tuse

ÖĞRETMEN

Yaz tatili bitmiş ve Okullar yeni açılmıştı. Öğretmen Bayan Thompson, 5.sınıfın derslerine ilk kez giriyordu. Sınıfta yaptığı açılış konuşmasının sonunda, kendisinden önceki bir çok Öğretmen gibi öğrencilerine baktı ve ;

-" Hepinizi aynı derecede seviyorum çocuklar." dedi.

Bu doğru değildi tabii ki. Çünkü orada en önde, sırasına adeta çökmüş gibi oturan küçük bir öğrenci vardı. Adı Teddy Stoddard idi. Teddy ' i bir önceki yıl sık sık gözlemleyen Bayan Thompson, O 'nun kirli elbiseler içinde, bahçenin bir köşesinde yalnız başına oturduğuna ve diğer çocuklarla hiç oynamadığına defalarca şahit olmuştu. Teddy, sorunlu, tembel ya da mutsuz bir Öğrenci olmalıydı. Böyle bir öğrenci nasıl sevilebilirdi?

Bir kaç hafta sonra, sınıfta bulunan her Öğrencinin geçmişteki kayıtlarını incelemeye başlayan Bayan Tomphson, Teddy'nin bilgilerini en sona bırakmıştı. Onun dosyasını incelediğinde çok şaşırdı. Çünkü Teddy ile ilgili olarak;

Birinci sınıf öğretmeni:

" Zeki, güleryüzlü, çalışkan ve ödevlerini düzenli bir şekilde yapan Teddy, arkadaşlarıyla çok uyumlu bir Öğrencidir. Arkadaşları da onunla birlikte olmaktan oldukça mutlu..." diye yazmıştı.

İkinci sınıf öğretmeni:

" Arkadaşları tarafından sevilen, mükemmel bir öğrenci. Fakat evde annesinin amansız hastalığı onu üzüyor ve sanırım evdeki yaşamı çok zor.." diye yazmiştı.

Üçüncü sınıf öğretmeni:

" Annesinin ölümü onun için çok zor oldu. Babası ona yeterince ilgi göstermiyor. Eğer birşeyler yapılmazsa evdeki olumsuz yaşam onu derinden etkileyecek.“ diye yazmıştı.

Dördüncü sınıf öğretmenine gelince:

" Tamamen içine kapanık ve hiç arkadaşı olmayan Teddy, okula hiç ilgi göstermiyor, sık sık sınıfta uyuyor. " diye yazmıştı.

Artık sorunu çözmüş olan Bayan Thompson şimdi kendinden utanıyordu. O gün, Öğrenciler ona, güzel kağıtlara sarılmış süslü kurdelelere paketlenmiş yeni yıl hediyeleri getirdiğinde kendini daha da kötü hissetti. Çünkü Teddy'nin armağanı, kaba, kahverengi bir kese kağıdına beceriksizce sarılmıştı. Bunu diğer öğrencilerin önünde açmak ona çok acı verdi.

Bazıları, Teddy ' nin Öğretmenine verdiği hediye paketinden çıkan, sahte taşlardan yapılmış ve bir kaç taşı eksik olan bilezik ile üçte ikisi boş parfüm şişesini görünce gülmeye başladılar, Fakat Bayan Tomphson, bileziğin çok zarif olduğunu söyleyip parfümden, bileğine bir kaç damla damlatınca çocuklar susmak zorunda kaldılar.

O gün okuldan sonra Teddy öğretmenin yanına gelerek;
"Bayan Thompson, bugün hep annem gibi koktunuz" dedi.

Çocuklar gittikten sonra Bayan Tomphson yaklaşık bir saat kadar ağladı. O günden sonra da çocuklara okuma, yazma ve matematik öğretmekten vaz geçerek onları
eğitmeye başladı. Artık Teddy 'ye özel bir ilgi gösteriyordu. Onunla çalışırken zekasının tekrar canlandığını hissetti. Ona cesaret verdikçe çocuk gelişiyordu. Yılın sonuna dek, Teddy sınıfın en çalışkan öğrencilerinden biri olmuştu.

Öğretmenin, hepinizi aynı derecede seviyorum yalanına karşın Teddy, onun en sevdiği öğrenci olmuştu.

Okul bittikten bir yıl sonra, Bayan Tomphson, kapısının altından bırakılmış bir mektup buldu. Teddy 'dendi. Tüm yaşantısındaki en iyi öğretmenin kendisi olduğunu yazıyordu.

Teddy ' den yeni bir mektup alana kadar 6 yıl geçti. Mektupta, liseyi birincilikle bitirdiğini ve Bayan Thompson'un halâ hayatında gördüğü en iyi öğretmen olduğunu yazıyordu.

Bayan Tomphson, Teddy ' den dört yıl sonra, bir mektup daha aldı. Bu aralar zamanın kendisi için zor olduğunu çünkü üniversitede okuduğunu ve çok iyi dereceyle mezun olmak için çok çaba sarfetmesi gerektiğini yazıyordu. Ve Bayan Thompson halâ onun hayatında tanıdığı en iyi öğretmendi.

Daha sonra dört yıl daha geçti ve bir mektup daha geldi. Çok iyi bir dereceyle üniversiteden mezun olduğunu ama daha ileriye gitmek istediğini yazıyordu. Ve halâ bayan Thompson onun tanıdığı ve en çok sevdiği öğretmendi. Bu kez mektubun altındaki imza biraz daha uzundu.

Theodore F.Stoddard Tıp Doktoru.

İlkbaharda bir mektup daha aldı Bayan Thompson. Teddy, hayatının kızıyla tanıştığını ve evleneceğini yazmıştı. Babasının birkaç yıl önce öldüğünü, Bayan Thompson'dan düğünde, damadın anne ve babası için ayrılan yere oturmasını rica ediyordu..

Beklenen gün gelip çatmıştı. Sabah erken saatlerde hazırlanmaya başlayan Bayan Tomphson, gitme saati geldiğinde, yıllardır özenle sakladığı, birkaç taşı düşmüş olan o bileziği taktı, Teddy'nin ona verdiği ve annesi gibi koktuğunu söylediği parfümden sürmeyi de ihmal etmedi.

Birbirlerini sevgiyle kucaklarlarken, Teddy, onun kulağına;

-"Bana inandığınız için çok teşekkürler Bayan Thompson, Bana hayatı ve kendim olmayı öğrettiniz." dedi.

Bayan Thompson gözünden akan yaşları saklama gereği bile duymadan karşılık verdi:

-" Yanılıyorsun Teddy... Ben değil, sen bana öğrettin."

Deli_Sibz

paylasim icin t$K cnm