HIZLI ARAMA
| Paylaşmak İstedikleriniz Bizimle ne paylaşmak istiyorsanız yazında bilelim hani. |
 |
05-11-2006, 07:47
| #1 (permalink) |
  Her şey geçecek,biliyorum:) Kayıt: 16.06.2006
Mesajlar: 3.024 İtibar Gücü: 20 | Nasil Olsa Gidişine Bağlamiştim Ipimi...! Artık kabullenmişliğin yorgun havasını çalıyorum şimdi.. Vurgun yemiş satırlarım son yıkıntıların altında çırpınırken, Ben derinden bir türkü tutturmuşum akıp giden zamana.. Hislerim yanıyor!.. Dumanını çekiyorum içime efkar sigarasıdır diye, Ve ben artık, kaybetmişliğin ardından ağlayan çocukları oynuyorum.. Neydi bizi bu karanlığın girdabında rotasız bırakan, Neydi hislerimizin dumanını savuran?.. Yok olmuşluğun keyifsizliğini mi sürmeliyim şimdilerde, Yoksa senin yok oluşunun acısını mı sindirmeliyim içime?.. Yoksun!.. Bir hayal kadar duman, bir duman kadar bulanık hayalin.. Tutunacak gibi oluyor ümitlerim, Bir adım veriyorum sana karşı, Bulanıklığı da kalmıyor dumanının.. Yoksun!.. Az önce verdiğim nefes kadar anlıktı varlığın, Az önce hayat verdin bana, ama şimdi; yoksun!.. Karşımda bulanık dumanın, içimde hislerin alevi Ve elimde kalemim.. Son demlerini döküyorum satırlara teslim olmuşluğun, Son nağmelerini mırıldıyorum titrek dudaklarımdan Ve üşüyen ellerimle enkazını oluşturuyorum Ardında yıkıntısını bıraktığın satırların.. Sen, tutulan el kadar sıcak bir gerçek, Verilecek bir nefes kadar da gidicisin.. Tutsam içimde öldürecek, bıraksam uçup gideceksin.. Sen, efkar sigaramdaki duman kadar hayal, Enkazından kurtulamayacağım kadar da Yıkıntı bıraktın ardında.. Ve ben kabul ettim.. Yenildim, yok edildim.. Bir ruh kadar sessizim şimdi odalarda gezinen, Gözdeki fer kadar gidiciyim ben de.. Elveda hayallerin kahramanı, elveda aşkın dumanı, Ve elveda yıkıntılarımın mimarı.. Yak!.. Yık!.. Estir dumanını!.. Gözlerimden feri de çek!.. Öyle git!.. Kod: Nasıl olsa gidişine bağlamıştım ipimi, Mezar taşıma da adını çiz, öyle git!.. nefes ala ala,arada sırada.... hoşkalın.... |
|  |
| M'LANCOLY için teşekkür edenler 3 kişi. |
|
05-11-2006, 11:44
| #2 (permalink) |
  Bu kız Kalıcı :P Kayıt: 27.10.2006
Mesajlar: 5.829 İtibar Gücü: 56 | birgece apansızın, bütün mutluluklara inat sokaklara ,sevinç çığlığı gibi düşmek. yaralı da olsan kartal misali, hüzünlerden artakalan acılara üşüşmek korkmamak,yelken açmak,rota girdap dese de o an nereye kaçtığını,balıklar bilmese de, sonkez dön bak ardına,balıklar gelmese de, sırra kadem basıp çok uzaklara gitmek... |
|
| |
|
07-11-2006, 01:00
| #3 (permalink) |
| Her şey geçecek,biliyorum:) Kayıt: 16.06.2006
Mesajlar: 3.024 İtibar Gücü: 20 | Ne demeli?.. Nasıl anlatmalı?.. Ne yazmalı bu dar ve parlak yüzeye?.. Sıradan bir yalnızlık benimkisi... Kiminkinden farkı var?.. Kelimelerden cümle kurma yeteneğim, benim yalnızlığımı sadece belgelenmiş bir "anı" yapar... Herkesinki gibi bir yalnızlık bu... Yangın yerinde hareket edememek gibi... Hiçbir teselliye boyun eğmeyen... Laftan, sözden anlamayan bir yalnızlık bu da... Asi... Onurlu... Ümitsiz... Hiç kimseninkinden farkı yok... Sabah ezanından hemen sonra... Durduk yere arabanın camını açıp... İstanbul'un tam ortasında, sesim kısılasıya geceye O'nu bağırmak... "seni seviyorum"u öfkeye dönüştürmek... Bu koca kente 0'nu haykırmak.. Dudaklarımın önce titremesi... Sonra gözlerimin dolması... En fazla ağlamak ıslak caddelere... Elimin ayağıma dolaşması... Salaklaşmak... Farklı mı yapar benim yalnızlığımı?... Duysaydı... belki... duymadı... duyulmadı... Diğer yalnızlıklar gibi benimkisi de... Duyulmayan... Görülmeyen... Bilinmeyen... Umursanmayan... Sıradan bir yalnızlık... Bir adım yaklaştıkça, bir "kadın" daha uzaklaşan... Bir kadın uzaklaştıkça, bir "adam" daha küçülen yalnızlık bu da. |
|
| |
|
07-11-2006, 01:04
| #4 (permalink) |
  bLackpearL Kayıt: 20.04.2006
Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29 | Elvedalarım Dönüşüm Oldu Günlerin esareti ile bir gün daha bitiyor… Ne zaman başlamıştı, paslaşmalar ile tanışma faslı? Günlerin acele etmeden, günü zor terk ettiği günlerdi. Uzun sohbetlerin anısı büyüktü. Arkadaşlık mıydı? Tanışıklık mı? Yıllar öncesine dayanan geç kalınmış zamanların birlikteliği miydi? .. Sözlerle dokunuşları içinde barındıran, çocukluğa kadar uzanan masumiyetti ya da. Birlikteliği kutsal kılan da buydu. Artık suretler yoktu, yüzler belirgin değildi. Mezar sessizliğinde olan ruhlar, ölmüşte dirilmek üzereydi. Yavaş yavaş canlanıyordu duygular. Hiç kimse bilmiyordu ki böyle derin yaralar bırakacağını. Dostlukların oluştuğu mecliste neler konuşulurdu? Kimler neler söylerdi, ne muammalar yaşanırdı.? Et üzerine yapılan sohbetlerden kimsenin haberi yoktu. Olmayacaktı… Zaman boyadı paylaşımları siyaha azar azar. Belirsizliklere terk edildi duygular. Derken bir kaos yaşandı. Bir gül uğruna kurtlar kapıştı, gül kimin elinde kalacaktı. Bir savaştı bu. Diller, sözler, gıybet susmadı ve bir sürü pazarlıklar yapıldı. İhanetler başroldeydi yine. Ve maskeler oynuyordu oyunu. Dağların üzerinde yapılan savaşta kim kazandı. Gören olmadı, sesler duyuldu sadece… Gülün hiçbir şeyden haberi yoktu. O hep mağrurdu.. “Dürüstlük kazanır bu harpte” diyordu, savaşçı ruhu. Direniyordu an be an. Bu yüzden o da bilemedi savaşı kim kazandı. Gül, öylesine yücelttiği duygu yumağı sevgi, sevda, aşk ile örtüşmeyen duygu seline sahipti. Sonucu ahirete tehirli sevdası ile dünyalar üzeri kurduğu bir düşün içindeydi. Yok yok, düş ötesi şeffaf duygulardaydı, duyguluydu… O hala bin yıl öncesinin atmosferinde soluk alıp veriyordu.. Dönen dolaplardan habersiz, Semazenlerin teslimiyetinde döne döne içiyordu özlemleri vuslat hayalleriyle… ONU kimseler anlamadı. Anlayamadı…. Gül kendi dünyasına döndü. Her şey, yaşananlar, istikbal derin manalı, imana dayalı idi. Gül bulmuştu kendi gerçeğini. Hayatını yeniden düzenledi. Ceviz kabuğu kadar küçük olsa da barındığı dünya; onlar ceviz ağacı kadar büyülttü büyüteçleriyle, miyoplardı çünkü… Belki de cücelerdi devler dünyasında. Bilgileri kadar idrak güçleri vardı. Anlayamadılar, anlayanlar içinde…. Kargülü vazgeçti bu dünyadan. Soğuk parke taşlarına bıraktı gülüşlerini, Yetim Asumanlar gibi. Koca bir Uludağ Göknarının eteklerinde sığındı kendi dağlarına. Kurt yalnızlığında açmak için çiçeklerini karlar altında…. Herkese Elveda diyordu sisler arasında.. E L V E D A. |
|
| |
|
07-11-2006, 23:24
| #5 (permalink) |
  Bildiğin Meleq İşte :) Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 21
Mesajlar: 8.501 İtibar Gücü: 32 | yüreklerinise sağlık  |
|
| |
|
07-11-2006, 23:27
| #6 (permalink) |
| Her şey geçecek,biliyorum:) Kayıt: 16.06.2006
Mesajlar: 3.024 İtibar Gücü: 20 | inci perisi olmasa nasıl gaza gelecem ben  ))tşkler |
|
| |
|
07-11-2006, 23:28
| #7 (permalink) |
| Her şey geçecek,biliyorum:) Kayıt: 16.06.2006
Mesajlar: 3.024 İtibar Gücü: 20 | Sende beyninin içindeki binlerce düşüncenin arasında kayıp olup, uyumayı unutur musun ? Ben unuturum! Gece olupta başımı yastığıma koyduğumda, saatlerce debelenirim yatağımda, bir sağa, bir sola, sonra tekrar sağa ve her sabah gün ışıdığında solumdan kalkarım yatağımdan. Ben karanlıkta uyuyamam bilirsin, odam hep aydınlık olmalı. Sahi seninle uyumuşmuyduk karanlıkta ? Ya da ortak olmuşmuydun aydınlığıma ? Kaç gece kan-ter içinde uyandın düşlerinden ? Kaç gece doğrularından yanlışlarını çıkartıp, çıkan sonuca hayıflandın ? Kaç gece yüzleştin kendinle ? Aklından geçenler kalbinin sesini susturur mu hiç ? Yaşanan ve yaşatılanların içinde mantık aradın mı ? Param parça ettiğin kalpleri eski haline getirmeyi istedin mi hiç ? Ya kırdığın insanlar, onlardan af diledin mi acılarını hafifletmek için ? Kalbin bir kafese koyulmuş gibi çırpınır mı kuş misali ? Ellerinle yarıp etini, çıkartmak istedin mi hiç kalbini ? Sorulması gereken milyonlarca soru varken ona sadece bunlardı bilmek istediğim, önemsiz bir kaç ayrıntı belki! Kime mi ? Hayatımda yer etmesini istediğim birine, Bir çok isim takmışken aslında, şimdilerde kalbimin hiç kimsesi olan birine. Beni hiç kimsem olacak kadar kıran birine! Kalbimin hiç kimsesi,artık herkes gibisin. |
|
| |
|
08-11-2006, 14:29
| #8 (permalink) |
| bLackpearL Kayıt: 20.04.2006
Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29 | teşekkürler by hiSs içim kanarken taa derinden, bi de ufkum ateşlendi... hayallerimi,ümitlerimi,seni, bi kenara atamam... sensiz bir ben düşünemem... yapamam,yaşayamam ben sensiz... olamam,gülemem... beni bi kere düşün, bi kere seni seviyorum de... biliyorum,belki de hiç bir zaman söylemiceksin... ben seni sevdiğimi bir ömür söylicem... hiç bakma bana öyle, söylenme kendi kendine, ne diceksen yüzüme de... çok mu şey istiyorum, sadece bi kere de olsa beni sevdiğini söylemeni istiyorum... çok mu şey istiyorum... dilin başka, gözlerin başka, yüreğin başka şeyler söylüyor... söylermisin ben hangisine inanim... sen,içimde yaşıyorsun... yüreğimde,kalbimde bir sen yaşıyorsun... sadece beni sevmeni ve gitmemeni istiyorum... çok mu şey istiyorum... |
|
| |
|
08-11-2006, 17:59
| #9 (permalink) |
 ★.HayaL MahsuLü.★ Kayıt: 25.06.2006 Yaş: 23
Mesajlar: 7.898 İtibar Gücü: 74 | Kıyımların yaşandığı hayatımın uzun ve soğuk duvarlarında bir pencere açmak niyetimdin... Kimsesizliğimdeki insanım, sevdiğimdin... Şimdi aynı iklimlerde yaşayan iki çiçeğin farklı coğrafyalarda toprağı delişleriyiz. Acılarımızdan, sevdalarımızdan söz açarak tuttuk yüreklerimizi. Yüreklerimiz tutuldu görmezden geldik. Karanlık sonrası aydınlığım, gündüzlerimi ağartan SABAH GÜNEŞİMdin... Kimsesizliğimdeki insanım sevdiğimdin...!!! Şimdi savruluşların ardında,son bir çırpınış yaşadığım. Hani ağlayacak omuz olmayışı, anlatılacak kelime bulunamayışı, pencereleri perdelerle örtme çabası geride kalan ve ölmek, direnmeden öylece düşmek yere. Aylar, yıllar sonrasına gebe bir hasretmişsin oysa, şimdi anlıyorum yanarak, ağlayarak... Yüzüne bakmalara utandığım kimsesizliğimdeki insanım, ala gülüm, sevdiğimdin... Şimdi bir hasret yer buldu yüreğimde, bırakmaz beni. Senden arta kalan kalanlarda bulduğum; paylaşılan zamanların sancısı ve o şarkının bizim olan mısrası.... Yitik bir tebessümsün gözlerimde. Felaketlerde gebe bir zaman ve zaman geçmekte.... Kafamı kaldırıp pencereden aydınlık görmekten korkmaklar senden sonra.. Kimsesizliğimdeki insanım, ala gülüm, sevdiğimdin... aslında öylede kalmalıydın, yürek hasretle değil sevgiyle acımalıydı, ama söylenecek sözler dizildi de dile gelmez oldu Kimsesizliğimdeki insanım, ala gülüm, sevdiğim seni özledim...!!! |
|
| |
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
| |
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Kategori | Cevaplar | Son Mesaj |
| Gücüm yok... Ey sevgili tükendim artık! Çek ipimi öleyim... | eLyA | Paylaşmak İstedikleriniz | 7 | 26-06-2007 18:04 |
| Gidişine sevinen de var üzülen de | Haberci | Spor haberleri | 0 | 17-05-2007 05:13 |
| Bin Kalbim Olsa Binide Onun Olsa... | Esedullah | Fotoğrafçılık ve Resimler | 12 | 14-04-2007 17:00 |
| TüKeNDiM ARTIK! ÇeK IPiMi ÖLeYiM... | ^^CeM^^ | Paylaşmak İstedikleriniz | 3 | 23-12-2006 06:17 |
| Nefretim Sana Değil Gidişine | Asi_Siyah | Nefret Ediyorum | 26 | 20-11-2006 18:05 |
Normal
