Sensizlik Ne Acıdır Yar

**KaLpsiz** · 18-11-2006, 05:57

Seninle yaşamak hiç kolay değil;
yaşayamamak gibi
… aynıyız biz hiç benzemesek de...

Sensiz olmuyor. Bir baş dönmesi var sürekli, bir yokluğunda sallanma hali, bir türbülans her geçişim aynadan. İyilik yapmak istiyorum birilerine, kaş yaparken kendi gözümü boyuyorum. Alıştım işte; nasıl olsa sürüyor hayat falan diyorum birilerine ama yalan işte, yalan, her anı içime batıyor sensizliğin, sensiz olmuyor.

Sensizlik: İçerikten yoksun, duyguya yabancı, kendine güzel bana çirkin, alternatifsiz, tatsız tuzsuz, özünde saçma, pratikte acılı an veya duruma verilen ad.

Eğer, o yoksun olunan "sen" hayatın her anını, düşünceleri, hayalleri herşeyi kaplıyorsa bir nevi kimsesizliktir sensizlik. "Sen" den uzakken, "sen" burada yokken yaşanılan en yoğun yalnızlıktır. ağlamak bağırmak anlamsızlaşır, kimse duymaz gibi gelir insana çünkü, "sen" yoktur, duyamaz, duymamaya gitmiştir çünkü.

Can acıtır sensizlik. Kişi "sen" olarak seçtiğini gönderince uzaklara ne sen kalır içinde ne ben.

Sensizlik... çerikten yoksun, duyguya yabancı, kendine güzel bana çirkin, alternatifsiz, tatsız tuzsuz, özünde saçma, pratikte acılı an veya duruma verilen ad.

Ya dilin ucunda ya da yaranın her sızısında..
Sensizlik rutubet kokusu
Sensizlik kalbimde çürütmek istemediğim tuzlu yer.

Yetmezmi Sensiz Kaldıgım, Yetmezmi Sensizlikten Çektiğim Acılar, Sensizlik Ne Acıdır Yar Yetmez mi Artık Sensizlik !

**Notheart** · 18-11-2006, 12:00

Alıştım işte; nasıl olsa sürüyor hayat falan diyorum birilerine ama yalan işte, yalan, her anı içime batıyor sensizliğin, sensiz olmuyor.

Bu kadar işkence yetmezmi yar

emeğine sağlık...

**SweetWitch** · 18-11-2006, 12:39

Yüreqine saqLık KaLpsiz.

**KaLpsiz** · 18-11-2006, 15:06

Yorumlar için tşk.ler okuyan gözlerinize sağlık..

Git bakalım, sen de diğerleri gibi arkana bile bakmadan git. Kolay olan bu çünkü, ikimiz de biliyoruz. Kalıp savaşacak kadar güçlü değilsin. Sevgine sahip çıkamayacaksın, sen de “seviyorum” deyip, sonra bu sorumluluktan kaçanlardan biri olacaksın . Oysa bana; seviyorsan her şeyin üstesinden gelinebileceği, seviyorsan kalıp mücadele etmek gerektiği, seviyorsan hoşgörülü olunabileceği öğretilmişti. Ama şimdi anlıyorum; sen bu kadar güçlü değilsin.

Ben her sabah uyandığımda ve her gece yattığımda yine seni düşünüyor olacağım, sensiz nefes almaya, yaşamaya çalışacağım, okuduğum her satırda hiç olmadığın kadar sen olacaksın, dinlediğim her notada adın anılacak...

Sonra bir gün hiç olmadık bir yerde, hiç olmadık bir zamanda karşıma çıkacaksın, “seni unuttum” diyeceksin, aslında hissettiklerin bunlar olmadığı halde. “Güçlüyüm, sana ihtiyacım yok, sensiz de mutluyum” diyeceksin. Duymak istemediğim, senin de inanmadığın şeyleri bu kadar net haykıracaksın yüzüme. Aşkı,sevgiyi gurura bir kere de biz mağlup edeceğiz.

Ben, senin yokluğuna alışmaya çalışırken her gün ağlayacağım, ama kimseye göstermeden göz yaşlarımı... Senden hem nefret edip hem de hala ilk günkü kadar seviyor olacağım...

Arkadaşlarıma, dostlarıma hep senden bahsedeceğim sonra, sensizliğin bende bıraktığı o koskocaman boşluğu, o hayatta yapayalnız kalmışlık duygusunu anlatmaya çalışacağım; ama biliyorum, diğer yarısını kaybetmemiş hiç kimse ben anlayamayacak.

Hani seninle yaptığımız planlar, kurduğumuz hayaller, birbirimize verdiğimiz sözler vardı ya; işte onları hatırlayıp göz yaşlarıma hakim olamayacağım yine.

Seninle gezdiğimiz yerlere gideceğim sonra, belki seni görürüm ümidiyle; ama sen olmayacaksın, kim bilir ben gittikten sonra kendine bile itiraf edemediğin, hayatında oluşan o koskoca boşluğu kimlerle doldurmaya çalışacaksın…

Sonra yolda birbirine sarılmış mutlu çiftler göreceğim, seni hatırlayacağım. Aslında seninle, hissettiğimden daha mutlu olduğumu bir kere daha anlayacağım.

Hayatımızda çok sevdiğimiz birisi öldüğünde; hayatımızın geri kalanını onsuz geçireceğimiz düşüncesine alışmak zorunda kalırız. Özlememeyi öğreniriz. Çünkü özleyince sesini duymak ister seven, dokunmak, sarılmak ister. Ama “sevdiğim” dediğin, yaşadığını bildiğin birisinden ayrılmak, her gün daha çok yaralar insanı; çünkü özlem her gün daha şiddetle büyür. İşte, her geçen gün artan bir şiddetle özleyeceğim seni...

Bazen senin de ne kadar mutsuz olabileceğin ihtimalini düşünüp seni arayacağım; sensiz nefes alamadığımı, senin için bütün dünyayı karşıma alabileceğimi haykırıp “yeniden...” demek isteyeceğim; ama sözcükler bir yerlerde takılıp kalacak ve söyleyemeyeceğim. Çünkü senden ayrı kaldığım her gün benden vazgeçmiş olma ihtimalin hep aklımda olacak.

Birlikte olduğumuzu bilen insanlar seni bana soracak ve ben “iyidir ” diyeceğim, içim burkularak.

Hüzünlü şarkıları dinlerken bana yazdığın mektupları çıkaracağım sakladığım en uzak köşelerden. Okurken hem gülümseyeceğim hem de hüzünleneceğim. Ama biliyorum içim acıyacak.
Unutmadığım ve unutamayacağım tek şey olacak seninle yaşadıklarımız...

Evet...Biliyorum, sen gittikten sonra hep bir tarafım yarım kalacak, karşıma başkaları çıkacak, yeniden seveceğim, yeniden sevileceğim ama “İLK AŞKIM” gibi, yani sen gibi olmayacak. Seveceğim kadınlarda seni arayacağım fark etmeden.

Seni özlediğimi her hissettiğimde “seni hala ilk günkü gibi seviyorum, her şeye yeniden başlayalım” demek isteyeceğim ama çok geç olacak; çünkü sen gitmiş olacaksın.

**Notheart** · 18-11-2006, 17:33

Uykuların kaçar geceleri
Bir türlü sabah olmayı bilmez
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar, ne yastık
Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın
Onun unutamadığın hayali
Sigaradan derin bir nefes çekmişcesine dolar içine
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın
Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin
Gün gelir de sesini bir kerecik duymak için
Vurursun başını soğuk taş duvarlara
Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın
Duyarsın
Ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın
Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin
Niçin yaratıldığını
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini
Uzun uzun seyredersin de aynalarda güzelliğini
Boşuna geçip giden yıllarına yanarsın
Dolar gözlerin için burkulur
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın
Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların
Sevilen gözlerin erişilmezliğini
O hiç beklenmeyen saat geldi mi
Düşer saçların önüne ama bembeyaz
Uzanır gökyüzüne ellerin
Ama çaresiz
Ama yorgun
Ama bitkin
Bir zaman geçmiş günlerin uykusuna dalarsın
Sonra dizilir birbiri ardınca gerçekler acı
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın
Bir gün anlarsın hayal kurmayı
Beklemeyi
Ümit etmeyi
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi
Lanet edersin yaşadığına
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın
O zaman bir çiçek büyür kabrimde kendiliğinden

Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın

**!NC!PéR!S!** · 18-11-2006, 18:33

Sürünen bir aşk hikayesi..Her beste acıdır bize..Her pembe kara olur bizim hayatımızda..Denizler hep gece görür,mavisini gösteremez güneşe..Bizim hikayemiz,acıtır biraz..Dinlemek bile kolay değildir hiç..Bazen bir dost gibi yakınlaşır kalplerimiz..Birimiz mutlu birimiz mutsuzdur her an..Ya ben sevinirim,ya o..Biz hiç aynı aşka baş koyamadık..Biz hiç aynı sabaha uyanamadık.Biz hiç derin mavilere dalamadık beraber..Belki benim maviye açlığımdandı bu,belki de onun maviye doymasından..

Sürünen her aşk gibi,yıprattı bizi bu hikaye..Her hazin son gibi son buldu düşlerimiz..Her ayrılık gibi zamansız tükendik biz..Gidişler,hıçkırıklar ve her nefeste bin acı..

Hüzünle alınan nefesler,kolay verilmezmiş..Her rengin ayrı bir güzelliği varmış da,mavinin büyüsü başkaymış..Mavi hüzün,mavi acı..Ve mavi,mutlulukmuş!! Ve mavili nefes almak,en iyisiymiş..Nefes,hayat,su ..
Mavi herşeymiş..Ve sürünen aşk hikayelerinin başrol oyuncusu MAVi.!!

Bu hikayenin bitişi bildiğiniz gibi değil..Öykümüz gökyüzünün denizle birleştiği yerde son bulur!! Güneş kaybolur..Gökyüzü kararır..Deniz kararır..Ay doğmaz olur gecelere..Ve mavi kaybolur günden güne..Kararır zihnim denizler gibi,mavisiz kalır..Ve bu bitişten sonra her saniye ölüme uzaklaştırır aşkı..Ölümsüzleşir günden güne.MAvi ölür,aşk dirilir.. Günler geçer..Hikayenin tüm oyuncuları göçer buradan..Geriye kalan AŞK olur..AŞK..Mavisiz aşk..Siyah aşk..

Sonraki nesillere armağan aşkın adı budur..
MAsallardan elimize kalan aşk; MAVİsiz aşk!!

**blackangel** · 18-11-2006, 18:51

Bazen o kadar yalnız hissedersin ki kendini...

Bazen o kadar yalniz hissedersin ki kendini, bir omuz ararsin basini koyacak... Oysa hiçbir omuz yoktur yakinlarda kendi omuzundan baska... Kafandaki ağirliği atmaktir tek isteğin; kafani kendi omuzuna koymaksa daha da yorar boynunu, ve daha da zorlasir sabah basin dik uyanivermek...
Bazen o kadar yalniz hissedersin ki kendini, bağirmak, haykirmak istersin delicesine... Oysa seni duyabilecek kadar yakin birini hissedebilsen tam o anda, fisildamak dahi yeterli olurdu birkaç sözcüğü... Ve tam o anda, en yakin dahi çiğliklarinin ulasabileceği yerden bile uzakta...
Bazen o kadar yalniz hissedersin ki kendini, çikmak, yürümek istersin sehrin sokaklarinda... Hiç düsünmeden, hiç hissetmeden yürümek... Adimlar aci vermeye baslar sayilari çoğaldikça, rastladiğin her yüz yabancidir çünkü... Rastladiğin her yüz uzaktir, yakinindan da geçse uzağindan da...
Bazen o kadar yalniz hissedersin ki kendini, evine, odana siğinirsin ve kalemin seni çağirir olmadik bir saatte... Kelimeler yalnizliğini döker masum kağitlara, ve kağitlarda dolasan gözlerin yine islanmaya baslar kuru kuru... Sabah olduğunda, yazilari yalnizlikla birlikte kilitli çekmecelere saklamak vaktidir... Oysa gece yine gelecek, ertesi gece olmasa bile...
Bazen o kadar yalniz hissedersin ki kendini, gözyaslarini öpebilecek, omuzu omuzundan daha yakinda, dile getirilmemis fisiltilarini dahi duyabilecek ve yazilmamis kelimeleri dahi okuyabilecek birini ararsin kuru gözlerinle... Oysa ufuğu bulandiracak kadar islaktirlar hala, bakarsin da göremezsin.....!

**!NC!PéR!S!** · 18-11-2006, 19:09

Geceleri üşürdüm ama soğuktan değil...
Tutamamaktan sıcağı, tutunamamaktan sıcaklığa...

Geceler sensiz..
Geceler soğuk..
Sabahlara kadar ayaz geceler..

Gülümseyerek bakıyorum geçmişe. Yaşadığımız o güzel günlerin ardından sadece bunu yapabiliyorum. Gülerken ağlıyorum.... Nasıl diye sakın sorma; resimlerimize bakıyorum önce... Yaşadığımız güzel anlar geliyor aklıma gülüyorum. Ama sonra, evet sonra, şimdiki halimize dönüyorum ve gözlerimden yaşlar akıyor... İçimdeki sevgin canlanıyor....

Ne yaptıysam yok edemedim bu sevgiyi... Kurtulamıyorum bir türlü. Gün geceye dönüyor bense resimlerimize bakıp, o anları tekrar yaşıyorum... Acı çekiyor ama kurtulamıyorum işte.. Vazgeçemiyorum Senden Birtanem...

Oysa ne çok demiştim kapılmayacağım, her şeye hazırlıklı olacağım diye. Meğer benimki sadece kendimi kandırmakmış. Ben kendimi sana ilk anda teslim etmişim meğerse. Şimdi ne yapacaksın diye sorma bana sakın, inan bende bilmiyorum çünkü. Yüreğimde sen varken başkasıyla olamam. Başkalarında seni arayıp onları mutsuz edemem.

Ve Senden Son İsteğim...

Unut beni... Yeniden doğ bensiz.. Sakın kaybetme yaşama sevincini... Yaptıklarımın acısını belleğinden silerek büyü. Yaralı kalbini sar yarınlarla, yeni umutlarla, yeni sevinçlerle. ilerde seni bekleyen mutluluğa koş, sana hiçbir zaman vermeyi başaramadığım mutluluğa koş.. Yoktur seni benim kadar seven ve sevecek olan, bir o kadarda sana layık olamayan, seni anlayamayan... Ben yaşarım acını, gözlerini hayal eder, biraz daha içer vururum kendimi kelimelere.. Dudaklarına dokunup seni sevdiğimi söylemeyi özlerim ama yaşarım, yaşarım farkında olmadan... Mutlu ol, eksik olmasın yüzünden gülücükler, acılar bulmasın seni. Mutsuzluğumla, bu hayat üzerinde bundan sonra hiç olamayacak olmamla, sensizliğimle yargılayıp affet beni. Cezamı çekiyorum ben.

Her şeyden vazgeçerken tek vazgeçemediğim sana bir çift sözüm var. Seni Hala Seviyorum, Seni Seviyorum...

Mutlu ol.. Mutlu ol... Benim içinde mutlu ol Sevdiğim...

**DiLrUbA** · 18-11-2006, 20:46

Ellerimin arasından kayıp gidiyor hayat....kendimi avutmak için bulduğum herşey bir süre sonra anlamsız geliyor....birşeyler biterken yanı başında neyle avuna bilir ki insan...

kendimce oyunlar buluyor,sıkılıyorum bir süre sonra,kitaplar hiçbirşey anlatmıyor yada kendimi dinlemek canımı sıkmaktan başka birşeye yaramıyor....

sense bir yerlerde kendine duvarlar örüyorsun....biliyorum ki ne kadar ararsam arayayım yanına gelebiliceğim bile kapı bulamayacağım...kendine duvarlar örüyor ve bizi dışarıya bırakıyorsun...

olsun diyorum, ördüğün duvarları maviye boyuyorum....çiçekler
ekiyorum dibine,büyümüyorlar...mavilerim soluyor,sen susuyorsun...ben ölüyorum...

kendime yalanlar uyduruyorum,kendim bile inanmıyorum....oyunlar buluyorum sıkılıyorum durmaksızın birşeyler bitiyor içimde...

sana sorduğum soruların hiçbir cevabı yok aslında duymayı beklediğim...sadece sesini özlediğimden...

ellerimin arasından kayıp gidiyorumkendim bile tutamıyorum kendimi....ama olsun ben sana elimi uzatıyorum kurtar diye değil,sadece dokunmayı özlediğimden sana....

senden başka bir nedenim yok....
senden başka bir isteğim yok...
senden başka hiçbirşeyim yok...

SENİ SEVİYORUM...

duy diye değil....

sadece kendime hatırlatmak için söylüyorum....

~~Argion~~ · 18-11-2006, 21:02

tşkler elinize konuza yürenize sağlik

18-11-2006, 05:57	#1 (permalink)
KaLpsiz Loading B!r kalb!n !ç!n'de ağlıyor AŞK ! Kayıt: 19.04.2006 Yaş: 26 Mesajlar: 5.983 İtibar Gücü: 150	Sensizlik Ne Acıdır Yar Seninle yaşamak hiç kolay değil; yaşayamamak gibi … aynıyız biz hiç benzemesek de... Sensiz olmuyor. Bir baş dönmesi var sürekli, bir yokluğunda sallanma hali, bir türbülans her geçişim aynadan. İyilik yapmak istiyorum birilerine, kaş yaparken kendi gözümü boyuyorum. Alıştım işte; nasıl olsa sürüyor hayat falan diyorum birilerine ama yalan işte, yalan, her anı içime batıyor sensizliğin, sensiz olmuyor. Sensizlik: İçerikten yoksun, duyguya yabancı, kendine güzel bana çirkin, alternatifsiz, tatsız tuzsuz, özünde saçma, pratikte acılı an veya duruma verilen ad. Eğer, o yoksun olunan "sen" hayatın her anını, düşünceleri, hayalleri herşeyi kaplıyorsa bir nevi kimsesizliktir sensizlik. "Sen" den uzakken, "sen" burada yokken yaşanılan en yoğun yalnızlıktır. ağlamak bağırmak anlamsızlaşır, kimse duymaz gibi gelir insana çünkü, "sen" yoktur, duyamaz, duymamaya gitmiştir çünkü. Can acıtır sensizlik. Kişi "sen" olarak seçtiğini gönderince uzaklara ne sen kalır içinde ne ben. Sensizlik... çerikten yoksun, duyguya yabancı, kendine güzel bana çirkin, alternatifsiz, tatsız tuzsuz, özünde saçma, pratikte acılı an veya duruma verilen ad. Ya dilin ucunda ya da yaranın her sızısında.. Sensizlik rutubet kokusu Sensizlik kalbimde çürütmek istemediğim tuzlu yer. Yetmezmi Sensiz Kaldıgım, Yetmezmi Sensizlikten Çektiğim Acılar, Sensizlik Ne Acıdır Yar Yetmez mi Artık Sensizlik ! Konu KaLpsiz tarafından (18-11-2006 Saat 06:00 ) değiştirilmiştir.

18-11-2006, 20:46	#9 (permalink)
DiLrUbA Kendini aşan 2de1'ci ../TURKEI:D/.. Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 12.995 İtibar Gücü: 98	duy diye degil!! Ellerimin arasından kayıp gidiyor hayat....kendimi avutmak için bulduğum herşey bir süre sonra anlamsız geliyor....birşeyler biterken yanı başında neyle avuna bilir ki insan... kendimce oyunlar buluyor,sıkılıyorum bir süre sonra,kitaplar hiçbirşey anlatmıyor yada kendimi dinlemek canımı sıkmaktan başka birşeye yaramıyor.... sense bir yerlerde kendine duvarlar örüyorsun....biliyorum ki ne kadar ararsam arayayım yanına gelebiliceğim bile kapı bulamayacağım...kendine duvarlar örüyor ve bizi dışarıya bırakıyorsun... olsun diyorum, ördüğün duvarları maviye boyuyorum....çiçekler ekiyorum dibine,büyümüyorlar...mavilerim soluyor,sen susuyorsun...ben ölüyorum... kendime yalanlar uyduruyorum,kendim bile inanmıyorum....oyunlar buluyorum sıkılıyorum durmaksızın birşeyler bitiyor içimde... sana sorduğum soruların hiçbir cevabı yok aslında duymayı beklediğim...sadece sesini özlediğimden... ellerimin arasından kayıp gidiyorumkendim bile tutamıyorum kendimi....ama olsun ben sana elimi uzatıyorum kurtar diye değil,sadece dokunmayı özlediğimden sana.... senden başka bir nedenim yok.... senden başka bir isteğim yok... senden başka hiçbirşeyim yok... SENİ SEVİYORUM... duy diye değil.... sadece kendime hatırlatmak için söylüyorum.... Konu DiLrUbA tarafından (18-11-2006 Saat 20:48 ) değiştirilmiştir. Sebep: huyum kurusun resim eklemeyince rahat edemiyom ondan degistim

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Acıdır Hayat Kimilerine Göre	KaLpsiz	Resimli Şiirler / Resimli Şarkı Sözleri	21	23-10-2007 17:34
SensizLik	FoRuM_MeLeGi	Paylaşmak İstedikleriniz	8	18-10-2007 08:45
Sensizlik. . .	SweetWitch	Şiir Köşesi	2	07-09-2007 10:40
Sen ve Sensizlik	SweetWitch	Paylaşmak İstedikleriniz	4	23-02-2007 11:13
Dışişleri: Liman çıkışımızın gölgelenmek istemesi çok acıdır	Haberci	Son Dakika Haberleri	0	10-12-2006 19:30

18-11-2006, 12:00	#2 (permalink)
Notheart göηℓüмüzüη ѕυℓтαηı **$@I(!RT'3* Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 31 Mesajlar: 8.400 İtibar Gücü: 63	Alıştım işte; nasıl olsa sürüyor hayat falan diyorum birilerine ama yalan işte, yalan, her anı içime batıyor sensizliğin, sensiz olmuyor. Bu kadar işkence yetmezmi yar emeğine sağlık...

18-11-2006, 12:39	#3 (permalink)
SweetWitch Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.09.2006 Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18	Yüreqine saqLık KaLpsiz.

18-11-2006, 15:06	#4 (permalink)
KaLpsiz Loading B!r kalb!n !ç!n'de ağlıyor AŞK ! Kayıt: 19.04.2006 Yaş: 26 Mesajlar: 5.983 İtibar Gücü: 150	Yorumlar için tşk.ler okuyan gözlerinize sağlık.. Git bakalım, sen de diğerleri gibi arkana bile bakmadan git. Kolay olan bu çünkü, ikimiz de biliyoruz. Kalıp savaşacak kadar güçlü değilsin. Sevgine sahip çıkamayacaksın, sen de “seviyorum” deyip, sonra bu sorumluluktan kaçanlardan biri olacaksın . Oysa bana; seviyorsan her şeyin üstesinden gelinebileceği, seviyorsan kalıp mücadele etmek gerektiği, seviyorsan hoşgörülü olunabileceği öğretilmişti. Ama şimdi anlıyorum; sen bu kadar güçlü değilsin. Ben her sabah uyandığımda ve her gece yattığımda yine seni düşünüyor olacağım, sensiz nefes almaya, yaşamaya çalışacağım, okuduğum her satırda hiç olmadığın kadar sen olacaksın, dinlediğim her notada adın anılacak... Sonra bir gün hiç olmadık bir yerde, hiç olmadık bir zamanda karşıma çıkacaksın, “seni unuttum” diyeceksin, aslında hissettiklerin bunlar olmadığı halde. “Güçlüyüm, sana ihtiyacım yok, sensiz de mutluyum” diyeceksin. Duymak istemediğim, senin de inanmadığın şeyleri bu kadar net haykıracaksın yüzüme. Aşkı,sevgiyi gurura bir kere de biz mağlup edeceğiz. Ben, senin yokluğuna alışmaya çalışırken her gün ağlayacağım, ama kimseye göstermeden göz yaşlarımı... Senden hem nefret edip hem de hala ilk günkü kadar seviyor olacağım... Arkadaşlarıma, dostlarıma hep senden bahsedeceğim sonra, sensizliğin bende bıraktığı o koskocaman boşluğu, o hayatta yapayalnız kalmışlık duygusunu anlatmaya çalışacağım; ama biliyorum, diğer yarısını kaybetmemiş hiç kimse ben anlayamayacak. Hani seninle yaptığımız planlar, kurduğumuz hayaller, birbirimize verdiğimiz sözler vardı ya; işte onları hatırlayıp göz yaşlarıma hakim olamayacağım yine. Seninle gezdiğimiz yerlere gideceğim sonra, belki seni görürüm ümidiyle; ama sen olmayacaksın, kim bilir ben gittikten sonra kendine bile itiraf edemediğin, hayatında oluşan o koskoca boşluğu kimlerle doldurmaya çalışacaksın… Sonra yolda birbirine sarılmış mutlu çiftler göreceğim, seni hatırlayacağım. Aslında seninle, hissettiğimden daha mutlu olduğumu bir kere daha anlayacağım. Hayatımızda çok sevdiğimiz birisi öldüğünde; hayatımızın geri kalanını onsuz geçireceğimiz düşüncesine alışmak zorunda kalırız. Özlememeyi öğreniriz. Çünkü özleyince sesini duymak ister seven, dokunmak, sarılmak ister. Ama “sevdiğim” dediğin, yaşadığını bildiğin birisinden ayrılmak, her gün daha çok yaralar insanı; çünkü özlem her gün daha şiddetle büyür. İşte, her geçen gün artan bir şiddetle özleyeceğim seni... Bazen senin de ne kadar mutsuz olabileceğin ihtimalini düşünüp seni arayacağım; sensiz nefes alamadığımı, senin için bütün dünyayı karşıma alabileceğimi haykırıp “yeniden...” demek isteyeceğim; ama sözcükler bir yerlerde takılıp kalacak ve söyleyemeyeceğim. Çünkü senden ayrı kaldığım her gün benden vazgeçmiş olma ihtimalin hep aklımda olacak. Birlikte olduğumuzu bilen insanlar seni bana soracak ve ben “iyidir ” diyeceğim, içim burkularak. Hüzünlü şarkıları dinlerken bana yazdığın mektupları çıkaracağım sakladığım en uzak köşelerden. Okurken hem gülümseyeceğim hem de hüzünleneceğim. Ama biliyorum içim acıyacak. Unutmadığım ve unutamayacağım tek şey olacak seninle yaşadıklarımız... Evet...Biliyorum, sen gittikten sonra hep bir tarafım yarım kalacak, karşıma başkaları çıkacak, yeniden seveceğim, yeniden sevileceğim ama “İLK AŞKIM” gibi, yani sen gibi olmayacak. Seveceğim kadınlarda seni arayacağım fark etmeden. Seni özlediğimi her hissettiğimde “seni hala ilk günkü gibi seviyorum, her şeye yeniden başlayalım” demek isteyeceğim ama çok geç olacak; çünkü sen gitmiş olacaksın.

18-11-2006, 17:33	#5 (permalink)
Notheart göηℓüмüzüη ѕυℓтαηı **$@I(!RT'3* Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 31 Mesajlar: 8.400 İtibar Gücü: 63	Uykuların kaçar geceleri Bir türlü sabah olmayı bilmez Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında Ne çarşaf halden anlar, ne yastık Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın Onun unutamadığın hayali Sigaradan derin bir nefes çekmişcesine dolar içine Sevmek ne imiş bir gün anlarsın Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin Gün gelir de sesini bir kerecik duymak için Vurursun başını soğuk taş duvarlara Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın Duyarsın Ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın Sevmek ne imiş bir gün anlarsın Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin Niçin yaratıldığını Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini Uzun uzun seyredersin de aynalarda güzelliğini Boşuna geçip giden yıllarına yanarsın Dolar gözlerin için burkulur Sevmek ne imiş bir gün anlarsın Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların Sevilen gözlerin erişilmezliğini O hiç beklenmeyen saat geldi mi Düşer saçların önüne ama bembeyaz Uzanır gökyüzüne ellerin Ama çaresiz Ama yorgun Ama bitkin Bir zaman geçmiş günlerin uykusuna dalarsın Sonra dizilir birbiri ardınca gerçekler acı Sevmek ne imiş bir gün anlarsın Bir gün anlarsın hayal kurmayı Beklemeyi Ümit etmeyi Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi Lanet edersin yaşadığına Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın O zaman bir çiçek büyür kabrimde kendiliğinden Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın

18-11-2006, 18:33	#6 (permalink)
!NC!PéR!S! Kendini aşan 2de1'ci bLackpearL Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29	Sürünen bir aşk hikayesi..Her beste acıdır bize..Her pembe kara olur bizim hayatımızda..Denizler hep gece görür,mavisini gösteremez güneşe..Bizim hikayemiz,acıtır biraz..Dinlemek bile kolay değildir hiç..Bazen bir dost gibi yakınlaşır kalplerimiz..Birimiz mutlu birimiz mutsuzdur her an..Ya ben sevinirim,ya o..Biz hiç aynı aşka baş koyamadık..Biz hiç aynı sabaha uyanamadık.Biz hiç derin mavilere dalamadık beraber..Belki benim maviye açlığımdandı bu,belki de onun maviye doymasından.. Sürünen her aşk gibi,yıprattı bizi bu hikaye..Her hazin son gibi son buldu düşlerimiz..Her ayrılık gibi zamansız tükendik biz..Gidişler,hıçkırıklar ve her nefeste bin acı.. Hüzünle alınan nefesler,kolay verilmezmiş..Her rengin ayrı bir güzelliği varmış da,mavinin büyüsü başkaymış..Mavi hüzün,mavi acı..Ve mavi,mutlulukmuş!! Ve mavili nefes almak,en iyisiymiş..Nefes,hayat,su .. Mavi herşeymiş..Ve sürünen aşk hikayelerinin başrol oyuncusu MAVi.!! Bu hikayenin bitişi bildiğiniz gibi değil..Öykümüz gökyüzünün denizle birleştiği yerde son bulur!! Güneş kaybolur..Gökyüzü kararır..Deniz kararır..Ay doğmaz olur gecelere..Ve mavi kaybolur günden güne..Kararır zihnim denizler gibi,mavisiz kalır..Ve bu bitişten sonra her saniye ölüme uzaklaştırır aşkı..Ölümsüzleşir günden güne.MAvi ölür,aşk dirilir.. Günler geçer..Hikayenin tüm oyuncuları göçer buradan..Geriye kalan AŞK olur..AŞK..Mavisiz aşk..Siyah aşk.. Sonraki nesillere armağan aşkın adı budur.. MAsallardan elimize kalan aşk; MAVİsiz aşk!!

18-11-2006, 18:51	#7 (permalink)
blackangel Hırslı 2de1'ci Kayıt: 29.09.2006 Mesajlar: 493 İtibar Gücü: 13	Bazen o kadar yalnız hissedersin ki kendini... Bazen o kadar yalniz hissedersin ki kendini, bir omuz ararsin basini koyacak... Oysa hiçbir omuz yoktur yakinlarda kendi omuzundan baska... Kafandaki ağirliği atmaktir tek isteğin; kafani kendi omuzuna koymaksa daha da yorar boynunu, ve daha da zorlasir sabah basin dik uyanivermek... Bazen o kadar yalniz hissedersin ki kendini, bağirmak, haykirmak istersin delicesine... Oysa seni duyabilecek kadar yakin birini hissedebilsen tam o anda, fisildamak dahi yeterli olurdu birkaç sözcüğü... Ve tam o anda, en yakin dahi çiğliklarinin ulasabileceği yerden bile uzakta... Bazen o kadar yalniz hissedersin ki kendini, çikmak, yürümek istersin sehrin sokaklarinda... Hiç düsünmeden, hiç hissetmeden yürümek... Adimlar aci vermeye baslar sayilari çoğaldikça, rastladiğin her yüz yabancidir çünkü... Rastladiğin her yüz uzaktir, yakinindan da geçse uzağindan da... Bazen o kadar yalniz hissedersin ki kendini, evine, odana siğinirsin ve kalemin seni çağirir olmadik bir saatte... Kelimeler yalnizliğini döker masum kağitlara, ve kağitlarda dolasan gözlerin yine islanmaya baslar kuru kuru... Sabah olduğunda, yazilari yalnizlikla birlikte kilitli çekmecelere saklamak vaktidir... Oysa gece yine gelecek, ertesi gece olmasa bile... Bazen o kadar yalniz hissedersin ki kendini, gözyaslarini öpebilecek, omuzu omuzundan daha yakinda, dile getirilmemis fisiltilarini dahi duyabilecek ve yazilmamis kelimeleri dahi okuyabilecek birini ararsin kuru gözlerinle... Oysa ufuğu bulandiracak kadar islaktirlar hala, bakarsin da göremezsin.....!

18-11-2006, 19:09	#8 (permalink)
!NC!PéR!S! Kendini aşan 2de1'ci bLackpearL Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29	Geceleri üşürdüm ama soğuktan değil... Tutamamaktan sıcağı, tutunamamaktan sıcaklığa... Geceler sensiz.. Geceler soğuk.. Sabahlara kadar ayaz geceler.. Gülümseyerek bakıyorum geçmişe. Yaşadığımız o güzel günlerin ardından sadece bunu yapabiliyorum. Gülerken ağlıyorum.... Nasıl diye sakın sorma; resimlerimize bakıyorum önce... Yaşadığımız güzel anlar geliyor aklıma gülüyorum. Ama sonra, evet sonra, şimdiki halimize dönüyorum ve gözlerimden yaşlar akıyor... İçimdeki sevgin canlanıyor.... Ne yaptıysam yok edemedim bu sevgiyi... Kurtulamıyorum bir türlü. Gün geceye dönüyor bense resimlerimize bakıp, o anları tekrar yaşıyorum... Acı çekiyor ama kurtulamıyorum işte.. Vazgeçemiyorum Senden Birtanem... Oysa ne çok demiştim kapılmayacağım, her şeye hazırlıklı olacağım diye. Meğer benimki sadece kendimi kandırmakmış. Ben kendimi sana ilk anda teslim etmişim meğerse. Şimdi ne yapacaksın diye sorma bana sakın, inan bende bilmiyorum çünkü. Yüreğimde sen varken başkasıyla olamam. Başkalarında seni arayıp onları mutsuz edemem. Ve Senden Son İsteğim... Unut beni... Yeniden doğ bensiz.. Sakın kaybetme yaşama sevincini... Yaptıklarımın acısını belleğinden silerek büyü. Yaralı kalbini sar yarınlarla, yeni umutlarla, yeni sevinçlerle. ilerde seni bekleyen mutluluğa koş, sana hiçbir zaman vermeyi başaramadığım mutluluğa koş.. Yoktur seni benim kadar seven ve sevecek olan, bir o kadarda sana layık olamayan, seni anlayamayan... Ben yaşarım acını, gözlerini hayal eder, biraz daha içer vururum kendimi kelimelere.. Dudaklarına dokunup seni sevdiğimi söylemeyi özlerim ama yaşarım, yaşarım farkında olmadan... Mutlu ol, eksik olmasın yüzünden gülücükler, acılar bulmasın seni. Mutsuzluğumla, bu hayat üzerinde bundan sonra hiç olamayacak olmamla, sensizliğimle yargılayıp affet beni. Cezamı çekiyorum ben. Her şeyden vazgeçerken tek vazgeçemediğim sana bir çift sözüm var. Seni Hala Seviyorum, Seni Seviyorum... Mutlu ol.. Mutlu ol... Benim içinde mutlu ol Sevdiğim...

18-11-2006, 21:02	#10 (permalink)
~~Argion~~ Banned Kayıt: 17.06.2006 Yaş: 25 Mesajlar: 2.059 İtibar Gücü: 0	tşkler elinize konuza yürenize sağlik

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)