HIZLI ARAMA
| Paylaşmak İstedikleriniz Bizimle ne paylaşmak istiyorsanız yazında bilelim hani. |
 |
27-12-2006, 19:30
| #1 (permalink) |
 Kayıt: 20.04.2006
Mesajlar: 7.680 İtibar Gücü: 31 |  Hiç görmediğim şehre yazıldı tüm bunlar  Hiç Tekneye Binmedim Ben! Ondan mıdır beni hor görmen? Hiç görmediğim şehre yazıldı tüm bunlar... Ne şairim ben ne de aşık... Sessiz sedasızım bugün, belki denizsizliğimdendir. Hiç kızmadım şehir sana, köpürecek dalgalarımın yokluğundandır. Sabahları martı sesi, akşamları vapur düdüğü nedir diye sorma, bilmem cahilliğime ver... Simitimi balıklarla paylaşmadım ben hiç, cimriliğimden mi?..Simitim oldu da balığım var mıydı? Hiç görmediğim şehre yazıldı bunlar, yosun kokusu nedir hiç tanımadan. Okuyarak tanıdım seni, senin el yazınla... Görmeden gönül verdim, densizliğime ver. Hayatımda hiç balıkçılara selam vermişliğim yokken, sana selam vermiş bulundum; hoşgör. Uzak şehir, senin tüm sokakların denize çıkarken, benim tüm sokaklarım sana çıkar oldu... Sen farkında mısın bilmem, farkında olsan da söylemezsin ya... Hiç tekneye binmedim ki ben, ondan mıdır beni hor görmen? Yokluğun, yoksulluğum olmaya başlayınca anladım, hayalinle varlıklıyım. Oysa sen varlığımdan habersiz... Sen bensizlikte kalabalık, ben sensizlikte en tenha. Hiç görmediğim şehre yazıldı bunlar, ne kadar uzakta da olsa hergün daha yakın olduğum... Hiç görmediğim için mi seni böyle 'canımın içi' olman? Söyle ey şehir, hiç görmediğin için mi beni böyle kolay kandırman? Aynanın sırları dökülür mü balık olsam, martı olsam?... Martı olsam da gelsem omzuna konsam, o zaman bakar mısın gözlerimin içine? "Ceplerinde kent sokakları taşıyan, ve şehirlerin ruhu olduğuna inanan her insanı etkileyecek bir yazı.. " alıntıdır.. |
|  |
|
27-12-2006, 19:51
| #2 (permalink) |
  bLackpearL Kayıt: 20.04.2006
Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29 | Bakışlarım öyle boş ki, artık hissetmiyorum hiçbir şeyi... Sanki tüm duygularım, gözlerimdeki tüm ışık yok olmuş ve bir daha hiç çıkarılamayacak kadar derinlere gömülmüş gibi. Nerede hata yaptım bilmiyorum. Zaten kurumuş olan hangi dala nasıl da bastım? Daha önce beni mutlu ettiğini düşündüğüm her şey yok oldu sanki. Neydiler ya da kimdiler bilmiyorum ama artık yoklar... Ümitlenme her telefon çalışında Koşma kapılara her adım sesinde Senin sandığın yıldız artık yok yerinde Kabul et kalbim, kabul et kalbim Ah kalbim biz ayrıldık "Aşk"... Tarifini bile yapamazken öyle olabildiğimizi ya da olabileceğimizi iddia ediyoruz, ne garip değil mi? Kocaman bir soru işaretinden ibaret olan hayatımızı bu ne idüğü belirsiz şeyin ardından koşmakla geçiriyoruz hep. Yakalayınca ne oluyor peki? Bir anlık bir huzura kavuşuyoruz ve yine bir anda o huzuru kaybediyoruz... Kovalamaca; o basit ve bizi hayatın ne kadar kötü yanı olursa olsun yinede yaşamaya değer olduğunu düşündüren yakalamaca oyunu en baştan ve yine yeniden başlıyor... İçimde bir şeyler kopuyor, paramparça oluyorum. Aynı parçalar yeniden kopup bir daha parçalanıyor, sonu yokmuş gibi, garip bir yap-boz oyunu bu... Gitti giden dönmeyecek, Kabul et kalbim Asla seni sevmeyecek, Hayat ne zalim... Bağırmak istiyorum, haykırmak istiyorum ama kelimeler boğazıma düğümleniyor ve susuyorum... Susup sabrediyorum ve üstelik korkum daha da büyüyor... Aslında ummadığım bir yerde, ummadığım bir anda patlamaktan korkuyorum... Düşünüyorum da; sayılarını hatırlamadığım kadar çok olan "keşke"lerime bir yenisini daha eklemekten ve geri dönüşü olmayan bir yola girmekten korkuyorum aslında... O yanmadı senin kadar Feryat etsen neye yarar Ya sen dur sonsuza kadar ya kabul et... Kabul et kalbim, kabul et kalbim... Ah kalbim biz ayrıldık... Diğer yandan da; hayat kısa, bağır çağır, boşalt içini diyorum kendi kendime. Sonra da bu kısacık hayatı daha da çekilmez hale getirebileceğimi düşünüyorum. Çelişkiye düşüp yine susuyorum. Kendi içime haykırmaya devam ediyorum kimsenin duymadığından emin bir halde. Gözyaşlarımı içime akıtıyorum ve biliyorum ki kimse görmüyor, göremiyor... Ve "Sessiz Çığlığıma" ses vereceğin "o" günü bekliyorum... |
|
| |
|
29-12-2006, 23:04
| #3 (permalink) |
  ˙·KüçüĞüm˙· Kayıt: 10.08.2006
Mesajlar: 2.289 İtibar Gücü: 53 |  Sensizlik sonbaharında duygularım üşüyor Haritalar sitem ediyor boşluğa Ağlamaklı oluyor hayat bir an Ağzımda ekşimiş bir aşk tadı Bacalardan çıkan siyah dumanlara karışıyor duygularım Gökyüzüne siyah karışmanın hüznü çöküyor üstüme Kırık dökük yürüyorum hayatta Bir anlam bütünlüğü olamıyorum Sensiz kaldığım günden beri Ben hep yarım yaşıyorum... Konu bLue tarafından (29-12-2006 Saat 23:39 ) değiştirilmiştir. |
|
| |
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
| |
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Kategori | Cevaplar | Son Mesaj |
| Kar Yağıyor Bu Şehre ve Sen Yoksun... | yusuf | Paylaşmak İstedikleriniz | 10 | 26-11-2007 04:26 |
| Daha Görmediğim Kaç Yüzün, Kaç Rengin Var Hayat? :( | KãRdé£éN | Fotoğrafçılık ve Resimler | 13 | 10-09-2007 19:14 |
| daha görmediğim kaç yüzün var hayat!! | AzeL | Fotoğrafçılık ve Resimler | 21 | 09-09-2007 18:28 |
| bunlar manyak(aşmış bunlar) | hilebaz | Resimler ve Karikatürler | 4 | 20-05-2007 13:47 |
| O'nu (s.a.v.) rüyamda görmediğim bir gecem bile yok !!! | _aLmİrA_ | Dini Konular | 2 | 17-05-2006 19:22 |
Normal
