HIZLI ARAMA
| E-mail Kutunuz E-mail'inize gelen FW: veya RE: başlıklı mailleri burda bizimle paylaşabilirsiniz... |
 |
28-12-2006, 19:26
| #1 (permalink) |
 Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 22
Mesajlar: 1.272 İtibar Gücü: 16 | Harika bir yazı Lütfen okuyun... Bir zamanlar bir psikoloji kitabında okuduğum bir bölüm vardı... Hayatın ve getirilerinin kıymetini anlamak için tavsye edilen bir metod vardı içinde... Deniyordu ki; "arada bir, çok bunaldığınızda, hayatın sizin için çekilmez hale geldiğini düşündüğünüzde kendinize 10 dakika ayırın ve kendi cenaze töreninizi düşünün"... Cümleyi ilk okuduğumda çarpılmıştım... Ben girişin akabinde pozitif bir gelişme ve tavsiye bekliyordum... Ama "kendi ölümümüzü ve cenazemizi" düşünmemiz tavsiye ediliyordu... Tüylerim diken diken oldu ve yazarın saçmaladığını düşündüm o an... Ama önyargı düşmanı biri olarak okumaya devam ettim... Diyordu ki; "bunları düşünüdüğünüzde dünyadaki yerinizi, dünyayı terkettiğinizde oluşacak boşluğu, sevdiklerinizi ve sizi sevenler için öneminizi anlayacaksınız... Özellikle insanların sizin için neler söyleyeceklerini, onlar için ne ifade ettiğinizi hissetmeye çalışın... O andan geriye dönme şansınız olmadığını, hayat denen kred,nizin bittiğini ve onlara yanıt verme şansınız olmadığını düşünün... Tekrar sarılma, bir kez daha öpme ihtimalinizin bittiğini hissedin... Dünyadaki küslüklerin, ayrılıkların, kavgaların yanında bu acının ve geri dönülmezliğin korkunç çaresizliğini yaşayın... Bırakın canınız yansın, bırakın alevler içinde kavrulsun tüm ruhunuz... Orada, o musalla taşında düşünün kendinizi... Seyredin şu an çevrenizde olanların yüz ifadelerini... Akıllarından ve yüreklerinden geçen cümleleri hayal edin... Kitaba devam etmeden bıraktım kenara ve gözlerimi kapatıp aynen düşünmeye başladım.. Eşimi, oğlumu, annemi, babamı, kardeşlerimi ve diğer tüm çevremi oturttum tek tek kendi cenaze törenimdeki yerlerine... Birer birer yerleştirdim tabutumun çevresine hepsini... Hayatımda çok nadir bu kadar canım yanmıştı... Görüyordum işte "babaaaa..." diye ağlayan biricik oğlumu... Eşim kucağında "ağlayan emanetimle" ayakta durmaya çalışıyordu per perişan... Koca çınar babacığım, belli belirsiz dualr okuyordu, o gözümden hala gitmeyen vakur duruşuyla... Annem, ciğerinden bir parça canlı canlı koparılmış gibi hem içine hem dışına akıtıyordu gözyaşlarını... Kardeşlerim, akrabalarım "çok erken gitti, doyamadı oğluna" diyordu acıyan ses tonlarıyla... Ve dostlarım... Onlarda şaşkındı... Bazısı "daha dün birlikteydik, nasıl olur.." diyordu... Bunları seyredip onlara "hayır ölmedim, buradayım.." demek istedim hayal olduğunu unutup... Sonra anladım yazarın ne demek istediğini daha devamını okumadan kitabın... Farkındalık önemli bir kavramdır psikolojide... Belki de hiç aklınıza gelmeyen ve gelmeyecek bir farkındalığı göstermek istemişti yazar... Kitabı okumaya ne gücüm kalmıştı, ne de isteğim... Almam gereken dersi ve mesajı almıştım... Şimdi ne kitabın adını ne de yaarı hatırlamıyorum... Şuan bunları yazarken bile çok kötü oldum... Bu olayda tek farkındalık da yok üstelik... Biraz kendime geldikten sonra devam ettim hayatımın en zor hayaline... Sırada çevremdekilerin ölümümün akabinde neler söyleyecekleri vardı.. Usulen ve nezaketen söylenenlerin dışında... Onlarda bıraktığım izleri, yaşananları ve yaşanamayanları elden geçirerek ben konuşturacaktım hayalimde... İçlerini okuyacaktım, senaryo bana ait olarak... Yaşarken neler yazmıştım, ölümümle neler okuyacaktım... Gerçek duygularıydı ulaşmaya çalıştığım, ölüm acısnın etkisiyle girilen duygusal mod değildi, deşifre etmem gereken metin... Canım oğlumun söyleyecek çok şeyi yoktu... Özleyecekti, yokluğumu hissedecekti... Ağlayacaktı aklına geldikçe... Belki ölümün ne anlama geldiğini hissedecek yaşa gelinceye kadar sıradan bir üzüntünün ötesine geçmeyecekti duyguları... Ama hayal bu ya, 18-20 yaşına getirdim 2 saniyede oğlumu "hayal meyal hatırlıyorum be baba seni... Keşke şimdi yaşıyor olsaydın da erkek erkeğe sohbet etseydik seninle... Bak mezuniyet törenimde de babasızdım... Askere giderken kimin elini öpeceğim senin yerine..." diyecek canı yanarak bir köşede... Sevgili eşim... Benim muhteşem hatunum... Nasıl dayanır bensizliğe?... O ki benim için her şeyini feda edip koşmuştu bana... Hayatının tek adamı şimdi toprak olacaktı... Bir daha "Seni Seviyorum" diyemeyecekti... Bir daha hevesle açamayacaktı çalan kapıyı... Ve her gelen gece bensizliğini haykıracaktı yüzüne... Her sabah bensiz başlayacaktı koca gün... Tek cümlesi takıldı o an içime; "Oyunbozanlık yaptın be böceğim, hani beraber ölecektik?..." Babam-Annem. o bugüne kadar evlat olarak mutlu edecek hiçbirşey yapmamanın acısıyla kahrolduğum güzel insanlar... Helaldi şüphesiz hakları... Bilerek hiç kırmamıştım onları... Üzerine titredikleri evlatları onlardan önce göçmüştü, işte önlerinde ve dularına muhtaçtım... Kaç anne ve babanın çekebileceği bir acıydı ki evladının cenazesinede bulunmak... Heralde insanın uzun yaşadığına üzüldüğü nadir anlardan olsa gerek... Diğerlerine geçmiyorum... Bu yazıyı şaun yazıp sizlerle paylaştığıma göre "diğerlerine" artık sizlerde dahilsiniz... Düşünün , bir gün bir mail ulaşıyor mail-boxınıza "ölmüş" diye... Sizler kim bilir neler düşünür neler yazardınız... Eşim şu an yanımda ağlıyor, sanki gerçekmiş gibi.. Oysa ki yazarın amacı "Yaşamanın ve hala nefes alıyor olmanın kıymetini" göstermekti... Benimde öyle... Lafi çok uzattım farkındayım... Ama dediğimiz çözümü zor süreç 2 satırla özetlenemeyecek kadar girintili çıkıntılı... Ben o gün kurduğum o hayalle, canımın tüm yanmasına rağmen YENİDEN DOĞDUM... Bilgisayar diliyle "format attım hayatıma"... Sahip olduklarımın farkına vardım ve hala nefes alıyor olduğum için şükrettim... Gözlerimi açtığım anda o kötü ve acı sahne bitmiş, oyun perde demişti... Peki ya hayal değil de, gerçek olsaydı ve perde bir daha açılmayacak üzere kapansaydı... Ben bu akşam melankoliğim ve biraz abartmış olabilirim... Hani sanatçı ve şairiz ya ondandır belki... Bence bu yazıyı sadece okuyarak bırakmayın... Lütfen arada bir, buradan aldıkalarınızı tartın, düşünün ve hayatınızı gözden geçirin... Ölümün kime ve ne zaman geleceğini Yüce Allah' tan başka bilen yok... İşte bu yüzden hazır yaşıyorken ve nefes alıyorken yapabileceklerinizi yapın, ertelemeyin... Bilerek bilmeyerek kırdığınız kalpleri tamir edin... Sizi sevenlere ve sevdiklerinize daha fazla zaman ayırın... Ve en önemlisi; Verdiği vermediği, aldığı almadığı, herşey için, tekrar tekrar şükredin yüceler yücesi yaradan'a... CAN DÜNDAR |
|  |
|
28-12-2006, 20:14
| #2 (permalink) | |
  Bildiğin Meleq İşte :) Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 22
Mesajlar: 8.501 İtibar Gücü: 32 | Alıntı:
 Off harika bir yazıydı bu yaa..okurken çok duygulandım  Yüce Rabbim'e her zaman şükretmemiz gerek, oysa bizler en ufacık acı da isyan ediyoruz.... Saol bitanemm..  bu güzel yazıyı bizlerle paylaştığın için tşk.. ellerine sağlık  | |
|
| |
|
28-12-2006, 20:28
| #3 (permalink) |
  ~~O artık evLi~~ Kayıt: 19.11.2006 Yaş: 25
Mesajlar: 4.816 İtibar Gücü: 0 | İşte bu yüzden hazır yaşıyorken ve nefes alıyorken yapabileceklerinizi yapın, ertelemeyin... Bilerek bilmeyerek kırdığınız kalpleri tamir edin... Sizi sevenlere ve sevdiklerinize daha fazla zaman ayırın... Ve en önemlisi; Verdiği vermediği, aldığı almadığı, herşey için, tekrar tekrar şükredin yüceler yücesi yaradan'a... cok guzel demis can dündar  tskler payLasimin icin canim |
|
| |
|
29-12-2006, 12:58
| #4 (permalink) |
| Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 22
Mesajlar: 1.272 İtibar Gücü: 16 | rica ederim beğenmenize sevindim bende çok etkilendim paylaşmak istedim okuyan gözlerinize sağlık |
|
| |
|
29-12-2006, 13:17
| #5 (permalink) |
  _FaFa_ Kayıt: 20.06.2006
Mesajlar: 7.875 İtibar Gücü: 65 | süperdi gerçekten tşk ederim paylaşımın için  |
|
| |
|
29-12-2006, 16:57
| #6 (permalink) | |
| Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 22
Mesajlar: 1.272 İtibar Gücü: 16 | Alıntı:
 | |
|
| |
|
30-12-2006, 14:26
| #7 (permalink) |
   * اﷲ * Son Sen ; Sen Son Kayıt: 01.10.2006 Yaş: 24
Mesajlar: 2.173 İtibar Gücü: 31 | geçenlerde bu yazıyı sunu olarak hazrlamşlar onu izlemştim bn de ve izler izlemez yazının etkisi kendini gösterdi üzerimde... gerçekten süper bi bakış açısı süpper bi yazı...  teşekkürler |
|
| |
|
30-12-2006, 16:17
| #8 (permalink) | |
| Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 22
Mesajlar: 1.272 İtibar Gücü: 16 | Alıntı:
| |
|
| |
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
| |
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Kategori | Cevaplar | Son Mesaj |
| lütfen okuyun!!! | @izci@ | İslami Download | 4 | 15-05-2009 18:45 |
| lütfen okuyun | Argion | Paylaşmak İstedikleriniz | 2 | 25-12-2006 20:19 |
| OKUYUN LÜTFEN... | **Zerd@** | Türkiye Hakkında - Genel - | 0 | 27-04-2006 13:38 |
Normal
