Yillar Sonra...

**hexe** · 01-08-2007, 10:46

1942 yılı, soğuk bir kış gününde
Nazi toplama kampının içinde genç bir asker,
dikenli tellerin ardından genç bir kızın geçtiğini görür.
Kız da aynı şekilde genci görünce heyecanlanır. Duygularını ifade
etmek çabasıyla, çitin üzerinden kırmızı bir elma atar.
Bu o şartlardaki bir asker için bir hayat, bir umut ve sevgi işareti
anlamına gelmektedir ve mutlu olur. Genç adam, genç kızın uzattığı
elmayı alır. Parlak bir ışık o nun karanlığına değmiştir.
Ertesi gün, bu genç kızı yeniden görmeyi umut etmenin bile
çılgınca olduğunu duşünmesine rağmen, çitin ötesine bakmaktan
kendini alamaz. Dikenli tellerin öteki yanındaki genç kız ise,
kendisini bu denli heyecanlandıran yüzü yeniden görmeyi arzular
. Elinde elma ile koşarak çitin kenarına gelir. Tipi ve dondurucu
havaya rağmen kız, elmayı dikenli tellerin üstünden uzattığında,
kalbi birkez daha sıcak duygularla dolar. Bu sahne birkaç gün
boyunca tekrarlanır. Sadece bir an ve sadece birkaç kelime
edebilmek için bile olsa birbirlerini görmek için
sabırsızlanırlar. Bu anlık karşılaşmanın sonuncusunda,
genç asker üzgün bir yüz ifadesi ve titreyen sesi ile;
-Yarın bana elma getirme, burada olmayacağım. Beni başka
bir kampa gönderiyorlar der ve geri dönüp vedalaşamayacak
kadar buruk bir şekilde uzaklaşır. O günden itibaren,
kederli anlarında o tatlı kızın görüntüsü gözlerinde canlanır.
Gözleri, sözleri, nezaketi, saflığı, utangaç yüz ifadesi...
Genç adamın tüm ailesi savaşta ölmüştür. Tanıdığı hayat
bütünüyle yok olmuş, sadece bu bir tek anı canlı
kalarak kendisine umut vermeyi sürdürmüştü.

1957 yılında Amerika Birleşik Devletlerinde,
her ikisi de göçmen olan, fakat birbirlerini tanımayan iki
yetişkin, arkadaşları aracılığı ile tanışırlar.
-Savaş sırasında neredeydiniz? diye sorar kadın
-Almanya da bir toplama kampındaydım diye yanıtlar adam
Kadın tatlı bir tebessümle bir an uzaklara dalar ve daha sonra;
-Toplama kampındaki bir gence, elma attığımı anımsıyorum.
Bir kaç gün hep aynı yerden çitin öteki yanındaki askerle konuşur,
bakışırdık. Sonra o gitti... Ama ben o nu hiç unutamadım.
Hep sevdim... cok sevdim. Adam şaşkınlıkla sorar;
Bir gün o genç sana "Artık elma getirme,
çünkü başka bir kampa gönderiliyorum" dedi mi?
Kadın iyice şaşırmış bir ses tonu ile
-Evet. Ama siz bunu nereden biliyorsunuz? diye sorar
Adam kadının gözlerinin içine bakarak;
O genç asker bendim. Yıllarca hep düşündüm, hep o güzel
birkaç günün anısı ile doldurdum düşlerimi.
Benimle Evlenir misin?

1996 Yılında Sevgililer Gününde,
Oprah Vintfrey televizyon şovunun çekimlerinde, aynı adam
kırk yıllık eşine duyduğu sevgiyi bir kez daha milyonlar önünde anlattı

kendime aiT

**hexe** · 01-08-2007, 10:58

Beni bu şehrin sokakları tanır en iyi... Onlar kabul eder beni sadece olduğum gibi, sormaz hiç bir zaman neden böylesin diye... Bazen dondurucu bir soğukla bana üşümeyi öğretir, bazen de sırılsıklam ıslatarak temizliği anlatır mazgallarına akıp giden suyu göstererek... Bazen bunaldığımda bana yol gösterir, loş bir ışık tutar önüme, bazen de al başını git der uzaklara nasıl olsa orda da yanında olurum der kendinden emin bir şekilde... Nereye gitsem bırakmaz beni bazen misafir eder sabaha kadar, dinler beni ne zaman konuşursam, çok sıkıldığında bile vurmaz yüzüme, anlıyım diye serin bir rüzgar estirir, baktı o da olmuyor ardından bir yağmur yağdırır mecburen kalkar giderim usulca, ama hep gönlümü alır bana eve kadar eşlik ederek... Beni bi şu sokaklar tanır, her defasında bin bir yüzle karşılaştırır, yanlışı doğruyu gösterir. Bazen köşede oturmuş bir lokma ekmeğe muhtaç birini çıkartır karşıma der ki "bak böyle olmakta var bu hayatta" teselli eder beni kendince, bazen de kavga eden insanları gösterir sanki "ne gerek var" dercesine... Beni alır her gün bi yerlere taşır bilmediğim ama çok şey öğreneceğim, efkarlandığımda bir meyhanenin kapısının önüne ya da sahil kenarında bir banka götürür kendince unutturur bana dertlerimi... Bazen bir mezarlığın yanından geçirir, "aman hee ölüm de var unutma" der, sonra da bir çocuk gösterir gülümseyen, her şeye rağmen hayat güzel diye... Beni bi sokaklar anlar, aşık olduğumda beni alır bir evin kapısına götürür tartışan karı kocayı gösterir "seçimini doğru yap" der, sonra da bir fahişenin kapısında kuyruğa girenleri gösterir "sonun bunlar gibi olmasın" der... Kimi zaman dondurucu bir soğukla karşılar, kimi zaman delicesine yağan yağmurla, kimi zaman da güneşle sanki her koşula, her duruma hazırlıklı olmayı öğretmeye çalışır, ve sonra yıllar geçse de kaybetse de güzelliğini, bi şekilde ağırlar herkesi kendince sanki ne olursa olsun ayakta durmak gerek dercesine... Beni bi sokaklar tanır, bazen alır götürür eşlik eder evime kadar, bazen de bir toprak parçasının altına kadar ama hep bağrına basar ölü ya da diri fark etmez geri çevirmez asla beni...(kendi kalemimden)

**Notheart** · 01-08-2007, 11:03

kendi yazmış olduğun yazıları buraya ekleyebilrisin ...

**lazmurat** · 01-08-2007, 17:19

guzel olmusssssssssssss

01-08-2007, 10:46	#1 (permalink)
hexe Sevimli 2de1'ci Kayıt: 12.07.2007 Yaş: 23 Mesajlar: 89 İtibar Gücü: 9	Yillar Sonra... 1942 yılı, soğuk bir kış gününde Nazi toplama kampının içinde genç bir asker, dikenli tellerin ardından genç bir kızın geçtiğini görür. Kız da aynı şekilde genci görünce heyecanlanır. Duygularını ifade etmek çabasıyla, çitin üzerinden kırmızı bir elma atar. Bu o şartlardaki bir asker için bir hayat, bir umut ve sevgi işareti anlamına gelmektedir ve mutlu olur. Genç adam, genç kızın uzattığı elmayı alır. Parlak bir ışık o nun karanlığına değmiştir. Ertesi gün, bu genç kızı yeniden görmeyi umut etmenin bile çılgınca olduğunu duşünmesine rağmen, çitin ötesine bakmaktan kendini alamaz. Dikenli tellerin öteki yanındaki genç kız ise, kendisini bu denli heyecanlandıran yüzü yeniden görmeyi arzular . Elinde elma ile koşarak çitin kenarına gelir. Tipi ve dondurucu havaya rağmen kız, elmayı dikenli tellerin üstünden uzattığında, kalbi birkez daha sıcak duygularla dolar. Bu sahne birkaç gün boyunca tekrarlanır. Sadece bir an ve sadece birkaç kelime edebilmek için bile olsa birbirlerini görmek için sabırsızlanırlar. Bu anlık karşılaşmanın sonuncusunda, genç asker üzgün bir yüz ifadesi ve titreyen sesi ile; -Yarın bana elma getirme, burada olmayacağım. Beni başka bir kampa gönderiyorlar der ve geri dönüp vedalaşamayacak kadar buruk bir şekilde uzaklaşır. O günden itibaren, kederli anlarında o tatlı kızın görüntüsü gözlerinde canlanır. Gözleri, sözleri, nezaketi, saflığı, utangaç yüz ifadesi... Genç adamın tüm ailesi savaşta ölmüştür. Tanıdığı hayat bütünüyle yok olmuş, sadece bu bir tek anı canlı kalarak kendisine umut vermeyi sürdürmüştü. 1957 yılında Amerika Birleşik Devletlerinde, her ikisi de göçmen olan, fakat birbirlerini tanımayan iki yetişkin, arkadaşları aracılığı ile tanışırlar. -Savaş sırasında neredeydiniz? diye sorar kadın -Almanya da bir toplama kampındaydım diye yanıtlar adam Kadın tatlı bir tebessümle bir an uzaklara dalar ve daha sonra; -Toplama kampındaki bir gence, elma attığımı anımsıyorum. Bir kaç gün hep aynı yerden çitin öteki yanındaki askerle konuşur, bakışırdık. Sonra o gitti... Ama ben o nu hiç unutamadım. Hep sevdim... cok sevdim. Adam şaşkınlıkla sorar; Bir gün o genç sana "Artık elma getirme, çünkü başka bir kampa gönderiliyorum" dedi mi? Kadın iyice şaşırmış bir ses tonu ile -Evet. Ama siz bunu nereden biliyorsunuz? diye sorar Adam kadının gözlerinin içine bakarak; O genç asker bendim. Yıllarca hep düşündüm, hep o güzel birkaç günün anısı ile doldurdum düşlerimi. Benimle Evlenir misin? 1996 Yılında Sevgililer Gününde, Oprah Vintfrey televizyon şovunun çekimlerinde, aynı adam kırk yıllık eşine duyduğu sevgiyi bir kez daha milyonlar önünde anlattı *kendime aiT*

01-08-2007, 10:58	#2 (permalink)
hexe Sevimli 2de1'ci Kayıt: 12.07.2007 Yaş: 23 Mesajlar: 89 İtibar Gücü: 9	Beni bi sokaklar tanır... Beni bu şehrin sokakları tanır en iyi... Onlar kabul eder beni sadece olduğum gibi, sormaz hiç bir zaman neden böylesin diye... Bazen dondurucu bir soğukla bana üşümeyi öğretir, bazen de sırılsıklam ıslatarak temizliği anlatır mazgallarına akıp giden suyu göstererek... Bazen bunaldığımda bana yol gösterir, loş bir ışık tutar önüme, bazen de al başını git der uzaklara nasıl olsa orda da yanında olurum der kendinden emin bir şekilde... Nereye gitsem bırakmaz beni bazen misafir eder sabaha kadar, dinler beni ne zaman konuşursam, çok sıkıldığında bile vurmaz yüzüme, anlıyım diye serin bir rüzgar estirir, baktı o da olmuyor ardından bir yağmur yağdırır mecburen kalkar giderim usulca, ama hep gönlümü alır bana eve kadar eşlik ederek... Beni bi şu sokaklar tanır, her defasında bin bir yüzle karşılaştırır, yanlışı doğruyu gösterir. Bazen köşede oturmuş bir lokma ekmeğe muhtaç birini çıkartır karşıma der ki "bak böyle olmakta var bu hayatta" teselli eder beni kendince, bazen de kavga eden insanları gösterir sanki "ne gerek var" dercesine... Beni alır her gün bi yerlere taşır bilmediğim ama çok şey öğreneceğim, efkarlandığımda bir meyhanenin kapısının önüne ya da sahil kenarında bir banka götürür kendince unutturur bana dertlerimi... Bazen bir mezarlığın yanından geçirir, "aman hee ölüm de var unutma" der, sonra da bir çocuk gösterir gülümseyen, her şeye rağmen hayat güzel diye... Beni bi sokaklar anlar, aşık olduğumda beni alır bir evin kapısına götürür tartışan karı kocayı gösterir "seçimini doğru yap" der, sonra da bir fahişenin kapısında kuyruğa girenleri gösterir "sonun bunlar gibi olmasın" der... Kimi zaman dondurucu bir soğukla karşılar, kimi zaman delicesine yağan yağmurla, kimi zaman da güneşle sanki her koşula, her duruma hazırlıklı olmayı öğretmeye çalışır, ve sonra yıllar geçse de kaybetse de güzelliğini, bi şekilde ağırlar herkesi kendince sanki ne olursa olsun ayakta durmak gerek dercesine... Beni bi sokaklar tanır, bazen alır götürür eşlik eder evime kadar, bazen de bir toprak parçasının altına kadar ama hep bağrına basar ölü ya da diri fark etmez geri çevirmez asla beni...(kendi kalemimden)

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Kaybolan Yillar 1-6 kadar	Argion	Canlı dizi izle	8	02-02-2008 22:10
YiLLar varki; Kirginim, darginim SevmeLere..	Saripapatya	Paylaşmak İstedikleriniz	4	05-05-2007 00:07
Türkçemizin yillar içindeki gelisimi...	sır perisi	Türkiye Hakkında - Genel -	4	05-12-2006 16:19
Yillar Sonra Unutulan Ve Aci Cektirmek Icin Donenelerden....	..MeNeK$e..	Nefret Ediyorum	21	01-12-2006 21:22
ŞAMPİYON OLDUĞUMUZ YILLAR VE KADROLAR	CiwCiw	Beşiktaş	0	15-07-2006 23:16

01-08-2007, 11:03	#3 (permalink)
Notheart göηℓüмüzüη ѕυℓтαηı **$@I(!RT'3* Kayıt: 21.04.2006 Yaş: 31 Mesajlar: 8.400 İtibar Gücü: 63	kendi yazmış olduğun yazıları buraya ekleyebilrisin ...

01-08-2007, 17:19	#4 (permalink)
lazmurat Yeni 2de1'ci Kayıt: 01.08.2007 Mesajlar: 4 İtibar Gücü: 0	guzel olmusssssssssssss

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)