Kırıldı ayna.. sırlı camdan döküldü yüzüm.. gözlerim düştü.. parçalandı bakışlarımdaki anlam.. bu ürperti.. bu üşüme duygusu.. aynalardaydı gizemi kirlenmiş ruhumun.. geriye kırılmış yüreğim kaldı.. bir de o boşvermişliğim.. ayaklarıma battı önce cam kırıkları..sonra içime doldu daha gece olmadan.. bir çığlık gibi savurdum acısını gözbebeklerimden..kan doldu boşluğa.. içine hapsetti bütün korkularımı.. korkular lanetli toprağa.. toprak geceye ağlamaklı.. anlamlar yıkılmış Balıkesir kaybolmuş, boğulmuş caddelerinde duvarlara vurmuş gölgelerini.. aynada kırık yüzüm.. camlar gitgide derine batıyor.. kanıyor içimde öldürdüğüm düşlerim.. ve şimdi... şimdi düşlerimdende düşüyorum...