sakıp ağa ıs gorusmesı ıcın romaya gıder ıslerını bıtırdıkten sonra şırketın sahıbı sakıp ağayla romayı gezerler.
Bır tepenın uzerıne gelınce ıtalyan patron sakıp agaya döner
--ROMA 12 TEPE UZERINE KURULMUSTUR ROMA DIYE BAGIRINCA 12 DEFA ROMA DIYE YANKI YAPAR
bu sakıp ağayı kızdırır aradan 1 yıl sonra ıtalyan patron sakıp ağayı zıyarete KAYSERI YE gelır sakıp ağa ıtalyan patronu alır yanına ERCIYESE cıkar ıtalyana derkı
--- BIIZIM KAYSERIDE ERCIYES VARDIR BURDAN ALiiiiiii DIYE BAGIRINCA ASAGIDAN HANGI ALiiiiii? HANGI ALii?DIYE YANKI YAPAR der

ON BİN LİRAYI GÖRDÜ
Kayserili bir hayvan tüccarı ineğini satmak için pazara götürür. İnek ahırdayken ineğin gözü önünde on bin lirayı sayıp cebine koyar.
Pazarda ineği on iki bin liraya satmak isteyen tüccara derler ki:
-Bu inek on iki bin lira etmez. Kayserili yemin eder:
- Vallahi de billahi de bu inek sabahtan on bin lirayı gördü.

1970lli yıllarda komşu illerden bir yolcu Kayseriye gelmiş. Pastırmanın çok methini duymuş, hatta birkaç sefer de yemiş. Ancak pastırma aleyhinde çıkan dedikodulardan da oldukça rahatsızmış. Tek problemi eşek etinden pastırma satmayan bir dükkan bulup oradan almakmış.
Adamcağız şüpheli bakışlarla pastırmacılar çarşısını dolaşıp dükkanları inceleyip (şurası satar, burası satmaz: şurası daha temiz, burası pasaklı v.b.) düşünürken, yazı tura atmak gelmiş aklına. Atmış yazı turayı, denk gelen dükkana girmiş. Adamın şüpheli bakışlarla girip pastırmaları incelediğini anlayan Kayserili esnaf, adamın ne için bu kadar incelediğini de tahmin etmiş ve bir oyun oynamayı düşünmüş.
Buyur demiş esnaf. Adam yine tedirgin:
- Pastırma alacağım da... diye kekelemiş korkarak.
-Tabii derhal, ne kadar?
-İki yüz gram yeter. Çok severim de... Ama... Öbür tarafını diyememiş. (Yani aman eşek eti olmasın diyecek) Kayserili anlamış vaziyeti. Parçayı tarttıktan sonra satırla kıymaya başlamış:
- Hemşehrim bu niye bu kadar zor kesiliyor öyle...
Kayserili hemen taşı gediğine oturtmuş:
-Sorma birader, bu namussuz eşek iken de böyle inattı.