^^SuLuBoYa^^

Orhan Veli Kanık, 13 Nisan 1914 tarihinde İstanbul'da doğdu. Galatasaray'da başladığı öğrenimini, babasının atandığı Ankara'da Gazi İlkokulu ve Ankara Erkek Lisesi'nde sürdürdü. Lise sıralarında Oktay Rıfat ve Melih Cevdet'le arkadaş oldu. Liseyi bitirince İstanbul'a dönerek, Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'ne girdi, ancak yüksek öğrenimini yarım bıraktı. 1936'da Ankara'ya döndü ve askere gidinceye dek PTT Genel Müdürlüğü Telgraf İşleri Reisliği Milletlerarası Nizamlar Bürosunda memurluk yaptı. Yedek subaylığını tamamlayınca, iki yıl kadar, yine Ankara'da, Milli Eğitim Bakanlığı Tercüme Bürosu'nda çalıştı. 1947'de, Hasan Âli Yücel'in yerine Reşat Şemsettin Sirer'in bakan olarak atanması üzerine, Milli Eğitim Bakanlığında "antidemokratik bir hava" esmeye başladığını söyleyerek, görevinden istifa etti. 1 Ocak 1949-15 Haziran 1950 tarihleri arasında yirmi sekiz sayı süren, on beş günde bir yayımlanan, iki sayfalık "Yaprak" dergisini çıkardı. Yaprak dergisi serüvenini sürdüremeyeceğini anlayınca Ankara'dan ayrılıp İstanbul'a gitti. Gene o yılın kasım ayı içinde, bir haftalığına geldiği Ankara'da, 10 Kasım 1950 gecesinde, yolda, onarım için kazılmış bir çukura düşerek ayağından yaralandı. İstanbul'a döndükten sonra, bir arkadaşının evindeyken, durumu birdenbire kötüleştiği için kaldırıldığı Cerrahpaşa Hastanesi'nde, 14 Kasım 1950 tarihinde beyin kanamasından öldü, Rumelihisarı Mezarlığı'na gömüldü.

Garip ya da Birinci Yeni denilen akımın öncüsü, kuramcısı. Yirmi sekiz sayı süren Yaprak serüveni öncesinde, Ankara Erkek Lisesi'nde okul kooperatifin parasıyla Oktay Rifat ve Melih Cevdet ile birlikte Sesimiz dergisini çıkarmışlardır. Biçemini belli eden ilk şiirlerini, yine, arkadaşları Oktay Rifat ve Melih Cevdet ile birlikte Varlık dergisinde yayımladı ve müthiş bir ilgi gördü. Şiir ve yazıları, Varlık dergisinden başka İnsan, Ses, Gençlik, Küllük, İnkılapçı Gençlik, Ülkü, Demet, İşte, Aile gibi dergilerde yayımlanmıştır. İkinci Dünya Savaşına katılmayan ve katılmış kadar etkilenen Türkiye'de, Türk şiirini birtakım kalıp ve klişelerden, şairanelikten, yıpranmış benzetmelerden kurtardı, kısa ve basit ama vurucu bir söylem (eda) geliştirdi. Şiirin bilinen ve kabul gören sınır taşlarını yerinden oynattı. Yalın bir halk dili kullandı, yergi ve gülmeceden yararlanarak, sıradan yaşantıların şiirinin de yazılabileceğini gösterdi

Eserleri

Şiirleri
Garip (Orhan Veli) (1941, O. Rıfat ve M. Cevdet ile birlikte)
Garip (Orhan Veli) (yalnız kendi şiirleriyle, genişletilmiş 2. baskı, 1945)
Vazgeçemediğim (1945)
Destan Gibi (1946)
Yenisi (Orhan Veli) (1947)
Karşı (Orhan Veli) (1949)
Nasrettin Hoca Hikayeleri (1949)
Bütün Şiirleri (ölümünden sonra, 1951)

Düzyazıları
Nesir Yazıları (1953)
Edebiyat Dünyamız (1975)
Bütün Yazıları (ölümünden sonra, 1982)

Çevirileri
Bir Kapı Ya Açık Durmalı Ya Kapalı (1943, Alfred De Musset'den)
Scapin'in Dolapları (1944, Moliere'den)
Fransız Şiiri Antolojisi (1947)
William Shakespeare, Hamlet ve Venedikli Tüccar (1949)
Saygılı Yosma (1961, Jean Paul Sartre'dan)
Batıdan Şiirler (1963)

Şiirlerinden seçmeler
Açsam Rüzgara
Anlatamıyorum
Ayrılış
Bayrak (Orhan Veli)
Bayram (Orhan Veli)
Bedava (Orhan Veli)
Dalgacı Mahmut
Delikli Şiir
Gelirli Şiir
Gün Olur
Güzel Havalar
Harbe Giden
Hürriyete Doğru
İstanbul'u Dinliyorum
Kitabe-i Sengi Mezar
Macera (Orhan Veli)
Pazar Akşamları
Rüya (Orhan Veli)
Tren Sesi
Yaşamak (Orhan Veli)

belongtodeath

İstAnbuLu DıNLıOrUm ŞiiRİ COk GusEl elINe sAgLıK..