HIZLI ARAMA
| Paylaşmak İstedikleriniz Bizimle ne paylaşmak istiyorsanız yazında bilelim hani. |
 |
07-12-2006, 18:30
| #1 (permalink) |
  ... . .-. .--. .. .-.. Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 26
Mesajlar: 7.764 İtibar Gücü: 34 | Kendi elini kendi tutan bir çocuğum ben... Ben sana beni sevmenin imkansızlığını nasıl anlatayım ki? Kendi yarasını kendi öpen bir çocuğum ben.. Kendi acısını kendi örten bir çocuk.. Yaz çiçeğidir tutunduğum dallar, çabucacık çürür ölümüne, Güz gelir ağlarım.. Kış bastırır ürkerim.. Yüreğimin gurbetine giderim bir başıma, Günümü sevda ederim.. Sevdamı hasret.... Ben sana, Beni sevmenin imkansızlığını nasıl anlatayım ki... Kendi düşünü,kendi kuran bir çocuğum ben.. Kendi yaşını kendi kurutan bir çocuk... Ölüme yakınım nicedir... Gel gör ki,büyülü bir şey bu hayat, Kandırılmışlığımı denize alar mesela... Toprağın üzerine uzanmışken, Nasıl diyebilirim ki, Kimim kimsem yok diye... Bir sızı kalır işte acemice işlenmiş, Atsam atılmaz,satsam satılmaz... Ben sana, Beni sevmenin imkansızlığını nasıl anlatayım ki... Kendi ninnisini,kendi söyleyen bir çocuğum ben... Kendi şiirini kendi ezberleyen bir çocuk... Anne kokulu mendiller saklarım, Baba gülüşlü resimler yaparım boyuna... Her günüm bayram olur, Her bayram şekersiz,çukulatasız... Olur olmaz heveslerim inatlaşmaktandır. Adanmışlıktandır küçücük sevinçlerim, Sevindirmelerim evrene karşı... Ben sana, Beni sevmenin imkansızlığını nasıl anlatayım ki.. Kendi elini kendi tutan bir çocuğum ben... Kendi yüreğini, Kendi bilen bir çocuk.... |
|  |
| ^^DoLCe^^ için teşekkür edenler 4 kişi. |
|
07-12-2006, 18:43
| #2 (permalink) |
| ... . .-. .--. .. .-.. Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 26
Mesajlar: 7.764 İtibar Gücü: 34 | Bir gün gelir de unuturmuş insan En sevdiği hatıraları bile Bari sen her gece yorgun sesiyle Saat on ikiyi vurduğu zaman Beni unutma Çünkü ben her gece o saatlerde Seni yaşar ve seni düşünürüm Hayal içinde perişan yürürüm Sen de karanlığın sustuğu yerde Beni unutma O saatlerde serpilir gülüşün Bir avuç su gibi içime, ey yar Senin de başında o çılgın rüzgar Deli deli esiverirse bir gün Beni unutma Ben ayağımda çarık, elimde asa Senin için şu yollara düşmüşüm Senelerce sonra sana dönüşüm Bir mahşar gününe de rastlasa Beni unutma Ümit Yaşar OĞUZCAN |
|
| |
|
07-12-2006, 18:56
| #3 (permalink) |
| ... . .-. .--. .. .-.. Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 26
Mesajlar: 7.764 İtibar Gücü: 34 | Tam da kara kışlara yakalanmışken, unutmuşken baharı. Tam da örselenmişken yüreğim acılarla, örslerde dövülmüşken... Umutlara darılmışken, unutmuşken umut etmeyi. Karanlıkları yar, yanlızlıkları yoldaş edinmişken. Kaptırmışken ruhumu serseri yağmurlara. Tam kendimden vazgeçmişken... Girmeyecektin dünyama, Yalancı uykular sunmayacaktın ürkek uykularıma. Hatırlatmayacaktın uykusuz gecelerde nasıl ağlandığını. Aldanmışlığı çok gerilerde bırakmışken, Döndürmeyecektin yolundan duygularımı. Kıpırdatmayacaktın yüreğimin yalnız kuşlarını. Açmayacaktın gönül pencerelerini sonuna dek... Gözlerini sürmeyecektin gözlerime. Sevdanın o en çıkmaz yollarına salmayacaktın düşlerimi. Benimsemişken boşluğu, Boşlukla bütünleşmişken yıllar yılı, Onulmaz acılara kucak açmışken, Direnmişken, yaşama, Yeni gelen günle aydınlatmayacaktın sabahlarımı. Ve bütün bunlardan sonra, Acısına vurulduğum aşkı, Bir tokat gibi çarparak suratıma, imkansızlığı zehir gibi akıtarak ruhuma, Çürümeye terk edilmiş bir tekne, Yuvası darmadağın olmuş bir kuş, çalınmış bir yıldız gibi. Bırakmayacaktın beni yolun tam ortasında. Evet hayat devam ediyor... Ben biraz daha eksik, Biraz daha yorgun, biraz daha yenik, Hayat devam ediyor. Artık kapalı yüreğim, yeni acılara, yeni aldanışlara. Umudun soğuk ikliminde defalarca yüzleştiğim geçmiş... VE BUGÜN... SEN UZAKLARDA, BEN BURADA... |
|
| |
|
07-12-2006, 19:09
| #4 (permalink) |
| ... . .-. .--. .. .-.. Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 26
Mesajlar: 7.764 İtibar Gücü: 34 | Sen üzülme bana sevgilim, idare ediyorum işte İttire ittire götürüyorum hayatı bilinmezliği ile... Sen üzülme suskunum diye. Söküklerini dikiyorum gecenin. Ay ile yıldızları birleştiriyorum, Gök ile güneşi, martılar ile denizi, güzel ile çirkini... Yaşam ile ölüm arasındaki bu maratonun Son finalini koşuyorum nefes nefese. Sen üzülme ara sıra ağlıyorum diye Adına yazdığım tüm şiirleri fırlatıp attım da denize O canımı yaktı biraz.... Yoksa iyiyim ben. Kızma bana gecenin karanlığına takılıp kaldım diye Merak etme; güneş bana da doğacak Beni de yakacak, içimi yeniden ısıtacak Denizin tuzu tenimi ısıracak Huzur; giyilmemiş bir elbise gibi Ruhumu sımsıkı saracak. Gelmek istersen yeniden bana Kapım açık tüm sevdalara Geleceğin zaman haber ver Ya da dokun yüreğime Gün ışığı aydınlığında. |
|
| |
|
07-12-2006, 19:16
| #5 (permalink) |
| ... . .-. .--. .. .-.. Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 26
Mesajlar: 7.764 İtibar Gücü: 34 | Bu sabah gözlerimi bahara açmak istedim. Günlerdir kışa bakan yüreğimin artık biraz çiçekler açması, temiz hava alması, yıllardır üzerinde biriken pasları temizlemesi gerekiyordu. Yoktun, beni baharlara yelken açmam için yalnız bırakmıştın. Çünkü seninleyken kıştan başka mevsim yoktu hayatımızda. Hem birbirini bizim kadar seven hem de birbirinden bu kadar farklı olduğu halde bir arada olmaya çalışan başka bir çift varmıydı acaba? Nereye gittiğini bilmiyordum. Bu sefer haber bile vermeden gittin. Oysa sana son birkez daha dokunmak isterdim. Bazen, bir sabah uyandığımda seni yanımda bulamazsam ne olur diye düşünürdüm. Sadece bir burkulma hissettim içimde. Derinlerden gelen bir acı. Sanki içimde bir canavar dışarı çıkmak istiyor ve izlediği yollarda tüm iç organlarımı parçalıyor gibi. Tamam en zoru kendime bile itiraf etmek olduğu halde söylüyorum, büyük bir acı. Geri gelecek misin bilmiyorum. Bir daha seni görür müyüm onu da bilmiyorum. Ama lütfen beni yokluğunla cezalandırma. Biliyorum severdin sen küçük cezalar vermeyi. Tamam birlikte olmayalım ama sen hep burada ol. Aynı havayı soluyalım seninle. Dışarı çıkıyorum. Herkes çok mutlu. Baharı yaşıyorlar, şarkılar söylüyorlar. Deniyorum ben de onlar gibi olmayı. Seni arıyor gözlerim. Nefes alamadığımı sanıyorum. Zorluyorum kendimi mutlu olmaya. Yanılıyorum gene; mutluluk zorla olmaz ki oysa. Ne kadar alışmışım sana. Bu hayat mücadelesi içinde de senden ne çok şey istemişim diye düşünüyorum. Herkes bir yere yetişmeye çalışırken ben senden hep bana gelmeni beklemişim, hem de geldiğin günlerin değerini bilemeden. Ne kadar çok soru varmış ilişkimizde bir o kadar da ses. Biz birbirimizle çok az yalnız kalmışız şimdi daha iyi anlıyorum. Kendi ellerimizle özgürlüğümüzü başkalarına vermişiz. Galiba ben seninle yaşanan kışları geri istiyorum. |
|
| |
|
07-12-2006, 20:09
| #6 (permalink) |
| ... . .-. .--. .. .-.. Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 26
Mesajlar: 7.764 İtibar Gücü: 34 | Gizli yaşamadım hiçbir şeyi ben... Senide gizli yaşamam. Seviyorsam seviyorum, eğer yanımda istiyorsam, uzatırım elimi telefona hiç çekinmeden.... Sevgili ben aşkımı laf kovalamacalarının ardına saklamam. Önümdeki dağın eteklerinden değil, tepesinden bağırırım seviyorum diyerek(!) ve sen bir gün benim olursan, benim olunca değerini yitirmem. her gün mavi denizlerde tek başıma yol alırcasına keşfetmeye başlarım seni, benim olduğuna şükrederek... Kendimi ve sevdamı hep önde tutarım. Senin gibi utanmam sevgimden, sen yaşayamadın sevgini çekinmeden... Sen bana gökyüzündeki bulutlar kadar uzak olsan da, yağacak yağmur kadarda yakınsın aslında... Sevdam benim(!) Nasıl da erteledik yaşayacaklarımızı. Yaşananlar saklanır mı yarına... Diyorum ya ben saklamam asla.... Öpücüklere boğardım seni ummadığın anda.... Ağlayamazdın çünkü beceremezdin yanımda... Uzun bir yolculuğa çıkardık senle evimizde; her gün aynı olan evde fakat farlı yönlerde... Bilinmez bir yola girerdik, sinemaya giderdik, kitap okurduk ve ben bize bakan şaşkın bakışları es geçerek sana sarılırdım. Bizim orası denize bakıyor, deniz kadar sınırsız, deniz kadar coşkulu yaşanıyor aşklarda... Sen sürgüne çıkarttın bu aşkı, seni doyarak yaşamak var da... Son sevgilim sana söylüyorum son kez(!) Önceden ben de erteledim herşeyi ama baktım gelmiyor geri... Sen de sakın erteleme beni... Çünkü aşığım sana, seviyorum seni.... |
|
| |
|
07-12-2006, 20:11
| #7 (permalink) |
  # ^a£e£uyia # asq'm Kayıt: 22.04.2006
Mesajlar: 10.863 İtibar Gücü: 50 | Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım. Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, kendi yolumu çizdiğimde anladım. Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil. Bildiklerini bana neden anlatmadığını anladım. Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış. Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım. Sevmek ile sevilmenin yolu önce kendini sevmekten geçermiş. Neden kendine aşık olduğunu anladım. Acı, doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden. Neden hiç ağlamadığını anladım. Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş. Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım. Ve sevilenle ağlayamıyor, kaçıyorsan ondan, çaresizliktenmiş. Senin acın için odamda tek başıma hıçkırıklarla ağladığımda anladım. Bir insanı herhangi biri kırabilir ama bir tek çok sevdiği acıtabilirmiş. Çok acıttığında anladım. Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her bir damla gözyaşını. Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım. Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet. Yüreğini elime koyduğunda anladım. Tek başına ayakta durabilecek kadar güçlüysen, yanında tutanlar varmış. Neden hiç yalnız kalmadığını anladım. Ve Sana ihtiyacım var, gel diyebilmekmiş güçlü olmak. Sana git dediğimde anladım. Biri sana git dediğinde, kalmak istiyorum diyebilmekmiş sevmek. Git dediklerinde gittiğimde anladım. Dostun seni bir kez terk edermiş, bin kez değil. Aslında hep yanımda olduğunu anladım. Ve bir kez terk etti mi seni, affetmek çok zormuş, Ben de affedemediğin şeyin ne olduğunu anladım. Sana sevgim şımarık bir çocukmuş her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan. Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım. Özür dilemek değil, affet beni diye haykırmak istemekmiş, pişman olmak. Gerçekten pişman olduğumda anladım. Affedemem, çok geç demek gururdan başka bir şey değilmiş hâlâ sevgi varsa içinde eğer. Tutsak kalbimin kapılarını kırıp, içine baktığımda anladım. Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş, sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış. Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım. Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi. Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım. Sevgi emekmiş, emek ise vazgeçmeyecek kadar ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş. Anladım... |
|
| |
|
08-12-2006, 00:26
| #8 (permalink) |
 Kayıt: 20.09.2006
Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18 | Duyqu yükLü payLa$ımLaR, yüreqine saqLık ^^MiReLa^^ |
|
| |
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
| |
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Kategori | Cevaplar | Son Mesaj |
| Kendi Karikatürünü yap | insomnia | Bookmark | 6 | 13-10-2008 00:20 |
| Kendi CekimLerim... | ~MaNoLYa~ | Sizin Çektiğiniz Resimler | 24 | 01-07-2008 14:39 |
| İstanbullu kendi yakar kendi öder | Kr㣠| Son Dakika Haberleri | 0 | 21-11-2007 22:10 |
| Sanayici kendi elemanını kendi yetiştirecek | Haberci | Son Dakika Haberleri | 0 | 20-07-2007 11:30 |
| . . . ( kendi kalemimden ) | rap!n k!z! | Paylaşmak İstedikleriniz | 20 | 15-08-2006 15:59 |
Normal
