Güneş Aya Tutuldu Bende Sana

**PariLine_** · 21-04-2006, 01:15

Kanallar canlı yayında. Güneş tutulması, işte bir haber. Birkaç dakikalık görüntüler, millet heyecanla izliyor. Ömrümün güneşi, ben sana tutulalı nice oldu. Sende heyecanla izliyor musun gözlerimden sevda tutulmasını...
Deprem korkusuna çadırda kalıyormuş bazıları, tutulma var ya.Bir önlem. Peki ya ben sensizliğin korkusuna nerde kalayım.Sensiz kalmanın acı ihtimalini hangi semtte üstümden atayım.
Kalın camlı yada özel yapım gözlüklerle izliyorlarmış tutulmayı. Ben Sana bakınca gözlerimi kamaştırmayacak birşey bulamadım ki.Ben seni görüp te gözlerimin kamaşmadığı bir an yaşamadım ki.
Tutulma birkaç senede bir oluyormuş, hemde kısa sürüyormuş. Bu yüzden özel anlarmış. Ömrümün güneşi, ben sana her sabah yeniden tutuluyorum. Hemde tutulmalarım bir sonraki sabaha kadar devam ediyor. Benim bu tutulmalarımın da senin için bir özel yanı var mı?
Ay güneşle dünyanın arasına girdiği için kısa süreli bir kararma oluyormuş havada. Oysa özlemin seninle benim aramıza girdiği zaman gece çöküyor üstüme. Sen yeniden geceme doğana kadar ben karanlıkta kalıyorum.
Tutulma sırasında güneş ışıkları dünyaya tam ulaşamadığı için hava biraz serinliyormuş. Ben sana tutulalı, ben özleminle başbaşa kalalı başımda esen rüzgar hiç dinmedi ki. Ömrümün güneşi, beni senden gayrısı hiç ısıtmadı ki.
Tutulmanın tam gerçekleştiği belli yerler varmış, izlemek isteyenler oralara akın ediyorlarmış. Ben tutulmayı tüm varlığımda aynı yaşıyorum. Varlığımın neresine dokunsa gözlerin, tam orda sana tutuluyorum.
Vakit akşamüstü oldu. Tutulma bitmiş, dünya kurtulmuş ayın gölgesinden. Oysa ben hala sana tutuk, hala özleminin gölgesindeyim. Şimdi dünya birkaç seneye gün sayarken bir sonraki tutulmayı izlemek için, ömrümün güneşi ben sana yeniden
tutulmak için sabahı beklemekteyim....

**SweetWitch** · 29-01-2007, 11:36

Yavaş ve ağırdan yaklaşıyor işte Kasım.
Yağmurlarla birlikte geliyorum diyor bağıra çağıra;
Sessiz çığlıklarımı duymadan ve görmeden yanağıma süzülen damlaları.
Hala inatla esiyor rüzgar; içimdeki fırtınayı fark etmiyor..
Belki de fark ediyor ama umursamıyor.
Onun tenime işlerken benim umursamadığım gibi sebepsiz.
Yine aylardan Kasım diye başlıyordu değil mi şarkı?
Hüzünlü bir ayrılığın ardından yazılmıştı ve ortak oluyordu bize
Duygularımıza tercümanlık yapıyordu biz sessiz sedasız düşünürken ayrılacağı zamanı bedenlerimizin..
Ne komik.
O zaman sadece bedenlerimiz ayrılacak sanıyorduk ve odaklanmış bekliyorduk Kasım}ın gelmesini
Yüreklerimiz titrek sarılmışken birbirine.
Tahmin edemiyorduk ruhlarımızın o zamana kadar çoktan kopabileceğini.
Aklımıza getirmiyorduk bir gün gerçekten biteceğimizi.
Oysa Kasım çalmadan kapımızı, hüzün ansızın girdi açık unuttuğumuz pencere aralığından sessizce.
Sebepsiz bir ayrılığın ardından dökülürken gözyaşlarım;
Camın buğusuna çizdiğimiz umutlar silindi hoyratça bir el tarafından.
En kötüsü ise canımken el olmandı sevdiğim.
Birlikte çizdiğimiz umutlarımızı umursamadan silişindi şüphesiz.
Kalbimi kazıyıp kanatmandı durup dururken belki de.
Ama ne olursa olsun gidişindi..
Beni yarım.
Beni sensiz, bırakışındı en dokunan kalbime.
Oysa aylardan Kasım olmamıştı daha.
Olamamıştı.
Yine de inadına yaşamaya çalışıyordu kazıdığın,kanattığın hatta ellerinle acımadan koparttığın yüreğim.
İnadına sevdanı saklıyordu bedenim ruhumda.
Ve inadına ellerinde de olsa, senin için atıyordu kalbim,acısı işlese de benliğime..
Liğme liğme yollara dökülse de bedenim..
İnadına.
Senin için sensizlikte atıyordu yüreğim.
Ve ben hala korkuyordum Kasım}ın gelmesinden.
Ve ben hala istemiyordum yaklaşmasını zamanın.
Korkuyordum.
Hala çok korkuyordum.
Sebepsiz değildi oysa korkularım.
Oysa hala yer yer isyanlardaydı yüreğim .
Evet ayrıydık belki seninle,evet yarım saatlik bir uzaklıktayken bana gelemiyordum yanına.
Göremiyordum yüzünü belki ama aynı şehirde nefes almak bile yetiyordu ruhuma.
Geçtiğim yollardan senin geçebilme ihtimalin gülümsetiyordu yüzümü
Yüreğimi ısıtıyordu gözlerini görebilme hayali.
Hani diyordum her seferinde; hala aynı yerlerden bakabilme ihtimalimiz var yıldızlara
Ve belki aynı yerde aynı dilekleri dileme şansımız, kim bilir?

Hala aynı şehirde nefes alabiliyorduk hiç yoktan
Ve ben bunu düşünerek daha güçlü yürüyordum İstanbul sokaklarında.
Sebepsiz değildi korkularım .
Senin gidişinle yok olacaktı tüm ihtimaller ve şehirlerarası bir otobüsün,
Buğulu camında bir hoşçakal ile noktalanacaktı her şey.
Aylardan Kasım olacaktı o otobüse bindiğinde..
Bedenlerimiz tamamen ayrılacaktı gidişinle.
Şimdi hüzün her yanımı kaplamışken ve pencere camındaki buğu silinirken,
Ben korkmaktayım Kasım}dan.
Gelecek ayrılıktan..
Sensizliğin içinde iyice sensiz kalmaktan korkmakta yüreğim çaresiz.
Ve Kasım, yağmurlarla birlikte geliyorum demekte bağıra çağıra;
Sessiz çığlıklarımı duymadan ve görmeden yanağıma süzülen damlaları.
Ve ruhlarımız çoktan ayrılmıştı.
Benim ruhum bakakalmıştı ardından sen çekip gittiğinde yanımdan.
Oysa aylardan Kasım gelmemişti bile daha ve o gelmeden veda etmişti gözlerimiz birbirine.
Korktuğumuz, korktuğum ay yaklaşmamıştı bile oysa, sen umursamadan yol alırken uzaklara.
Gidişini Kasım}a bağlamak en büyük aptallıktı, o an anladım ben.
Ama inatla korkmaya devam ettim Kasım}dan.
Sebep yine aynı ve tekti.
Sebep sadece gidişindi.

**DiLrUbA** · 29-01-2007, 13:33

Ben tutulmayı tüm varlığımda aynı yaşıyorum. Varlığımın neresine dokunsa gözlerin, tam orda sana tutuluyorum.
Vakit akşamüstü oldu. Tutulma bitmiş, dünya kurtulmuş ayın gölgesinden. Oysa ben hala sana tutuk, hala özleminin gölgesindeyim. Şimdi dünya birkaç seneye gün sayarken bir sonraki tutulmayı izlemek için, ömrümün güneşi ben sana yeniden
tutulmak için sabahı beklemekteyim....pariline yüregine saglik

**DiLrUbA** · 29-01-2007, 13:34

Yine de inadına yaşamaya çalışıyordu kazıdığın,kanattığın hatta ellerinle acımadan koparttığın yüreğim.
İnadına sevdanı saklıyordu bedenim ruhumda.
Ve inadına ellerinde de olsa, senin için atıyordu kalbim,acısı işlese de benliğime..
Liğme liğme yollara dökülse de bedenim..
İnadına.
Senin için sensizlikte atıyordu yüreğim.
Ve ben hala korkuyordum Kasım}ın gelmesinden.
Ve ben hala istemiyordum yaklaşmasını zamanın.
Korkuyordum.
Hala çok korkuyordum.
Sebepsiz değildi oysa korkularım.
Oysa hala yer yer isyanlardaydı yüreğim .

swett yine süpersin bu parcayla harika olmus paylasimin we

bu ses bu adaminmiydi onuda görmüs oldum süper bi türkceye sahib tual elinize saglik kizlar

21-04-2006, 01:15	#1 (permalink)
PariLine_ Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 20 Mesajlar: 3.808 İtibar Gücü: 21	Güneş Aya Tutuldu Bende Sana Kanallar canlı yayında. Güneş tutulması, işte bir haber. Birkaç dakikalık görüntüler, millet heyecanla izliyor. Ömrümün güneşi, ben sana tutulalı nice oldu. Sende heyecanla izliyor musun gözlerimden sevda tutulmasını... Deprem korkusuna çadırda kalıyormuş bazıları, tutulma var ya.Bir önlem. Peki ya ben sensizliğin korkusuna nerde kalayım.Sensiz kalmanın acı ihtimalini hangi semtte üstümden atayım. Kalın camlı yada özel yapım gözlüklerle izliyorlarmış tutulmayı. Ben Sana bakınca gözlerimi kamaştırmayacak birşey bulamadım ki.Ben seni görüp te gözlerimin kamaşmadığı bir an yaşamadım ki. Tutulma birkaç senede bir oluyormuş, hemde kısa sürüyormuş. Bu yüzden özel anlarmış. Ömrümün güneşi, ben sana her sabah yeniden tutuluyorum. Hemde tutulmalarım bir sonraki sabaha kadar devam ediyor. Benim bu tutulmalarımın da senin için bir özel yanı var mı? Ay güneşle dünyanın arasına girdiği için kısa süreli bir kararma oluyormuş havada. Oysa özlemin seninle benim aramıza girdiği zaman gece çöküyor üstüme. Sen yeniden geceme doğana kadar ben karanlıkta kalıyorum. Tutulma sırasında güneş ışıkları dünyaya tam ulaşamadığı için hava biraz serinliyormuş. Ben sana tutulalı, ben özleminle başbaşa kalalı başımda esen rüzgar hiç dinmedi ki. Ömrümün güneşi, beni senden gayrısı hiç ısıtmadı ki. Tutulmanın tam gerçekleştiği belli yerler varmış, izlemek isteyenler oralara akın ediyorlarmış. Ben tutulmayı tüm varlığımda aynı yaşıyorum. Varlığımın neresine dokunsa gözlerin, tam orda sana tutuluyorum. Vakit akşamüstü oldu. Tutulma bitmiş, dünya kurtulmuş ayın gölgesinden. Oysa ben hala sana tutuk, hala özleminin gölgesindeyim. Şimdi dünya birkaç seneye gün sayarken bir sonraki tutulmayı izlemek için, ömrümün güneşi ben sana yeniden tutulmak için sabahı beklemekteyim....

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
bende bende itiraf etCem....(kraL buna çoq kızaCaq)...:P	CeSaR	İtiraf Ediyorum	29	06-10-2008 03:39
Bende VaRım bende... Beni Unutmayın :)	cadii54	Tanışma / Kaynaşma	24	05-09-2007 01:41
BENDE GELDIM BENDE BURDAYIM BUNDAN SONRAA YAVVV CITIRR SEN VAR YAA SENNN NEYSEE.	!!!!DERWISCH!!!!	Tanışma / Kaynaşma	32	11-06-2007 23:03
Kızıltepeliler doluya tutuldu	Haberci	Son Dakika Haberleri	0	30-04-2007 21:00
TutuLdu DeLiLigim..!	DiLrUbA	Paylaşmak İstedikleriniz	0	27-04-2007 21:38

29-01-2007, 11:36	#2 (permalink)
SweetWitch Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.09.2006 Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18	Yavaş ve ağırdan yaklaşıyor işte Kasım. Yağmurlarla birlikte geliyorum diyor bağıra çağıra; Sessiz çığlıklarımı duymadan ve görmeden yanağıma süzülen damlaları. Hala inatla esiyor rüzgar; içimdeki fırtınayı fark etmiyor.. Belki de fark ediyor ama umursamıyor. Onun tenime işlerken benim umursamadığım gibi sebepsiz. Yine aylardan Kasım diye başlıyordu değil mi şarkı? Hüzünlü bir ayrılığın ardından yazılmıştı ve ortak oluyordu bize Duygularımıza tercümanlık yapıyordu biz sessiz sedasız düşünürken ayrılacağı zamanı bedenlerimizin.. Ne komik. O zaman sadece bedenlerimiz ayrılacak sanıyorduk ve odaklanmış bekliyorduk Kasım}ın gelmesini Yüreklerimiz titrek sarılmışken birbirine. Tahmin edemiyorduk ruhlarımızın o zamana kadar çoktan kopabileceğini. Aklımıza getirmiyorduk bir gün gerçekten biteceğimizi. Oysa Kasım çalmadan kapımızı, hüzün ansızın girdi açık unuttuğumuz pencere aralığından sessizce. Sebepsiz bir ayrılığın ardından dökülürken gözyaşlarım; Camın buğusuna çizdiğimiz umutlar silindi hoyratça bir el tarafından. En kötüsü ise canımken el olmandı sevdiğim. Birlikte çizdiğimiz umutlarımızı umursamadan silişindi şüphesiz. Kalbimi kazıyıp kanatmandı durup dururken belki de. Ama ne olursa olsun gidişindi.. Beni yarım. Beni sensiz, bırakışındı en dokunan kalbime. Oysa aylardan Kasım olmamıştı daha. Olamamıştı. Yine de inadına yaşamaya çalışıyordu kazıdığın,kanattığın hatta ellerinle acımadan koparttığın yüreğim. İnadına sevdanı saklıyordu bedenim ruhumda. Ve inadına ellerinde de olsa, senin için atıyordu kalbim,acısı işlese de benliğime.. Liğme liğme yollara dökülse de bedenim.. İnadına. Senin için sensizlikte atıyordu yüreğim. Ve ben hala korkuyordum Kasım}ın gelmesinden. Ve ben hala istemiyordum yaklaşmasını zamanın. Korkuyordum. Hala çok korkuyordum. Sebepsiz değildi oysa korkularım. Oysa hala yer yer isyanlardaydı yüreğim . Evet ayrıydık belki seninle,evet yarım saatlik bir uzaklıktayken bana gelemiyordum yanına. Göremiyordum yüzünü belki ama aynı şehirde nefes almak bile yetiyordu ruhuma. Geçtiğim yollardan senin geçebilme ihtimalin gülümsetiyordu yüzümü Yüreğimi ısıtıyordu gözlerini görebilme hayali. Hani diyordum her seferinde; hala aynı yerlerden bakabilme ihtimalimiz var yıldızlara Ve belki aynı yerde aynı dilekleri dileme şansımız, kim bilir? Hala aynı şehirde nefes alabiliyorduk hiç yoktan Ve ben bunu düşünerek daha güçlü yürüyordum İstanbul sokaklarında. Sebepsiz değildi korkularım . Senin gidişinle yok olacaktı tüm ihtimaller ve şehirlerarası bir otobüsün, Buğulu camında bir hoşçakal ile noktalanacaktı her şey. Aylardan Kasım olacaktı o otobüse bindiğinde.. Bedenlerimiz tamamen ayrılacaktı gidişinle. Şimdi hüzün her yanımı kaplamışken ve pencere camındaki buğu silinirken, Ben korkmaktayım Kasım}dan. Gelecek ayrılıktan.. Sensizliğin içinde iyice sensiz kalmaktan korkmakta yüreğim çaresiz. Ve Kasım, yağmurlarla birlikte geliyorum demekte bağıra çağıra; Sessiz çığlıklarımı duymadan ve görmeden yanağıma süzülen damlaları. Ve ruhlarımız çoktan ayrılmıştı. Benim ruhum bakakalmıştı ardından sen çekip gittiğinde yanımdan. Oysa aylardan Kasım gelmemişti bile daha ve o gelmeden veda etmişti gözlerimiz birbirine. Korktuğumuz, korktuğum ay yaklaşmamıştı bile oysa, sen umursamadan yol alırken uzaklara. Gidişini Kasım}a bağlamak en büyük aptallıktı, o an anladım ben. Ama inatla korkmaya devam ettim Kasım}dan. Sebep yine aynı ve tekti. Sebep sadece gidişindi.

29-01-2007, 13:33	#3 (permalink)
DiLrUbA Kendini aşan 2de1'ci ../TURKEI:D/.. Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 12.995 İtibar Gücü: 98	Ben tutulmayı tüm varlığımda aynı yaşıyorum. Varlığımın neresine dokunsa gözlerin, tam orda sana tutuluyorum. Vakit akşamüstü oldu. Tutulma bitmiş, dünya kurtulmuş ayın gölgesinden. Oysa ben hala sana tutuk, hala özleminin gölgesindeyim. Şimdi dünya birkaç seneye gün sayarken bir sonraki tutulmayı izlemek için, ömrümün güneşi ben sana yeniden tutulmak için sabahı beklemekteyim....pariline yüregine saglik

29-01-2007, 13:34	#4 (permalink)
DiLrUbA Kendini aşan 2de1'ci ../TURKEI:D/.. Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 12.995 İtibar Gücü: 98	Yine de inadına yaşamaya çalışıyordu kazıdığın,kanattığın hatta ellerinle acımadan koparttığın yüreğim. İnadına sevdanı saklıyordu bedenim ruhumda. Ve inadına ellerinde de olsa, senin için atıyordu kalbim,acısı işlese de benliğime.. Liğme liğme yollara dökülse de bedenim.. İnadına. Senin için sensizlikte atıyordu yüreğim. Ve ben hala korkuyordum Kasım}ın gelmesinden. Ve ben hala istemiyordum yaklaşmasını zamanın. Korkuyordum. Hala çok korkuyordum. Sebepsiz değildi oysa korkularım. Oysa hala yer yer isyanlardaydı yüreğim . swett yine süpersin bu parcayla harika olmus paylasimin we bu ses bu adaminmiydi onuda görmüs oldum süper bi türkceye sahib tual elinize saglik kizlar

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)