HIZLI ARAMA
| Paylaşmak İstedikleriniz Bizimle ne paylaşmak istiyorsanız yazında bilelim hani. |
 |
11-08-2006, 21:08
| #1 (permalink) |
  bLackpearL Kayıt: 20.04.2006
Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29 | yoklar içinde cok kimliqsize şu an dans ediyorum yokluğunla,yokluğunla donduğum küçük odamda. herhangi bir melodi seni yanımda hissedip ısınmama yetiyor ve sanki sen yanımdaymışsın gibi, sanki küçük odamda benimle birlikteymişsin gibi birden ısınıveriyor içim.. yoksun yine.çoğu zaman olmadığın gibi.önümde seninle konusmak için açtığım pencere ve şu an sana yazmak isteyip de bi türlü yazmadığım hayallerimi anlatmak için açtığım bu sayfa var.söylemek istediğim o kadar çok şey olmasına rağmen tek kelime edemiyorum sana.çok güveniyorsun bana; benim kendime olan güvenim ve saygımı yitirmiş olmamı göremeyerek.bir çok insan zorlanır güvenmekte.hatta böyle insanların uydurmasıdır 'babana bile güvenme' saçmalığı.sen bana güveniyorsun,kendine güveni olmayan birine,bense sadece sana güvenebiliyorum.neden bilmiyorum bu çelişki.sen bana güvendikçe kendime değil,sana güveniyorum.sana deliler gibi aşık olan benim. deliler gibi seven,deliler gibi birlikte olmak isteyen,her hayaline seni katan,her cümlesinde adını kullanan..ben sana bu kadar aşıkken bana neden güveniyorsunki? kabul ediyorum,seni üzmeyi bir tek an bile aklımdan geçirmedim şu güne kadar.kendimi tüketme pahasına da olsa ben seni üzmeyi hiç istemiyorum.galiba sen de bunun farkında olduğun için bana bu kadar güveniyorsun.bilmiyorum.karmaşığım.. anlam veremiyorum sana delicesine aşık olmama rağmen,seninle olmayı herşeyden cok istememe rağmen senin kayıtsızlığına kızamayışlarıma.suçu hep kendimde arayışlarıma.kendimde bir suç,bir eksik göremeyişlerime rağmen seni bi kere bile suçlayamayışlarıma.daha önce sevdiğin,gözlerini kapatıp hayatını adadığın adamdan ne eksiğim var die düşünmekten alamıyorum kendimi.onun tek ve en önemli artısı,senin için ilk olması oldu. ne sana benden daha cok aşıktı,ne seninle olmak için benden fazla çaba harcadı,ne de bunu benden fazla istedi.sadece saftın ona.bana karşı hiç olamadığın kadar.ve sırf bu yüzden seni nefret ettiğin o adamdan kıskanıyorum sürekli.o benden daha şanslıydı.gerçi yer yüzünde ben daa az şansı olan kimse yok,bu hayatımın şüphe götürmez gerçeklerinden biri.ama o adamı,o kişiliksiz,o bencil,o vurdumduymaz insanı henüz tanımadan gizli mabedine aldın,fedakarlıklar yapabildin;beni artık tamamen tanımana raamen,sana hissettiim ve her defasında dile getirdiğim gurur verici aşkımı gördüğün ve buna kendince yorumlar kattığın halde,benimle birlikte olmaktan korkuyorsun, kacıyorsun ya da her ne yapıyorsan benimle olmayı kabul etmek dışında.can yakan,yürek parçalayan şey,dönüp dolaşıp tekrar benim olmayan şansım oluveriyor.. bilmiyorum hiç,acaba günün birinde gerçekten isteyecek misin benimle birlikte olmayı,bir olmayı,hayatı paylaşmayı bütünüyle. bunu bilmeden yaşıyorum hissettiklerimi yokluğunla üşüdüğüm bu küçük odada.hayal ediyorum hep.yüzümde tebessümler hiç olmadığı kadar içten,gözlerimdeki ışıksa hiç olmadığı kadar parlak seni,birlikte olduğumuzu hayal ettiğim anlarda.ortaköy sahilinde sarmaş dolaş gezerken görüyorum şu an 'biz'i. yanımıza çiçek satmak için bir çingene yaklaşıyor,üstündeyse hayatın bütün renklerini taşıyan o entarilerden var.ya da basma demeliyim galiba.kadın giysilerini pek bilmiyorum.yoksa eksiğim bu mu? yok canım,bu kadar ucuz bir nedeni olamaz beni reddedişlerinin. kadın;sevindir bu güzel kızı,Allah mutlluluğunuzu hiç bozmasın gibi,içimi okşayan cümlerle kanıma giriyor ve kendimi hayatımda ilk kez çiçek alırken görüyorum.çiçek almak bana çok uzak bi kavram olmasına rağmen,kadının kurduğu cümleleri düşünüp bu huyumdan vazgeçiyorum.ben çiçek almadığımda seni mutlu edemeyeceğim,Allah mutluluğumuzu daim etmeyecek gibi düşünüp korktuğum için yapıyorum sanki bunu.yoksa senin için herşeyi yaparım demeye mi getiriyorum. o kısmını sana bırakıyorum hayalimin.sonra devam ediyoruz yürümeye sahil boyunca.bana seni ne kadar sevdiğimi soruyorsun. donup kalıyorum.bundan şüphe ettiğini düşünüyorum ilk anda sen o maksatla sormuş olmasan da.ama ben sana hissettiğim sevgiyi anlatacak doğru kelimeleri,cümleleri bir araya getiremediğim için ister istemez 'nası yani' diosun içinden.bi an sana olan sevgimin azaldığını düşünüyorsun.bense bi an durup,düşünüyorum sana hissettiim sevgiyi,aşkı anlatabileceim dooru cümleyi. 'seni en az annemi sevdiim kadar seviyorum' diyorum.beni dünyaya getiren o kutsal insan kadar sevildiğini duyduğundaysa için içine sığmıyor ve boğazıma sarılıveriyorsun.bana sürekli beni sevdiğini ve beni hiçbir zaman bırakmayacağını sölüyorsun kulağıma. nutkum tutuluyor,yutkunmakta zorlanıyorum..ve tam bu sırada,kurdğuum hayalin hala sadece bi hayalden ibaret olduğunu farkettiğim için gerçekten yutkunmakta güçlük çekerken buluyorum kendimi. ağlıyorum.. yokluğunla dondurduğun bu küçük odada,beni sensiz yaşamaya mecbur eden şansıma kızıyorum ağlayarak.ve yine kalkıp dansediyorum yokluğunla... |
|  |
|
25-08-2006, 10:53
| #2 (permalink) |
| bLackpearL Kayıt: 20.04.2006
Mesajlar: 6.851 İtibar Gücü: 29 | Ynt: yoklar içinde cok Ruhumda depremler yaratan, içimde birşeyleri yıkıp öldüren sana... Şiddetini kestiremediğim sarsıntılarla ruhumu, bedenimi oradan oraya savuran deli rüzgara... Yıkıldığım doğru, içten içe...Yıkılmadım sanma... Ayakta kalıyorsam eğer sırtımı dayadığım birileri var, bunu bil... Sen yine ansızın hayatıma girdiğinde, ben bir delilik yapıp seni yine yeniden affettiğimde kocaman harflerle bana \"Kendi düşen ağlamaz!\" diyen birileri var. Seni benim terkettiğimi sanıp bununla teselli bulanlar, benim bununla teselli bulduğumu sananlar, yanılanlar... Senin sevgilinken, çocuğunken şimdi hiçbirşeyinim!!!Sen de benim hep ama hep herşeyimsin!Affedilmeyi haketmeyen ama affedilenim... Yaşamımın bir parçası hatta yaşantımın ta kendisi olmaktan olmaktan bir türlü bıkmayan insan... Sırf kendimi korumak için ördüğüm kozayı her defasında delip geçen çocuk... Kaderimi kendi elleriyle yazan ve bir kitap gibi önüme fırlatan yazarlar soytarısı... Gülücükleri gözbebeğimin içine yerleştirmesini bilen yegane insan.. Sen; Hayallerimi pembeye boyayan... Bırak onlar hep pembe kalsınlar, Gülücükler gözlerimde... |
|
| |
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
| |
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Kategori | Cevaplar | Son Mesaj |
| Zaman Içinde..! | aStrObnX | Şiir Köşesi | 11 | 04-02-2008 15:23 |
| iş mi!iş içinde işsizlik mi!!! | Alacakaranlık | Genel Tartışma Alanı | 15 | 17-01-2008 20:22 |
| IN, AT icinde | Ruhsar | Yabancı Dil | 0 | 11-10-2007 19:13 |
| 100 GB avucunuzun içinde!! | eLFiDa | Yeni Teknolojiler ve Haberler | 0 | 16-06-2007 22:47 |
| Çelişki içinde | @izci@ | Fenerbahçe | 0 | 09-03-2007 08:39 |
Normal
