyorum cümle sonuna, bir de istediğin kimse o olsun yanında, Üçlü oyunlardan çok sıkıldın biliyorum.
Üzülme en azından şiirlerimle istediğinle olacaksın Şair.
Ve özlediğimde seni dediğin gibi yapıyorum,
Bir açıyorum kutuyu, ismini görüp kapıyorum kapıları, yok oluyorsun.
Bir insan yokken nasıl tekrar gider diye düşünüyorum, sonra boşveriyorum, seni anlamak zor biliyorum. Ne yaptığın, ne olduğun, kiminle olduğun umrumda bile değil.
İlk defa acı çekmeden seviyorum seni, ilk defa özleminin ıslattığı şarkılarla yıkıyorum bedenimi.
Sen yoksun ya.. Umrumda bile değil acımışlıklar, yak hadi bir sigara daha hissediyorum belirsizliğini..

**DiLrUbA** · 31-01-2007, 20:48

Bir insan yokken nasıl tekrar gider diye düşünüyorum, sonra boşveriyorum, seni anlamak zor biliyorum. Ne yaptığın, ne olduğun, kiminle olduğun umrumda bile değil.
İlk defa acı çekmeden seviyorum seni, ilk defa özleminin ıslattığı şarkılarla yıkıyorum bedenimi.
Sen yoksun ya.. Umrumda bile değil acımışlıklar, yak hadi bir sigara daha hissediyorum belirsizliğini..

süpersin sweetim eline saglik

**Zerd@** · 31-01-2007, 21:02

YÜREĞİMDEKİ EYLÜL YOLCULUKLARI

Güneşin yaza merhaba gülümseyişi düştü bu zamanlarda yollara, yüreklere, hayallere... Koskocaman, sımsıcak, içten ve rengarenk bir gülümseme hayata, aşka dair kıpır kıpır duygularla yayılan… Doğanın armağını canlılara hiç bir karşılık beklemeden.. İnsan, mevkii ayrımı yapmadan… Herkesin anladığı dilden…
Ama benim için neden bu kadar zor bu duygular? Neden bana “huzur mevsimi” gelmedi hala? Neden hala “hüzün mevsimi” nde yürek…
İlle de inatçı davetler mi gerekiyor?, İlle de yenilgilerimle döngüsel bir hesaplaşmam mı gerekiyor? İlle de ufuksuz, uykusuz şafaklarda yarına nöbet beklemek mi gerikiyor?
Yine de gelmiyorsa, yine de uğramadan geçiyorsa hayallerime, yapacak bir şey yok! Ayaz kış hüzünlerim, sabahı hiç olmayacağı sandığım karanlık gecelerim hala terk etmiyorsa beni, yaşanmamış zamanlar, tadılmamış baharlar, el değmemiş kırlar hala kaçıyorsa benden, yapacak bir şey yok!
Her yanda çiçekler eğmişken güneşe boynunu, ağaçlar dallarını ödülendirmişken meyvelerle ve çiçeklerle, benim içimde yapraklar dökülmeye devam ediyor.. Kuruyor dallarım gitgide tıpkı hayallerim ve inaçlarım gibi.. Bir enayi rüzgarda da kırılacak nihayetinde… Yaz güneşinde sokaklardaki “sonbaharlar”a yürüyen insan hallerine karışacak yüreğim… Bir yaz gününde “ahmak ıslatana” yakalanacak hayallerim, her ne kadar kaçmaya kalksa da yarınlardan… Belki bir hain, zalim insanın hayal yollarına bir parke taşı olarak eklenecek düşlerim.
Ne çok “sonbahar” esiyor haziran güneşlerimde… Sokaklarımdan sonbahar kokuları, yüreğimden “eylül” geçiyor…”Poyraz” rüzgarı köpürtüyor anılarımı uykusuz gecelerimde...
“Şimdi dünyanın öbür ucuna gitmek istiyorum, durumum budur yani.. Buralarda durmak zor” diyorum nicedir.. Ama “kalmak mı zor?, gitmek mi?” çözülememiş problem hala..
Budur işte.. Bu yaz da güneşi ıskaladım demek ki…Ya da… Iskalattılar bana.. Ya da kimselerin suçu yok işte! Benim de suçum yok… Hele ki benim.. Sebepli ya da sebepsiz; öyle ya da böyle.. Zordur bugünlerde benim durumum güneşiz. Bugünler de zordur “iyimser” hayaller çiziktirmek; etekleri, yüreği pembe çiçekli, çocuksu..
Ne yapayım ki; içimdem “sonbahar” geçiyor..!
Güneş gelmemiştir kapılarıma, hayallerime, yarınlarıma ya da yanılgılarıma…
Bu kasvetli “öğle güneşi yakınmalarım”ın yakınlarımdaki sahte aşklarla, sahte aşıklarla ya da yaşam savaşları ilgisi yoktur… Herkesin savaşı “kendi”nedir neticede.. Kendine, kendiyle ya da kendinde..
Herkesin güneşi de öyle!
Gözlerim ufuktan ayrılmıyor bir an bile..
Belki de…
Kimbilir..
Ne kadar geçikse de..
Belli mi olur!
Geleceği tutar belki güneşimin…
Karanlık gecelerimin ufukundan…
Adresi ise “kendi içimde” mühürlenmiş satırlar aralarında…

**!NC!PéR!S!** · 31-01-2007, 21:25

Gitmek mi yitmektir kalmak mı artık bilmiyorum

yerini yadırgayan eşyalar gibiydim ya ben hep

ve inançlı, gitmenin bir şeyi değiştirmediğine.

bilemem, belki bu yüzden

ben sana yanlış bir yerden edilmiş

bir büyük yemin gibiydim.

beni hep aynı yerimden yaralayan o eve

yine de döneyim döneyim istedim.

ah benim sesimle

söylesem de, inanmazlar

benzemiyor çünkü bir dile.

döndüğüm, döndüğüm ama döndüğüm

döndüğüm bu sema sensin. döndüğüm.

sen benim kara ömrüme vuran

suyumu harelendiren sevincimdin.

onu sevebileceğinin en yücesiyle sevdin.

titreme daha fazla kalbim.

bağışla kendini artık onu da

bırak gitsin.

o senin en ezel gününden kaderin

sen onu nasılsa bin kere daha

seveceksin.

...

bir masal

bir taş ağırlığında olabilir mi?

olurmuş meğer.

birlikte bir masala inanmak istedim

ben seninle, sadece bu.

sen beni tek

tek

bıraktın.

benim artık taş taşıyacak,

taş kaldıracak, taş atacak

halim mi var!

**DiLrUbA** · 31-01-2007, 21:44

Sessizim hiç olmadığım kadar,
Ve sensizim,,, istemediğim kadar�
Aniden gitmelerin miydi beni ağlatan, canımı yakan.
Yoksa esirgediğin bir veda mıydı?
�
İkimiz de sevmiş miydik yeterince ?
Uzaklığı yakın edebilmiş miydik birbirimize ?
Sıcak mıydım ? mutlu muydun benimle ?
Özlüyor muydun gerçekten beni ?
Veeee,,,
İkimiz de istemiş miydik ayrılığı ?
�
Vedalaşmaktı istediğim senden sadece.
Cesaretsizliğinden mi çıkmak istemedin karşıma,,, ?
yoksa ; yalan söylemeye mi alışkın değilsin,,, ?
ne kadar sorsam da kendime bunları cevapları yok, biliyorum.
Sende yoksun artık,,,
Bende yokum sende,,,
�
su gibi akıp geçecek zaman,,,
Sen hep geçmişim olacaksın benim.
Benimle yaşayacaksın hep.
Bir gün başka hayatların içinde var olsak da,
Yine anılarımızda bir yerlerde sıkışmış kalacağız,,,
Belki ben küçük bir semtte yeni yaşanmışlıklar içinde.
Sense büyük bir şehirde hayallerinin peşinde.
�
her şey bitti.
bitti demek ne kadar zor,,, seni severken hâlâ.
Hoşça kal,,,
Sevdiğim adam...

alıntı

**!NC!PéR!S!** · 31-01-2007, 21:47

Sana..

Kördüğüm günlerin, zifiri kara gecelerin içinden sesleniyorum sana..

Kırıntı anılarla avunmaya çalışan bir yüreğin biriktirdiği yorgun cümlelerin azat fermanı bu.. Duyar mısın bilmem! Telâffuzu da çetin, telafisi de..

Dinle..

Ağır bir yüke talip olmaktı seni sevmek. Koca dünya içinde soğuk,boğuk,daracık bir hücreye razı olmak.Koparıp atmak tüm iplerini hayatın ve dibi olmayan bir kuyuya son sürat yuvarlanmak, her şeyi hiçe sayarak, bir hiç olmaya namzet olarak..

Duyuyordum, seslenen sendin o kuyudan, yıllardır.."Gel" diyen sendin bana. Sendin, o tüm kaçışların bittiği yer. Sendin tüm rüyaların esas oğlanı, hayallerin tek sermayesi. Tüm kıyaslamaların galibi kıyas götürmez sevgili..

Evet sensin tutarsızca, hesapsızca sevilen. Sensin uğruna yürek feda edilen. Sensin yolunda takatsiz kalınan sevgili..

Duysan da duymasan da sensin bu mahcup cümlelerin sahibi..

Dedim ya, telâffuzu da zor telafisi de..

Duyar mısın bilmem..?

31-01-2007, 12:28	#1 (permalink)
SweetWitch Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.09.2006 Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18	Acı gözkırpıyor.. Acı gözkırpıyor.. Acı yokluğuna tebessümler yolluyor. Karşılıksız dualar, sebepsiz fırtınalar içimde kıyısına küsen deniz yıldızları. Yıldızlar denizime iniyor yavaşça.. Usulca intihar ediyorlar gökyüzünden yeryüzüne bir serpilişteler. Şiir yazarken açtığın şarkıları dinliyorum bazı bazı, yazmaya başlıyorum, gözüm aynaya takılıyor gözlerini görüyorum. Bir tokatta ben geçiriyorum kalbime, bir aldanışta yeniliyorum ben kendime. Sebepsizliğini bile özler oldum, gittin gideli düş'müşüm şiirlerinin sonuna, yeşilime göz kırpıyor vedaların. Yalancı intihar planlıyorsun sen şiirlerinde yüzüstü. Yüzüstü acılar yaşıyorsun, yalanüstü sayıklamalar geçiriyorsun dudaklarını ıslatırken kelimelerinle. Harflerin yolumu kesiyor kitabımı her açtığımda.. Kitabımda süzülüyorsun asalet yüklü duruşunla. Diksin.. Dimdiksin hayata; rol yapıyorsun karşımda, kamburun çıkıyor, yüzün düş'üyor rüyalarıma. -Neden yazıyorsun bunları? diyorum. -Nedensizim. cevabı alıyorum. Sen asil ama yılgınsın şu sıralar biliyorum. Yüzün gülüyor ama demiş ya şair "masken bile kanıyor.." Şiirlerimde iki nokta kullanmaya başlıyorum bende, bir seni koyuyorum cümle sonuna, bir de istediğin kimse o olsun yanında, Üçlü oyunlardan çok sıkıldın biliyorum. Üzülme en azından şiirlerimle istediğinle olacaksın Şair. Ve özlediğimde seni dediğin gibi yapıyorum, Bir açıyorum kutuyu, ismini görüp kapıyorum kapıları, yok oluyorsun. Bir insan yokken nasıl tekrar gider diye düşünüyorum, sonra boşveriyorum, seni anlamak zor biliyorum. Ne yaptığın, ne olduğun, kiminle olduğun umrumda bile değil. İlk defa acı çekmeden seviyorum seni, ilk defa özleminin ıslattığı şarkılarla yıkıyorum bedenimi. Sen yoksun ya.. Umrumda bile değil acımışlıklar, yak hadi bir sigara daha hissediyorum belirsizliğini..

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

31-01-2007, 20:48	#2 (permalink)
DiLrUbA Kendini aşan 2de1'ci ../TURKEI:D/.. Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 12.995 İtibar Gücü: 98	Bir insan yokken nasıl tekrar gider diye düşünüyorum, sonra boşveriyorum, seni anlamak zor biliyorum. Ne yaptığın, ne olduğun, kiminle olduğun umrumda bile değil. İlk defa acı çekmeden seviyorum seni, ilk defa özleminin ıslattığı şarkılarla yıkıyorum bedenimi. Sen yoksun ya.. Umrumda bile değil acımışlıklar, yak hadi bir sigara daha hissediyorum belirsizliğini.. süpersin sweetim eline saglik

31-01-2007, 21:02	#3 (permalink)
Zerd@ Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 7.680 İtibar Gücü: 31	YÜREĞİMDEKİ EYLÜL YOLCULUKLARI Güneşin yaza merhaba gülümseyişi düştü bu zamanlarda yollara, yüreklere, hayallere... Koskocaman, sımsıcak, içten ve rengarenk bir gülümseme hayata, aşka dair kıpır kıpır duygularla yayılan… Doğanın armağını canlılara hiç bir karşılık beklemeden.. İnsan, mevkii ayrımı yapmadan… Herkesin anladığı dilden… Ama benim için neden bu kadar zor bu duygular? Neden bana “huzur mevsimi” gelmedi hala? Neden hala “hüzün mevsimi” nde yürek… İlle de inatçı davetler mi gerekiyor?, İlle de yenilgilerimle döngüsel bir hesaplaşmam mı gerekiyor? İlle de ufuksuz, uykusuz şafaklarda yarına nöbet beklemek mi gerikiyor? Yine de gelmiyorsa, yine de uğramadan geçiyorsa hayallerime, yapacak bir şey yok! Ayaz kış hüzünlerim, sabahı hiç olmayacağı sandığım karanlık gecelerim hala terk etmiyorsa beni, yaşanmamış zamanlar, tadılmamış baharlar, el değmemiş kırlar hala kaçıyorsa benden, yapacak bir şey yok! Her yanda çiçekler eğmişken güneşe boynunu, ağaçlar dallarını ödülendirmişken meyvelerle ve çiçeklerle, benim içimde yapraklar dökülmeye devam ediyor.. Kuruyor dallarım gitgide tıpkı hayallerim ve inaçlarım gibi.. Bir enayi rüzgarda da kırılacak nihayetinde… Yaz güneşinde sokaklardaki “sonbaharlar”a yürüyen insan hallerine karışacak yüreğim… Bir yaz gününde “ahmak ıslatana” yakalanacak hayallerim, her ne kadar kaçmaya kalksa da yarınlardan… Belki bir hain, zalim insanın hayal yollarına bir parke taşı olarak eklenecek düşlerim. Ne çok “sonbahar” esiyor haziran güneşlerimde… Sokaklarımdan sonbahar kokuları, yüreğimden “eylül” geçiyor…”Poyraz” rüzgarı köpürtüyor anılarımı uykusuz gecelerimde... “Şimdi dünyanın öbür ucuna gitmek istiyorum, durumum budur yani.. Buralarda durmak zor” diyorum nicedir.. Ama “kalmak mı zor?, gitmek mi?” çözülememiş problem hala.. Budur işte.. Bu yaz da güneşi ıskaladım demek ki…Ya da… Iskalattılar bana.. Ya da kimselerin suçu yok işte! Benim de suçum yok… Hele ki benim.. Sebepli ya da sebepsiz; öyle ya da böyle.. Zordur bugünlerde benim durumum güneşiz. Bugünler de zordur “iyimser” hayaller çiziktirmek; etekleri, yüreği pembe çiçekli, çocuksu.. Ne yapayım ki; içimdem “sonbahar” geçiyor..! Güneş gelmemiştir kapılarıma, hayallerime, yarınlarıma ya da yanılgılarıma… Bu kasvetli “öğle güneşi yakınmalarım”ın yakınlarımdaki sahte aşklarla, sahte aşıklarla ya da yaşam savaşları ilgisi yoktur… Herkesin savaşı “kendi”nedir neticede.. Kendine, kendiyle ya da kendinde.. Herkesin güneşi de öyle! Gözlerim ufuktan ayrılmıyor bir an bile.. Belki de… Kimbilir.. Ne kadar geçikse de.. Belli mi olur! Geleceği tutar belki güneşimin… Karanlık gecelerimin ufukundan… Adresi ise “kendi içimde” mühürlenmiş satırlar aralarında…

31-01-2007, 21:25	#4 (permalink)
!NC!PéR!S! Kendini aşan 2de1'ci bLackpearL Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29	Gitmek mi yitmektir kalmak mı artık bilmiyorum yerini yadırgayan eşyalar gibiydim ya ben hep ve inançlı, gitmenin bir şeyi değiştirmediğine. bilemem, belki bu yüzden ben sana yanlış bir yerden edilmiş bir büyük yemin gibiydim. beni hep aynı yerimden yaralayan o eve yine de döneyim döneyim istedim. ah benim sesimle söylesem de, inanmazlar benzemiyor çünkü bir dile. döndüğüm, döndüğüm ama döndüğüm döndüğüm bu sema sensin. döndüğüm. sen benim kara ömrüme vuran suyumu harelendiren sevincimdin. onu sevebileceğinin en yücesiyle sevdin. titreme daha fazla kalbim. bağışla kendini artık onu da bırak gitsin. o senin en ezel gününden kaderin sen onu nasılsa bin kere daha seveceksin. ... bir masal bir taş ağırlığında olabilir mi? olurmuş meğer. birlikte bir masala inanmak istedim ben seninle, sadece bu. sen beni tek tek bıraktın. benim artık taş taşıyacak, taş kaldıracak, taş atacak halim mi var!

31-01-2007, 21:44	#5 (permalink)
DiLrUbA Kendini aşan 2de1'ci ../TURKEI:D/.. Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 12.995 İtibar Gücü: 98	Sessizim hiç olmadığım kadar, Ve sensizim,,, istemediğim kadar� Aniden gitmelerin miydi beni ağlatan, canımı yakan. Yoksa esirgediğin bir veda mıydı? � İkimiz de sevmiş miydik yeterince ? Uzaklığı yakın edebilmiş miydik birbirimize ? Sıcak mıydım ? mutlu muydun benimle ? Özlüyor muydun gerçekten beni ? Veeee,,, İkimiz de istemiş miydik ayrılığı ? � Vedalaşmaktı istediğim senden sadece. Cesaretsizliğinden mi çıkmak istemedin karşıma,,, ? yoksa ; yalan söylemeye mi alışkın değilsin,,, ? ne kadar sorsam da kendime bunları cevapları yok, biliyorum. Sende yoksun artık,,, Bende yokum sende,,, � su gibi akıp geçecek zaman,,, Sen hep geçmişim olacaksın benim. Benimle yaşayacaksın hep. Bir gün başka hayatların içinde var olsak da, Yine anılarımızda bir yerlerde sıkışmış kalacağız,,, Belki ben küçük bir semtte yeni yaşanmışlıklar içinde. Sense büyük bir şehirde hayallerinin peşinde. � her şey bitti. bitti demek ne kadar zor,,, seni severken hâlâ. Hoşça kal,,, Sevdiğim adam... alıntı

31-01-2007, 21:47	#6 (permalink)
!NC!PéR!S! Kendini aşan 2de1'ci bLackpearL Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29	Sana.. Kördüğüm günlerin, zifiri kara gecelerin içinden sesleniyorum sana.. Kırıntı anılarla avunmaya çalışan bir yüreğin biriktirdiği yorgun cümlelerin azat fermanı bu.. Duyar mısın bilmem! Telâffuzu da çetin, telafisi de.. Dinle.. Ağır bir yüke talip olmaktı seni sevmek. Koca dünya içinde soğuk,boğuk,daracık bir hücreye razı olmak.Koparıp atmak tüm iplerini hayatın ve dibi olmayan bir kuyuya son sürat yuvarlanmak, her şeyi hiçe sayarak, bir hiç olmaya namzet olarak.. Duyuyordum, seslenen sendin o kuyudan, yıllardır.."Gel" diyen sendin bana. Sendin, o tüm kaçışların bittiği yer. Sendin tüm rüyaların esas oğlanı, hayallerin tek sermayesi. Tüm kıyaslamaların galibi kıyas götürmez sevgili.. Evet sensin tutarsızca, hesapsızca sevilen. Sensin uğruna yürek feda edilen. Sensin yolunda takatsiz kalınan sevgili.. Duysan da duymasan da sensin bu mahcup cümlelerin sahibi.. Dedim ya, telâffuzu da zor telafisi de.. Duyar mısın bilmem..?

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)