öyle korkuyorum ki sevgimden iyice beni esir aldı daha önceleri böyle diil di
her şey cok farklı oldu sanki herşey günden güne daha iyiye gidiyor
hatta o kadar iyiki bazen korkuyorum her güzel şeyi sonunda kötü bir şeyler olacakmış gibi
bilirsin sana olan sevgimi hiç değişmedi hala ilk günkü gibi
seni seviyorum dum du oldu daha sonraları asılında öyle olmuyacak tı
gerçi herşey bi rüya diilmiydi ikimiz içinde biz aslında var olmuyan bir
rüya yı yaşıyorduk yada yaşatmaya çalışıyorduk
kader diyorduk yaşadıklarımıza evet kaderdi
kendi elimizle yazdığımız bir kader
günlerce aynı şeyden bahsediyorduk ve her konuştuğumuzda
sanki ilk konuşuyormuşuz gibi susuyorduk bizim muhabbetimiz sessizliğimizdi
çok uğraştım senin için çok
senin üzülmeni istemiyorum demiştin son gün evet beni hiç üzmedin
sadece yaşayan vücudum oldu kalbim ve aklımı coktan gömmüştüm
cenazeye okadar cok kişi katıldıki aralarında bi tek sen yoktun
olsun dedim kendi kendime benim sevgimin bittiği yerde aşk başlar
öylede oldu seneler gecti benim rüyam bitmedi
seni unutmak için uyudum seni gördüm hiç uyanmak istemedim
uyandım evdeki her eşya seni yaşattı bana olmadı
cok uzaklaştım senden insanların birbirini tanımadığı ülkelere
orda bile kader karşıma çıktı senin isminle yaşayan biriyle tanıştım
ordan da kaçtım
sonradan anladım ne kadar uzaklaşsamda senden
ben sen olmuşum herşeye senin gözünle bakmışım
döndüm evet artık seni görsemde aşkımın ateş alacağını bile bile döndüm
beni ona götürün dediğim zaman beni götürdükleri yer .........
aslında pek üzülmemiştim burda kavuşamıştık o hala sadece benim di hep te öyle kalmıştı
artık o beni bekliyor