Kimseye belli etmiyorum savaşımı. Yokluğunla
savaşmak görünmeyen bir düşmana kılıç sallamak
gibi... Yoruluyorum, düşüyorum, tekrar kalkıyorum
ama sensizliği yenmeyi başaramıyorum.

Hüzün işgalinde yüreğim, çünkü sen yoksun, seni
düşünmek var. Yokluğun canımı öyle acıtıyor ki,
parça parça oluyor yüreğim. Kalbimin parçalarını
toplamaya çalışıyorum yerden. İçimde kopan
fırtınaları söyleyemiyorum. Sessizleşiyorum.
Saatlerce bakıyorum seni xxxüren yollara...
Kimseye belli etmiyorum savaşımı. Yokluğunla
savaşmak görünmeyen bir düşmana kılıç sallamak
gibi... Yoruluyorum, düşüyorum, tekrar kalkıyorum
ama sensizliği yenmeyi başaramıyorum.

En büyük korkum bu sensizlik, korkularıyla
yüzleşen insanlardan olamıyorum. Çünkü sensiz
olmayı yediremiyorum kendime. Bir kez kabullensem
sanki o an çıkıp gidecekmişsin gibi gelir
yüreğimden. Oysa yanımda, hep yüreğimde taşıyorum
seni. Orada olduğunu bilmek yaşama, hayata tutunma
gücü veriyor. Korkularımla yüzleştiğim anda o gücü
kaybetmekten çekiniyorum.

Gece uykularım kaçıyor. Yalnızlığa isyan ederek
dört duvar odayı sabaha kadar adımlıyorum.
Bakamadığım aynalar kırılıyor. Binlerce parçası
bedenime saplanıyor. Bir sigara, bir sigara
daha... Dudaklarımda küfür lezzeti... Dumanı
savuştururken tavana sensizlik üzerime çığ gibi
yıkılıyor. Sonra hayaller gelip çörekleniyor
üzerime. Sen, sen ve yine sen.

Gözlerimi kapatıp dalıyorum sonsuz senli günlere,
seni öperken soluğum kesiliyor. Nefes alamıyorum
sanki. Sonra şiddetli bir yağmur başlıyor. Sanki
gökyüzü her damlasıyla sana olan sevgimi
haykırıyor. Seni seviyorum seni seviyorum, seni
çok seviyorum diye.

Bir hayalden bir hayale geçerken sabahı
karşılıyorum. Güneş penceremden içeri girerek
gecenin kasvetini getiriyor. Hayaller bir sonraki
geceye kadar çekiliyor odamdan, gözlerimden.
Hayaller gözlerimden çekiliyor diye kızma sakın! !
! Çünkü benim günüm hep seninle başlayıp seninle
bitiyor...