HIZLI ARAMA
| Paylaşmak İstedikleriniz Bizimle ne paylaşmak istiyorsanız yazında bilelim hani. |
 |
28-10-2006, 17:19
| #121 (permalink) |
  Kayıt: 20.09.2006
Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18 |  " kal desem kalacak mısın sanki?tanırım seni, gitmeyi göze alınca hangi yangın vazgeçmeni sağlayabilir ki...gideceksin, bırak git , yolun açık olsun... omzunda ağlayacağın birini ararsan ben hep buradayım, vazgeçmedim, senden kalan olacağım...başka omuzda ağladığını gördüğümde işte o yakar canımı,gidişinle bin parça olmuş yüreğim, yine parçalanır... ama git! durma! gözyaşım akmayacak ardından,göremezsin ağladığımı göz ıslanmadan da ağlar yürek, bilme!..." bunları demiştim sana önceleri... şimdi ise; muzur prensesinin masalı sona erdi,hüzünlü son...prens,prensesi bırakıp gider, prenses günlerce yas tutar,bekler,bekler de hiç bir zaman geri dön demez, beklemeye mecali kalmadığında oyunlarından vazgeçer, unutma hayat da bir oyundur... vazgeçtim...senden,bekleyiş(im)den,gelmeyiş(in) den... başka gözleri de gördüm sana adanmış,başka yürekleri de bildim sen onlara yanmış...ama demedim, görmedin,gelmedim,gel de diyemedim... yoruldum,tükendim...son bir nefesim kaldı, ölsem bi türlü, kalsam bi türlü... |
|  |
|
29-10-2006, 01:48
| #122 (permalink) |
| Kayıt: 20.09.2006
Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18 |  Gecelerin sabahına her uyanışında aklıma düşüşüne anlam veremiyorum. Adını her anımsadığımda yüreğimin sıkışıp kasılmalarına engel olamıyorum. Kelimelerin düğümlenişine , sıraya koyamayışıma, anlamsız öylece havada asılı bıraktığıma inanamıyorum. Kiminle göz göze gelsem gözlerini aradığımı fark ettiğimi anladığımda neden diye soruyorum suskunluğu kendime… sonra; sonra mavi ile yeşilin karışımı gözlerin baskın çıkıyor sorularıma , bir bildiği vardır diye. Ama bu bilinmezliğin beni çaresiz bırakmasına dayanamıyor yüreğim.. Her geçen gün daha da büyük bir acı ile sıkıştırmakta beni. Yorulmaktayım artık sana çıkan yollarımı değiştirmekten; sakınmak ister yüreğim kendini senden Gizli yaram….. Ne yazıktır ki hiç de başarılı olamamakla birlikte zamana bıraktığım yüreğim avuçlarına ulaşmayı beklemekte, güneşin sabahı beklediği gibi, yıldızların geceleri hasret giderdikleri gibi. Bense bu karmaşanın içinde elim kolum bağlı zamanla birlikte yürümekteyim; kendime sorup da cevaplarını bilmek istemediklerimle….. Mum yanıyordu ben onu dinlerken.. Yüreğim de yandı o titrek, minicik alevle.. Ve bir mumun ömrü kadar sürdü kanayan yaramın durması.. Gitti... ...ve Gizli Yaram kan kaybetmeye kaldığı yerden devam ediyor... |
|
| |
|
29-10-2006, 15:11
| #123 (permalink) |
| Kayıt: 20.09.2006
Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18 | Göz açıp kapancıya kadar çabuk geçen yaşantımızda, günün şartların mıdır neden pek bilmem ama tek bildiğim bedenimizin yüksek tempoya ayak uydurup ruhumuzun çok önünde olmasıdır. Bedenimiz yaşlandığında hala ruhumuzun çocuk gibi olduğunu hissederiz. Galiba zaman zaman oturup ruhumuzu beklemek gerek... Bedenimizin, ruhumuzun önünde olduğunda, maneviyatımızdan çok şey kaybettiğimizi, maddi olarak da pek bir şey kazanmadığımızı farkına vardığımızda hayatımızın sonbaharını yaşıyor olacağız. Yaptıklarımız, yapamadıklarımızın hesabını yaparken manevi olarak ne kadar geride kaldığımızı pişmanlıkla anlarken önümüzdeki kış için hiç olmazsa içimizi ısıtacak güzel anılar yaratmalıyız. O zaman, günün kıymetini bilerek yarınlar için daha anlamlı planlar yapmak gerek herhalde. İnsanı insan yapan unsurlardan biri de sevgidir. Bir dize vardır; Aşk hiçbir şeydir. Sevmek şöyle böyle bir şeydir, Sevilmek ise her şeydir. Sizlerin de bildiği gibi, sevgi istenmez, yaratılır. Eğer sevilmek istiyorsak önce sevmeyi bilmeliyiz. Eğer seversek, az veya çok mutlaka seviliriz. Sizlere bir zamanlar çok sevilen biri tarafından çok sevdiğine (yazarını bilmiyorum, yazanın kalbine sağlık) bir alıntıyı sunacağım. Bakın sevgi nasıl ifade ediliyor bu satırlarda ve de çaresizlik. Aşkın, kavuşamamanın faturası ağır olsa gerek... Şimdi yoksun, seni dilediğim gibi düşünebilirim artık. Tutar ellerini dilediğim gibi öperim artık uzun uzun. Kimseler ayıplayamaz beni, Yokluğunda seni nasıl sevdiğimi anlayamazlar. İşte gözlerin, işte dudakların, Senin olan ne varsa karşımda duruyor. Seni dilediğim yere götürebilirim artık, Sevdiğim şarkıları söyleyebilirim artık. Dudaklarına ve sana hasret ellerimle okşayabilirim yanaklarını. Bütün resimler sana benziyor hayret! Bütün aynalarda sen varsın, bir yere gitsem, Peşimden sen geliyorsun. Biraz sonra beyaz bir kağıt ve içtiğim demli çayım olacaksın. Kimse yokluğunda bu denli sevilmedi. Her şey daha güzel ama ayrılığın adı kötüye çıkmış. Yoksa bin yıl daha yaşamak isterdim Ve seni bin yıl daha ayrılıklar içinde sevmek. Ama biliyorsun ben de insanım, Umutsuzluğa düştüğüm günler oluyor, Ve hiç gelmeyeceksin sanıyorum. O zaman kurşun gibi bir korku saplanıyor kalbime. Büyük bir yalnızlık sarıyor içimi, Yalnızlığımdan utanıyorum. Ben sevmesem ölürdüm, Beni sevmesen bir çakıl taşıydım. Şimdi duvar gibi sağırdım, ölümden acıydım. Dünyayı bütün insanlara zindan ederdim Beni bunca saracak ne vardı, kanıma girecek, Göz bebeklerime oturacak bir şarkı gibi Kulaklarımdan eksilmeyecek ne vardı... Hiç karşıma çıkmasaydın, bu kahrolası gözler görmeseydi seni vardı ?... Belki karşımda değilsin yanılıyorum, Bu gözler senin gözlerin değil aldatıyorlar beni... Karanlığın gözleri olmalı bunlar bana böylesine keder veren. Gülmeyi, yaşamayı haram eden bir karanlığın gözleri olmalı Öyleyse sen hiçbir yerde yoksun, Sana hiçbir zaman yaklaşamayacağım. Yalan bu geçici sevinç, bu nur, bu ışık, karanlığın ortasında yanan bu gözler. Ne dedimse inanma, seni değil, kendimi aldatıyorum. Sen istediğin kadar varlığın taa kendisi ol, Ölümsüzlüğün ta kendisi. Ben günden güne yok olmaktayım. Büyün ışıkları attım bir kenara anlıyor musun? Gökyüzü güneş olsa Sensiz yine karanlıktayım... Evet dostlar işte böyle. Sevmek neden hep acı veriyor insana? Acaba sevgi kavuşma olmadığı zaman daha mı yüce oluyor? Sevilen sizler olması dileğiyle... (: |
|
| |
|
29-10-2006, 16:42
| #124 (permalink) |
| Kayıt: 20.09.2006
Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18 |  Hüzün giyinmiş gözlerim yine senin yamaçlarında. Kalbime kefensiz gömmüşüm tüm yaşananları. Bir seni unutamamışım bir de şu gerçek görünümlü yalanları. Tüm esir zamanlara vurulmuş kilitler,ruhumun boğazında düğümlenmiş. Bir sesleniş kopmuş,gelmiş,içimi eriten daha neler… Senli düşünceler var bitkisel hayatımda,yalnızlığa soyunmuşum çıkmaz sokaklarımda. beynimin tüm yolları seninle kaplanmış,o yolda gezen hiç olmamış. yıkık resmine yaslanıyorum şimdi,bakıyorum aynada kendime. alnımda derin bir çizgi,çözemiyorum ne kaldı geriye… Susmak oluyor kaçışım kendimden kaçınca. arkamda bir yığın ceset,hepsi gözlerime kilitlenmiş,hepsi bana sorguda… kimsesiz kaldırımlardan kazıyorum suretini,ayaklarım yetmiyor bana. tüm içsel sancılarım çıkmış imdada,ben yokluğa sığınıyorum. ne insanlar ne masallar geçiyor içimden ama hiçbiri yansıtmıyor gerçekleri. Bak yine kırılıyorum en hassas yerimden,tutmuyor artık ne elim ne dilim.geceler suretimin suda boğuluşunu izlemek gibi. gündüzlerim hep geceye sitemli. beynimi kemiriyor saatlerin sesi,boğuluyorum bu gelgitlerde.bilmem ki nereye demirlemeli,kim set çekecek bu firarın önüne… Yine gözlerimden süzülüyor,bileklerimden kanıyorsun. ruhumu donduran soğukluğum sende bocalıyor. duvarlar çekiyor beni,üstüme sensizlik siniyor. son bir sefer ruhumun köşelerine, bak yine senden neler bitiyor. her tükenişin ardından çıkmazlar çıkıyor yollarıma, sen cevap olmuyorsun hiç zamansız sorularıma… sensizliğin estirdiği rüzgarlara koşuyorum, isimsizliğin gönül pusulam oluyor.nereye gittiğimi bilmiyorum, seni bulmak için çıktığım her yolda varlığım yokluğumu sorguluyor. yine neler kaybediyorum kendimden,benliğim bensizliğe yatıyor. bir soğuk tutunuş arıyorum,dertlerim beni sürüklüyor imdada… bakıyorum aynaya;bir avuç çaresizlik duruyor karşımda.avazımı duymuyor sarmış gönlümü iç kanamalı bir yara |
|
| |
|
29-10-2006, 17:38
| #125 (permalink) |
| Kayıt: 20.09.2006
Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18 |  Suyu baharın en güzel ayında, baharı Anadolunun buz gibi akan sularından içtim. Dağlara anlattım bildiklerimi, arkadaş olarak yalnızlığı seçtim. Bir bulut vardı, beni kendine çeken. Bulutun peşine düştüm, bulut benim olacaktı, bana gök kuşağının sırlarını söyleyecekti. Bana gök kuşağının yedi rengini verecekti. Bulut bana yağmur olacaktı. Bir rüzgar aldı bulutumu kaçıracaktı benden, bulutumun peşine düştüm. Dağlardan ovalara; ovalardan çöllere girdim. Bulutun peşinde çöllere düştüm. Rüzgarın elinden aldım umudumu, kurtardım sandım. Bulut benim olacaktı, bana hayat olacaktı. Sıcak bir yaz günüydü, bulutumu kaybettiğim gündü. Çocuk gibi ağladım, göz yaşlarımı çöllerde bıraktım. Çöle yüreğimi bıraktım. Susamıştım, yağmura hasrettim, bulutumun gözlerimin önünde yok oluşunu seyreden bendim. Sıcak bir yaz gününde kaybettiğim rüyam, umudum; umutların yok oluşunu gördüm. Sıcak bir yaz günüydü, kuraktı, susuzdu Bir rüyanın ölümün soğukluğuyla buluşmasını gördüm. Yıllarca peşinden koştuğum umudum, toprağımı bırakıp peşine düştüğüm umudum gözlerimin önünde eriyordu. Sıcak bir yaz günüydü. Susamıştım, nede olsa çölde yaya, çölde yalnızdım. Kumlar sakladı bedenimi, kumlarla dost olmuştum bir süre. Yıpranmıştı bedenim ölmek üzereydim... |
|
| |
|
29-10-2006, 17:45
| #126 (permalink) |
| Kayıt: 20.09.2006
Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18 |  Ben sevdamın katiliyim Ben severken seni kaybetmeyi hesaba koyamadım, Benligimde yaşatırken acizhane aşkını ve seni, Bir günden bir güne yükümden şikayet edipte Bir kenara atmadım. Meğer ayrılık rüzgarları duygularıda katil yapıyormuş, Tertemiz duygularım, ölümüne aşkım ve sen, Hazmedemedigim ayrılıgın kurbanı oldunuz, Ben ben sevdamın katiliyim; Cezamı yanlızlıgımla, anılarımla, Canandan ayrı canımla ödüyorum. Belki ölmüyor bedenim ama ruhen her gün, Binlerce defa ölüp ölüp diriliyorum. Benden kopan seni başka bir elde görünce, Bana gülen yüzün başkalarınada gülünce Bana koşarken sen, şimdi başkasına gidince, Taşıdıgım bu candan her an vazgeçiyorum, Bilsemki günah degil çoktan canımdan geçerdim Ama sendende sevgili bir sevgili varki gönlümde Sana duydugum aşkı nasıl bagşetmişse bana Teselliyide onda buluyorum bizi yaratan yüce RABBİMDE ... |
|
| |
|
29-10-2006, 18:36
| #127 (permalink) |
| Kayıt: 20.09.2006
Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18 |  Sen ve ben yani biz olduğumuz bu hayatta,hiçbir zaman sevgiye,aşka uzaklardan bakan olmadık.Tam tersi içindeydik, içimizdeydi her yanımızı sarmıştı aşk! Öylesine kenetlenmişti ki ellerimiz,bütün olumsuzluklara rağmen Aşk kazanacaktı biliyorduk.Biz bir ömrü paylaşmalı ve bu hayatın her anında aşkla yoğrulmalı, aşkla yeniden varolmalıydık.Kim engel olabilirdi ki buna?Sahip olduğumuz onca şeyin arasında en üstün olan Aşkımızdı. Hayallerimiz vardı birlikteliğe, Aşka dair. Ve hayaller gerçek olmalıydı kararlıydık. Aldanmadık söylenen sözlere,aşkımıza söz söyletmedik. Bu aşk iki kişinindi kim karışabilirdi ki? Koruduk aşkımızı,sevdamızı aşktan anlamayan yüreksizlere karşı, aşk için kenetlenmiş elleri ayırmaya kimin gücü yeterdi ki. Bırakmadık birbirimizi sımsıkı sarıldık Aşkın sıcaklığıyla güç bulan yüreklerimize sığındık. Farklı iki insandık ama biz farklılıklarımızı kabullenmiştik ve bu yüzden sen ve ben değil biz olmuştuk. Bizi karşılaştırdığı için Tanrı\'ya şükrediyorduk. Sevgimiz, aşkımız hep yetti bize zaten asıl yoksullukta bu değilmiydi bizim için Sevgiden aşktan yoksun kalmak.Zamana yenilen aşklardan değildi bizim aşkımız. Zamanla büyüdü zamanla daha sıkı sardı aşkımız bizi ve biz yaşadıkça Aşkımız daha da büyüyecek! Sana söz bu dünyada olduğumuz sürece asla ayrılmayacağız ve sana söz aşkım iyi ve kötü ne varsa herşeyi birlikte yaşayacağız, son nefesimizde yine birbirimizin adını anacağız. |
|
| |
|
29-10-2006, 23:09
| #128 (permalink) |
| Kayıt: 20.09.2006
Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18 | Çok yalnızdım. Herkesten daha yalnız... mutsuz... umutsuz... Hayatıma ansızın girişin yalnızlığıma ansızın veda edişimdi. Fark etmemiştim hayatıma girişini yalnızlığa veda ettiğimi fark etmediğim gibi. Senden önce yalnızlığı iyi bildiğimi iddia ederken, senden sonra fark ettim yalnızlığın ne olduğunu. Senin olmayışındı yalnızlık. Sevdiğini sevememek, görememekti. Senden önce kimseyi sevmemiştim ki! Senden önce sevmeyi bildiğimi iddia ederdim. Senden sonra fark ettim sevmenin ne olduğunu. Anlaşmak, beğenmek, dokunmak, sürekli düşünmek, hayaller kurmak, kıskançlık krizlerine girmek, kavgalar etmek değildi sevmek. Güvenmekti... Yalnızlığın ne olduğunu öğrenmekti. Kıymet bilmekti... Senden önce kıymet bildiğimi iddia ederdim. Senden sonra fark ettim kıymetin ne olduğunu. Sevdiğini zannedip elinden kaçırmamak için takılan maske değildi kıymet vermek. Sahiplenmekti... Yalnızlığın ne olduğunu öğrenmekti. Özen göstermekti. Senden önce sahiplenmeyi bildiğimi de iddia ederdim. Senden sonra fark ettim sahiplenmenin ne olduğunu. Sevdiğini kıskanmak, herkesten saklamak, bencilce davranmak değildi sahiplenmek. İnanmaktı... Yalnızlığın ne olduğunu öğrenmekti. O’ nu herkesle paylaşmaktı. Bu aşktı. Aşk; yalnızlığın ne olduğunu öğrenmekti. O’nsuz hayatın anlamsızlığıydı |
|
| |
|
29-10-2006, 23:17
| #129 (permalink) |
| Kayıt: 20.09.2006
Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18 |  Kara sevda dedikleri bu herşeyim! Anlamasanda bu...Seni deliler gibi ........ İçimdeki o sevdalı taraf diyorki; Koş git kapısına "Seviyorum" de...Bekleme hadi...Hiç suçun yok evet...Ama af dile yine de...Yalvar gerekiyorsa...Seni köle yapıyorsa kölesi ol...Kapatıyorsa bir zindana soracağın tek şey "Sen yanımda olacak mısın?"olsun... Üzerine bastığı toprak ol istiyorsa ama git...Onsuz yapamazsın yaşayamazsın... Diğer tarafım gitme diyor...Unuttunmu sana yaptıklarını...Bırak O da acı çeksin senin gibi...Sil artık, başka birini sev...Kendi hayatını kur...Öyle söylemedimi sana... Karşına çıktığında bir gün, seni hiç ummadığı kadar dimdik görsün...Ve O nu alt etmenin mutluluğunu yaşat kendine... Sevdalı tarafım karışıyor hemen ve Onun mutsuzluğu seni mutlu etmez uğraşma diyor...Boşver çevrende konuşulanları...Koş kapan dizlerine...Suçsuzken af dileyen ilk sen değilsin ya! Hayır sakın diyor mantığım..."Bu kadar küçülemezsin di mi" diyor... Ama ne yazık bilmiyor çaresizim,bilmiyor yaşayamıyorum sensiz...Ve bilmiyor sen olmazsan ben zaten olmam... Sevmeyi öğrenemeyenim; bensiz mutlusun biliyorum.Buna rağmen sensiz yaşamayı öğrenemiyorum... |
|
| |
|
29-10-2006, 23:50
| #130 (permalink) |
| Kayıt: 20.09.2006
Mesajlar: 3.485 İtibar Gücü: 18 | Fonda en damar aşk şarkıları çalıyor şimdi.Bense senden bir suçlu yaratmak, kendimi rahatlatmak için yazmalardayım.Bu ilişkinin başlangıcını anlatmak isterdim ve son sayfasını boş bırakmak yaşanacak güzel günler var daha demek.Ama hiçbir ilişki tek başına yaşanmıyor .Tek başına yaşanan sadece ayrılık Bitti deniyor ve bitiyor bu kadar basit işte. Çağımızın şu işimizi kolaylaştırdığını söylediğimiz icadı bunun için en ideal yol.Ne yakasına yapışabiliyorsun bırakma diye ne de o tepeden tırnağa arabesk kokan bir ayrılığı yaşıyorsun. Nil ’in şarkısında söylediği gibi “ gitme uyku haplarını içerim,köprüden atlarım”tehditleri de olmuyor tabi.Bu işleri daha bir kolaylaştırıyor.Ayrılık sebebi bulmak gibi bir derdimizde yok cep telefonunun mesaj bölümüne girip büyük harflerle gözüne sokacak gibi BİTTİ yazacaksın ve senin için eski aşklar listesine girmeye aday kişiye yollayacaksın.Gönderildi iletisi geldiğinde çarpı koyacaksın üstüne,arama direnme ihtimaline karşı bir müddet kapsama alanı dışına çıkacaksın ve telefonunu telesekretere yönlendirip ona içini dökme fırsatı vereceksin.Elbet yorulacak ve anlayacak istenmediğini. Kahrolsun cep telefonları ve mesaj kutusu zaten tek onlar suçlu Sen sessizliği tercih ettin ne çalan telefonlar ne de ayrılık mesajları vardı bu iyimiydi kötümü bilmiyordum.Bir müddet anlamamıştım ama şimdi gittin anladım. Ayrılığın o iç burkan kokusu gitmemişti daha üzerimden sana bunları yazdığımda,çok ağladım İstanbul’un tüm su ihtiyacını karşılayacak kadar gözyaşı akıttım.İstenmediğimi bilerek gurursuzca seni aradım çünkü deliydim çünkü aşıktım.Ve biliyor musun bir yıl boyunca dönmeni bekledim.Ne sen döndün, ne de içimdeki çocuklar güldü. Bir dostla dertleştik klasik teselli kelimeleri “değmez,daha iyileri olacak vs”kullanmadı o da biliyordu o an benim gözümde senden iyisi yoktu.Bana bir not yazıp bıraktı o notta yazan şeyler bugün bile aklımda”insanlar dünyaya gelirken çift yaratılmışlar ve o gün bugündür diğer yarılarını ararlarmış Ona kızma çünkü o da diğer yarısını arıyor” Sonra kızmadım sonra affettim sonra unuttum ve ben diğer yarımı buldum Umarım herkes benim kadar şanslıdır umarım sende bulursun Herkes gibi sende mutluluğa kanat çırpmayı hak ediyorsun |
|
| |
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
| |
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Kategori | Cevaplar | Son Mesaj |
| Hayata Dair!!!!! | DiLrUbA | Şiir Köşesi | 2 | 27-09-2007 15:03 |
| Hayata Dair... | £R$$!İN | Fotoğrafçılık ve Resimler | 13 | 13-07-2007 19:41 |
| Hayata, İnsanlığa, Yağmura, Huzura ve Aşka Dair Fotoğraflar | Esedullah | Fotoğrafçılık ve Resimler | 5 | 01-03-2007 04:46 |
| Söylenen tüm sözler, yazılan bütün yazılar sana dair. | jan_flavo | Paylaşmak İstedikleriniz | 2 | 15-09-2006 22:12 |
| hayata dair | Fudo-Myoo | Paylaşmak İstedikleriniz | 2 | 12-06-2006 10:46 |
Normal
