Argion

Ey yüreğime dokunan yağmur taneleri; öyle dokun ki yüreğime, dokunduğun her bir zerre Rabbim'in aşkıyla yansın...
Ey bedenime değen yağmur taneleri; öyle değ ki bedenime, değdiğin her bir kesim Rabbi'me doğrulsun...
Ey beni sırılsıklam yapan beyazımsı yağmur; içimi temizle ve beni yeni doğmuş bebek misali et...
Ve ey toprağın en sevdiği bereket; toprağa verdiğin o mis kokudan bana da nasip et...

Yağmur yağıyor semadan arşa doğru, bardaktan boşalırcasına Medine'nin sokaklarına,ben ise Medine'nin ıslanış öyküsünü izliyorum öğlen ezanında...

Yağmur öylesine mazlum ve sevecen ki; Medine sokaklarına hafiften dokunuyor incitmemek adına....O da biliyor yağdığı şehrin neresi olduğunu, o da biliyor tabii en güzeline doğru kana kana yağdığını... Yağmurdan nasibini alan tek sokaklar değil ki; kubbelerin üzerine değern her bi damlalar ayrı parlatıyor kubbeleri...Ya ağaçlara ne demeli; onlar gövdesini alabildiğince açmış ve yaprakların her bir arasına yağmur bittikten sonra meydana çıkaracağı damlayı almış öylece sukunet içinde ıslanıyorlar... Sonra bir kuş konuyor penceremin kenarına; ötmesi gerekirdi diyorum ama öylece sessizce susuyor ve suskunluğunu hiç bozmuyor... Şaşırıyor ve pencereyi taklıyorum ama bana bakıyor, sonra kanadını minareye doğrulturak ezanı dinletiyor, utanıyorum Ya Rabbim utanıyorum ve böylece bende susuyorum... Tıpkı o kuş misali sessizce yağmurun yağışını izlerken, ezanı dinliyorum... Ezan Medine'de hiç bitmiyor ve her bir hecesinde insanın içini acıtıyor. Yağmur Medine'yi ıslatıyor ve Medine'nin tüm pisliğini bir çırpıda alıp gidiyor... Düşünüyorum Medine bu denli haz alıyorsa bu mübarek yaağmurlardan, ben niye almayayım ki ve ben niye temizlenmiyeyim ki o halde... Ezanın bitmesini bekliyorum ve o arada Rahman olan Allah'ıma dua ediyorum; çünkü biliyorum ki herşeyin önü ondan ve yine sonu ona... Ezan bitme yakını gözümden yüzüme doğru bir yaş düşüyor, içim sızlıyor..Ey Allah'ım şu avcumun içi kadar olan kuş kadar bile olamadım, öğlen yağmurlarında ıslanıpta, ezanına tüm sukunetliğimle kulak veremedim...Gözlerimde ki yaş yüzümü yıkıyor ben ise hala yetinmeyip, ıslanmaya ve o kuş kadar Rabbi için yanmaya gidiyorum Medine sokaklarından ağrı efendimizin yoluna... Islanıyor her bir zerrem ama ben aldırmıyorum, göğsüme vurarak "dokun, dokun öğlen yamurları yüreğime dokun ki yüreğimde ki Allah aşkı artsın" diyerek semaya bakıyorum... Ağlıyorum, haykırıyorum ve Rabbim beni duysun diye ellerimi semaya doğru açıyorum olabildiğince... " Ey sana kurban olduğum RasulAllah; yağmurların rahmetinde bende nurlanayım, yağmurların o bereketinden bende nasipleneyim ve yağmurların en tatlı melodisini bende zikirle tamamlayayım...İzin ver Ya RasulAllah, sen yardım et bana Ya Habibullah... O merhamet deryası yüreğinde bana da yer aç efendim, bu sağanak yağmur altında beni de yanında kabul et... Gözyaşlarım izin ver yağmur sularında kaybıolsun ve sana akan her bir damla yaş senin uğrunda mahçupluktan burkum burkum burkulsun...

Ey Rabbim ve Ey Allah'ın Rasulu; beni de günahsız kullarınızdan sayın, beni de şefaatinize nail eyleyin ve beni de bu yağmur sularıyla yıkayarak, aşkınızla yakın.......


YAZAN: HURİYE ÖZDEMİR