SUNRISE

Hiç aşık olamayanlar aşık olabilenlere göre bir çok şeyi eksik yaşarlar. Ama bence en dokunaklısı , hayatı algılama biçiminin değişebileceği gerçeğini fark etmeden yaşayıp gitmeleridir. Öncelikler sıralamasının alt üst olabileceğini hiç bilememek bir eksikliktir. Dehşetli bir korkuyu ve dehşetli bir korkusuzluğu yan yana hiç yaşamamış olmak da öyledir ama , ölümün bile korkutucu olmayabileceği gerçeğini farkına varamamak, asıl o , epeyce yoksullaştırır hayatı... Aslında aşık olamayanların "eksik yaşama " listesi hayli zengindir ama benim en fazla ilgimi çeken, "bekleme"nin onların hayatında bütünüyle farklı bir anlam taşımasıdır. Hiç aşık olmamış biri, "beklemek" nedir bilmez çünkü ! Kaygı içinde beklemenin büyüsünü hiç tatmamıştır en küçük bir gecikmenin yaratabileceği iç fırtınaların gücünden habersizdir ve yaklaşmakta olan kederleri hissederek birgün ama büyülenmiş gibi kıpırdamadan beklememiştir hiç... Bütün ihtimalleri abartarak beklemenin yarattığı duygu karmaşasını
da bilemez tabii... En sözüne sadık, en dakik aşığı bile beklerken nasıl endişe duyabileceğini, bekleyişin arkasındaki sonsuz haz ihtimalini, korkuların, umut ve umutsuzlukların saklı olmasının ne demek olduğunu hiç anlayamaz, aşık olmayanlar, ama aşık olanlar bekler... Ve beklerken oda beklemeyen insanları anlamaz hiç... Tıpkı beklemeyenleri onun gerginliğini anlamadıkları gibi aşık olan için beklemek onun gerçeğidir, bekleyişinin dışındaki herşey onun gerçeğiyle çelişir. Çevresi ile ilişkisi kesilir, sesler usulca uzaklaşmaya başlar, bekleyişi ile arasına girebilecek herşeyden kaçınır. Bekleyişinin tadını çıkarabilmek için dış dünya ile bütün ilişkisini koparır. Peki hangisi daha çekici gelir size? Bekleme böyle kaygılı ve ağır yaşansa bile, ardından, bütün düğümleri çözebilecek tutkulu bir beden tarafından kurtarılma ihtimalimi daha çekici, yoksa, hayatın bu cömert bağışını ret ederek aşksız ama kaygısız beklemesiz yaşamak mı ? Hiç aşık olmamak; hiç beklememek,hiç aşk acısı çekmemek demek.
Atilla İLHAN 'ın dediği gibi" İnsan sevdiğini bırakmaz ,sevmek bırakır insanı " bazen !

tatlı_bela

Gözlerim bir yudum uykuya hasret,
Ömrüm bir yudum nefesine,
Yüreğim bir yudum sevgine,
Elim ellerine, başım dizlerine,
Ayaklarım yoluna hasret,
Hasretimsin sevdiğim,
Bütün hasretlerim aslında sen.
Sensiz geçen gecelerde uyumayı unutturdu hasretin bana
Gözümden kayan yıldızların ardından,
En büyük dostum olur kalemim ve kağıtlar,
Şiir dizeleri çıkar iki dudağımın arasından,
Şiirin başında sen, ortasında sen, sonunda yine sen,
Sevgiliye duyulan hasreti anlatır aslında yazılanlar.
Yine böyle bir gecede kalemim ve kağıdım elimde,
Ne kadar anlarsın sevdiğim o da senin yüreginde.
Her gün ayrı bir hüzün çöker yüreğime,
Her gün ayrı bir yeri kanar yüreğimin,
Zor muydu be..! Bu kadar zor muydu?..
Anlamak, anlamaya çalışmak yüreğimi,
Bendeki o sonsuz sevgini.
Hayallerimde sen, düşlerimde sen, rüyalarımda sen,
Ömrümün geri kalanı sen, sen, sen,
Ben beni yitirmişim be sevdiğim ben hep sen….
Yüreğimde coşan sevda çağlayanıyla yazıyorum yine sana
Hani o çok sevdiğin yıldızlar vardı ya,
Bu gecede gözümden kaydılar.
O yıldızları topla o yıldızları topla avucunda sevdiğim,
Gülüş olarak getir bana,
Kimbilir sevdiğim..
gözümden kayan yıldızlar belki son noktayı koyar,
Kimbilir sevdiğim, belki aldığım son nefestir bu,
Kimbilir sevdiğim,
sensiz geçirdiğim son gecemdir bu..
Kimbilir sevdiğim,
belki yazılan son şiirdir bu sevgiliye,
Kimbilir sevdiğim,
belki son seslenişim, son haykırışımdır bu sana
Kimbilir sevdiğim,
belki bu sondur,
Kimbilir sevdiğim hasretin sonum olur….

SweetWitch

Gidiyorsun diye küstü saatler
İçimde sebebsiz bir acı
Gönlümde boşa çırpınışlar.


Gidiyorsun diye dargın bana günler,
Duyamadığın haykırışlar,
Gözlerimde ise ‘’gitme kal ‘’ diyen yalvarışlar.