Yaşanmış..

**sweet_** · 22-12-2006, 23:04

insanların yaşadıkları onlara değişik düşünme yeteneği kazandırır inşallah sizde yaşadığınız olaylardan kendinize ders çıkarmış dünyanın çocuğunuz etrafında döndüğünü anlamışsınızdır LÜTFEN BİTİRENE KADAR OKUYUN
insanın cenneti de cehennemide yaşadığı hayattır der büyüklerimiz yani reankarnasyon'a(yeniden doğum) inanmak insan bu hayta işlediği günahları diğer hayatında çeker ama insanın günahı az ise iyi insan zararsız bi insansa erken ölür erken ve acılar içinde kıvranarak eskiler bunuda allah sevdiği kulun günahlarını yaşadıgı hayatta çektirip ondan sonra ruhuna başka cennette gibi bi hayat nasib eder derler.
yaşamak yaşatmak zor

bende size kendi yaşadığımı anlatacağım
07 01 2003 tarihinde ilk defa hoşlandığım bir insanla uzun uğraşlar sonucu evlilik amaçlı çıktım ogün beni niye daha önce kabul etmediğini sordum ve aldığım cevap hiç şaşıtrmadı ben bir arap alevisiyim
sebep bu imiş. Alevileri dinlerini sakladıkları için tanımıyor hatta dinsiz sanıyormuş sonradan kuran'ı kerim ve bazı duaları okuyarak onu müslüman olduğumuza ikna ettim
o günden itibaren arkadaş olduk birbirimizi tanımakiçin bu 6 ay kadar sürdü 05 05 03 tarihinde istemeye gittik ben adanada eşimin ailesi ise feke çesinde oturmakta bizi hoş karşıladılar fakat alevi olmamızdan dolayı çekiniyorlardı allahın emriyle istedik fakat bu safaya gelene kadar yaşadıklarımız son derece zor ve bir okadar da güzeldi ki ben ona oda ban karşı sonderece sayğılı ve sevği dolu idik
babası bişeylerden bahsetmeden allahın emri dediniz kızımı istediniz kızım ne derse onu abisine söylerim benim açımdan sorum yok dedi ve abiside bacıma güvenim sonsuz diyerek verdi.06 06 2003 tarihinde ben sözkesimini yapıp bizde ön nikah yani eşimle nişanlılık dönemindeki buluşmalarımızın haram olmamasını önlemek için kıyıldı bu arada nişanlım ve ben aynı fabrikada işçi olarak çalışıyoruz biz hiçkimseden bişey beklemiyecez diye anlaşmıştık benim bi evim var oda banabir yatak bide tencere yeter demişti çok mutlu huzurlu bir birliktelik geçirriyorduk onun adanada bekar kalması da bizim için bulunmaz bi niymetti nişanlım ilk okuldan sonra elazığ anadolu textil isesini kazanmış liseyi bitirdikten sonrada fabrikada işe beşlamiış olan biri yani 13 sene kimseyle bişey paylaşmamış aile sevgisi görmemiş bir insan sevilmemiş güven duymamış korku için de yaşamış tahmin edebilirsin bir anda böyle bi sevgi bulunca afalladı günlerimiz sürekli beraber geçiyordu 28 09 2003 tarihinde evlen dik ki resmi nikahımız dahi yooktu eşim evlenmeden önce bana benim hiç çeyizim yok demişti o zaman biraz anlamıştım ailesinin kendisini unuttuğunu sezinlemiştim hiç yüzüne vurmadım ama ban zor geliyordu emineye 400 milyon gönderip kızım çeyizinin tüm eksiklerini alırsın dediler hatta düğün için de biz oralara gelemek sen kınanı burda yap düğünü orda yaparsınız demişlerdi yani kızlarının düğününe bile gelmek istememişlerdi abisi bize manevi daha sonrada maddi konuda biçok destek verdi benim evim kirada olduğu için yatak odasını kendisinin oturduğu kiralık eve götürdük ailemin karataştaki evinde balayımızı yapıp döndük herşey çok güzel tam 3 ay geçirdik sonra fabrikanın kapanacağı haberi geldi 02 02 04 tarihinde eşimin işine son verildi o günden 3 ay sonrada benim borçlar la beraber iki işsiz fakat bnirgünden birgüne bana niye bizim paramız yok demedi haziranın sonundada kendi evimeize geçtik çok mutlu ama parasız bi hayat yaşıyorduk benim ailem olabildiği kadar yardım ediyor desteklerini ve ilgilerini hiç ekik etmiyor onun ailesi biz aramazsak aramıyor du bile sonra bi iş yeri sözkonusu oldu 11 milyarliraya anlaştık yanlız paranın bi kısmını abisi peşinat olarak verecek bizde diğer kısmını taksitli bişekilde ödeyecektik bu aradada aldığı çeyizlerin parasını da dayıma babam ödüyordu düğünde takılanların bi kısmını o yokluk döneminde harcamıştık setine de mal alıp işimizin başına gittik eşim de bende çalışıyor sürekli beraber geziyoprduk annemler de yiyor bazan onlarda kalıyorduk eşim bizim aile bağlarımıza hayran kalmıştı babamı benden bile fazla seviyordu diyebilirim evliliğimizin 2. yılının orrtalarında bana bi evlat verdi 02 08 2005 mustafa demirim ismişni anası koydu hatta ben deniz demir koymadım diye de sana bir tanede deniz doğuracam diyerek ağlamıştı. fakat eminenin doğumuna annesi gelmeyi bırak bir hafta aramadı bile benim açımdan sorun yoktu ama emine içten içe kendini yiyordu sonraolacak gibi dil dedim küçük kız kardeşini çağırdım fakat onun da 1 ve 2,5 yaşında iki çocuğu var o emineye bakacağına emine onlarla uğraşmak zorunda kaldı geri gönderdim fakat eşim içine çok fazla dert etmişti beni üzmemek için de ban hiç bişey belli etmiyordu benim açımdan çok mutluyduk para harici hiç bi sıkıntımız yok tu allaha çok şükür oğlum 8 aylık olunca eşimin göğüs bölgesinde ufak tefek ağrıları başladı
doktor filmini çekçemizi sonrada hastaneye yatmamızı önerdi ogün de hastaneye yattık veverem den şüphelenildi akciğerleri su toplamıştı balcalıyı hiç istemiyordu bu neden le babama bağlı olan ssk hastanesine yattık 03 04 06 3. günden itibaren sonderece şiddetli ağrılar başladı bu arada tahliller sürekli sonuçsuz kalıyordu 20 gün pilevral sıvı MALİN epiteryal tümör daha sonrada eşime ac ca akciger kanseri teşhisi kondu araştırmadığımız hastane kalmadı eşime hiç bişey söylememiştim babam perişan olmuştu tüm her şey yoluna girmişken bir anfa böyle olamsı herkeşi şaşıtmıştı çünkü ailemde herkes onu oda herkesi çok sevmişti teşhis sonrasın da abisine benim işyerine gitmek zorunda olduğumu gündüzleri yanın da birinin kalması gerektiğini söyledim hemen geldi artık sadece akşam ve geceleri yanın da kalabiliyordum abiside gündüzleri ben gelene kadar yanında kalıyor du bu arada annesi ve babası hiç hastaneye gelmemişti benim zorumla geldiler babam babasına durumu anlattı 01 05 06 tarihin de balcalı tıp fakültesine sevk olduk balcalı sürekli olarak parça alıyor sıvı boşaltıyor fakat eminen
in acılarını hiç bi şekilde dindiremiyordu hani tv de bazan çıkar şu türbede şunu yaparsan istediğin gerçekleşir diye ben onlara salak derdim küçümserdim keşke salak olsalardı çaresizmişler öğren dim eşim canım kadar sevdiğim insan çok ciddi bir hastalıktan dolayı çokkötü acılar çekerek eriyip gidiyor ve benim elimden bişey gelmiyor annem oğlumu alı bazan hastaneye getiriyor emine biraz iyi hissederse aşağıda gösteriyoruz daha sonra yayılma başladı fiziki olarak vicudu hepten su topladı yürümekte tuvaletini yapmakta dahi zorlanıyordu diren takıldı sonda takıldı daha neler kemoterapi ye başlanacağı söylen di 02 06 06 10,00 da başlandı ve aynı gün ilaç ters tepip böbreklerini vurdu aynı gün akşam diyalize başladık ve eşimin yoğun bakıma kaldırdık o andan itibaren karım her saat bir yaş yaşlandı ömrünün 13 yılını yalnız sevgisiz geçirmiiş bir insan sevgiyi bulup mutlu olup yanlızlıktan kurtulmuşken o yoğunbakımda tekrar yalnız kaldı o gün annesi ve baba sı görmeye geldiler çok mutlu olmuştu yanına çok seyrek çıkabiliyorduk her çıktığımızda daha kötü idi c tesi ve pazar böyle geçti pazartesi akşan işdönüşü yanına çıktım o gün eski arkadaşlar ailem herkes gelmiş akşam bana beni burdan çıkar YOĞUN BAKIMA GİRDİĞİMİZ ABDAN İTİBAREN BENİ BURDAN ÇIKAR YANLIZ KALAM KALAMAM DİYORDU ZATEN bunlar beni öldürecek fakat ölüm başlamıştı bile makine sayesin de nefes alabiliyor du bana cem dedi ben dedi bidaha oğlumu göremiyecem dimi ona iyi bak seni çok seviyorum aileni herkesi saydı sonra beni burdan çıkar dedi kızdım saçmalama daha senne ne hayellerimiz var dedim sen benimsin seni kimseyle paylaşamam dedi altını temizledim o arada gözüme bakıp beni burdan çıkar ben karataşa gitmek istiyorum oğlumun babanın yanında kallak istiyorum demişti gözlerine baktığımda ölümü ilk defa bu kadar iyi hissettiğini anladı gece tekrar yanına gittim baktım ellerinden bağlamışlar öylece oturuyor cem dedi beni dövdüler beni burdan çıkar ben çıldırmıştım ellerini çözdüm çıplak tı bişeyler giydirdim tamam canın doktorla görüşeyim dedim huzula beklemeye başladı 45 dakika kadar konuştuk dr ile sabahı çıkarmıyacağını biliyordum ve elim den bişey gelmiyordu tekrar yanına döndüm hayatım yarın makine ile seni çıkartmaya çalışacam dedim hemen çıkar deddi bi uyku ilacı verdirdim sürekli olarak kalkmaya kendini aşağı atmaya çalışıyordu hemşire tekrar çıkmamı işaretetti canım ben çıkacam dedim tekrar helecek dedim bana ilk defa defol dedi hayatım 1 saat sonra gelecem dedim yarın senden boşanacam dedi beni çıkart hem diye tekrarladı hayatım şu an çıkarttamam ölürsün dedim beni burda öldürecekler zaten dedi ve tekrarladı yapamam deyince de defol abimi çağır bana dedi seni seviyorum deyip anlından biöpücük almaya çalıştım vermedi indim büyük abisine seni çağırıyor dedim ben çıkamam cem dayanamam dedi ben çıkarken ilacın etkisi ile uyur gibi idi sabah 5,45 civarı tekrar yukarı çıkmak istedim 6 yakadar bekle dediler zile bastım hasta bakıcı bana bi dakika diye işater etti bekledim ne kadar beklediğimi bilmiyorum dokdor beni karşıladı metin ol dedi sakin oldedi öldümü dedim dahadil ama bilinçsiz dedi yanına gittim gözleri kaymış nefes alması durmuş sadece kalbi atıyorduyirmi
dakika kada r elini tuttum öptüm okşadım dua ettim af diledim ama ölmüştü hayatındaki yanlızlığı gibi yine yalnız ölmüştü hiç sevmedighi yanlızlık bu sefer kocasınnın yüzün den başına gelmişti bana son sözü defol abimim gönder bana olmuştu hasta bakıcı bana gece bi ara uyan dı seni sordu geldi SEN uyuyunca gitti dedik dedi daha sonra da ben zili çaldığımda nabzı düşmüş uyanıp nefesim kesiliyor ce demiş adımı bile tamamlayamamış başı düşmüş şimdi yalnız 2 mt. toprak altında anne babası olum biz oralara gelemek siz cenazesini buraya ileti verin dediler canıma hayatıma canlıyken sahip çıktılar da ölüsünü istiyorlar yok dedim karataş a defnettim hani özlem zaamnla azalır derler ya inanma gergün biraz daha artıyor şimdi karım yok sevgisi içimde perişan ediyor evimi satlığa çıkardım giremiyorum her yere resmini koydum hiç aklımdan çıkmıyor anem babam benim bu halime kahroluyor dün önceki gün 16 7 06 kırk mevlüdünü yaptım merak etme canım oğluna ii bakacam seni hiç unutmayacam canımdın bitanemdin seni çok özledim beni affet seni yanlız bıraktığım için

Alıntı

**KãRdé£éN** · 23-12-2006, 03:43

ama ölmüştü hayatındaki yanlızlığı gibi yine yalnız ölmüştü hiç sevmedighi yanlızlık bu sefer kocasınnın yüzün den başına gelmişti bana son sözü defol abimim gönder bana olmuştu

off tatlım ağlattın beni yaa

çok acıklıydı.. uzun olmasına aldırmayıp okumanızı tavsiye ederim... oyy oyy

**sweet_** · 23-12-2006, 03:49

Bitanem yaa kıyamam ben sana okuyan gozlerine sağLık..

**azerhan** · 23-12-2006, 04:15

Çok feci bişi, çaresizlik daha da beterr
Eline sağlıkk!

**sweet_** · 23-12-2006, 04:25

Sağol canım okuyan gozlerine sağLık..

~~^^CeM^^~~ · 23-12-2006, 04:41

Gözlerim Kaydı Okurken Ama Değerdi Buna Çok Zor Bir Durum Allah Kimseye Göstermesin ve Yaşatmasın

**sweet_** · 23-12-2006, 04:43

Amiin..Okuyan gözlerine sağLık CeM

**aSi MeLeq** · 23-12-2006, 16:58

Alıntı:

seni hiç unutmayacam canımdın bitanemdin seni çok özledim beni affet seni yanlız bıraktığım için

Çok duygulandım, çok acı birşey bu Rabbim kimsenin başına vermesiinn
Ellerine sağlık bitanem

22-12-2006, 23:04	#1 (permalink)
sweet_ мαн_ι яαнşαη ★.HayaL MahsuLü.★ Kayıt: 25.06.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 7.898 İtibar Gücü: 74	Yaşanmış.. insanların yaşadıkları onlara değişik düşünme yeteneği kazandırır inşallah sizde yaşadığınız olaylardan kendinize ders çıkarmış dünyanın çocuğunuz etrafında döndüğünü anlamışsınızdır LÜTFEN BİTİRENE KADAR OKUYUN insanın cenneti de cehennemide yaşadığı hayattır der büyüklerimiz yani reankarnasyon'a(yeniden doğum) inanmak insan bu hayta işlediği günahları diğer hayatında çeker ama insanın günahı az ise iyi insan zararsız bi insansa erken ölür erken ve acılar içinde kıvranarak eskiler bunuda allah sevdiği kulun günahlarını yaşadıgı hayatta çektirip ondan sonra ruhuna başka cennette gibi bi hayat nasib eder derler. yaşamak yaşatmak zor bende size kendi yaşadığımı anlatacağım 07 01 2003 tarihinde ilk defa hoşlandığım bir insanla uzun uğraşlar sonucu evlilik amaçlı çıktım ogün beni niye daha önce kabul etmediğini sordum ve aldığım cevap hiç şaşıtrmadı ben bir arap alevisiyim sebep bu imiş. Alevileri dinlerini sakladıkları için tanımıyor hatta dinsiz sanıyormuş sonradan kuran'ı kerim ve bazı duaları okuyarak onu müslüman olduğumuza ikna ettim o günden itibaren arkadaş olduk birbirimizi tanımakiçin bu 6 ay kadar sürdü 05 05 03 tarihinde istemeye gittik ben adanada eşimin ailesi ise feke çesinde oturmakta bizi hoş karşıladılar fakat alevi olmamızdan dolayı çekiniyorlardı allahın emriyle istedik fakat bu safaya gelene kadar yaşadıklarımız son derece zor ve bir okadar da güzeldi ki ben ona oda ban karşı sonderece sayğılı ve sevği dolu idik babası bişeylerden bahsetmeden allahın emri dediniz kızımı istediniz kızım ne derse onu abisine söylerim benim açımdan sorum yok dedi ve abiside bacıma güvenim sonsuz diyerek verdi.06 06 2003 tarihinde ben sözkesimini yapıp bizde ön nikah yani eşimle nişanlılık dönemindeki buluşmalarımızın haram olmamasını önlemek için kıyıldı bu arada nişanlım ve ben aynı fabrikada işçi olarak çalışıyoruz biz hiçkimseden bişey beklemiyecez diye anlaşmıştık benim bi evim var oda banabir yatak bide tencere yeter demişti çok mutlu huzurlu bir birliktelik geçirriyorduk onun adanada bekar kalması da bizim için bulunmaz bi niymetti nişanlım ilk okuldan sonra elazığ anadolu textil isesini kazanmış liseyi bitirdikten sonrada fabrikada işe beşlamiış olan biri yani 13 sene kimseyle bişey paylaşmamış aile sevgisi görmemiş bir insan sevilmemiş güven duymamış korku için de yaşamış tahmin edebilirsin bir anda böyle bi sevgi bulunca afalladı günlerimiz sürekli beraber geçiyordu 28 09 2003 tarihinde evlen dik ki resmi nikahımız dahi yooktu eşim evlenmeden önce bana benim hiç çeyizim yok demişti o zaman biraz anlamıştım ailesinin kendisini unuttuğunu sezinlemiştim hiç yüzüne vurmadım ama ban zor geliyordu emineye 400 milyon gönderip kızım çeyizinin tüm eksiklerini alırsın dediler hatta düğün için de biz oralara gelemek sen kınanı burda yap düğünü orda yaparsınız demişlerdi yani kızlarının düğününe bile gelmek istememişlerdi abisi bize manevi daha sonrada maddi konuda biçok destek verdi benim evim kirada olduğu için yatak odasını kendisinin oturduğu kiralık eve götürdük ailemin karataştaki evinde balayımızı yapıp döndük herşey çok güzel tam 3 ay geçirdik sonra fabrikanın kapanacağı haberi geldi 02 02 04 tarihinde eşimin işine son verildi o günden 3 ay sonrada benim borçlar la beraber iki işsiz fakat bnirgünden birgüne bana niye bizim paramız yok demedi haziranın sonundada kendi evimeize geçtik çok mutlu ama parasız bi hayat yaşıyorduk benim ailem olabildiği kadar yardım ediyor desteklerini ve ilgilerini hiç ekik etmiyor onun ailesi biz aramazsak aramıyor du bile sonra bi iş yeri sözkonusu oldu 11 milyarliraya anlaştık yanlız paranın bi kısmını abisi peşinat olarak verecek bizde diğer kısmını taksitli bişekilde ödeyecektik bu aradada aldığı çeyizlerin parasını da dayıma babam ödüyordu düğünde takılanların bi kısmını o yokluk döneminde harcamıştık setine de mal alıp işimizin başına gittik eşim de bende çalışıyor sürekli beraber geziyoprduk annemler de yiyor bazan onlarda kalıyorduk eşim bizim aile bağlarımıza hayran kalmıştı babamı benden bile fazla seviyordu diyebilirim evliliğimizin 2. yılının orrtalarında bana bi evlat verdi 02 08 2005 mustafa demirim ismişni anası koydu hatta ben deniz demir koymadım diye de sana bir tanede deniz doğuracam diyerek ağlamıştı. fakat eminenin doğumuna annesi gelmeyi bırak bir hafta aramadı bile benim açımdan sorun yoktu ama emine içten içe kendini yiyordu sonraolacak gibi dil dedim küçük kız kardeşini çağırdım fakat onun da 1 ve 2,5 yaşında iki çocuğu var o emineye bakacağına emine onlarla uğraşmak zorunda kaldı geri gönderdim fakat eşim içine çok fazla dert etmişti beni üzmemek için de ban hiç bişey belli etmiyordu benim açımdan çok mutluyduk para harici hiç bi sıkıntımız yok tu allaha çok şükür oğlum 8 aylık olunca eşimin göğüs bölgesinde ufak tefek ağrıları başladı doktor filmini çekçemizi sonrada hastaneye yatmamızı önerdi ogün de hastaneye yattık veverem den şüphelenildi akciğerleri su toplamıştı balcalıyı hiç istemiyordu bu neden le babama bağlı olan ssk hastanesine yattık 03 04 06 3. günden itibaren sonderece şiddetli ağrılar başladı bu arada tahliller sürekli sonuçsuz kalıyordu 20 gün pilevral sıvı MALİN epiteryal tümör daha sonrada eşime ac ca akciger kanseri teşhisi kondu araştırmadığımız hastane kalmadı eşime hiç bişey söylememiştim babam perişan olmuştu tüm her şey yoluna girmişken bir anfa böyle olamsı herkeşi şaşıtmıştı çünkü ailemde herkes onu oda herkesi çok sevmişti teşhis sonrasın da abisine benim işyerine gitmek zorunda olduğumu gündüzleri yanın da birinin kalması gerektiğini söyledim hemen geldi artık sadece akşam ve geceleri yanın da kalabiliyordum abiside gündüzleri ben gelene kadar yanında kalıyor du bu arada annesi ve babası hiç hastaneye gelmemişti benim zorumla geldiler babam babasına durumu anlattı 01 05 06 tarihin de balcalı tıp fakültesine sevk olduk balcalı sürekli olarak parça alıyor sıvı boşaltıyor fakat eminen in acılarını hiç bi şekilde dindiremiyordu hani tv de bazan çıkar şu türbede şunu yaparsan istediğin gerçekleşir diye ben onlara salak derdim küçümserdim keşke salak olsalardı çaresizmişler öğren dim eşim canım kadar sevdiğim insan çok ciddi bir hastalıktan dolayı çokkötü acılar çekerek eriyip gidiyor ve benim elimden bişey gelmiyor annem oğlumu alı bazan hastaneye getiriyor emine biraz iyi hissederse aşağıda gösteriyoruz daha sonra yayılma başladı fiziki olarak vicudu hepten su topladı yürümekte tuvaletini yapmakta dahi zorlanıyordu diren takıldı sonda takıldı daha neler kemoterapi ye başlanacağı söylen di 02 06 06 10,00 da başlandı ve aynı gün ilaç ters tepip böbreklerini vurdu aynı gün akşam diyalize başladık ve eşimin yoğun bakıma kaldırdık o andan itibaren karım her saat bir yaş yaşlandı ömrünün 13 yılını yalnız sevgisiz geçirmiiş bir insan sevgiyi bulup mutlu olup yanlızlıktan kurtulmuşken o yoğunbakımda tekrar yalnız kaldı o gün annesi ve baba sı görmeye geldiler çok mutlu olmuştu yanına çok seyrek çıkabiliyorduk her çıktığımızda daha kötü idi c tesi ve pazar böyle geçti pazartesi akşan işdönüşü yanına çıktım o gün eski arkadaşlar ailem herkes gelmiş akşam bana beni burdan çıkar YOĞUN BAKIMA GİRDİĞİMİZ ABDAN İTİBAREN BENİ BURDAN ÇIKAR YANLIZ KALAM KALAMAM DİYORDU ZATEN bunlar beni öldürecek fakat ölüm başlamıştı bile makine sayesin de nefes alabiliyor du bana cem dedi ben dedi bidaha oğlumu göremiyecem dimi ona iyi bak seni çok seviyorum aileni herkesi saydı sonra beni burdan çıkar dedi kızdım saçmalama daha senne ne hayellerimiz var dedim sen benimsin seni kimseyle paylaşamam dedi altını temizledim o arada gözüme bakıp beni burdan çıkar ben karataşa gitmek istiyorum oğlumun babanın yanında kallak istiyorum demişti gözlerine baktığımda ölümü ilk defa bu kadar iyi hissettiğini anladı gece tekrar yanına gittim baktım ellerinden bağlamışlar öylece oturuyor cem dedi beni dövdüler beni burdan çıkar ben çıldırmıştım ellerini çözdüm çıplak tı bişeyler giydirdim tamam canın doktorla görüşeyim dedim huzula beklemeye başladı 45 dakika kadar konuştuk dr ile sabahı çıkarmıyacağını biliyordum ve elim den bişey gelmiyordu tekrar yanına döndüm hayatım yarın makine ile seni çıkartmaya çalışacam dedim hemen çıkar deddi bi uyku ilacı verdirdim sürekli olarak kalkmaya kendini aşağı atmaya çalışıyordu hemşire tekrar çıkmamı işaretetti canım ben çıkacam dedim tekrar helecek dedim bana ilk defa defol dedi hayatım 1 saat sonra gelecem dedim yarın senden boşanacam dedi beni çıkart hem diye tekrarladı hayatım şu an çıkarttamam ölürsün dedim beni burda öldürecekler zaten dedi ve tekrarladı yapamam deyince de defol abimi çağır bana dedi seni seviyorum deyip anlından biöpücük almaya çalıştım vermedi indim büyük abisine seni çağırıyor dedim ben çıkamam cem dayanamam dedi ben çıkarken ilacın etkisi ile uyur gibi idi sabah 5,45 civarı tekrar yukarı çıkmak istedim 6 yakadar bekle dediler zile bastım hasta bakıcı bana bi dakika diye işater etti bekledim ne kadar beklediğimi bilmiyorum dokdor beni karşıladı metin ol dedi sakin oldedi öldümü dedim dahadil ama bilinçsiz dedi yanına gittim gözleri kaymış nefes alması durmuş sadece kalbi atıyorduyirmi dakika kada r elini tuttum öptüm okşadım dua ettim af diledim ama ölmüştü hayatındaki yanlızlığı gibi yine yalnız ölmüştü hiç sevmedighi yanlızlık bu sefer kocasınnın yüzün den başına gelmişti bana son sözü defol abimim gönder bana olmuştu hasta bakıcı bana gece bi ara uyan dı seni sordu geldi SEN uyuyunca gitti dedik dedi daha sonra da ben zili çaldığımda nabzı düşmüş uyanıp nefesim kesiliyor ce demiş adımı bile tamamlayamamış başı düşmüş şimdi yalnız 2 mt. toprak altında anne babası olum biz oralara gelemek siz cenazesini buraya ileti verin dediler canıma hayatıma canlıyken sahip çıktılar da ölüsünü istiyorlar yok dedim karataş a defnettim hani özlem zaamnla azalır derler ya inanma gergün biraz daha artıyor şimdi karım yok sevgisi içimde perişan ediyor evimi satlığa çıkardım giremiyorum her yere resmini koydum hiç aklımdan çıkmıyor anem babam benim bu halime kahroluyor dün önceki gün 16 7 06 kırk mevlüdünü yaptım merak etme canım oğluna ii bakacam seni hiç unutmayacam canımdın bitanemdin seni çok özledim beni affet seni yanlız bıraktığım için Alıntı

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
GerCekten YaŞanmış koMik SoygunLAr........	modestus	Mizah & Eğlence	8	28-05-2007 00:50
Önyargılarımız (Yaşanmış Olay)	chatlac_chucky	Paylaşmak İstedikleriniz	3	06-01-2007 16:34
yaşanmış bir hikaye!!	___SuNrİsE___	Hikayeler ve Efsaneler	6	28-12-2006 10:41
~~Yaşanmış Sevda MasaLLarı~~	Zerd@	Hikayeler ve Efsaneler	2	23-05-2006 20:58
-Çanakkale'de Yaşanmış Bir Hikaye-	berru	Hikayeler ve Efsaneler	6	13-05-2006 17:31

23-12-2006, 03:43	#2 (permalink)
KãRdé£éN Sevda Çiçeğim ·´¯`·-ღ caηısı ღ-·´¯`· Kayıt: 18.06.2006 Yaş: 22 Mesajlar: 15.688 İtibar Gücü: 150	ama ölmüştü hayatındaki yanlızlığı gibi yine yalnız ölmüştü hiç sevmedighi yanlızlık bu sefer kocasınnın yüzün den başına gelmişti bana son sözü defol abimim gönder bana olmuştu off tatlım ağlattın beni yaa çok acıklıydı.. uzun olmasına aldırmayıp okumanızı tavsiye ederim... oyy oyy

23-12-2006, 03:49	#3 (permalink)
sweet_ мαн_ι яαнşαη ★.HayaL MahsuLü.★ Kayıt: 25.06.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 7.898 İtibar Gücü: 74	Bitanem yaa kıyamam ben sana okuyan gozlerine sağLık..

23-12-2006, 04:15	#4 (permalink)
azerhan Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 23.04.2006 Yaş: 27 Mesajlar: 2.991 İtibar Gücü: 19	Çok feci bişi, çaresizlik daha da beterr Eline sağlıkk!

23-12-2006, 04:25	#5 (permalink)
sweet_ мαн_ι яαнşαη ★.HayaL MahsuLü.★ Kayıt: 25.06.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 7.898 İtibar Gücü: 74	Sağol canım okuyan gozlerine sağLık..

23-12-2006, 04:41	#6 (permalink)
~~^^CeM^^~~ Banned ~~O da artık evLi~~ Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 26 Mesajlar: 10.323 İtibar Gücü: 0	*Gözlerim Kaydı Okurken Ama Değerdi Buna Çok Zor Bir Durum Allah Kimseye Göstermesin ve Yaşatmasın*

23-12-2006, 04:43	#7 (permalink)
sweet_ мαн_ι яαнşαη ★.HayaL MahsuLü.★ Kayıt: 25.06.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 7.898 İtibar Gücü: 74	Amiin..Okuyan gözlerine sağLık CeM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)