Hey Gidi Günler Hey

**Raid_IRON** · 16-05-2006, 14:29

Faziletliydik:
Kimsenin malına, mülküne göz dikmezdik. Kimsenin namusuna yan bakmazdık. Hırsızlık nedir bilmez, dilenciliği meslek edinmez, kimseyi de küçümsemezdik.

Dürüsttük:
Bir zamanlar Londra Ticaret Odası'nın en görünür yerinde şu mealde bir tavsiye levhası asılıydı: "Türklerle alışveriş et, yanılmazsın."

İtibarlıydık:
Bir zamanlar Hollanda Ticaret Odası'nın toplantılarında oylar eşit çıkınca Osmanlılarla alışverişi olan tüccarın oyu iki sayılır, onun dediği olurdu.

Temizdik:
Yere bile tükürmezdik. Hatta Osmanlı askeri teşkilatını Avrupa'ya tanıtmasıyla meşhur Comte de Marsigil, yere tükürmedikleri için atalarımızı şöyle eleştiriyor:
"Türkler hiçbir zaman yere tükürmezler. Daima yutkunurlar. Bunun için de saçlarında sakallarında bir hararet olur ve zamanla saçları, kaşları, sakalları dökülür."

Çevreciydik:
Kurak günlerde ücretle adamlar tutup sokaktaki ulu ağaçları sulatır, göçmen kuşların yorgunluk atması için saçak altlarına kuş sarayları yapardık. Bunlara öyle çok örnek var ki, saymakla bitmez.

Harama el sürmezdik:
Fransız müellif Motray, 1700'lerdeki halimizi şöyle anlatıyor:
"Türk dükkânlarında hiçbir zaman tek meteliğim kaybolmamıştır. Ne zaman bir şey unutsam, hiç tanımadığım dükkâncılar arkamdan adam koşturmuşlar, hatta birkaç kere Beyoğlu'ndaki ikametgâhıma kadar gelmişlerdir."

Medeni idik:
İngiliz sefiri Sör James Porter ise, 1740'ların Türkiye'si için şunları söylüyor:
"Gerek İstanbul'da, gerekse İmparatorluğun diğer şehirlerinde hüküm süren emniyet ve asayiş, hiçbir tereddüde imkân bırakmayacak şekilde isbat etmektedir ki, Türkler çok medeni insanlardır."

Dosdoğruyduk:
Fransız generallerden Comte de Bonneval ise, şu hükmü veriyor:
"Haksızlık, mürabahacılık, inhisarcılık ve hırsızlık gibi suçlar, Türkler arasında meçhuldür... Öyle bir dürüstlük gösterirler ki, insan çok defa Türklerin doğruluklarına hayran kalır."

Hırsızlık nedir bilmezdik:
Fransız müellif Dr. Brayer, 1830'ların İstanbul'unu getiriyor önümüze: "Evlerin kapısının şöyle böyle kapatıldığı ve dükkânların çoğunlukla umumî ahlâka itimaden açık bırakıldığı İstanbul'da her sene azami beş–altı hırsızlık vak'ası görülür."
Ubicini Dr. Brayer'i şöyle doğruluyor: "Bu muazzam payitahtta dükkâncılar, namaz saatlerinde dükkânlarını açık bırakıp camiye gittikleri ve geceleri evlerin kapısı basit bir mandalla kapatıldığı halde, senede dört hırsızlık vakası bile olmaz. Ahalisi sırf Hıristiyan olan Galata ile Beyoğlu'nda ise hırsızlık ve cinayet vak'aları olmadan gün geçmez."

Naziktik:
Edmondo de Amicis isimli İtalyan gezgini, yine 1880'lerin "biz"ini anlatıyor bize:
"İstanbul Türk halkı Avrupa'nın en nazik ve en kibar insanlarıdır. Sokakta kavga enderdir. Kahkaha sesi nadirattan işitilir. O kadar müsamahakârdırlar ki; ibadet saatlerinde bile camilerini gezebilir, bizim kiliselerde gördüğünüz kolaylığın çok fazlasını görürsünüz."

Cihana örnektik:
Türkiye Seyahatnamesi'yle meşhur Du Loir'un 1650'lerdeki hükmü şöyle:
"Hiç şüphesiz ki, ahlâk bakımından Türk siyasetiyle medeni hayatı bütüncihana örnek olabilecek vaziyettedir." Şefkatimiz yalnızca insana yönelik değildi, hayvanları, hatta bitkileri bile kapsıyordu. Hayata karşı saygılıydık: Bu konuda dilerseniz Elisee Recus'u dinleyelim, bize 1880'lerdeki halimizi anlatsın:
"Türklerdeki iyilik duygusu hayvanları dahi kucaklamıştır. Birçok köyde eşekler haftada iki gün izinli sayılır... Türklerle Rumların karışık olarak yaşadığı köylerde ise bir evin hangi tarafa ait olduğunu kolaylıkla anlayabilirsiniz. Eğer evin bacasında leylekler yuva yapmışsa, bilin ki o ev bir Türk evidir." (Küçük Asya, c. 9)

Hayırseverdik:
Comte de Marsigli'yi tekrar dinleyelim:
"Yazın İstanbul'dan Sofya'ya giderken dağlardan anayol üzerine inmiş köylülerin yolculara bedava ayran dağıttıklarına şahit oldum." Aynı müellif, ceddimizin hayırseverlikte fazla ileri gittikleri kanaatindedir. Şöyle diyor:
"Fakat şunu da itiraf etmeliyim ki, bu dindarane hareketlerinde biraz fazla ileri gitmektedirler. İyiliklerini yalnız insan cinsine hasretmekle kalmayıp, hayvanlara ve hatta bitkilere bile teşmil ederler."
Bu tespiti, İslâm ve Türk düşmanı avukat Guer misallendiriyor:
"Türk şefkati hayvanlara bile şamildir" dedikten sonra şu örneği zikrediyor:
"Hayvanları beslemek için vakıflar ve ücretli adamları vardır. Bu adamlar sokak başlarında sahipsiz köpeklere ve kedilere et dağıtırlar... Sokaktaki ağaçların kuraklıktan kurumasını önlemek için bir fakire para verip sulatacak kadar kaçık müslümanlara bile rastlamak mümkündür..." "Kaçık"lığın kaynağını da veriyor adam:
"Birçokları da sırf azad etmek için kuşbazlardan kuş satın alırlar. Bunu yapan bir Türk'e bir gün yaptığı işin neye yaradığını sordum. Küçümseyerek baktı ve şu cevabı verdi:
"Allah'ın rızasını tahsile yarar." Galiba geçmişimizden uzaklaşmak bize çok pahalıya patladı. Yahya Kemal Beyatlı'nın bir tespitiyle yazımızı noktalayalım:
"Eski Türklerin bir dini hayatları vardı, dini hayatları olduğu içinde çok şeyleri vardı; yeni Türklerin de dini hayatları olduğunda çok şeyleri olacak."
İki tür insan vardır:
Birinci tür insan kendine uzak yakın hedefler seçer, hamle üzerine hamle yapar, şartlar ne olursa olsun teslim olmaz, gerektiğinde hedefine kilitlenir ve sürekli koşar.
İkinci tür insan tipinin ise bir hedefi yoktur. Hedefsiz yaşamaktan tatmin olmadığı için de başkalarının hedeflerini şaşırttırmaya çalışır. Başarıyı başkalarının muhtemel başarılarını engellemekte arar.

Hiç özlenmez mi o günler.. ??

**PariLine_** · 16-05-2006, 17:15

yüreğine sağlık Akın

gerçektende süper bi yazı

**belongtodeath** · 16-05-2006, 18:06

ElINe SaGLIk abI..

***cooky*** · 17-05-2006, 13:28

çok doğruu şimid nerde öle günler öle insanlar
şimdi kardeşler birbirini vuruyoo...
saol paylaşımın içinn

**!NC!PéR!S!** · 18-05-2006, 10:39

“...Tek başıma hiçbir sorunun yanıtını bulamıyorum.Hep yeni hayatlar yaşamayı isterken, kendimi aynı hayatı tekrar tekrar yeniden yaşarken buluyorum...”

Ne kadar doğru bir söz aslında.Her zaman isteklerimizin başında yeni şeyler yapmak gelmez mi aslında.Yeni yerlere gitmek, yeni mekanlar keşfetmek, yeni insanlar tanımak, yeni hayatlara tanık olmak.... Ama bir şey vardır bizi tutan.İçinizden kaç kişi “acaba” larından sıyrılıp hayallerinin peşinden gidebildi ki...Çok azınız değilmi.

Acaba yapabilir miyim, acaba etraf ne der... uzar gider kuşkular. Sanki isteklerimizi gerçekleştirebileceğimiz sınırsız zamanımız varmış gibi gelir bize oysa dar zamanların insanlarıyızdır.Yarın aslında yoktur, sadece yarının olacağı düşüncesi ve hayali vardır.

Hayatta -kimin koyduğu bile belli olmayan- kalıpların içinde öyle sıkışıp kalmışız ki kendimizi tekrar etmekten öteye gidemiyoruz maalesef.Çoğu zaman sevgimizi bile gösteremiyoruz, erteliyoruz; o bilinmez gelecek olan zamana...Şair Behçet Necatigil “Siz geniş zamanlar umuyordunuz/ Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek./ Yılların telâşlarda bu kadar çabuk/ Geçeceği aklınıza gelmezdi./ Gizli bahçenizde /Açan çiçekler vardı, /Gecelerde ve yalnız./Vermeye az buldunuz/Yahut vaktiniz olmadı. Dizelerinde ne güzel anlatıyor bunu.

Sanki bir maratonun içinde gibi insanlar.Sürekli bir yere, bir şeylere yetişme telaşı.Çoğunun gözünü hırs bürümüş.Oysa bu hengamenin içinde hayatı kaçırdıklarının farkında olmadan erteliyorlar isteklerini, sevgilerini.

İyi güzelde ne yapmak gerek peki?İsteklerinizi ertelememekle başlayabilirsiniz mesela.İşinizden memnun değil misiniz değiştirin,saçınızı mı kestirmek istiyorsunuz kestirin güzel olmaz diye korkmadan nasılsa uzar, ilişkinizde mutsuz musunuz ayrılın en kötü karar bile kararsızlıktan iyidir, seviyor musunuz gidin söyleyin yarın çok geç olabilir,ya da yarın olmayabilir, bu yazıyı okumak mı istemiyorsunuz kapatın yarın yenisini yazarım belki onu beğenirsiniz.....

Unutmayın bu hayat sizin ve bir tekrarı olmayacak.Kıymetini bilin......

**Raid_IRON** · 04-06-2006, 22:14

Unutmayın bu hayat sizin ve bir tekrarı olmayacak.Kıymetini bilin......

Saol..

16-05-2006, 14:29	#1 (permalink)
Raid_IRON Kendini aşan 2de1'ci Bir Gün Anlarsın Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 24 Mesajlar: 3.428 İtibar Gücü: 51	Hey Gidi Günler Hey Faziletliydik: Kimsenin malına, mülküne göz dikmezdik. Kimsenin namusuna yan bakmazdık. Hırsızlık nedir bilmez, dilenciliği meslek edinmez, kimseyi de küçümsemezdik. Dürüsttük: Bir zamanlar Londra Ticaret Odası'nın en görünür yerinde şu mealde bir tavsiye levhası asılıydı: "Türklerle alışveriş et, yanılmazsın." İtibarlıydık: Bir zamanlar Hollanda Ticaret Odası'nın toplantılarında oylar eşit çıkınca Osmanlılarla alışverişi olan tüccarın oyu iki sayılır, onun dediği olurdu. Temizdik: Yere bile tükürmezdik. Hatta Osmanlı askeri teşkilatını Avrupa'ya tanıtmasıyla meşhur Comte de Marsigil, yere tükürmedikleri için atalarımızı şöyle eleştiriyor: "Türkler hiçbir zaman yere tükürmezler. Daima yutkunurlar. Bunun için de saçlarında sakallarında bir hararet olur ve zamanla saçları, kaşları, sakalları dökülür." Çevreciydik: Kurak günlerde ücretle adamlar tutup sokaktaki ulu ağaçları sulatır, göçmen kuşların yorgunluk atması için saçak altlarına kuş sarayları yapardık. Bunlara öyle çok örnek var ki, saymakla bitmez. Harama el sürmezdik: Fransız müellif Motray, 1700'lerdeki halimizi şöyle anlatıyor: "Türk dükkânlarında hiçbir zaman tek meteliğim kaybolmamıştır. Ne zaman bir şey unutsam, hiç tanımadığım dükkâncılar arkamdan adam koşturmuşlar, hatta birkaç kere Beyoğlu'ndaki ikametgâhıma kadar gelmişlerdir." Medeni idik: İngiliz sefiri Sör James Porter ise, 1740'ların Türkiye'si için şunları söylüyor: "Gerek İstanbul'da, gerekse İmparatorluğun diğer şehirlerinde hüküm süren emniyet ve asayiş, hiçbir tereddüde imkân bırakmayacak şekilde isbat etmektedir ki, Türkler çok medeni insanlardır." Dosdoğruyduk: Fransız generallerden Comte de Bonneval ise, şu hükmü veriyor: "Haksızlık, mürabahacılık, inhisarcılık ve hırsızlık gibi suçlar, Türkler arasında meçhuldür... Öyle bir dürüstlük gösterirler ki, insan çok defa Türklerin doğruluklarına hayran kalır." Hırsızlık nedir bilmezdik: Fransız müellif Dr. Brayer, 1830'ların İstanbul'unu getiriyor önümüze: "Evlerin kapısının şöyle böyle kapatıldığı ve dükkânların çoğunlukla umumî ahlâka itimaden açık bırakıldığı İstanbul'da her sene azami beş–altı hırsızlık vak'ası görülür." Ubicini Dr. Brayer'i şöyle doğruluyor: "Bu muazzam payitahtta dükkâncılar, namaz saatlerinde dükkânlarını açık bırakıp camiye gittikleri ve geceleri evlerin kapısı basit bir mandalla kapatıldığı halde, senede dört hırsızlık vakası bile olmaz. Ahalisi sırf Hıristiyan olan Galata ile Beyoğlu'nda ise hırsızlık ve cinayet vak'aları olmadan gün geçmez." Naziktik: Edmondo de Amicis isimli İtalyan gezgini, yine 1880'lerin "biz"ini anlatıyor bize: "İstanbul Türk halkı Avrupa'nın en nazik ve en kibar insanlarıdır. Sokakta kavga enderdir. Kahkaha sesi nadirattan işitilir. O kadar müsamahakârdırlar ki; ibadet saatlerinde bile camilerini gezebilir, bizim kiliselerde gördüğünüz kolaylığın çok fazlasını görürsünüz." Cihana örnektik: Türkiye Seyahatnamesi'yle meşhur Du Loir'un 1650'lerdeki hükmü şöyle: "Hiç şüphesiz ki, ahlâk bakımından Türk siyasetiyle medeni hayatı bütüncihana örnek olabilecek vaziyettedir." Şefkatimiz yalnızca insana yönelik değildi, hayvanları, hatta bitkileri bile kapsıyordu. Hayata karşı saygılıydık: Bu konuda dilerseniz Elisee Recus'u dinleyelim, bize 1880'lerdeki halimizi anlatsın: "Türklerdeki iyilik duygusu hayvanları dahi kucaklamıştır. Birçok köyde eşekler haftada iki gün izinli sayılır... Türklerle Rumların karışık olarak yaşadığı köylerde ise bir evin hangi tarafa ait olduğunu kolaylıkla anlayabilirsiniz. Eğer evin bacasında leylekler yuva yapmışsa, bilin ki o ev bir Türk evidir." (Küçük Asya, c. 9) Hayırseverdik: Comte de Marsigli'yi tekrar dinleyelim: "Yazın İstanbul'dan Sofya'ya giderken dağlardan anayol üzerine inmiş köylülerin yolculara bedava ayran dağıttıklarına şahit oldum." Aynı müellif, ceddimizin hayırseverlikte fazla ileri gittikleri kanaatindedir. Şöyle diyor: "Fakat şunu da itiraf etmeliyim ki, bu dindarane hareketlerinde biraz fazla ileri gitmektedirler. İyiliklerini yalnız insan cinsine hasretmekle kalmayıp, hayvanlara ve hatta bitkilere bile teşmil ederler." Bu tespiti, İslâm ve Türk düşmanı avukat Guer misallendiriyor: "Türk şefkati hayvanlara bile şamildir" dedikten sonra şu örneği zikrediyor: "Hayvanları beslemek için vakıflar ve ücretli adamları vardır. Bu adamlar sokak başlarında sahipsiz köpeklere ve kedilere et dağıtırlar... Sokaktaki ağaçların kuraklıktan kurumasını önlemek için bir fakire para verip sulatacak kadar kaçık müslümanlara bile rastlamak mümkündür..." "Kaçık"lığın kaynağını da veriyor adam: "Birçokları da sırf azad etmek için kuşbazlardan kuş satın alırlar. Bunu yapan bir Türk'e bir gün yaptığı işin neye yaradığını sordum. Küçümseyerek baktı ve şu cevabı verdi: "Allah'ın rızasını tahsile yarar." Galiba geçmişimizden uzaklaşmak bize çok pahalıya patladı. Yahya Kemal Beyatlı'nın bir tespitiyle yazımızı noktalayalım: "Eski Türklerin bir dini hayatları vardı, dini hayatları olduğu içinde çok şeyleri vardı; yeni Türklerin de dini hayatları olduğunda çok şeyleri olacak." İki tür insan vardır: Birinci tür insan kendine uzak yakın hedefler seçer, hamle üzerine hamle yapar, şartlar ne olursa olsun teslim olmaz, gerektiğinde hedefine kilitlenir ve sürekli koşar. İkinci tür insan tipinin ise bir hedefi yoktur. Hedefsiz yaşamaktan tatmin olmadığı için de başkalarının hedeflerini şaşırttırmaya çalışır. Başarıyı başkalarının muhtemel başarılarını engellemekte arar. Hiç özlenmez mi o günler.. ??

16-05-2006, 17:15	#2 (permalink)
PariLine_ Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 20 Mesajlar: 3.808 İtibar Gücü: 21	Ynt: Hey Gidi Günler Hey yüreğine sağlık Akın gerçektende süper bi yazı

16-05-2006, 18:06	#3 (permalink)
belongtodeath Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 20 Mesajlar: 4.172 İtibar Gücü: 22	Ynt: Hey Gidi Günler Hey ElINe SaGLIk abI..

17-05-2006, 13:28	#4 (permalink)
*cooky* Hırslı 2de1'ci Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 20 Mesajlar: 718 İtibar Gücü: 15	Ynt: Hey Gidi Günler Hey çok doğruu şimid nerde öle günler öle insanlar şimdi kardeşler birbirini vuruyoo... saol paylaşımın içinn

18-05-2006, 10:39	#5 (permalink)
!NC!PéR!S! Kendini aşan 2de1'ci bLackpearL Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29	Ynt: Hey Gidi Günler Hey “...Tek başıma hiçbir sorunun yanıtını bulamıyorum.Hep yeni hayatlar yaşamayı isterken, kendimi aynı hayatı tekrar tekrar yeniden yaşarken buluyorum...” Ne kadar doğru bir söz aslında.Her zaman isteklerimizin başında yeni şeyler yapmak gelmez mi aslında.Yeni yerlere gitmek, yeni mekanlar keşfetmek, yeni insanlar tanımak, yeni hayatlara tanık olmak.... Ama bir şey vardır bizi tutan.İçinizden kaç kişi “acaba” larından sıyrılıp hayallerinin peşinden gidebildi ki...Çok azınız değilmi. Acaba yapabilir miyim, acaba etraf ne der... uzar gider kuşkular. Sanki isteklerimizi gerçekleştirebileceğimiz sınırsız zamanımız varmış gibi gelir bize oysa dar zamanların insanlarıyızdır.Yarın aslında yoktur, sadece yarının olacağı düşüncesi ve hayali vardır. Hayatta -kimin koyduğu bile belli olmayan- kalıpların içinde öyle sıkışıp kalmışız ki kendimizi tekrar etmekten öteye gidemiyoruz maalesef.Çoğu zaman sevgimizi bile gösteremiyoruz, erteliyoruz; o bilinmez gelecek olan zamana...Şair Behçet Necatigil “Siz geniş zamanlar umuyordunuz/ Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek./ Yılların telâşlarda bu kadar çabuk/ Geçeceği aklınıza gelmezdi./ Gizli bahçenizde /Açan çiçekler vardı, /Gecelerde ve yalnız./Vermeye az buldunuz/Yahut vaktiniz olmadı. Dizelerinde ne güzel anlatıyor bunu. Sanki bir maratonun içinde gibi insanlar.Sürekli bir yere, bir şeylere yetişme telaşı.Çoğunun gözünü hırs bürümüş.Oysa bu hengamenin içinde hayatı kaçırdıklarının farkında olmadan erteliyorlar isteklerini, sevgilerini. İyi güzelde ne yapmak gerek peki?İsteklerinizi ertelememekle başlayabilirsiniz mesela.İşinizden memnun değil misiniz değiştirin,saçınızı mı kestirmek istiyorsunuz kestirin güzel olmaz diye korkmadan nasılsa uzar, ilişkinizde mutsuz musunuz ayrılın en kötü karar bile kararsızlıktan iyidir, seviyor musunuz gidin söyleyin yarın çok geç olabilir,ya da yarın olmayabilir, bu yazıyı okumak mı istemiyorsunuz kapatın yarın yenisini yazarım belki onu beğenirsiniz..... Unutmayın bu hayat sizin ve bir tekrarı olmayacak.Kıymetini bilin......

04-06-2006, 22:14	#6 (permalink)
Raid_IRON Kendini aşan 2de1'ci Bir Gün Anlarsın Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 24 Mesajlar: 3.428 İtibar Gücü: 51	Ynt: Hey Gidi Günler Hey Unutmayın bu hayat sizin ve bir tekrarı olmayacak.Kıymetini bilin...... Saol..

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
GiDi$in .. !	PaçoSS	Paylaşmak İstedikleriniz	10	21-08-2007 14:37
GiDi$in .. !	PaçoSS	Paylaşmak İstedikleriniz	1	20-08-2007 22:47
Ey gidi ülkem..	Krã£	Türkiye Hakkında - Genel -	4	26-01-2007 11:52
Ferdi Tayfur'lu "Hey gidi günler"	@izci@	Magazin Haberleri	0	26-08-2006 08:41
Nerden Nereye Hey Gidi GünLer Heyy :)	Law	Fotoğrafçılık ve Resimler	19	27-07-2006 15:12