sweet_

sen bana git demedin..ben sana tutunamadım...en tuhaf uzakta kalışım oldun..."hoşçakal " bile değildi son sözüm..mesafeler hep büyüdü. o onu dedi..bu bunu dedi..şuydu..buydu..ve de..

ve de bitti..

bitti..

bitti işte..

vedasız, acısız, ağrısız bir ayrılık oldu..

sen orada kaldın..ben burada

şimdi de oturmuş yazıyorum..sadece sana değil..

ona, buna, şuna, herkese..

en güzeli de bu ..yazmak..

kimbilir hangi eve girdim şu an

hangi otobüs yolculuğunun cam kenarındayım..

tut ki ekmek kırıntıları yere dökülmesin diye açılmış bir sayfayım..

bir bakkal tezgahında ucuz şarap sarmak için hazır tutuluyor da olabilirim..

bir yatağın başucunda da..

peki sen..

belki hayali bir sevgilisin bir okur için..

ama olsun..düşlerken sınırsız olmanın bir mahkumiyeti varmı ki?..

kime ne..

kara tahtaya tebeşirle yazılmış kelimeleri silmenin ne güç olduğunu hatırlıyormusun...

evet silinirdi..ama mutlaka kalırdı izi..

ben de seni siliyorum yar..

hem de iz kalmamacasına..bastıra bastıra silgiyi..

ama ne gam..kara tahta iz tutuyor..

..

senden sonra yemek yemedim..

senden sonra dışarı çıkarken hep şemsiyemi aldım..ilk defa saçlarım ıslanırsa başımın ağrayabileceği ihtimalini göze aldım...

senden sonra daha sıkı giyindim..

hiç üşümedim senden sonra..

senden sonra hep saatin ziliyle uyandım sabahlara

senden sonra televizyon kumandasının 6 aydır ihtiyaç duyduğu pilleri aldım..

kahvaltıda gazete okumuyorum senden sonra..ev yapımı çilek reçelinin içine dalan ekonomi sayfaları artık şerbetsiz pür'u pak...

senden sonra kokulu mum aydınlığını satın almadım mağazadan...

ayraç yoksunluğundan"okunan yer kolay bulunsun" diye yüzüstü yatırılmış, yarım kalmış kitaplarımın hepsini bitirdim senden sonra..

hiç kar yağmadı senden sonra bu gri kente..

senden sonra ben sarıyer'i sevdim..istinye'yi..yeniköy'ü..

emek kafe'de sabah kahvaltılarında buldum defalarca..

istiklal caddesi, taksim..bu kadar kalabalıkmıydı o zamanlar..

..


ben senden sonra yatarken anahtarı kapının üzerinden almadım...

sıkı sıkı da kilitledim...ve beni uyandıran kapı zilin de yoktu artık..

senden sonra

senden sonra..

senden

sonra..

..



ben de yoktum aslında..

ben senden sonra düş oldum..

HOŞÇAKAL...


KAYAHAN COSKUN

KãRdé£éN

ben de seni siliyorum yar..

hem de iz kalmamacasına..bastıra bastıra silgiyi..

ama ne gam..kara tahta iz tutuyor..

çok güzeldi canım yaaa ellerine sağlık.. hüzünlendim bi an..

sweet_

saol canım okuyan gozlerine sağLık..

sweet_

seni götüren vapurlara el sallamayı
garlarda ''gelirsen''i taşıyan
rötarlı trenleri beklemeyi
özlem yağmurlarında ıslanmayı
eylül yaprakları gibi
dokunulmadan kopmayı senden öğrendim..

sürgün mevsimlerde
olmayan adresler elimde seni arardım
hüzün bulutları kaplardı yüreğimi
her yağmur mevsimi
özlemlerim çiöek açardı
sen olmazdın yanımda

ben veda etmeyi senden öğrendim

ayrılığın cam kırığı gibi batarken yüreğime
şimdi çağırma beni
gelemem..

aSi MeLeq

Alıntı:

özlem yağmurlarında ıslanmayı eylül yaprakları gibi dokunulmadan kopmayı senden öğrendim..

Her iki yazı da birbirinden güzeldii..ellerine sağlık bitanem

blackangel

O gidince
Yikilmamaya karar vermistim
Biri gider biri gelir demistim
Bir kac gun ickiye kendimi verip
Zamanla unuturum sanmistim
Unutamadim
Hani aglamayacaktin gozlerim
Onu dusunupde goz yasi dokmeyecektin
Neden ilgit ilgit aglar oldun
Bugulu bir cam misali
Islanmis bir cam misali etrafa bakar oldun...

Yuregim
Coskun yuregim
Hani yanip kahrolmayacaktin
Hani gezip eglenecektin
Artik hur'dun
Artik istedigin yerlere gidip
Arzuladigin seyleri yapacaktin
Neden icin icin yaniyorsun.
Yuregim
Suskun yuregim
Hani denizler misali cosacaktin
Gocmen kuslar gibi bir baska gonule ucacaktin
Bir baska gonulde yuva yapacaktin
Neden Yanardag misali yaniyorsun Yuregim..

Ellerim
O gidince resmini yirtip atacaktin
Yirtmaya gucun yetmezse
Cakmagi cakip yakacaktin
Neden titriyorsun
O gitti
Yirt su resimleri
Bin bir parca edip at su resimleri
Yirtamazsan
Cakmagi cakip Yak su resimleri
Titreme boyle
Ikide bir uzanma resimlere
Laik degilmis anlasana, titremeyi artik biraksana..

Kalbim
Hep aciya kedere dayanmayi ogrenen kalbim
Gidenin ardindan yikilan
Bir gun gelir diye hayel kuran kalbim
Yine yuvasindan dusen bir kusa benzedi halin
Limana bir metre kalmadan batan bir gemibisin
Guzel hayeller kurarken, kabuslarla uyandin
Artik yanlizliga son derken, yine tek basina kaldin.

Agla Gozlerim Agla.
Baska Ne Yapabilirsin..

sweet_

Tşkkürler ark.lar blackangel yüreğine sağLık canım

_BeRFiN_

zekimim yazısını görünce sevindirik oldum teşekkürler

SweetWitch

PayLa$ımLaRını keyifLe okuyorum. Yüreqine saqLık

SweetWitch

Yazdım İşte...Ben de Bilmiyorum...

Yıllar geçti...Kalem ve kağıda küskünlüğüm,yıllardan beri süregelir.Ne zaman elime bir kalem alsam;kağıt buruşur,kalem küser ellerime!
Olmayacak...Bu böyle sürmeyecek!"Yazmalı" diyorsa içimden bir ses,yazmalıyım...

Kağıt-kalem düşman olduysa ne çare!Klavye denilen bir icat var...Ve ben de onu kullanırım.

Biriktirip yazmak yerine,biriktirdiklerimi yazarım bir anda!

Evet,şu anda yazıyorum bu satırları...Durmadan ve düşünmeden;içimden geldiği gibi yani...
Belki böyle olmamalıydı.Belki içini kağıda dökmek gibi değil ama...Olsun...Varsın olsun!

"Yazmalı" diyor ya içimden bir ses;sırf bu yüzden yazmalıyım.Ne yazacağımı bilmeden,unutarak söze nasıl başladığımı ve durmadan-duraksamadan yazmalıyım...

İşte dediğim oldu...Söze nasıl başladığımı unuttum,dahası söze neden başladığımı da unuttum.Ne de güzel oldu!Zaten istediğim bu değil miydi?Oldu işte,istediğim oldu...

Biraz hatırlar gibi oldum,"neden" yazmaya başladığımı;ama geçti...Geldi ve geçti,üzerimden geçen bir bulut gibi...

Evet,tamam...
Sana yazacaktım -doğru ya!-...
Seni yazacaktım,alabildiğine...
Bendeki senden söz edecektim,aklımca...

"Sen" dedim,"Senden söz etmek" dedim...İşte olan oldu...El tutuldu,dil tutuldu...
Burda bitmemeliydi...Böyle olmamalıydı...
Ama bitti...Ama oldu...
El tutuldu...