Aşka ve Hayata Dair Yazılar - Sayfa 4

**SweetWitch** · 11-10-2006, 16:09

Masmavi gökyüzüne dalıp gitmek vardı... Bulutların arasında yuvarlanıp, sır tarlalarını aramak vardı. Her doğan günün arkasından, batanları unutmak ve asla hayıflanmamak vardı.
Bir kuş olmak vardı... Bir o yana, bir bu yana amaçsızca uçmak, aşağıda olup bitenlerle hiç ilgilenmemek vardı.
Bir hayal olmak vardı... Sadece hayal edebilenlere görünmek vardı. Kah bir gece görülen rüyanın deseni olmak, kah uykusuz gecelere huzur olarak yağmak vardı.
Bir yalan olmak vardı... Arayanlara aslında olmadığını haykırmak, bulanlara gerçekleri anlatmak vardı.
Birkaç satır olmak vardı... Başından beri olup bitenlere aldırmadan yazılan, kendi başına buyruk bir cümle olmak vardı.
Bir rüya olmak vardı... Yine gökyüzünde biten.
Kalpten kalbe gezinmek vardı... İçlerindekileri çıkartarak haykırmak vardı. İşte busunuz demek vardı.
Bir kelime olmak vardı... Hep onu hatırlatan, ona yürüyen, küçüle küçüle kaybolan.
Bir son olmak vardı...

**SweetWitch** · 11-10-2006, 16:39

Bir zaman gelirde uzaklara kaçmak ister, senden bile gizlenir, sesini duymak için aramaz yokluğuna alışmış gibi davranırsam. Eğer karamsarlığa düşüpte yalnızlığa asla isyan etme. Bu zamana kadar herşey senin içindi. Her yönüyle yaşanmaz hele gelen şu acı hayatta bile senin için vardım. Karşılığımda ne aldım ki?…. Koskoca bir hiç. Şu zaman kadar tatlı çehreni ne kadar tebessümle okşayabildim yada yanmakta zorluk çekecek derece ne kadar acı verdim bilemiyorum. Ben bir tek senin mutluluğunu istedim. Güzel gözlerindeki küçücük bir tebessüm belirtisi bile hayatta tümüyle senin için bağlanmama yetti.
Sevdim seni nedenini bilmediğim bir şekilde kimsenin sevmeyeceği kadar çok sevdim. Yokluğunda hayalinle, sevginle avundum. Sıcacık sevgin yokluğunda arkadaş oldu aratmadı seni bana ama yine uzaklarda olduğun sürece en çok ben özledim. Seni herşeyden daha fazla özledim. Zaman gelip büyük çabalarla beni unutmaya çalıştığım anlarla bile senin unutmak bir yana ben seni aklında bile çıkarmak istemedim. Tüm bunlara yalnız senin için şu anda beş para etmeyen sevgimiz için göğüs gerdim. Sen bir kaç satır yazmakta bile acizken ben sensizliği üstü kapalı bir ifadeyle yalnız satırlarıma döktüm. Hayatımın en çılgın, en vahşi, en sakin, en güzel, en berbat, en unutulmaz anlarında hep seninle birlikteydim. Sen yokken hayatın bir anlamı yoktu ki. Sana gülmedim demiyorum . gün geldi çıldırasıya, damarlarım tıkanısıya, katılasıya dek güldüm. Ama içten deyil.. zaman geldi ağlamak istedim. Kendimi ne kadar zorlasamda olmadı sadece hüzünlendim. Ama tüm bu anlarda sensizlikte bile yaşadım tüm bunları. Sana niçin anlatıyorum ki sen beni anlayamazsın zaten anlamadın ki. Ama hiç olmazsa bu delinin seni nedenli sevdiğini anlarsın. Şu anda bir binanın enkazı altında kalmış gibiyim çaresiz ve yalnızım ama ne varki katmerlenmiş acılar bile bana yokluğunu unutturmuyor. Ama ben bunları hepsine niye yazıyorum bilmiyorum. Çünki sen beni anlamış olsaydın...
Inan artık yazamıyorum

**SweetWitch** · 11-10-2006, 23:07

Birazdan akşam olacak. Henüz batmadan bulutların ardına gizlenmiş bir kış güneşi eşliğinde, geceye hazırlanıyor yaşamlar. Ağaçlar yapraklarını indiriyor, sokaktaki hayvanlar geceyi geçirecek kuytu bir köşe ararlarken, hızlı adımlarla sağa sola giden insanlar ise eve taze ve sıcak ekmek götürebilme telaşındalar. Gökyüzü, dumana boğulmuş garip bir gri renkten, yavaş yavaş siyaha doğru geçiyor. Akşam daha sert esmeyi düşünen rüzgar, şimdilik bir köşede oturmuş bekliyor...

Güneşin, insanlar üzerine anlatılmaz bir güven ve huzur veren etkisi vardır. Karanlık bastırdıkça, bu hisler yavaş yavaş kaybolur ve genellikle akşamları sevmez insanlar. Sanki güneşin batışı ile birlikte, tüm kötülüklerde sokaklara çıkıyormuş gibi, bir garip ürperti hisseder insan. Pencereden bakmak bile, gündüz gibi keyifli değildir. Keyifle seyrettiğiniz bir çok yer, ya siyahın herhangi bir tonu olmuş ve kaybolmuş yada sade bir ışık olup kendini aydınlatmaya koyulmuştur...

Dalgası saçlarınıza vurmuş bir rüzgar eşliğinde çıkarsınız balkona. Kollarınızda ki tüyler biraz dikilmiş, vücudunuzu hafif bir ürperti sarmıştır. Uçsuz bucaksız karanlıklara bakmak boğar insanı çünkü utançları, köşede unutulmuş pişmanlıkları hatırlatır. Kalbinize, hafif bir meltem hüznü eser ve istemedende olsa gökyüzüne bakarsınız. Bir müddet yıldızlara şaşar, sonra içeri girersiniz...

Dünya gibi, yüreğimizin de gecesi ve gündüzü vardır. Karanlık yanları hep gecelerde ortaya çıkar. Tarifi ve çoğu zaman sebebi olmayan bir hüzün eşlik eder yalnızlara. En duygusal şiirler, en güzel şarkılar hep gece yazılmıştır. Geceleri efkarlanır, geceleri sarhoş oluruz çünkü. Kimi zaman bir kaç devrilmiş kadeh ile kimi zaman ise kaybolmuş geleceğe dair hayaller eşliğinde...

Sessizliğe bürünmüş kentin bomboş sokakları gibi, gece de yalnızdır aslında, bitmeyen dertler karanlığında. Geceler, şairlerin hayatı ve yalnızların iç hesaplaşmasıdır. Kendilerini dinledikleri, biraz iç çekerek en güzel eserlerini verdikleri bir zaman dilimidir. Geceler, hoyrat kalmış bir yaban gülü gibidir. Hasretlerin önünde diz çökmüş insanların gözyaşıdır, her insanın kendi vicdanıyla hesaplaşması, her kalbin içten içe yalnız kalmasıdır...

**SweetWitch** · 12-10-2006, 00:21

Sevgi , deger vermesini bilmektir
Sevgi , ya$ama hakkını kabul etmektir.
Sevgi , varolmaktan kıvanc duymaktır.
Sevgi , birlikte olmaktan sevinc duymaktır.
Sevgi , esitligin duyumsanmasıdır.
Sevgi , bütün yapay ayrımların hayattan cıkarılmasıdır.
Sevgi , bilinctir.
Sevgi , insan olmaktır.
Sevgiyi hayatımızdan kovduk.

Yerine parayı koyduk.
Para icin yasıyoruz.
Para icin egitim görüyoruz.
Para icin meslek ediniyoruz
. Para icincalısıyoruz.
Para icin birbirimizi cigniyoruz.
Para icin birbirimizi aldatıyoruz.
Para icin savasıyoruz.
Sevgiyi hayatımızdan kovduk ve yerine üstün olmayı koyduk
. Üstünolmak icinyasıyoruz
. Üstün olmak icin kendimizden baskasının asagı olmasına calısıyoruz...

Sevginiz olmadıktan sonra daha cok paranız olsa, daha üstünolsanız,
daha yok ve
hicbirseyiniz yok. BELKİDE YENİDEN ÖGRENMEMİZ GEREKEN BUDUR.

**SweetWitch** · 12-10-2006, 05:19

Sözlerim vardı senin bilmediğin gizli köşelerde söylediğim sözlerim.Harflerim vardı yoluna halı gibi döşediğim.Cümlelerim vardı senli cümlelerim.Kelimelerim vardı sen olan kelimelerim.Sıfatlarım vardı seni yüklediğim,öznelerim vardı senle başlayan,yüklemlerim vardı senle biten.Sen bilmesende seni anlatan bir sürü dizelerim,mısralarım vardı.İşte ben seni böyle sevdim sevgilim senden habersiz seni sana anlatarak sevdim,herşeye seni katarak sevdim.

**cadi_pirensesi** · 12-10-2006, 05:25

Çok Güzel Paylaşımlar Emeğine Sağlık

**cadi_pirensesi** · 12-10-2006, 05:31

Bu gün bir başka hüzün yüklü gözlerimde, bir başka bakıyorum dünyaya, bir umut desen yok, gözlerinin sanki ışığı sönmüş, ısıtmıyor eskisi gibi yüreğimi, sorun ben miyim yoksa, yoksa sıkıldın mı aşkımdan, sendemi vazgeçeceksin daha başlamadan…
Kilitli kapılar arkasından çıkardım bende güzel kalan ne varsa; senin için, yağmur olup yağmak istedim pıhtılaşmış hayallere, ezberimde tükenmiş sevdaların unutulmuş anılarıyla… Bir sana yükledim yeniden kirli yüreklerin el süremediği temiz aşkımı, adın kadar, yüreğin kadar temiz olan aşkımı…
Bu içlenme bana mı, bu keder, bu hüzün, bilmiyor musun tek heceden de olsa kurduğun cümlelere yoksun olduğumu, çiçeğin suya özlemi kadar yalnızım bugün, gözlerimin gözlerine zaafı kadar yalnızım. Bilmiyorum bu sensiz dünyanın bir sonu var mı, bu nefes gibi soluduğum hicran akşamlarının bir sabahı var mı senli.
Bir gün kapı çalınacak mı, çalınsa da açınca sen çıkacak mısın karşıma, titrek bir sesle “ben geldim.” diyecek misin? Hoş geldin diyebilecek miyim bir gün…
Belki de olabilme ihtimaline sığındığım bir aşkın sabahına hasretim, belki de tetiğini çekemediğim bir sevdanın arpacığındayım bugün, oysa kalbim çoktan vuruldu, kan kaybeden yüreğimin yasındayım.
Ne olur bir kerecik gülümse, gözlerin bir kerecik ısıtsın yüreğimi, savur saçlarını kalbimin samyelinde, Bu gün en az hüznün kadar yanıyorum,
Bu gün en az gözlerin kadar üşüyorum...

**SweetWitch** · 12-10-2006, 07:08

Yalnız kimse, kimseye günaydın diyemez.
Sofraya tek tabak, tek kaşık, tek çatal ve tek bıçak koyar.
Lavabonun boşalmasını beklemek zorunda kalmaz.
Hep tek kişilik bilet alır. Yan koltuk ya boştur ya da tanımadığı biri tarafından doldurulur.
Bütün konuşmaları kendi kendinedir.
Telefonunu sadece numarayı yanlış tuşlayanlar arar.
Posta kutusunda sadece faturalar vardır.
Sinemada filmi kimsenin elini tutmadan izler.
Işıkları hep kendi söndürür.
Aynasında sadece kendisiyle göz göze gelir.
Diş fırçası başkasının fırçasıyla asla karışmaz.
Kimsenin doğum gününü hatırlamak zorunda değildir, kimse de onunkini.
istediği kanalı izler ama aldığı zevki ya da duyduğu nefreti paylaşamaz.
istediği saatte yatar ama "Allah rahatlık versin" sözünü duymadan.
Sadece kendi dualarına "âmin" der.
Sadece kendine masaj yapar.
Sadece kendi ellerini ısıtır.
Sadece "kendini" düşünür, "kendini" dinler.
Kimseyi anlamaz, "kendisi" dahil.
Kimseden ismini duymaz, kimsenin ismini telaffuz etmek zorunda kalmaz.
Hiçbir şeyi paylaşmaz, yalnızlığı dahil.
Yalnızın herşeyi sırdır, her hatırası itiraf.
Kendini eleştirir kıyasıya, kendini yine kendisi savunur.
En çok çoraplarını kıskanır.
Yalnız, yalnız yaşar, ama yalnızca yaşamaz, aynı zamanda ölüdür.

**SweetWitch** · 13-10-2006, 00:20

Öylesine bir gündü, yeni değil de sanki geçmiş günlerden biriydi, öyle gibiydi...
Kaç gece beklemiştim seni. Kaç gece koynuma hasretini alıp uyumuştum. Kaç gece yalnızlık sancısıyla kıvranıp durmuştum. Öyle acımasızdı ki geceler, gökteki yıldızlar yüreğime atılan birer taş gibi gelmişti bana. Yine de her şeye değerdi bekleyişim.
Bütün yollar sana çıkıyordu ama ben asıl senin yolunun benimkiyle kesişmesini bekliyordum.
Aylar geçmişti hep vardın ama bir tek o an yanımdaydın. Biraz yabancıydın bana, biraz da tanıdık. Şaşkındık, şaşkınlığımız çok fazla yansıyordu yüzümüze. Göz göze gelmek hiç bu kadar zor olmamıştı. Bir bakıştan bin anlam çıkarmak buna denirdi işte. Yüzümüzde birbirimize ait izler arıyorduk bakarken.
Ne çok duymuştum sesini ama sanki sen ilk kez konuşuyordun. İlk kez söylediğin cümleler sahibiyle bütünleşiyordu.
Düştükçe gülüşün yüzüne, sessiz olan her şey konuşmuştu içimde. Yine de sözler bir türlü çıkmıyordu ağzımdan. Oysa boynuna sarılıp "Sen aylardır beklenen, sen yıllardır özlenensin" demek istiyordum. Hava serin değildi ama ben titriyordum.
Kelimeler hiç bu kadar zor olmamıştı bana. Ne zaman bir şey söylemeye kalksam, her seferinde bir şey oluyordu, sözcükler ağzımda donuyordu.
Sıcaktın, dokunmasan da yansıtıyordun. Biraz önce titreyen ben artık terliyordum. Aşktı bu biliyordum ama bunu kendime bile itiraf edemiyordum.
Farkında değildin belki, belki ben belli etmiyordum ama yıllardır koruduğum, yıllardır kimseye açmadığım topraklarımı çoktan teslim almıştın bile. Sınırlarımdan içeri girmiştin bir kere. Yüreğimin en gizli, en kuytu köşelerinde sen vardın artık.
İtirazsızdım, belli ki mutluydum. Belli ki beni şaşırtan mutluluğun ta kendisiydi. Harfleri tükenmez bir kavuşmanın alfabesindeydim. Ve ben okumayı sanki yeniden öğreniyordum.
Şimdi bu sevdayı bana yaşattığın için kendimi şanslı hissediyorum. "Ya sen olmasaydın" diye düşünmüyorum çünkü sen varsın. Çünkü sen içimdesin. Çünkü sen benim hayat kaynağımsın.
Biliyor musun, çölde bulabildiğim bir avuç su olsan, bitmeyesin diye içmem seni. Nerede olursan ol benimle kal. Ben, bu yürek attığı sürece seninleyim

**SweetWitch** · 13-10-2006, 00:46

Aşkın anlamı karmaşaymış...Öğreniyorum.
Büyüyorum....

Belki de büyümek eş zamanlı canının yanmasıyla.Hep beklemede kalmak bile uzak tutmuyor sizi aşktan.Oturup gerçek aşkımı bulmalıyım diye bekledim.Dile kolay....Az zaman deil....

Sonra....Sonra herşey bir anda oldu.Öyle bir sevdim ki hangi ara sevdim nasıl aşık oldum bilemedim.Ama tek gerçek vardı...Deliler gibi sevdiğim...Gerçekten uğruna canımı bile verebileceğim bir insan vardı.Nefesiyle mutlu olduğum....Varoluşunu sevdiğim.Onunla varolduğum......Olmadığında kendimi eksik hissettiğim...Ve herkesi bir kenara koydurtabilecek bir ruh...

Üstelik yaşamadan hiç inanmadım ben böyle bir aşka...Soru işaretiydi hep kafamda..."gerçekten aşk die bir şey var mı???"
İnandım onunla...yaşıyorum çünkü...Hiçbir seni seviyorum laf olsun diye çıkmadı ağzımdan...Çok söyledim çünkü çok sevdim.Ve hiçbiri anlamsız sıradan deildi...Hepsi sevgimi,aşkımı üzerinde taşıyamayan tarzdandı....Sevgi sözcükleri bile anlamsız kaldı.Oysa baksam anlar...Biliorum...Hep anlar....
Ama inandıramadım...

evet inandıramadım....en çok bu acıttı canımı...onun bana kıyamayışından verdiği tepkisiz kalma tepkileri benim en çok canımı acıtandı...O da bunu anlayamadı...

Zarar vermeme inançlarımız farklıydı aynı olan tüm o huylara inat...Ben sorun varsa susmammmm asla konu çözülmeden....O ise hem susar hem susturur...souyalım o konudan kendimize gelelim die....Ama ben öğrenemedim bir şeyleri kenara atmayı....

İşte böyle bir tartışmanın ardından sabahın köründe derse gitmem gereken ve aslında uykumun geldiği bir anda uyuyamıyorum...Çünkü bende değilim....Uzaklarda birindeyim....Üstelik hiç katlanamayacağımı düşündüğüm bir şeyi bana yapmış olmasına rağmen telefonu kapatmak gibi...

Nerede kaldı benim gururum?
Nerede kaldı benim inadım?
Hırçın küçük kız neden bu hale geldi?....

Nelere kadirsin ey aşk???Daha neler değişecek bende?...

Artık bir muammayım...aşk size geldiğinde öyle bir yere geliyorsunuz ki siz mi oydunuz o mu sizdi unutluyor...aşk öyle bir muamma ki yoksa aşk mı muammaydı...İşte böyle bir karıştım ben....Aşkın anlamı karmaşaymış...sonsuz mutluluğun yanı sıra....

11-10-2006, 16:09	#31 (permalink)
SweetWitch Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.09.2006 Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18	Ynt: Kimsin sen ? Masmavi gökyüzüne dalıp gitmek vardı... Bulutların arasında yuvarlanıp, sır tarlalarını aramak vardı. Her doğan günün arkasından, batanları unutmak ve asla hayıflanmamak vardı. Bir kuş olmak vardı... Bir o yana, bir bu yana amaçsızca uçmak, aşağıda olup bitenlerle hiç ilgilenmemek vardı. Bir hayal olmak vardı... Sadece hayal edebilenlere görünmek vardı. Kah bir gece görülen rüyanın deseni olmak, kah uykusuz gecelere huzur olarak yağmak vardı. Bir yalan olmak vardı... Arayanlara aslında olmadığını haykırmak, bulanlara gerçekleri anlatmak vardı. Birkaç satır olmak vardı... Başından beri olup bitenlere aldırmadan yazılan, kendi başına buyruk bir cümle olmak vardı. Bir rüya olmak vardı... Yine gökyüzünde biten. Kalpten kalbe gezinmek vardı... İçlerindekileri çıkartarak haykırmak vardı. İşte busunuz demek vardı. Bir kelime olmak vardı... Hep onu hatırlatan, ona yürüyen, küçüle küçüle kaybolan. Bir son olmak vardı...

11-10-2006, 16:39	#32 (permalink)
SweetWitch Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.09.2006 Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18	Ynt: Kimsin sen ? Bir zaman gelirde uzaklara kaçmak ister, senden bile gizlenir, sesini duymak için aramaz yokluğuna alışmış gibi davranırsam. Eğer karamsarlığa düşüpte yalnızlığa asla isyan etme. Bu zamana kadar herşey senin içindi. Her yönüyle yaşanmaz hele gelen şu acı hayatta bile senin için vardım. Karşılığımda ne aldım ki?…. Koskoca bir hiç. Şu zaman kadar tatlı çehreni ne kadar tebessümle okşayabildim yada yanmakta zorluk çekecek derece ne kadar acı verdim bilemiyorum. Ben bir tek senin mutluluğunu istedim. Güzel gözlerindeki küçücük bir tebessüm belirtisi bile hayatta tümüyle senin için bağlanmama yetti. Sevdim seni nedenini bilmediğim bir şekilde kimsenin sevmeyeceği kadar çok sevdim. Yokluğunda hayalinle, sevginle avundum. Sıcacık sevgin yokluğunda arkadaş oldu aratmadı seni bana ama yine uzaklarda olduğun sürece en çok ben özledim. Seni herşeyden daha fazla özledim. Zaman gelip büyük çabalarla beni unutmaya çalıştığım anlarla bile senin unutmak bir yana ben seni aklında bile çıkarmak istemedim. Tüm bunlara yalnız senin için şu anda beş para etmeyen sevgimiz için göğüs gerdim. Sen bir kaç satır yazmakta bile acizken ben sensizliği üstü kapalı bir ifadeyle yalnız satırlarıma döktüm. Hayatımın en çılgın, en vahşi, en sakin, en güzel, en berbat, en unutulmaz anlarında hep seninle birlikteydim. Sen yokken hayatın bir anlamı yoktu ki. Sana gülmedim demiyorum . gün geldi çıldırasıya, damarlarım tıkanısıya, katılasıya dek güldüm. Ama içten deyil.. zaman geldi ağlamak istedim. Kendimi ne kadar zorlasamda olmadı sadece hüzünlendim. Ama tüm bu anlarda sensizlikte bile yaşadım tüm bunları. Sana niçin anlatıyorum ki sen beni anlayamazsın zaten anlamadın ki. Ama hiç olmazsa bu delinin seni nedenli sevdiğini anlarsın. Şu anda bir binanın enkazı altında kalmış gibiyim çaresiz ve yalnızım ama ne varki katmerlenmiş acılar bile bana yokluğunu unutturmuyor. Ama ben bunları hepsine niye yazıyorum bilmiyorum. Çünki sen beni anlamış olsaydın... Inan artık yazamıyorum

11-10-2006, 23:07	#33 (permalink)
SweetWitch Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.09.2006 Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18	Ynt: . A$ka ve Hayata Dair YazıLar . Birazdan akşam olacak. Henüz batmadan bulutların ardına gizlenmiş bir kış güneşi eşliğinde, geceye hazırlanıyor yaşamlar. Ağaçlar yapraklarını indiriyor, sokaktaki hayvanlar geceyi geçirecek kuytu bir köşe ararlarken, hızlı adımlarla sağa sola giden insanlar ise eve taze ve sıcak ekmek götürebilme telaşındalar. Gökyüzü, dumana boğulmuş garip bir gri renkten, yavaş yavaş siyaha doğru geçiyor. Akşam daha sert esmeyi düşünen rüzgar, şimdilik bir köşede oturmuş bekliyor... Güneşin, insanlar üzerine anlatılmaz bir güven ve huzur veren etkisi vardır. Karanlık bastırdıkça, bu hisler yavaş yavaş kaybolur ve genellikle akşamları sevmez insanlar. Sanki güneşin batışı ile birlikte, tüm kötülüklerde sokaklara çıkıyormuş gibi, bir garip ürperti hisseder insan. Pencereden bakmak bile, gündüz gibi keyifli değildir. Keyifle seyrettiğiniz bir çok yer, ya siyahın herhangi bir tonu olmuş ve kaybolmuş yada sade bir ışık olup kendini aydınlatmaya koyulmuştur... Dalgası saçlarınıza vurmuş bir rüzgar eşliğinde çıkarsınız balkona. Kollarınızda ki tüyler biraz dikilmiş, vücudunuzu hafif bir ürperti sarmıştır. Uçsuz bucaksız karanlıklara bakmak boğar insanı çünkü utançları, köşede unutulmuş pişmanlıkları hatırlatır. Kalbinize, hafif bir meltem hüznü eser ve istemedende olsa gökyüzüne bakarsınız. Bir müddet yıldızlara şaşar, sonra içeri girersiniz... Dünya gibi, yüreğimizin de gecesi ve gündüzü vardır. Karanlık yanları hep gecelerde ortaya çıkar. Tarifi ve çoğu zaman sebebi olmayan bir hüzün eşlik eder yalnızlara. En duygusal şiirler, en güzel şarkılar hep gece yazılmıştır. Geceleri efkarlanır, geceleri sarhoş oluruz çünkü. Kimi zaman bir kaç devrilmiş kadeh ile kimi zaman ise kaybolmuş geleceğe dair hayaller eşliğinde... Sessizliğe bürünmüş kentin bomboş sokakları gibi, gece de yalnızdır aslında, bitmeyen dertler karanlığında. Geceler, şairlerin hayatı ve yalnızların iç hesaplaşmasıdır. Kendilerini dinledikleri, biraz iç çekerek en güzel eserlerini verdikleri bir zaman dilimidir. Geceler, hoyrat kalmış bir yaban gülü gibidir. Hasretlerin önünde diz çökmüş insanların gözyaşıdır, her insanın kendi vicdanıyla hesaplaşması, her kalbin içten içe yalnız kalmasıdır...

12-10-2006, 00:21	#34 (permalink)
SweetWitch Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.09.2006 Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18	Sevgi ve paranın arasındaki fark Sevgi , deger vermesini bilmektir Sevgi , ya$ama hakkını kabul etmektir. Sevgi , varolmaktan kıvanc duymaktır. Sevgi , birlikte olmaktan sevinc duymaktır. Sevgi , esitligin duyumsanmasıdır. Sevgi , bütün yapay ayrımların hayattan cıkarılmasıdır. Sevgi , bilinctir. Sevgi , insan olmaktır. Sevgiyi hayatımızdan kovduk. Yerine parayı koyduk. Para icin yasıyoruz. Para icin egitim görüyoruz. Para icin meslek ediniyoruz . Para icincalısıyoruz. Para icin birbirimizi cigniyoruz. Para icin birbirimizi aldatıyoruz. Para icin savasıyoruz. Sevgiyi hayatımızdan kovduk ve yerine üstün olmayı koyduk . Üstünolmak icinyasıyoruz . Üstün olmak icin kendimizden baskasının asagı olmasına calısıyoruz... Sevginiz olmadıktan sonra daha cok paranız olsa, daha üstünolsanız, daha yok ve hicbirseyiniz yok. BELKİDE YENİDEN ÖGRENMEMİZ GEREKEN BUDUR.

12-10-2006, 05:19	#35 (permalink)
SweetWitch Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.09.2006 Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18	Ynt: . A$ka ve Hayata Dair YazıLar . Sözlerim vardı senin bilmediğin gizli köşelerde söylediğim sözlerim.Harflerim vardı yoluna halı gibi döşediğim.Cümlelerim vardı senli cümlelerim.Kelimelerim vardı sen olan kelimelerim.Sıfatlarım vardı seni yüklediğim,öznelerim vardı senle başlayan,yüklemlerim vardı senle biten.Sen bilmesende seni anlatan bir sürü dizelerim,mısralarım vardı.İşte ben seni böyle sevdim sevgilim senden habersiz seni sana anlatarak sevdim,herşeye seni katarak sevdim.

12-10-2006, 05:25	#36 (permalink)
cadi_pirensesi Sevimli 2de1'ci Kayıt: 24.08.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 30 İtibar Gücü: 0	Ynt: . A$ka ve Hayata Dair YazıLar . Çok Güzel Paylaşımlar Emeğine Sağlık

12-10-2006, 05:31	#37 (permalink)
cadi_pirensesi Sevimli 2de1'ci Kayıt: 24.08.2006 Yaş: 23 Mesajlar: 30 İtibar Gücü: 0	Ynt: . A$ka ve Hayata Dair YazıLar . Bu gün bir başka hüzün yüklü gözlerimde, bir başka bakıyorum dünyaya, bir umut desen yok, gözlerinin sanki ışığı sönmüş, ısıtmıyor eskisi gibi yüreğimi, sorun ben miyim yoksa, yoksa sıkıldın mı aşkımdan, sendemi vazgeçeceksin daha başlamadan… Kilitli kapılar arkasından çıkardım bende güzel kalan ne varsa; senin için, yağmur olup yağmak istedim pıhtılaşmış hayallere, ezberimde tükenmiş sevdaların unutulmuş anılarıyla… Bir sana yükledim yeniden kirli yüreklerin el süremediği temiz aşkımı, adın kadar, yüreğin kadar temiz olan aşkımı… Bu içlenme bana mı, bu keder, bu hüzün, bilmiyor musun tek heceden de olsa kurduğun cümlelere yoksun olduğumu, çiçeğin suya özlemi kadar yalnızım bugün, gözlerimin gözlerine zaafı kadar yalnızım. Bilmiyorum bu sensiz dünyanın bir sonu var mı, bu nefes gibi soluduğum hicran akşamlarının bir sabahı var mı senli. Bir gün kapı çalınacak mı, çalınsa da açınca sen çıkacak mısın karşıma, titrek bir sesle “ben geldim.” diyecek misin? Hoş geldin diyebilecek miyim bir gün… Belki de olabilme ihtimaline sığındığım bir aşkın sabahına hasretim, belki de tetiğini çekemediğim bir sevdanın arpacığındayım bugün, oysa kalbim çoktan vuruldu, kan kaybeden yüreğimin yasındayım. Ne olur bir kerecik gülümse, gözlerin bir kerecik ısıtsın yüreğimi, savur saçlarını kalbimin samyelinde, Bu gün en az hüznün kadar yanıyorum, Bu gün en az gözlerin kadar üşüyorum...

12-10-2006, 07:08	#38 (permalink)
SweetWitch Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.09.2006 Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18	Ynt: . A$ka ve Hayata Dair YazıLar . Yalnız kimse, kimseye günaydın diyemez. Sofraya tek tabak, tek kaşık, tek çatal ve tek bıçak koyar. Lavabonun boşalmasını beklemek zorunda kalmaz. Hep tek kişilik bilet alır. Yan koltuk ya boştur ya da tanımadığı biri tarafından doldurulur. Bütün konuşmaları kendi kendinedir. Telefonunu sadece numarayı yanlış tuşlayanlar arar. Posta kutusunda sadece faturalar vardır. Sinemada filmi kimsenin elini tutmadan izler. Işıkları hep kendi söndürür. Aynasında sadece kendisiyle göz göze gelir. Diş fırçası başkasının fırçasıyla asla karışmaz. Kimsenin doğum gününü hatırlamak zorunda değildir, kimse de onunkini. istediği kanalı izler ama aldığı zevki ya da duyduğu nefreti paylaşamaz. istediği saatte yatar ama "Allah rahatlık versin" sözünü duymadan. Sadece kendi dualarına "âmin" der. Sadece kendine masaj yapar. Sadece kendi ellerini ısıtır. Sadece "kendini" düşünür, "kendini" dinler. Kimseyi anlamaz, "kendisi" dahil. Kimseden ismini duymaz, kimsenin ismini telaffuz etmek zorunda kalmaz. Hiçbir şeyi paylaşmaz, yalnızlığı dahil. Yalnızın herşeyi sırdır, her hatırası itiraf. Kendini eleştirir kıyasıya, kendini yine kendisi savunur. En çok çoraplarını kıskanır. Yalnız, yalnız yaşar, ama yalnızca yaşamaz, aynı zamanda ölüdür.

13-10-2006, 00:20	#39 (permalink)
SweetWitch Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.09.2006 Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18	Ynt: . A$ka ve Hayata Dair YazıLar . Öylesine bir gündü, yeni değil de sanki geçmiş günlerden biriydi, öyle gibiydi... Kaç gece beklemiştim seni. Kaç gece koynuma hasretini alıp uyumuştum. Kaç gece yalnızlık sancısıyla kıvranıp durmuştum. Öyle acımasızdı ki geceler, gökteki yıldızlar yüreğime atılan birer taş gibi gelmişti bana. Yine de her şeye değerdi bekleyişim. Bütün yollar sana çıkıyordu ama ben asıl senin yolunun benimkiyle kesişmesini bekliyordum. Aylar geçmişti hep vardın ama bir tek o an yanımdaydın. Biraz yabancıydın bana, biraz da tanıdık. Şaşkındık, şaşkınlığımız çok fazla yansıyordu yüzümüze. Göz göze gelmek hiç bu kadar zor olmamıştı. Bir bakıştan bin anlam çıkarmak buna denirdi işte. Yüzümüzde birbirimize ait izler arıyorduk bakarken. Ne çok duymuştum sesini ama sanki sen ilk kez konuşuyordun. İlk kez söylediğin cümleler sahibiyle bütünleşiyordu. Düştükçe gülüşün yüzüne, sessiz olan her şey konuşmuştu içimde. Yine de sözler bir türlü çıkmıyordu ağzımdan. Oysa boynuna sarılıp "Sen aylardır beklenen, sen yıllardır özlenensin" demek istiyordum. Hava serin değildi ama ben titriyordum. Kelimeler hiç bu kadar zor olmamıştı bana. Ne zaman bir şey söylemeye kalksam, her seferinde bir şey oluyordu, sözcükler ağzımda donuyordu. Sıcaktın, dokunmasan da yansıtıyordun. Biraz önce titreyen ben artık terliyordum. Aşktı bu biliyordum ama bunu kendime bile itiraf edemiyordum. Farkında değildin belki, belki ben belli etmiyordum ama yıllardır koruduğum, yıllardır kimseye açmadığım topraklarımı çoktan teslim almıştın bile. Sınırlarımdan içeri girmiştin bir kere. Yüreğimin en gizli, en kuytu köşelerinde sen vardın artık. İtirazsızdım, belli ki mutluydum. Belli ki beni şaşırtan mutluluğun ta kendisiydi. Harfleri tükenmez bir kavuşmanın alfabesindeydim. Ve ben okumayı sanki yeniden öğreniyordum. Şimdi bu sevdayı bana yaşattığın için kendimi şanslı hissediyorum. "Ya sen olmasaydın" diye düşünmüyorum çünkü sen varsın. Çünkü sen içimdesin. Çünkü sen benim hayat kaynağımsın. Biliyor musun, çölde bulabildiğim bir avuç su olsan, bitmeyesin diye içmem seni. Nerede olursan ol benimle kal. Ben, bu yürek attığı sürece seninleyim

13-10-2006, 00:46	#40 (permalink)
SweetWitch Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.09.2006 Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18	Ynt: . A$ka ve Hayata Dair YazıLar . Aşkın anlamı karmaşaymış...Öğreniyorum. Büyüyorum.... Belki de büyümek eş zamanlı canının yanmasıyla.Hep beklemede kalmak bile uzak tutmuyor sizi aşktan.Oturup gerçek aşkımı bulmalıyım diye bekledim.Dile kolay....Az zaman deil.... Sonra....Sonra herşey bir anda oldu.Öyle bir sevdim ki hangi ara sevdim nasıl aşık oldum bilemedim.Ama tek gerçek vardı...Deliler gibi sevdiğim...Gerçekten uğruna canımı bile verebileceğim bir insan vardı.Nefesiyle mutlu olduğum....Varoluşunu sevdiğim.Onunla varolduğum......Olmadığında kendimi eksik hissettiğim...Ve herkesi bir kenara koydurtabilecek bir ruh... Üstelik yaşamadan hiç inanmadım ben böyle bir aşka...Soru işaretiydi hep kafamda..."gerçekten aşk die bir şey var mı???" İnandım onunla...yaşıyorum çünkü...Hiçbir seni seviyorum laf olsun diye çıkmadı ağzımdan...Çok söyledim çünkü çok sevdim.Ve hiçbiri anlamsız sıradan deildi...Hepsi sevgimi,aşkımı üzerinde taşıyamayan tarzdandı....Sevgi sözcükleri bile anlamsız kaldı.Oysa baksam anlar...Biliorum...Hep anlar.... Ama inandıramadım... evet inandıramadım....en çok bu acıttı canımı...onun bana kıyamayışından verdiği tepkisiz kalma tepkileri benim en çok canımı acıtandı...O da bunu anlayamadı... Zarar vermeme inançlarımız farklıydı aynı olan tüm o huylara inat...Ben sorun varsa susmammmm asla konu çözülmeden....O ise hem susar hem susturur...souyalım o konudan kendimize gelelim die....Ama ben öğrenemedim bir şeyleri kenara atmayı.... İşte böyle bir tartışmanın ardından sabahın köründe derse gitmem gereken ve aslında uykumun geldiği bir anda uyuyamıyorum...Çünkü bende değilim....Uzaklarda birindeyim....Üstelik hiç katlanamayacağımı düşündüğüm bir şeyi bana yapmış olmasına rağmen telefonu kapatmak gibi... Nerede kaldı benim gururum? Nerede kaldı benim inadım? Hırçın küçük kız neden bu hale geldi?.... Nelere kadirsin ey aşk???Daha neler değişecek bende?... Artık bir muammayım...aşk size geldiğinde öyle bir yere geliyorsunuz ki siz mi oydunuz o mu sizdi unutluyor...aşk öyle bir muamma ki yoksa aşk mı muammaydı...İşte böyle bir karıştım ben....Aşkın anlamı karmaşaymış...sonsuz mutluluğun yanı sıra....

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Hayata Dair!!!!!	DiLrUbA	Şiir Köşesi	2	27-09-2007 15:03
Hayata Dair...	£R$$!İN	Fotoğrafçılık ve Resimler	13	13-07-2007 19:41
Hayata, İnsanlığa, Yağmura, Huzura ve Aşka Dair Fotoğraflar	Esedullah	Fotoğrafçılık ve Resimler	5	01-03-2007 04:46
Söylenen tüm sözler, yazılan bütün yazılar sana dair.	jan_flavo	Paylaşmak İstedikleriniz	2	15-09-2006 22:12
hayata dair	Fudo-Myoo	Paylaşmak İstedikleriniz	2	12-06-2006 10:46