#1 (permalink)
12-01-2008, 02:18
|
Kendini aşan 2de1'ci I'm NoT NoRmaL
Kayıt: 03.08.2007 Yaş: 19 Mesajlar: 4.709 Rep gücü: 29 | sessizlik vE SENSİZLİK.....  | |  | | | Hiç kiyametin kopupta sadece kendinizin dünyada kaldığınız hayal ettinizmi?. -Evet sadece sizin şu koca dünyada yapayalnız,tekbaşına kaldığınızı bir gözünüzün önüne getirin..Birazcık olsun sıyrılın yaşamın o hergünkü uğraşlarından kendinizi odanıza çekin ve gözlerininizi yumurak...... Issız koca vadilerde,büyük okyanusların etrafında,sarp ve yüksek dağların eteğinde,uçsuz bucaksız çöllerde,ulaşılması zor derin vadilerde,büyükçe ağaçların bulunduğu ormanlarda,çoşkuyla akan nehirlerin ve bir ipeksi şal gibi dağlara kendini dolayan karların altında,nazik bir gençkız gibi sakin ama derin göllerin ve şefkatıyle kolkanat geren ağaçların altında...velhasılı yaşam olanı bulunan her yerde yalnızca siz .. Mutluluğu ,sevinci,kederi,isyanı,ateleti,ümidi,çoşkuyu ,aşkı,sevgiyi,nefreti...paylaşamıyacağınız birilerinin olmaması ne kadarda korkunç değilmi...? İşte ruhsal yalnızlıklarda bunun gibi derin ve zorludur.Onu paylaşmayı ve aşmayı kolaymı zannedersiniz..?Asla kolay olmadığını biliyorum.Kalabalıklar içindeki yalnızlık,yaşam içindeki yalnızlık gibi bir paradokstur ... Birde bu yalnızlıkta nasihat verenler ve teselli yolunu gösterenler vardır.Kaza yapmış can çekişen birine yığılmış seyirci kalabalıklar içinden bazılarının; -Ahh evladım ne kadarda kötü olmuşsun bu ne kötü hal birşeyciğin varmı yavrum ve fısıltılı ahvahlar arasında şimdi nasılsın demeleri gibi sıkıcıdır aslında.Her bir soru bir mızrak gibi saplanır yüreğe.Kalabalıklar sadece susup ,onu yaşama geri getirmek için uğraşmalıdırlar ve sormadan önce sadece umutla bakmalı ve umut sözcükleri fısıldamalılar duyacak kadar sessizce.. Kalabalıklar içindeki yalnızlığımızı teskin edecek,suskunluğumuza katılıp bizi yürekten anlayacaklarmıdır?.. Suskunluğun bir dili vardır konuşmasını bilene ve sessizliğin çığlığını duyabilene... Dahamı zor..? Sessizliğe düşmek, Sensizliğe düşmekten. Yoksa... Sensizlik bir sessizlikmi..? Bilmiyorum.. Sessizliğe düştüm, Sensizliğe alışmadı gönlüm.... Sensizlik, Kocaman bir yalnızlık oldu. Ve Büyüdükçe sessizlik, Kapladı içimi sensizlik.... Seni.. Bulduğumu zannedip Yanlızlığımı idam edecekken Sesli bir şekilde, Yitirdim seni, Yalnızlığım sensizliğinde... Şimdi... Bilemiyorum.. Ama... SENİ BULAMIYORUM... Bildiğim... SENSİZLİĞİM... sessizliğim VE Karanlığım oldu.... ALINTIDIR.: Paylaşım:Anibus Rocker.. | |  | |  | |
| |