Bilgiler beynime kodlanıyor, hızla kodlanıyor. Düşünceler, yapılması gerekenler, kötüler, çirkinler, güzeller kalıp kalıp beynime iniyor. Annemin arzuları, babamın nasihatleri, arkadaşlarımın beklentileri, reddedilme korkusu, Pazar sabahları saat onda başlayan amerikan filmleri, tüm kızlar aşık olduğu için aşık olduğum mavi gözlü çocuk, tüm kızların aşık olduğu birine aşık olmayı kendime yediremeyip terk ettiğim çocuk, öğrenmek adına değil, sırf beğenilmek ve saygı duyulmak için çalıştığım dersler, bayramda kesilen hayvanlar, trafik kazasında ölen insanlar, televizyonda göbek atan kocamış kadınlar, hediye kazanmak için sunucuya yalvaran sesler, tanrıya ilk kırılışım, yediğim hamburgerden zehirlenip, sonra tekrar yiyişim, sahilde balık tutan adamların kovasında can çekişen balıklar, babamın pişirdiği lezzetli lüferler, yalnızlığım, ıssızlığım, uçurumdan düşüm, boynu bükük kalışım, hiç düşünmeden kırdığım hayaller, hiç bitmeyen arkası yarınlar, hangi şarkıyı dinleyeceğimi, hangi filme gideceğimi, hangi giysiyi giyeceğimi söyleyen reklamlar, ancak o sıvı yağla lezzetlenen patatesler, üniversiteler televizyona, televizyondan depresyona düşen profesörler, uzun boylu ince kadınlar, uzun boylu ince kadınlara benzemek isteyen kısa boylu şişman kadınlar, akan bilgi içinde kayboluşum, boğuluşum, acıkmasam da ayıp olmasın diye yediğim misafirlik kekleri, güçlü, parlak saçlar için aldığım şampuanın döktüğü saçlarım, daha sağlıklı ve temiz bir cilt için harcadığım harçlığım, insanlık tarihine kara bir leke olarak geçen ama adını hatırlamadığım olaylar, asla vazgeçemem diyip, bir anda vazgeçtiğim insanlar, beni yeni versiyonlarımla değiştiren dostlarım, sürekli, güncellenen batıl inançlarım, birbirilerini sağlamlaştırıp, yeniden üreten ön yargılarım… Doğal olarak kabullendiğim için üzerinde düşünme ihtiyacı duymadığım tüm yapaylıklar, kurallar ve öğretiler… Hepsini koparıp atıyorum bu gece, çünkü akmaya hazırım artık, karanlığımdan boşluğa damlayan sesle…
AYDİLGE SARP